Oι μαύρες τρύπες του αθηναϊκού κέντρου

Tου Δημήτρη Ρηγόπουλου, στην Καθημερινή

Η κυρία Ε. Β. από τα Εξάρχεια ακούγεται στο τηλέφωνο πραγματικά ανακουφισμένη: «Για 15–20 ημέρες θα περνάμε από την πλατεία χωρίς πρόβλημα». Αυτό είναι το προβλεπόμενο διάστημα έως ότου ένα νέο κύμα χρηστών και εμπόρων ναρκωτικών ξεβραστεί για άλλη μια φορά στην πλατεία Εξαρχείων. Προσπαθώ να συμμεριστώ την αισιοδοξία της. Στις δύσκολες γειτονιές της Αθήνας εκπαιδεύεις τον εαυτό σου να εκτιμά τις μικρές ανάπαυλες ηρεμίας και κανονικότητας. «Τώρα που καθάρισε η πλατεία, μετά το “ντου” των αναρχικών, γέμισε ξανά η Τοσίτσα. Ετσι συμβαίνει, ένας κύκλος…».

Μακάρι να ήταν ένας ο κύκλος. Aλλεπάλληλοι κύκλοι εκτροπής και εκκαθάρισης διαδέχονται ο ένας τον άλλο στο αθηναϊκό κέντρο σαν βαριεστημένο τρενάκι του τρόμου που πηγαινοέρχεται νωχελικά από την κόλαση στον παράδεισο χωρίς κανείς να δίνει μεγάλη σημασία.

Σήμερα στον παράδεισο βρίσκεται η πλατεία Εξαρχείων αλλά και το επονομαζόμενο γκέτο, όπισθεν του δημαρχείου της Αθήνας, Ευριπίδου, Σωκράτους, όλη η περιοχή από Αθηνάς μέχρι την πλατεία Κουμουνδούρου.

Βάλτε τη λέξη «παράδεισος» μέσα σε πολλά εισαγωγικά. «Απλώς υπάρχει αστυνόμευση και τα πράγματα δεν γίνονται τόσο απροκάλυπτα όπως στο παρελθόν», μας λέει ένας επαγγελματίας της περιοχής. Μέσα σ’ ένα βράδυ εξαφανίστηκαν οι έγχρωμες πόρνες από τα υπαίθρια πόστα τους στη Σωκράτους. Αυτό δεν σημαίνει ότι σταμάτησε και το «νταραβέρι», κυρίως όσον αφορά στα ναρκωτικά. «Η αστυνομία είναