To urban culture αναβιώνει στον Κεραμεικό

Στο citybranding

# Konstantina Zoehrer, σύμβουλος επικοινωνίας

Οι ρυθμοί των σύγχρονων μεγαλουπόλεων, κυρίως της Δύσης, απαιτούν άμεση προσαρμογή και ευελιξία στις ταχύτατα μεταβαλλόμενες συνθήκες. Γειτονιές, παλιές, ξεχασμένες, αναβιώνουν με αέρα αλλιώτικο μετά από τις εποχές της αίγλης τους. Παράδειγμα αποτελεί η γειτονιά του Κεραμεικού στην Αθήνα.

Τα στενά, σε απόστασης αναπνοής από την Ακρόπολη, φημίζονται για τα μικρά μαγαζάκια με άρωμα Ανατολής, τα εγκαταλελειμμένα κτήρια που παρέχουν στέγη σε μετανάστες, πρόσφυγες και ναρκομανείς, αλλά και για τα στέκια του εναλλακτικού πολιτισμού της Αθήνας.

Εδώ συχνάζουν οι νέοι καλλιτέχνες του 21ου αιώνα, είτε αυτό γίνεται υπό την αιγίδα του ReMap, είτε της Biennale, είτε με τις εκδηλώσεις στην Τεχνόπολη.

Στα στενά γύρω από τη Λεωνίδου και τη Μεγάλου Αλεξάνδρου, στα στέκια, κάθεται η σκεπτόμενη νέα γενιά, που συναντάς στο Bios, τους G30  αλλά, και η δημιουργική, στην Ένωση Γραφιστών Ελλάδας όπου παρακολουθεί τι “Συμβαίνει στη Μυλλέρου”, αλλά και τα εργαστήρια στο“ΕΔΩ”.

Εναλλακτικές μορφές ενημέρωσης, όπως το “The Press Project”, κοινωνικές πρωτοβουλίες, όπως “ΚΜ – Πρότυπη Γειτονιά” και ο Μη Κερδοσκοπικός Οργανισμός “Kλίμακα“, με στόχο τη διάθεση υπηρεσιών ψυχικής υγείας και την υλοποίηση προγραμμάτων κοινωνικής ενσωμάτωσης ευάλωτων ομάδων πληθυσμού.

Όμως, και η επιχειρηματικότητα ανθίζει εδώ, υπό διαφορετικό πρίσμα από αυτό που μπορεί να έχουμε συνηθίσει, με επίκεντρο τον πολιτισμό, την τέχνη, τα κοινωνικά, χωρίς να ξεχνάμε πως βρίσκεται κοντά στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας,  σημείο άνθησης νέων τάσεων από την αρχαιότητα. Είτε αυτό γίνεται στην Τεχνόπολη, είτε στα στενά μεταξύ “Bios” και Ιεράς Οδού, είτε μεταξύ του σταθμού Κεραμεικού μέχρι τοΜουσείο Μπενάκη με τα κτήρια του στην οδό Αγίων Ασωμάτων και Πειραιώς. Στο δεύτερο φιλοξενούνται πέρα από εκθέσεις και οι συναντήσεις νέας επιχειρηματικότηας τεχνολογίας Open Coffee αλλά και δρώμενα όπως το TEDx Academy. Οι εναλλακτικές κοινότητες της πόλης όπως το Jelly, ή η παρέμβαση Inside Out – Eyes of Truth αποτελούν στη γειτονιά του Κεραμεικού σημείο συνάντησης.

Στον Κεραμεικό, επί της Ιεράς Οδού και της Πειραιώς και γύρω από την Τεχνόπολη, μπορεί να κυριαρχούν τη νύχτα τα μαγαζιά και να μην αναδύεται πλέον η ίδια αίγλη όπως την χρυσή εποχή της αρχαιότητας, χτίζεται, όμως, η νέα εικόνα του αλλά και την νέα εικόνα της Αθήνας, που μετρά τον μεγαλύτερο αριθμό θεάτρων σε λειτουργία και πληθώρα φεστιβάλ, όπως το Athens Video Art Festival,  Ark Festival, αλλά και το Ελληνικό Φεστιβάλ που μετατρέπουν την πόλη σε σύγχρονο κόμβο πολιτισμού.

Στην περιοχή που πήρε το όνομα της από το νεκροταφείο της αρχαίας Αθήνας, αναβιώνει μια νέα Αθήνα. Συνδετικός κρίκος μεταξύ των δυο, οι κοινότητες που τις διαμορφώνουν.

Τον περασμένο Νοέμβριο ψηφίστηκε νομοσχέδιο για την ανάπλαση της περιοχής, με στόχο την αναβάθμιση του κέντρου της Αθήνας.  Όμως, οι κάτοικοι της, δεν περιμένουν τους κρατικούς φορείς να αναλάβουν δράση για να αναδιαμορφωθεί η ξεχασμένη περιοχή του κέντρου και ανέλαβαν δράση πριν το κράτος.

# Η Konstantina Zoehrer, πτυχιούχος του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου είναι υπεύθυνη  επιχειρησιακής ανάπτυξης και στρατηγικής της κοινωνικής επιχείρησης Loft2work coworking & community space (www.loft2work.gr). Μέλος της άτυπης κοινότητας συνεργασίας Jelly (www.jelly.gr) και μέλος της οργανωτικής ομάδας του Startup Live Athens (http://www.startuplive.in/athens), προσπάθειας επιχειρηρηματικής εκπαίδευσης και υπηστήριξης νέων προσπαθειών και σύνδεσης της επιχειρηματικής κοινότητας της Ελλάδας με το εξωτερικό. Σύμβουλος επικοινωνίας και εκπαίδευσης σε θέματα κοινωνικής επιχειρηματικότητας σε Επιχειρήσεις και Μη Κερδοκοπικούς Οργανισμούς.

«Φαντάσματα» στο κέντρο της Αθήνας

Της ΜΑΧΗΣ ΤΡΑΤΣΑ, στο Βήμα

Μεσηµέρι της περασµένης Τρίτης, σε διώροφο νεοκλασικό εγκαταλειµµένο σπίτι στη συµβολή των οδών ∆ιδότου και Ζωοδόχου Πηγής, ένας νεαρός άνδρας σκαρφαλωµένος στη στέγη αφαιρούσε τα πολύτιµα ακροκέραµα.

Η εικόνα επιτηδείων που «απογυµνώνουν», διατηρητέα και µη, κενά κτίρια από τα… τιµαλφή είναι κοινή στο κέντρο της Αθήνας. Η εγκατάλειψη του κτιριακού αποθέµατος της πόλης «κουβαλά» τις αντιφάσεις µιας πόλης σε κρίση. Ετσι, διατηρητέα κτίρια εγκαταλείπονται στην τύχη τους από τους µικροϊδιοκτήτεςτους, οι οποίοι παρακαλούν να καταρρεύσουν από το ίδιο το βάρος των υλικών και του χρόνου, ώστε να µπορέσουν να χτίσουν µε πολλαπλάσιο όφελος.

Στο κέντρο της Αθήνας, και όχι µόνο, εντοπίζονται κερδοσκοπικά σχέδια τα οποία είτε δεν απέδωσαν τα προηγούµενα χρόνια είτε περιµένουν τη µελλοντική άνοδο της αγοραστικής αξίας των ακινήτων, όταν η περιοχή θα εξυγιανθεί. Από µελέτη του ΕΜΠ (µε τίτλο «Μεταλλασσόµενοι χαρακτήρες και πολιτικές στα κέντρα πόλης Αθήνας και Πειραιά), η οποία πραγµατοποιήθηκε για λογαριασµό του Οργανισµού Ρυθµιστικού Σχεδίου Αθήνας (ΟΡΣΑ), προέκυψαν στοιχεία για µονοµερείς ιδιοκτησίες πολλών ακινήτων – ολόκληρα οικοδοµικά τετράγωνα σε ορισµένες περιπτώσεις – τα οποία «κάθονται» και περιµένουν τις ιδανικές οικονοµικές συγκυρίες µεταπώλησής τους ή µίσθωσής τους.

Σαφείς τάσεις συγκέντρωσης ακινήτων στο κέντρο της Αθήνας από λίγους κατά την τελευταία δεκαετία καταγράφουν ειδικοί επιστήµονες. Πρόκειται για επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον εφοπλιστικό τοµέα, στον τοµέα του εµπορίου, αλλά και στα ΜΜΕ, χρηµατοπιστωτικά ιδρύµατα και κατασκευαστικοί όµιλοι. Ναυτιλιακή εταιρεία στην περιοχή της Οµόνοιας έχει αγοράσει ένα ολόκληρο οικοδοµικό τετράγωνο µε πολλά διατηρητέα κτίρια. Επίσης, σύµφωνα µε πληροφορίες, εφοπλιστής έχει εδώ και µια δεκαετία στη «συλλογή» του τέσσερα εµβληµατικά πολυώροφα κτίρια στις οδούς Σταδίου και Πανεπιστηµίου. Ο ίδιος συλλέγει σηµαντικά ακίνητα και στην παραλία της Γλυφάδας – «αρχιτεκτονικά στολίδια», όπως λένε όσοι γνωρίζουν – αναµένοντας την ανάπλαση του θαλάσσιου µετώπου της Αττικής την οποία έχει προαναγγείλει το ΥΠΕΚΑ. Τη ίδια ώρα που ορισµένοι συγκεντρώνουν σηµαντικές ιδιοκτησίες περιµένοντας την κατάλληλη στιγµή για να κινηθούν στις αγορές, στην ιδιαίτερα υποβαθµισµένη περιοχή του Γερανίου – περικλείεται από τις οδούς Αθηνάς, Ευριπίδου, Επικούρου και Πειραιώς – καταγράφεται ακριβώς το αντίθετο. Ο αριθµός των ιδιοκτητών σε ένα µόνο οικοδοµικό τετράγωνο φτάνει τους 596.

|||||||| Η δομική κρίση του κέντρου

Για πρώτη φορά στη νεότερη ιστορία το κέντρο της Αθήνας χαρακτηρίζεται από τα εγκαταλειµµένα κτίρια ή τους άδειους ορόφους και τα κενά καταστήµατα των άλλοτε δραστήριων ισογείων στους πιο εµπορικούς δρόµους της πόλης. Το γεγονός αποδίδεται στην οικονοµική κρίση, στην εγκληµατικότητα, στους µετανάστες ή στις ταραχές στο κέντρο της πόλης και θεωρείται ότι η κατάσταση θα αναστραφεί µε σκληρά αστυνοµικά µέτρα και δυναµικά οικονοµικά κίνητρα.

Σύµφωνα ωστόσο µε τον επιστηµονικό υπεύθυνο της µελέτης του ΕΜΠ, καθηγητή στο Τµήµα Αρχιτεκτόνων κ. Παναγιώτη Τουρνικιώτη, η επιφαινόµενη κρίση του κέντρου της πόλης είναι τελικά πολύ βαθύτερη επειδή είναι ουσιαστικά δοµική. «Τα ανεπιθύµητα συµπτώµατα των τελευταίων δύο ή τριών ετών έχουν εγκατασταθεί σε ένα σώµα που προσέφερε το έδαφος γι΄ αυτή την εγκατάσταση» επισηµαίνει ο κ. Τουρνικιώτης.

Από τις δεκαετίες του ΄80 και του ΄90 ως και σήµερα έχει µετακοµίσει από το κέντρο της πρωτεύουσας µια ολόκληρη πόλη. Ετσι µεγάλα κτίρια µε ισχυρή εµπορική ή επιχειρηµατική ταυτότητα, όπως το Μινιόν στην Πατησίων, τα πολυκαταστήµατα Athenee και Ακρον Ιλιον Κρυστάλ στη Σταδίου, παραµένουν εδώ και χρόνια κλειστά. Το ίδιο συµβαίνει και µε µεγάλα ξενοδοχεία όπως τα «Acropole», «La Mirage», «Μπάγειον» κ.ά. ή κτίρια που στέγαζαν υπηρεσίες ή τράπεζες όπως τα κτίρια της Κτηµατικής Τράπεζας και της Ρυθµιστικής Αρχής Ενέργειας στην Πανεπιστηµίου, του Ειρηνοδικείου στην Οµόνοια κ.ά.

Μόνο στους άξονες Πανεπιστηµίου και Πατησίων η έρευνα του ΕΜΠ καταγράφει 110 κενά κτίρια.

Πολλά είναι τα ακίνητα-φαντάσµατα στου Ψυρρή, στο Μεταξουργείο ή ακόµη και στην Πλάκα. Αυτό συνέβη, όπως εξηγεί ο κ. Τουρνικιώτης, «είτε επειδή εγκατέλειψε το εµπορικό κέντρο η µεταποίηση και η χοντρική, µε ή χωρίς την προτροπή της πολιτείας, χωρίς να µπορείνα καταλάβει όλο το κενό η αναψυχή, ή επειδή αποκτήθηκαν πολλά µικρά κτίρια από το ∆ηµόσιο για να προστατευθούν και χρόνια τώρα αδρανούν ή επειδή κηρύχθηκαν διατηρητέα αλλά δεν υπάρχει το εγγενές δυναµικό της ανασύστασής τους και για πολλούς ακόµη λόγους». Ειδικά για την Πλάκα, όπου θεωρείται ότι το στοίχηµα της διατήρησης έχει επιτύχει, οι κενές ιδιοκτησίες φτάνουν τα 180 κτίρια. Πολλά από αυτά αποτελούν τµήµα της ακίνητης περιουσίας του υπουργείου Πολιτισµού – προέκυψε από απαλλοτριώσεις στις πρώτες µετεµφυλιακές δεκαετίες – το οποίο διατηρεί 150 ιδιοκτησίες στην περιοχή.

Αντίστοιχα στους φορείς κοινωνικής ασφάλισης καταγράφονται 200 ιδιοκτησίες σηµαντικών κτιρίων στο κέντρο της Αθήνας οι οποίες συγκεντρώνονται γύρω από τον κόµβο της πλατείας Οµονοίας και κατά µήκος των αξόνων του Ιστορικού Τριγώνου, µε κυριότερους την Πειραιώς, τη Σταδίου και την Πανεπιστηµίου. Από όλους τους φορείς τη µεγαλύτερη ακίνητη περιουσία έχει το ΙΚΑ.

|||||||| Λιμνάζοντα κληροδοτήματα

Εκτός από την «αποχώρηση» της κατοικίας και του εµπορίου από την «καρδιά» της πρωτεύουσας, χαριστική βολή στο κέντρο έδωσε, όπως λέει ο κ. Τουρνικιώτης, η αποµάκρυνση σε άλλες περιοχές διοικητικών υπηρεσιών και δηµοσίων φορέων. Η µετεγκατάστασή τους αποµάκρυνε ένα δυναµικό αγοραστικό κοινό (υπαλλήλους και επισκέπτες) για τα εµπορικά µαγαζιά ή τα καταστήµατα εστίασης που λειτουργούσαν στο εµπορικό τρίγωνο της Αθήνας επιδεινώνοντας ακόµη περισσότερο την κατάσταση εγκατάλειψης που επικρατεί. Στην «ερήµωση» του κέντρου συνέτεινε η αποµάκρυνση του Εφετείου (οδό Σωκράτους) και του Ειρηνοδικείου (Οµόνοια), του υπουργείου Γεωργίας και υπηρεσιών του ∆ηµαρχείου (πλατεία Βάθης και Χαλκοκονδύλη), του ΙΚΑ (Πειραιώς), του υπουργείου Παιδείας (οδό Μητροπόλεως), του ΟΤΕ (Εξάρχεια) και άλλων υπηρεσιών.

Η ανακοίνωση για πιθανή µετεγκατάσταση του υπουργείου Οικονοµικών και της ∆ΕΗ, όπως τονίζει ο πρόεδρος του ΟΡΣΑ κ. Ιωάννης Πολύζος, θα οδηγήσει σε περαιτέρω «ερηµοποίηση» του κέντρου. «Πρέπει να σταµατήσει η αποµάκρυνση λειτουργιών από το κέντρο της πόλης καθώς οδηγεί στη ραγδαία υποβάθµισή του» σηµειώνει ο κ. Πολύζος.

Παράλληλα, θεσµικοί περιορισµοί, κακή διαχείριση ή απαρχαιωµένα προγράµµατα εκµετάλλευσης της ακίνητης περιουσίας οδηγούν στην απαξίωση και τα λεγόµενα «λιµνάζοντα κληροδοτήµατα», δηλαδή τις περιουσίες ιδιωτών που πέρασαν σε ιδρύµατα και δηµόσιους οργανισµούς. Η ενίσχυση της αποκατάστασης και επανάχρησης των κενών κτιρίων θα πρέπει να γίνει µε ισχυρά κίνητρα για την αποτροπή της εγκατάλειψής τους αλλά και µε αντικίνητρα, όπως επισηµαίνει ο κ. Πολύζος. Αλλωστε, όπως υποστηρίζει, υπάρχουν επιτυχηµένα παραδείγµατα από το εξωτερικό. Στο Παρίσι οι ιδιοκτήτες επιβαρύνονται κάθε δεκαετία για τη συντήρηση και αποκατάσταση των όψεων των κτιρίων. Στο Λονδίνο, όταν οι ιδιοκτήτες δεν δύνανται να προχωρήσουν σε εργασίες αποκατάστασης «τραυµατισµένων» κτιρίων, οι αρµόδιες υπηρεσίες τα επισκευάζουν και τα εκµεταλλεύονται ώσπου να γίνει απόσβεση των χρηµάτων που δαπανήθηκαν για τις εργασίες. Σε ορισµένες Πολιτείες των Ηνωµένων Πολιτειών ο πολίτης µπορεί να χάσει ακόµη και τα ιδιοκτησιακά του δικαιώµατα. Η υποβάθµιση του κέντρου της Αθήνας διαγράφεται και από τις καταγραφές της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής. Είναι χαρακτηριστικό ότι στον ∆ήµο Αθηναίων ο πληθυσµός το 2001 ήταν 789.166 µόνιµοι κάτοικοι και το 2011 µειώθηκαν σε 655.780. Με άλλα λόγια, 133.386 άνθρωποι εγκατέλειψαν την πόλη µέσα σε µία δεκαετία.

ΑΓΟΡΑΣΕ 50 ΑΚΙΝΗΤΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

Επενδύει σε Κεραµεικό και Μεταξουργείο

Την ίδια στιγµή που κάποιοι συγκεντρώνουν διακριτικά σηµαντικά ακίνητα, ο κ. Ιάσονας Τσάκωνας, επικεφαλής του επενδυτικού σχήµατος Oliaros, ο οποίος έχει αγοράσει 50 ακίνητα στην περιοχή του Κεραµεικού και του Μεταξουργείου, µας εξηγεί τα σχέδιά του.

«Με ενδιαφέρει η ανάπλαση και αναδιοργάνωση του κέντρου µε έναν κεντρικό σχεδιασµό και όχι µε µπαλώµατα» λέει ο κ. Τσάκωνας, ο οποίος σε συνεργασία µε έλληνες και ξένους αρχιτέκτονες σχεδιάζει να αναπαλαιώσει τα 50 κτίρια και να τα µετατρέψει σε χώρους κατοικίας, εµπορικών δραστηριοτήτων, γραφείων κτλ.

«Το κέντρο βρίσκεται σε εγκατάλειψη και πρέπει να επανασχεδιαστεί. Για να κάνει κάποιος ιδιώτης κάτι σε µια πόλη πρέπει να το θέλει και η πολιτεία. Πρέπει να επενδυθούν χρήµατα για το κέντρο της Αθήνας τόσο από ιδιώτες όσο και από το κράτος και την ΕΕ» λέει ο κ. Τσάκωνας. Οπως αναφέρει, έχει κάνει την πρότασή του προς την κεντρική διοίκηση και ζητεί να ρυθµιστούν διάφορα θέµατα όπως η στάθµευση, ο φωτισµός, οι αναπλάσεις των δρόµων, να δουν τι θα κάνουν µε τα πορνεία, να γίνει ένας βρεφονηπιακός σταθµός, σχολεία κτλ. «Περιµένω µια κίνηση για να προχωρήσω στην επένδυση, η οποία υπολογίζεται στα 100 εκατ. ευρώ» λέει και καταλήγει: «Αν δεν υπάρξει πολιτική βούληση, δεν θα κάνω τίποτε».

Ενταξη 30.000 στρεμμάτων με το νέο ρυθμιστικό για την Αθήνα

Του Κασσιανού Τζέλη, στην Ημερησία

Εντάξεις τουλάχιστον 30.000 στρεμμάτων στα σχέδια πόλης και μεγαλύτερες επεκτάσεις της Αττικής Οδού και του Μετρό, σχεδιάζονται με το νέο ρυθμιστικό σχέδιο της Αθήνας που βρίσκεται στο τελικό στάδιο της δημόσιας διαβούλευσης και αναμένεται να ανακοινωθεί μέσα στις επόμενες ημέρες. Σύμφωνα με πληροφορίες, το τελικό σχέδιο του ρυθμιστικού σχεδίου της Αθήνας θα περιλαμβάνει σημαντικές αλλαγές σε σχέση με το προσχέδιο που παρουσιάστηκε στο προηγούμενο καλοκαίρι και είχε τη σφραγίδα της πρώην υπουργού Τίνας Μπιρμπίλη.

Το σχέδιο εκείνο χαρακτηρίστηκε έως και δογματικό από τους εμπλεκόμενους φορείς (όπως το ΤΕΕ, ο ΣΕΒ, η Περιφέρεια Αττικής κ.λπ.), ενώ η νέα ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος εκτιμά ότι θα πρέπει να προωθηθεί ένα σχέδιο το οποίο θα «ακουμπά τις ανάγκες που έχει επιβάλλει η οικονομική κρίση και θα δίνει ώθηση στην ανάπτυξη».

Ουσιαστικά, φαίνεται ότι προτιμούν ένα σχέδιο που θα κινείται στη μέση της απόστασης μεταξύ των ρυθμιστικών σχεδίων Μπιρμπίλη, το οποίο χαρακτηρίστηκε από «πράσινο» έως «δογματικό»- και Σουφλιά που θεωρήθηκε «φαραωνικό».

Σύμφωνα με πληροφορίες, το τελικό κείμενο του ρυθμιστικού σχεδίου θα προτείνει την ένταξη τουλάχιστον 30.000 στρεμμάτων στα σχέδια πόλης.

Το ρυθμιστικό Μπιρμπίλη
Με το ρυθμιστικό Μπιρμπίλη προβλέπονταν μηδενικές εντάξεις και υιοθετούνταν αυστηρά η αρχή της συμπαγούς πόλης σε μια προσπάθεια ανάσχεσης της πολεοδομικής επέκτασης της πρωτεύουσας, κυρίως προς τα ήδη επιβαρημένα Μεσόγεια.

Σε αυτό το «μηδέν» πάντως δεν εντασσόταν το Ελληνικό.

Οι εντάξεις στα σχέδια πόλεως θεωρείται ότι θα δώσουν ανάσα στην αγορά ακινήτων και στην οικοδομική δραστηριότητα που έχει υποστεί καθίζηση τα τελευταία χρόνια, ενώ αναμένεται, όπως σημειώνουν στελέχη του υπουργείου Περιβάλλοντος, να αντιμετωπίσει δραστικά τα συμφέροντα που κερδίζουν από τη «φούσκα των τιμών γης».

Επιπλέον, αναμένεται να μπει στο συρτάρι και ο προγραμματισμός για επέκταση των οικονομικών κινήτρων που δόθηκαν σε Γεράνι και Μεταξουργείο για επιστροφή των κατοίκων στις υποβαθμισμένες περιοχές του κέντρου, κάτι που η ηγεσία του υπουργείου θεωρεί ιδιαίτερα κοστοβόρα. Μάλιστα, το υπουργείο θεωρεί ότι θα πρέπει να υπάρξει άλλου είδους πολιτική για το κέντρο και τονίζει ότι η επέκταση των κινήτρων ουσιαστικά θα βγάλει κερδισμένα μόνο ορισμένα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα που έχουν αποκτήσει σε πολύ χαμηλές τιμές πάμπολλα ακίνητα στο υποβαθμισμένο κέντρο αναμένοντας πολιτικές παροχής κινήτρων για να κερδίσουν.

Στο νέο ρυθμιστικό σχέδιο όλα δείχνουν ότι θα προβλεφθούν και περισσότερα οδικά έργα με έμφαση στις επεκτάσεις της Αττικής Οδού. Το αρχικό προσχέδιο του ρυθμιστικού της Αθήνας προέβλεπε μόνο την επέκταση της Περιφερειακής Υμηττού από την Καισαριανή μέχρι τη λεωφ. Βουλιαγμένης στο ύψος του Ελληνικού καθώς και την κατασκευή της λεωφόρου Κύμης που θα συνδέει τον ομώνυμο κόμβο της Αττικής Οδού με τον κόμβο Ολυμπιακού Χωριού της Εθνικής Οδού στην Κάτω Κηφισιά. Το υπουργείο Υποδομών ζητά εξ αρχής και σε αυτό φαίνεται ότι συμφωνεί και ο Γ. Παπακωνσταντίνου την ένταξη, τουλάχιστον και της σύνδεσης των νοτίων προαστίων με το αεροδρόμιο μέσω της σήραγγας της Αργυρούπολης. Συνολικά, αναμένεται να ενταχθούν περίπου 30 χλμ. Επεκτάσεων, ενώ δεν αποκλείεται, στο πλαίσιο της προσπάθειας να γίνει ακόμη πιο ελκυστική η επένδυση στο Ελληνικό να προβλεφθεί και επέκταση της Περιφερειακής Υμηττού μέχρι την παραλιακή λεωφόρο, κάτι όμως που συναντά τις αντιρρήσεις των τοπικών δήμων.

Πέραμα – Σαλαμίνα
Το υπουργείο Υποδομών θέλει να ενταχθεί και το έργο οδικής σύνδεσης Περάματος-Σαλαμίνας που προβλέπεται να υλοποιηθεί με σύμβαση παραχώρησης, ενδεχομένως στο ίδιο πακέτο με τον άξονα Ελευσίνα-Θήβα-Υλίκη.

Ακόμη αναμένεται να προβλεφθεί τουλάχιστον μια ακόμη νέα γραμμή Μετρό πέραν από τη γραμμή 4 που προτάθηκε αρχικά. Στο ρυθμιστικό Μπιρμπίλη προτείνεται ακόμη και η επέκταση της γραμμής 2 έως το Ιλιον και το Καματερό. Το νέο ρυθμιστικό σχέδιο της Αθήνας θα προβλέπει και επέκταση του δικτύου Τραμ με την ένταξη της γραμμής Σύνταγμα – Πατήσια και Σταθμός Λαρίσης-Πλατεία Παίδων, χωρίς να αποκλείεται η ενσωμάτωση και άλλων γραμμών, ειδικά στα προάστια και το κέντρο του Πειραιά.

Το δημόσιο έλλειμμα σχεδιασμού για την πόλη

Στο epohi.gr

Όταν έσβησαν τα φώτα της Ολυμπιάδας του 2004, ήταν διάχυτη η ευφορία για την επιτυχία των αγώνων, για την ασφαλή διεξαγωγή τους και τη διεθνή προβολή της πόλης. Μόνο κάποιοι «μίζεροι», κυρίως από την Αριστερά, τόνιζαν ότι ο σχεδιασμός της πόλης για τους αγώνες δεν αντιμετώπιζε κανένα από τα ουσιαστικά προβλήματα της καθημερινότητας στις γειτονιές και ότι το τεράστιο άμεσο οικονομικό κόστος και το ακόμη μεγαλύτερο έμμεσο κόστος χαμένων ευκαιριών λόγω των ολυμπιακών προτεραιοτήτων, θα ήταν δυσβάστακτα για τις επόμενες γενιές. Τρία χρόνια αργότερα, το 2007, ο κυρίαρχος λόγος για την πόλη και ειδικά για τις κεντρικές συνοικίες, αρχίζει σιγά-σιγά να μεταλλάσσεται. Εντοπίζονται «περιοχές-γκέτο» και άδεια κτίρια, διαπιστώνεται η μείωση των κατοίκων, περιγράφεται με απειλητικούς τόνους η παρουσία των ναρκομανών ή των «λαθρομεταναστών» και εντοπίζονται σε συγκεκριμένες περιοχές φαινόμενα εγκληματικότητας και φόβου. Ο Δεκέμβρης του 2008 είναι η ημερομηνία-ορόσημο: έκτοτε κυριαρχεί η διαπίστωση ότι η πόλη -που πριν τέσσερα χρόνια αυτοδοξαζόταν- βρίσκεται τώρα σε βαθιά κρίση. Ξαφνικά, οι κυρίαρχες δυνάμεις του αστισμού διαπιστώνουν ότι το κέντρο της πόλης έχει αλλάξει, δεν ελέγχεται όπως πριν, έχει αλωθεί από αλλότριες δυνάμεις. Και μετά το 2009 αρχίζει η μακρά πορεία στο σκοτάδι της οικονομικής κρίσης, οπότε στα αρνητικά δεδομένα των προηγούμενων χρόνων προστίθεται και η σημερινή αρνητική συγκυρία.

Του
Κωστή Χατζημιχάλη*

Aρχισα από την Ολυμπιάδα γιατί εκείνη την εποχή θεμελιώνεται η αλλαγή στις προτεραιότητες του σχεδιασμού για την πόλη σε πλήρη αντίθεση με το ΡΣΑ του 1985 και το υφιστάμενο πολεοδομικό θεσμικό πλαίσιο. Ο σχεδιασμός για την πόλη χάνει σιγά-σιγά το δημόσιο και κοινωνικό του χαρακτήρα και μετατρέπεται σε προτεραιότητες για την επιχειρηματική πόλη με στόχο την ενδυνάμωση του διεθνούς της ρόλου. Ο μέχρι τότε ισχνός ρυθμιστικός προγραμματισμός μετατρέπεται σε επιλεκτικές παρεμβάσεις για τα ολυμπιακά έργα οι οποίες εκ των υστέρων βαπτίζονται «στρατηγικού χαρακτήρα». Οι νέες πρακτικές καλύπτονται νομοθετικά με τους Ν.2730/99 και Ν.228/2001 οι οποίοι καταλύουν κάθε έννοια σχεδιασμού με κοινωνικό χαρακτήρα για το δημόσιο όφελος και εισάγουν έναν εκπτωχευμένο, βαλκάνιο νεοφιλελευθερισμό, ο οποίος μάταια προσπαθεί να μιμηθεί τη Βαρκελόνη μέσω ολίγου Καλατράβα.
Ο σχεδιασμός για τους ολυμπιακούς, λόγω των στόχων και των προτεραιοτήτων που είχε, άφησε εκτός ουσιαστικού ενδιαφέροντος το κέντρο της πόλης και τις άλλες «καθημερινές» γειτονιές, με εξαίρεση κάποιες παρεμβάσεις, όπως η ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων, η ανάδειξη μνημείων και η αναβάθμιση αρκετών ξενοδοχείων. Δεν είναι τυχαία η οριοθέτηση του «Χρυσού Ολυμπιακού Δακτυλίου» που έκρυβε την «άλλη» Αθήνα. Έτσι, άρχισε να συσσωρεύεται ένα δημόσιο έλλειμμα προγραμματισμού και σχεδιασμού για την πόλη -αντίστοιχο της ελλείμματος για τον περιφερειακό προγραμματισμό- με διπλή έννοια (α) γενικός θεσμικός περιορισμός του δημόσιου συμφέροντος και ανάδειξη του ιδιωτικού, και (β) ανεπάρκεια των δημόσιων παρεμβάσεων, όποτε υπήρξαν, ως προς κοινωνικό τους περιεχόμενο.

Τρία γνωστά αδιέξοδα

Τα ελλείμματα σχεδιασμού και ενδιαφέροντος για τα πραγματικά, καθημερινά προβλήματα της πόλης είχαν καλυφθεί για 14 χρόνια με «δάνεια» και «ομόλογα» από τη μέθη της ολυμπιάδας αλλά, όπως όλα τα ελλείμματα και τα δάνεια, κάποτε πρέπει να εξοφλούνται. Και όταν υπάρχει «αδυναμία εξυπηρέτησης των δανείων», όπως στην περίπτωση της Αθήνας, τότε η κρίση ξεσπά στους αδύναμους κρίκους, ένας απ’ αυτούς είναι το κέντρο της πόλης.
Ο κυρίαρχος λόγος υποστηρίζει ότι τα προβλήματα που εντοπίζονται στο κέντρο της πόλης οφείλονται μόνο ή κυρίως σε τοπικά αίτια, εντοπισμένα σε λίγες πλατείες, σε αρκετά οικοδομικά τετράγωνα, σε δυο-τρεις δρόμους. Στη συνέχεια οι προτάσεις στοχεύουν κυρίως στην αρχιτεκτονική και πολεοδομική ανάπλαση των αντίστοιχων ενοτήτων. Αναπαράγονται έτσι τρία γνωστά αδιέξοδα: η αναγωγή των κοινωνικών προβλημάτων σε φυσικά-χωρικά προβλήματα, η καταστολή αντί της πρόβλεψης και η αδιαφορία για τις σχέσεις της τοπικής κλίμακας με την υπόλοιπη πόλη, τη χώρα, ακόμη και με τις διεθνείς συνθήκες.
Ο κυρίαρχος λόγος και οι πολιτικές δυνάμεις που στηρίζει «βλέπουν» ως πρόβλημα μόνο ότι είναι ορατό και τους ενοχλεί, π.χ. τους άστεγους ως πρόβλημα «σε μια εορταστική πρωτεύουσα» και όχι την κρίση που δημιουργεί άστεγους. Τα προβλήματα του κέντρου είναι κατ’ εξοχήν κοινωνικά και εκδηλώνονται σε πολλαπλές κλίμακες, από το τοπικό μέχρι το παγκόσμιο και η καταστολή τους ή οι αναπλάσεις που προτείνονται απλά θα μεταφέρουν το «πρόβλημα» σε άλλες περιοχές της πόλης, όπως έγραφε ο Ένγκελς ήδη από το 1887 για το Μάντσεστερ στο «Για το ζήτημα της Κατοικίας».

Τρία παραδείγματα

Θα εικονογραφήσω αυτές τις παρατηρήσεις με τρία παραδείγματα. Το πρώτο αφορά στα άδεια κτίρια του κέντρου που στέγαζαν δημόσιες υπηρεσίες. Σήμερα αντιμετωπίζονται ως τοπικό πρόβλημα ενώ είναι το αποτύπωμα των κυβερνητικών επιλογών μετεγκατάστασης με τη συνακόλουθη εγκληματική αδιαφορία για τις επιπτώσεις αυτής της μετεγκατάστασης. Μέχρι το 2009, 8 υπουργεία και μεγάλες κεντρικές υπηρεσίες έφυγαν από το κέντρο και μαζί με αυτές περίπου 4.000 – 5.000 εργαζόμενοι. Οι τελευταίοι ήταν συγχρόνως και καταναλωτές στα κεντρικά εμπορικά καταστήματα και πολλοί ήταν κάτοικοι του κέντρου. Μια μεσαία πόλη της περιφέρειας θα είχε καταρρεύσει αν είχε υποστεί αυτή τη φυγή, αλλά σήμερα οι προγραμματιστές αυτών των μετακινήσεων κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν και συνεχίζουν με τη μετεγκατάσταση του υπουργείου Οικονομικών από το Σύνταγμα.
Τα κτίρια παραμένουν κενά γιατί, εκτός από τη πτώση της ζήτησης, η συνολική «υποβάθμιση» του κέντρου λειτουργεί μακροπρόθεσμα υπέρ των ιδιοκτητών γης, οι οποίοι περιμένουν να αποσπάσουν υψηλότερα ενοίκια από ανακατασκευασμένα ακίνητα σε μια γειτονιά που θα αναπλαστεί. Δημιουργεί επίσης ευκαιρίες για μαζικές αγορές υποβαθμισμένων κτιρίων από επιχειρηματίες (βλ. Μεταξουργείο, Γεράνι, Πατησίων, Πειραιώς) με την προσμονή μελλοντικών υψηλών αποδόσεων. Η διαδικασία αυτή ονομάζεται «αξιοποίηση του χάσματος ενοικίου» και είναι μια διεθνώς γνωστή πρακτική των ιδιοκτητών γης οι οποίοι κρατούν κλειστά και ερειπωμένα τα κτίρια, συμβάλλοντας στην παραπέρα υποβάθμιση των κεντρικών περιοχών επιζητώντας αναπλάσεις και επιδοτήσεις από τις οποίες θα αποκομίσουν υψηλές υπεραξίες.
Το δεύτερο παράδειγμα αφορά στα κλειστά εμπορικά καταστήματα και γενικότερα την κρίση του εμπορίου μητροπολιτικού επιπέδου που είναι χωροθετημένο στο ιστορικό κέντρο. Μέχρι το 2009 η κρίση αυτής της κατηγορίας εμπορίου, σύμφωνα με ειδικές μελέτες, ήταν απόλυτα συνδεδεμένη με την ανεξέλεγκτη δημιουργία μεγάλων πολυκαταστημάτων και εμπορικών κέντρων σε άλλες περιοχές της πόλης. Οι εταιρείες που τα κατασκεύασαν χρησιμοποίησαν τους ειδικούς νόμους για τα ολυμπιακά έργα για να ξεπεράσουν τους «περιορισμούς» των χρήσεων γης, του συντελεστή εκμετάλλευσης, της κυκλοφορίας και στάθμευσης και, τέλος, των περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Μια από τις μεγαλύτερες μεταπολεμικά αναδιαρθρώσεις του χώρου της Αθήνας συντελέστηκε από το ιδιωτικό κεφάλαιο στο διάστημα 1999-2008 χρησιμοποιώντας, παράνομα, το θεσμικό πλαίσιο για τα έργα δημόσιας ωφέλειας. Δημιουργήθηκαν 850.000 τ.μ. εμπορικών κέντρων από τα οποία 339.600 τ.μ. μόνο στο Μαρούσι, ενώ την ίδια περίοδο έκλεισαν το 18% των μαγαζιών στους κεντρικούς δρόμους του ιστορικού κέντρου και χάθηκαν χιλιάδες θέσεις εργασίας.

Η Δημοτική Αγορά της Κυψέλης

Το τρίτο παράδειγμα αφορά στη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης. Όπως είναι γνωστό ο χώρος της Δημοτικής Αγοράς παρέμενε κλειστός για πολλά χρόνια με στόχο την κατεδάφιση του κτιρίου και τη δημιουργία πάρκιγκ. Οι κάτοικοι αντέδρασαν και με συλλογικές διαδικασίες έκαναν ειρηνική κατάληψη, επισκεύασαν με δικά τους μέσα το κτίριο και δημιούργησαν ένα ζωντανό κύτταρο κοινωνικής και πολιτισμικής προσφοράς. Εκατοντάδες εθελοντές και εθελόντριες έχουν εργαστεί στα πέντε χρόνια λειτουργίας της για θεατρικές παραστάσεις, προβολές κινηματογράφου, για διδασκαλία ελληνικών σε μετανάστες, για συλλογικές κουζίνες και αγορά βιολογικών προϊόντων κ.α. Έχει επίσης χρησιμοποιηθεί από ελληνικά και ευρωπαϊκά πανεπιστήμια για εκδηλώσεις και ενημέρωση για τα προβλήματα της πόλης.
Η Αγορά λειτουργεί ως μια θετική πρόταση-απάντηση στην απραξία του Δήμου και της κυβέρνησης για τη γειτονιά, ως πρότυπο άμεσο-δημοκρατικών διαδικασιών. Και αυτό βέβαια ενοχλεί. Ο κυρίαρχος λόγος προβάλλει αφειδώς τον τελευταίο καιρό τους «Atenistas» ως υπόδειγμα θετικών στάσεων και δράσεων, αλλά πρωτοβουλίες όπως της Αγοράς τις αγνοεί ή τις θεωρεί παράνομες. Ο καθαρισμός από σκουπίδια και στη συνέχεια η φύτευση μικρών ιδιωτικών οικοπέδων από τους «Atenistas» είναι νόμιμες, θετικές ενέργειες, ενώ ο καθαρισμός και η λειτουργία για πέντε χρόνια ενός μεγάλου δημοτικού χώρου από τους πολίτες-δημότες είναι αρνητική πράξη αυθαιρεσίας. Η ταξική διάκριση μεταξύ θετικών και αρνητικών δράσεων από τον κυρίαρχο λόγο είναι κάτι παραπάνω από προφανής, μια διάκριση την οποία αποδέχεται και ο Δήμος με σκέψεις για «άλλες χρήσεις» της Αγοράς.
Στα δύο πρώτα παραδείγματα, τα άδεια και ανεκμετάλλευτα κτίρια και μαγαζιά είναι κυρίως το αποτέλεσμα κρατικών επιλογών, του ανταγωνισμού με τα εμπορικά κέντρα και της ιδιωτικής κερδοσκοπίας που αδιαφορούν για τη σημερινή υποβάθμιση. Στις προτάσεις που ακούγονται η έμφαση δίνεται στην «ωραιοποίηση» του κέντρου, αφήνοντας εκτός προβληματισμού τα κοινωνικά και καθημερινά λειτουργικά προβλήματα. Στο τρίτο παράδειγμα, οι πολίτες της Κυψέλης υλοποίησαν και αυτό-διαχειρίζονται μόνοι τους αυτό που έπρεπε να κάνει ο Δήμος εδώ και χρόνια. Είναι μια απάντηση με συλλογικό, κοινωνικό περιεχόμενο σε ένα υπαρκτό πρόβλημα της γειτονιάς, χωρίς επενδυτές και με χαμηλότατο κόστος. Όμως για τον κυρίαρχο λόγο η λειτουργία της Αγοράς της Κυψέλης -όπως και η δημιουργία του πάρκου Ναβαρίνου/Ζωοδόχου Πηγής/Χαρ. Τρικούπη- δεν αποτελεί αποδεκτή πρόταση αναβάθμισης του κέντρου, απλά δεν υπάρχει ή είναι παράνομη κατάληψη.
Στα πανεπιστήμια, στο ΕΜΠ και στο ΕΚΚΕ έχουν γίνει δεκάδες ερευνών για τις κεντρικές συνοικίες της Αθήνας που τεκμηριώνουν τα παραπάνω. Οι «Γιατροί του Κόσμου» λειτουργούν εδώ και χρόνια πολύ-ιατρείο στο κέντρο και μαζί με το Ίδρυμα Αστέγων του Δήμου, το Δίκτυο Υποστήριξης Μεταναστών και άλλες ΜΚΟ μιλούν για την «ανθρωπιστική κρίση» που αντιμετωπίζουν καθημερινά. Θα ήταν χρήσιμο αυτούς/ες μαζί με τους πολίτες της Κυψέλης να συμβουλεύονται οι σχεδιαστές αντί να αναπαράγουν τα ελλείμματα σχεδιασμού που περιέγραψα συμβάλλοντας έτσι στη σημερινή κρίση.

* Πανεπιστημιακός στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο. Σε άλλη μορφή παρουσιάστηκε στην Εταιρεία Σπουδών, στις 9.12.2011.

Κίνητρα επιστροφής στο κέντρο

Στην Καθημερινή

Τα φορολογικά και πολεοδομικά κίνητρα που παρέχει το άρτι ψηφισθέν νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος για τις οικοδομικές άδειες μπορούν πλέον να αξιοποιήσουν οι κάτοικοι και ιδιοκτήτες ακινήτων στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας και συγκεκριμένα των συνοικιών του Μεταξουργείου και του Γερανίου (περικλείεται από τις οδούς Πειραιώς, Επικούρου, Ευριπίδου και Αθηνάς). Στο επίκεντρο των κινήτρων βρίσκονται οι εργασίες για την αποκατάσταση των όψεων, των κοινόχρηστων χώρων και του συνολικού εκσυγχρονισμού του εκάστοτε ακινήτου. Ως προϋπόθεση τίθεται ο χρονικός περιορισμός, καθώς οι αποκαταστάσεις θα πρέπει να έχουν υλοποιηθεί έως τις 31 Δεκεμβρίου του 2015.

Το νομοσχέδιο προβλέπει ότι από τους ιδιοκτήτες ακινήτων στις εν λόγω περιοχές εκπίπτει ποσό ίσο με το 80% της συνολικής δαπάνης αποκατάστασης και εκσυγχρονισμού ακινήτου με χρήση κατοικίας και κόστους έργων ύψους έως 600 ευρώ/τ.μ. για το Γεράνι και έως 300 ευρώ/τ.μ. για το Μεταξουργείο. Τα αντίστοιχα ποσά για γραφεία ανέρχονται σε 500 και 300 ευρώ/τ.μ., ενώ για τα καταστήματα σε 300 ευρώ/τ.μ. σε αμφότερες τις περιοχές.

Δικαιούχος της μείωσης αυτής, εκτός από τον ιδιοκτήτη του ακινήτου με τις πιο πάνω προϋποθέσεις, μπορεί να είναι και ο μισθωτής, ο οποίος, με σύμφωνη γνώμη του ιδιοκτήτη, προβαίνει στη δαπάνη των έργων αποκατάστασης και εκσυγχρονισμού, καθώς και στις τεχνικές, αρχιτεκτονικές και λειτουργικές διαμορφώσεις του κτιρίου. Το δικαίωμα έκπτωσης του μισθωτή διατηρείται ακόμη και μετά την πιθανή εγκατάλειψη του ακινήτου από αυτόν. Εκπίπτει, επίσης, ετησίως και για μία πενταετία από τον φόρο εισοδήματος των επιχειρήσεων τριτογενούς τομέα ποσό ίσο με το διπλάσιο του μισθώματος που καταβάλλεται για τη χρήση του ακινήτου.

Ειδικά για τα διατηρητέα κτίρια, εκπίπτει ολόκληρο το ποσό ενός ιδιοκτήτη για τη δαπάνη αποκατάστασης και εκσυγχρονισμού, με την προϋπόθεση πως το κόστος των σχετικών εργασιών δεν ξεπερνάει τα 2.000 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο.

Για να επωφεληθούν από τα κίνητρα, οι ιδιοκτήτες πρέπει να έχουν καταθέσει τις αιτήσεις για την έκδοση της άδειας αποκατάστασης μέχρι τις 31/12/2014 και η αποκατάσταση του ακινήτου να υλοποιηθεί σε τρία χρόνια από την έκδοση των σχετικών αδειών. Επίσης, για τα επόμενα δύο χρόνια, σε συμβάσεις αγοράς ακινήτων ή εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων που βρίσκονται στις δύο περιοχές επιβάλλεται φόρος μεταβίβασης ακινήτων με συντελεστή 3% επί της αντικειμενικής τους αξίας ή επί του τυχόν δηλωθέντος τιμήματος, αν αυτό είναι μεγαλύτερο της αντικειμενικής αξίας.

Κατάλογος για τις συλλογές του Μεταξουργείου

Στο Έθνος

Τον πρώτο κατάλογο των μόνιμων συλλογών της, στη νέα της στέγη στο Μεταξουργείο, εξέδωσε η Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων.

Θεοχάρης Μορές, 1988

Τον πρώτο κατάλογο των μόνιμων συλλογών της, στη νέα της στέγη στο Μεταξουργείο, εξέδωσε η Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων. Πρόκειται για έναν εύχρηστο οδηγό γύρω από τη συλλογή ζωγραφικής της Πινακοθήκης, με θεωρητικά κείμενα και εικονογράφηση έργων κατά ομάδες και καλλιτεχνικά κινήματα, καλύπτοντας το χρονικό διάστημα από τα τέλη του 19ου αιώνα έως τις σύγχρονες εικαστικές διατυπώσεις.

Η έκδοση, η οποία παρουσιάστηκε χθες στη Δημοτική Πινακοθήκη από τη διευθύντριά της Νέλλη Κυριαζή, ακολουθεί τη λογική της παρούσας έκθεσης των μόνιμων συλλογών, με πολλά έργα άγνωστα στο ευρύ κοινό. Ο ακαδημαϊσμός (Ιακωβίδης, Ροϊλός, Προσαλέντης κ.ά.) βρίσκεται στην αφετηρία της παρουσίασης, ενώ ακολουθούν ο ιμπρεσιονισμός, ο φοβισμός, ο εξπρεσιονισμός, ο υπερρεαλισμός και η αφαίρεση.

Εκπροσωπούνται μέλη της Ομάδας «Τέχνη» που ήρθαν σε αντιπαράθεση με τον ακαδημαϊσμό (Νίκος Λύτρας, Θ. Τριανταφυλλίδης, Λ. Κογεβίνας, Π. Βυζάντιος). Παρόντες είναι εκπρόσωποι της γενιάς του ΄30 (Παπαλουκάς, Κόντογλου, Κανέλλης, Γκίκας, Μόραλης), οι εισηγητές της ελληνικής μοντέρνας τέχνης (Παρθένης, Στέρης) και σύγχρονοι καλλιτέχνες.

Από τον Μάρτιο οι άδειες δόμησης, από τώρα τα diesel

Της ΚΑΤΙΑΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗ, στην Ελευθεροτυπία

Νόμος του κράτους είναι από χθες το νέο πλαίσιο για την έκδοση οικοδομικών αδειών -δηλαδή ο περιβόητος νόμος 4030/2011 με τίτλο «νέος τρόπος έκδοσης αδειών δόμησης, ελέγχου κατασκευών και άλλες διατάξεις»- μια και δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης (ΦΕΚ 249 Α’).

Μεταξύ πολλών άλλων ορίζονται και φορολογικά κίνητρα για αποκατάσταση κτιρίων σε Γεράνι και Μεταξουργείο

Ο νέος νόμος προβλέπει, μεταξύ άλλων, την κατάργηση των πολεοδομιών όπως τις ξέραμε μέχρι σήμερα, την ανάθεση της «ελεγκτικής» (δηλαδή την αρμοδιότητα ελέγχου της ορθής εκτέλεσης των αδειών) στους ιδιώτες «ελεγκτές δόμησης», την ελεύθερη κυκλοφορία πετρελαιοκίνητων οχημάτων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και τη νομιμοποίηση κτισμάτων σε παραδοσιακούς οικισμούς της χώρας. Υπενθυμίζεται ότι σ’ αυτόν το νόμο περιλαμβάνεται και η τροπολογία για την παράταση της προθεσμίας για τους ημιυπαίθριους, η οποία εκπνέει… αύριο!

Οι διατάξεις του νόμου που αφορούν την έκδοση των οικοδομικών αδειών θα αρχίσουν να ισχύουν από τον Μάρτιο, όπως ορίζεται στο άρθρο 59, ενώ όλες οι υπόλοιπες -διάφορες διατάξεις που έχουν να κάνουν με ένα «πακέτο» άσχετων με τους σχεδιασμούς πολεοδομικού χαρακτήρα ρυθμίσεων – που είχαν περάσει από τη Βουλή με τις «περίεργες» τροπολογίες της 9ης Νοεμβρίου, από σήμερα.

Πιο συγκεκριμένα, με το συγκεκριμένο νόμο:

Οι διατάξεις

* Αίρεται η απαγόρευση κυκλοφορίας οχημάτων με κινητήρες diesel σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, εφόσον αυτά πληρούν τις προδιαγραφές Euro 5 ή Euro 6.

* Δίνεται στο εξής η δυνατότητα νομιμοποίησης αυθαιρέτων «αισθητικώς ενταγμένων» σε παραδοσιακούς οικισμούς ύστερα από γνωμοδότηση επιτροπής (που συστήνεται στην πορεία από τρεις αρχιτέκτονες μηχανικούς).

* Επαναφέρεται παλαιότερη διάταξη δασικού νόμου που προβλέπει την αυξημένη δυνατότητα επέμβασης σε δάση ή δασικές εκτάσεις για «αθλητικές και τουριστικές χρήσεις» κατά 10%. Συνολικά παρέχεται 20% κομματιού δάσους -έναντι 10% που ίσχυε έως σήμερα- που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τουρισμό και χώρους άθλησης, εφόσον η προς αξιοποίηση έκταση υπερβαίνει τα 3.000 στρέμματα.

* Επιτρέπεται η επαναλειτουργία του λατομείου εντός των ορίων του εθνικού πάρκου υγροτόπων Κοτυχίου-Στροφυλιάς στην περιοχή του Αράξου με σκοπό την αποκατάσταση των λατομικών χώρων, παρ’ ότι το ΣτΕ είχε παλαιότερα προχωρήσει σε παύση των εργασιών του.

* Επιτρέπεται η επαναλειτουργία του κοιμητηρίου στην Αργυρούπολη, που βρίσκεται στα όρια της Α’ Ζώνης προστασίας του Υμηττού.

* Ορίζονται φορολογικά κίνητρα για την αποκατάσταση των κτιρίων στο κέντρο της Αθήνας (στο Γεράνι και στην περιοχή του Μεταξουργείου).

Παράλληλα, ρυθμίζονται και άλλα ζητήματα που έχουν να κάνουν με το νόμο 4014/11 για τα αυθαίρετα, όπως η σύνδεση αυθαίρετων κτισμάτων με δίκτυα κοινής ωφέλειας (ηλεκτρισμό και υδροδότηση) και η τιμή ζώνης για ακίνητα σε όποιες περιοχές της ηπειρωτικής και νησιωτικής Ελλάδας δεν έχει ήδη οριστεί.

«Στο φως» άγνωστα έργα

Στο Έθνος

Γεράσιμος Στέρης, «Ορφέας και Ευρυδίκη»

Μετά την παρουσίαση, σε παγκόσμια πρώτη, της συλλογής Οικονόμου, σχετικής με την ιστορία του Μοντερνισμού, η Δημοτική Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων, πριν περάσει στον κανονικό ρυθμό της, προβάλλει έως τις 7 Δεκεμβρίου ένα απάνθισμα των μόνιμων συλλογών της.

Περίπου διακόσια έργα ζωγραφικής έχουν επιλεγεί προκειμένου να δείξουν αντιπροσωπευτικά την πορεία και τις εκφάνσεις της ελληνικής τέχνης από τον Ακαδημαϊσμό του Μονάχου έως τις σύγχρονες αναζητήσεις.

Η νέα στέγη της Δημοτικής Πινακοθήκης, στο Μεταξουργείο (Λεωνίδου και Μυλλέρου), δίνει τώρα τη δυνατότητα να βγουν στο φως και ορισμένα άγνωστα έργα από τις συλλογές της. Ανάμεσά τους ο “Ορφέας και η Ευρυδίκη” του Γεράσιμου Στέρη, ένα “Τοπίο Μυτιλήνης” του Σπύρου Παπαλουκά, ο “Λιμός” της Αννας Κινδύνη και έργα των Χρήστου Δαγκλή, Ηλία Φέρτη, Χέρμαν Μπλάουτ, Εφης Τσουλουχοπούλου κ.ά. Η έκθεση υποστηρίζεται από δημιουργίες των Προσαλέντη, Ιακωβίδη, Ροϊλού, Παρθένη, Χατζηκυριάκου – Γκίκα, Μουζιάνη, Βακιρτζή, Γαΐτη, Σπυρόπουλου και άλλων καταξιωμένων καλλιτεχνών.

Η παρούσα έκθεση “Από τον Ακαδημαϊσμό έως τις σύγχρονες αναζητήσεις” αναπτύσσεται και στα δύο ανακαινισμένα κτίρια του 19ου αιώνα (σε σχέδια του Χάνσεν). Μετά τη λήξη της η Δημοτική Πινακοθήκη θα λειτουργεί στον κανονικό της ρυθμό: στο ένα κτίριο θα φιλοξενεί έργα από τις μόνιμες συλλογές, στο άλλο, με είσοδο από την οδό Γερμανικού, θα παρουσιάζει περιοδικές εκθέσεις.

Ηδη έχουν προγραμματιστεί οι εξής: “Design και οικολογία”, αναδρομική της Μαρίας Μυλωνά-Κυριακίδη και “Εργα και μακέτες του Γιώργου Βακιρτζή για τον κινηματογράφο”.

ΥΠΕΚΑ: Κίνητρα για την αποκατάσταση κτιρίων στο ιστορικό κέντρο

Στο capital.gr

Ψηφίστηκε χθες, Τετάρτη 9 Νοεμβρίου, στην Βουλή η πρωτοβουλία του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής που αφορά στην αποκατάσταση, στην πολεοδομική και κτηριακή ανάπλαση των περιοχών «Γεράνι» και «Κεραμεικός-Μεταξουργείο», μέσα από την θεσμοθέτηση φορολογικών και οικονομικών κινήτρων, ώστε να υπάρξει στήριξη των κατοίκων και μεγαλύτερη κινητοποίηση ιδιωτικών πόρων.

Όπως σημειώνει το ΥΠΕΚΑ η ρύθμιση προβλέπει τα εξής:

-μείωση φόρου εισοδήματος, ανάλογα με το κόστος αποκατάστασης και εκσυγχρονισμού των κτηρίων που χρησιμοποιούνται ως κατοικίες, ισόγεια καταστήματα ή γραφεία, των κοινόχρηστων χώρων και των όψεων αυτών, καθώς και των διατηρητέων κτηρίων που βρίσκονται στις περιοχές αυτές,  συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ στις περιπτώσεις που δεν παρέχεται δικαίωμα έκπτωσης  και

-εφαρμογή μειωμένου συντελεστή φόρου μεταβίβασης, για τις αγοραπωλησίες των ακινήτων αυτών.

Στόχος σύμφωνα με το ΥΠΕΚΑ είναι η αναβάθμιση του ιστορικού κέντρου της Αθήνας μέσα από ένα πλέγμα παρεμβάσεων που αφορούν στη λειτουργική, περιβαλλοντική, οικονομική και αισθητική αναζωογόνησή του, για να υπάρξει μεγαλύτερη κινητοποίηση ιδιωτικών πόρων, που θα συμβάλουν αποφασιστικά στην ενίσχυση και βελτίωση των χαρακτηριστικών της περιοχής, ώστε να γίνει και πάλι το κέντρο της Αθήνας σημείο αναφοράς, να κατοικηθεί και να αποκτήσει ζωή.

Επιπλέον, οι παρεμβάσεις αυτές συντελούν στην προστασία και ανάδειξη της αρχιτεκτονικής και ιστορικής φυσιογνωμίας της περιοχής με την αποκατάσταση και αναβίωση των παραδοσιακών κτηρίων, καθώς και στον έλεγχο των χρήσεων γης, ώστε να προστατευτεί η κατοικία από οχλούσες λειτουργίες.

Οι πολιτικές αυτές, συνδυαζόμενες με επιπλέον παρεμβάσεις  για την ενίσχυση της ασφάλειας  και πολιτικές πρόνοιας, στοχεύουν να ανατρέψουν την σημερινή κατάσταση της Αθήνας, αναφέρει σε σχετική ανακοίνωση το ΥΠΕΚΑ.

Με την πρωτοβουλία αυτή, το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής στηρίζει την προσπάθεια για την επανακατοίκηση και αναζωογόνηση του ιστορικού κέντρου της Αθήνας, όπως και πρωτοβουλίες της τοπικής αυτοδιοίκησης, των κατοίκων και των ιδιωτών που αποσκοπούν στην ανάδειξη των πλεονεκτημάτων και της ανθρώπινης και βιώσιμης ανάπτυξης της πόλης της Αθήνας, προκειμένου να γίνει και πάλι κέντρο καινοτομίας, συνδυάζοντας εκπαίδευση, παραγωγή, εμπόριο, και κατοικία, σημειώνεται σχετικά.

Eντυπωσιακή συλλογή στην Πινακοθήκη Αθηνών

Στο zougla.gr

Ο Πολιτισμικός Οργανισμός του Δήμου Αθηναίων, στο πλαίσιο της προβολής των σημαντικών Συλλογών της Πινακοθήκης του Δήμου Αθηναίων, παρουσιάζει στο κοινό, από 2 Νοεμβρίου έως 7 Δεκεμβρίου, 200 έργα ζωγράφων που καταγράφουν αντιπροσωπευτικά και με σαφήνεια την πορεία και τις εκφάνσεις της ελληνικής τέχνης από τον Ακαδημαϊσμό του Μονάχου έως τις σύγχρονες αναζητήσεις.

Γνωστά και άγνωστα έργα των Συλλογών αποτυπώνουν τη θερμή υποδοχή του Ακαδημαϊσμού στο τέλος του 19ου αι, την όψιμη ευθυγράμμιση με τα ανατρεπτικά αιτήματα της μοντερνικότητας και βασικό εκφραστή τη γενιά του ΄30, τους Έλληνες θιασώτες του Εξπρεσιονισμού, του Υπερρεαλισμού και της Αφαίρεσης, όσο και τις σύγχρονες μαρτυρίες νεότερων εικαστικών.

Οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να θαυμάσουν άγνωστα έργα των Συλλογών της Πινακοθήκης του Δήμου Αθηναίων, τα οποία παρουσιάζονται για πρώτη φορά. Μεταξύ άλλων έργα των Ηλία Φέρτη (Πορτρέτο Πηνελόπης Λυδάκη), Σπύρου Παπαλουκά (Τοπίο Μυτιλήνης), Γεράσιμου Στέρη (Ορφέας και Ευρυδίκη), Άννας Κινδύνη (Λιμός), Χρήστου Δαγκλή (Τοπίο στο Παρίσι), Ιφιγένειας Λαγάνα (Το εργαστήριο του καλλιτέχνη), Σταμάτη Μεταξά (Τοπίο), Θεοχάρη Μορέ (Χωρίς τίτλο), Hermann Blauth (Ορίζοντες), Κίκου Λανίτη (Σύνθεση), Αλέξανδρου Αλιέα (Η μοίρα των προσφύγων), Φιλιππίνας Λιβιτσάνου (Η μητέρα μου), Χάρη Μαύρου (Σύμπαν), Σάσας Δεληγιαννάκη (Λίγο πριν λίγο μετά το ολοκαύτωμα), Νίτσας Αλεξιάδου (Περιβάλλον Νο 2), Στέλιου Βότση (Ποδηλάτης σε τοπίο), Έφης Τσουλουχοπόυλου (Επικαιρότητα-3).

Την έκθεση υποστηρίζουν επίσης με έργα τους οι Σπυρίδων Προσαλέντης, Νικόλαος Ξυδιάς, Γεώργιος Ιακωβίδης, Γεώργιος Ροϊλός, Άγγελος Γιαλλινάς, Κωνσταντίνος Παρθένης, Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Γιώργος Μπουζιάνης, Γιάννης Μηταράκης, Πάνος Σαραφιανός, Γιώργος Βακιρτζής, Γιάννης Γαϊτης Γιάννης Σπυρόπουλος, Γιάννης Μίχας, Όπυ Ζούνη, Δήμος Σκουλάκης, Χρήστος Θεοφίλης, και άλλοι καταξιωμένοι Έλληνες εικαστικοί.

Για την παρουσίαση της έκθεσης αυτής η Πινακοθήκη αξιοποιεί και τα δύο κτήριά της στο Μεταξουργείο, υπογραμμίζοντας, έτσι, μετά την έκθεση της πολύτιμης Συλλογής Γιώργου Οικονόμου, τη σημασία και τον παιδευτικό χαρακτήρα Συλλογών στη βαθύτερη επικοινωνία με την Ιστορία της Τέχνης.

Στο εξής, το ένα κτήριο της Πινακοθήκης θα φιλοξενεί τις μόνιμες Συλλογές και το δεύτερο με είσοδο από την οδό Γερμανικού θα παρουσιάζει τις περιοδικές, αρχής γενομένης με τις εκθέσεις «Design και Οικολογία», «Μαρία Μυλωνά -Κυριακίδη, Αναδρομική», «Έργα και μακέτες του Γιώργου Βακιρτζή για τον κινηματογράφο».

Κατά τη διάρκεια της έκθεσης θα πραγματοποιηθεί το εκπαιδευτικό πρόγραμμα
«Ένα ταξιδάκι στην Τέχνη». Πληροφορίες για τα εκπαιδευτικά προγράμματα στο τηλέφωνο 210 3313038.

Διάρκεια έκθεσης: 2 Νοεμβρίου – 7 Δεκεμβρίου 2011
Κτήριο Μεταξουργείου: Λεωνίδου και Μυλλέρου (Μεταξουργείο)
Στάση Μετρό: Μεταξουργείο
Ημέρες και ώρες λειτουργίας: Τρίτη έως και Σάββατο 10.00 – 14.00 και 17.00 – 21.00
Κυριακή 10.00 – 14.00, Δευτέρα κλειστά
Πληροφορίες: 210 3231841 & 210 5202421

Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο: να αναβαθμιστεί το ιστορικό κέντρο της Αθήνας

Το Fashion Hotel στην περιοχή της Ομόνοιας διέκοψε τη λειτουργία του στις αρχές του 2011 λόγω της υποβάθμισης του κέντρου και της Αθήνας

Στο Βήμα

Την αναβάθμιση του συνόλου του ιστορικού κέντρου της Αθήνας, πέρα από τις δύο περιοχές στο Μεταξουργείο και το Γεράνι, με στόχο την ανάκαμψη της οικονομικής δραστηριότητας, ζητεί με παρέμβασή του προς τον υπουργό και αναπληρωτή υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ.κ. Γ. Παπακωνσταντίνου και Ν. Σηφουνάκη και τον Δήμαρχο Αθήνας κ. Γ. Καμίνη, το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο Ελλάδος (ΞΕΕ).

Αναφερόμενο στο νομοσχέδιο του ΥΠΕΚΑ «Νέος τρόπος έκδοσης αδειών δόμησης και ελέγχου κατασκευών», που συζητείται στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής και στο οποίο εντάχθηκε η αποκατάσταση και ανάπλαση των περιοχών Γεράνι και Μεταξουργείο, στο πλαίσιο πιλοτικού προγράμματος, το ΞΕΕ υπογραμμίζει την υποβάθμιση που έχει υποστεί το ιστορικό κέντρο «στα όρια της οικονομικής και κοινωνικής απαξίωσης εξαιτίας της αδράνειας και των παραλείψεων του κράτους τα τελευταία χρόνια». Τα «ανυπέρβλητα προβλήματα» που συνδέονται «με την απαξίωση της περιοχής», είχαν ως συνέπεια την «αμαύρωση της τουριστικής εικόνας του κέντρου» της πρωτεύουσας, τονίζει το ΞΕΕ, «γεγονός που εξανάγκασε 11 ξενοδοχεία του κέντρου, καθώς και άλλες εμπορικές επιχειρήσεις να διακόψουν τη λειτουργία τους». Ενώ επισημαίνεται ότι ενόψει της χειμερινής περιόδου, «σημαντικός αριθμός ξενοδοχείων του κέντρου αντιμετωπίζουν το δίλημμα της διακοπής της λειτουργίας τους». Μεταξύ των ξενοδοχείων που έκλεισαν από πέρυσι εξαιτίας και του υψηλού μισθώματος στο οποίο δεν μπορούσαν πλέον να ανταποκριθούν, είναι το «Εσπέρια» στην οδό Σταδίου, το «Κάνιγγος 21» και δύο ξενοδοχεία της αλυσίδας «Classical» στην περιοχή της Ομόνοιας, το «Αcropol» και το «Fashion Ηouse Ηotel».

Η ανάγκη για επανάκαμψη της κατοικίας και της οικονομικής δραστηριότητας στο ιστορικό κέντρο «είναι στοιχειώδης προϋπόθεση εάν θέλουμε η πρωτεύουσα της χώρας μας να αποκτήσει εκ νέου την εικόνα μια οικιστικής και εμπορικής περιοχής και όχι εικόνα «γκέτο» όπως εμφανίζει σήμερα», αναφέρει το ΞΕΕ και προτείνει την επέκταση των κινήτρων και των έργων πέρα από το Μεταξουργείο και το Γεράνι και στις γειτνιάζουσες περιοχές, «ώστε οι παρεμβάσεις να διαλάβουν το σύνολο του ιστορικού κέντρου».

Ενδεικτικό της ανάγκης επέκτασης των μέτρων στο σύνολο της υποβαθμισμένης περιοχής του ιστορικού κέντρου είναι, όπως σημειώνεται και το γεγονός ότι κανένα από τα 11 ξενοδοχεία που από πέρυσι ανέστειλαν τη λειτουργία τους, δεν βρίσκεται στις περιοχές που προτάθηκαν για αναβάθμιση. Αντίστοιχα υποστηρίζεται ότι η επιλογή των δύο συγκεκριμένων περιοχών ως αναβαθμιστέων, θα δημιουργήσει κάποιες «περιοχές-οάσεις», που θα επωφεληθούν πρόσκαιρα οικονομικά, αλλά «πολύ σύντομα θα καταλήξουν και αυτές πάλι στον φαύλο κύκλο της υποβάθμισης, αφού θα βρίσκονται σε μια γκετοποιημένη, ερειπωμένη από κατοίκους και οικονομική δραστηριότητα, περιοχή του κέντρου της πόλης».

Στο «συρτάρι» το ρυθμιστικό σχέδιο της Μπιρμπίλη

Του ΚΑΣΣΙΑΝΟΥ ΤΖΕΛΗ, στην Ημερησία

Στο «συρτάρι» βάζει η νέα ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος, επικαλούμενη την οικονομική κρίση, το «πράσινο» ρυθμιστικό σχέδιο της Τίνας Μπιρμπίλη και αναμένεται να ενσωματώσει τις αντιρρήσεις του ΤΕΕ, του ΣΕΒ, της περιφέρειας Αττικής και άλλων φορέων, παρουσιάζοντας ένα σχέδιο που, σύμφωνα με τα στελέχη του υπουργείου, θα «ακουμπά» τις ανάγκες της αγοράς και «θα δίνει ώθηση στην ανάπτυξη».

Ουσιαστικά, φαίνεται ότι προτιμούν ένα σχέδιο που θα κινείται στη μέση της απόστασης μεταξύ των ρυθμιστικών σχεδίων Μπιρμπίλη, το οποίο χαρακτηρίστηκε από «πράσινο» έως «δογματικό» – και Σουφλιά που θεωρήθηκε «φαραωνικό». Υπό αυτό το πλαίσιο, αναμένεται:

• Να προβλεφθούν περισσότερα οδικά έργα με έμφαση στις επεκτάσεις της Αττικής Οδού. Το υπό διαβούλευση ρυθμιστικό προβλέπει μόνο την επέκταση της περιφερειακής Υμηττού από την Καισαριανή μέχρι τη λεωφόρο Βουλιαγμένης στο ύψος του Ελληνικού καθώς και την κατασκευή της λεωφόρου Κύμης που θα συνδέει τον ομώνυμο κόμβο της Αττικής Οδού με τον κόμβο του Ολυμπιακού Χωριού της Εθνικής Οδού στην Κάτω Κηφισιά. Το υπουργείο Υποδομών ζητά εξ αρχής -και σε αυτό φαίνεται ότι συμφωνεί και και ο Γ. Παπακωνσταντίνου- την ένταξη στο σχέδιο, τουλάχιστον και της σύνδεσης των νοτίων προαστίων με το αεροδρόμιο μέσω της σήραγγας της Αργυρούπολης. Συνολικά, αναμένεται να ενταχθούν 30 χλμ. περίπου επεκτάσεων. Το υπουργείο Υποδομών θέλει να ενταχθεί και το έργο οδικής σύνδεσης Περάματος-Σαλαμίνας που προβλέπεται να υλοποιηθεί με σύμβαση παραχώρησης, ενδεχομένως στο ίδιο πακέτο με τον άξονα Ελευσίνα-Θήβα-Υλίκη.
• Να προβλεφθεί τουλάχιστον μία ακόμη νέα γραμμή μετρό πέρα από τη γραμμή 4 που προτάθηκε αρχικά. Στο ρυθμιστικό Μπιρμπίλη προτείνεται ακόμη και η επέκταση της γραμμής 2 έως το Ίλιον και το Καματερό.
• Να προβλεφθεί η ένταξη τουλάχιστον 30.000 στρεμμάτων στα σχέδια πόλης. Με το ρυθμιστικό Μπιρμπίλη προβλέπονται μηδενικές εντάξεις και υιοθετείται αυστηρά η αρχή της συμπαγούς πόλης σε μια προσπάθεια ανάσχεσης της πολεοδομικής επέκτασης της πρωτεύουσας, κυρίως προς τα Μεσόγεια. Σε αυτό το «μηδέν» πάντως, όπως επισημαίνει το ΤΕΕ, δεν εντάσσεται το Ελληνικό. Το ΤΕΕ θεωρεί ότι μέσω των εντάξεων θα δοθεί «ανάσα» στην αγορά ακινήτων και στην οικοδομική δραστηριότητα, σημειώνοντας ότι οι μηδενικές εντάξεις ουσιαστικά ωφελούν μόνο εκείνα τα συμφέροντα που κερδίζουν από τη «φούσκα των τιμών γης». Αν τελικά περάσει η πρόταση για εντάξεις, για τις οποίες δεν φαίνεται να φέρει αντιρρήσεις η ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος, ουσιαστικά μπαίνει στο «συρτάρι» και ο προγραμματισμός για την επέκταση των οικονομικών κινήτρων που δόθηκαν σε Γεράνι και Μεταξουργείο για επιστροφή των κατοίκων στις υποβαθμισμένες περιοχές του κέντρου.
• Ανοιχτό είναι και το ενδεχόμενο, «λόγω οικονομικής κρίσης», όπως σημειώνουν στελέχη του υπουργείου, να μην υλοποιηθεί και η φιλόδοξη πεζοδρόμηση της λεωφόρου Πανεπιστημίου και μέρους της οδού Πατησίων.

Έως το τέλος του 2012 στη Βουλή

Το ρυθμιστικό σχέδιο της Αθήνας που παρουσιάστηκε στα μέσα του Καλοκαιριού και τις προσεχείς ημέρες θα ξεκινήσει η επίσημη διαβούλευσή του με στόχο να κατατεθεί στη Βουλή εντός του Δεκεμβρίου, είχε τη σφραγίδα της Τίνας Μπιρμπίλη και του προέδρου του Οργανισμού Αθήνας, καθηγητή Γιάννη Πολύζου, και ενσωμάτωνε τις αρχές της συμπαγούς πόλης.

Βασικός του στόχος ήταν η ανάσχεση της πολεοδομικής επέκτασης της Αθήνας προς τα προάστια και δη τα Μεσόγεια, με εργαλεία όπως η παροχή οικονομικών κινήτρων για την επιστροφή των κατοίκων σε περιοχές του κέντρου όπως το Γεράνι, το Μεταξουργείο και τα Κάτω Πατήσια, καθώς και το πάγωμα των εντάξεων. Επίσης, προέβλεπε εκτεταμένες πεζοδρομήσεις στο κέντρο με αιχμή τη λεωφόρο Πανεπιστημίου, την επέκταση των γραμμών του τραμ και ήταν φειδωλό ως προς τις επεκτάσεις του μετρό, του προαστιακού και των περιαστικών αυτοκινητοδρόμων.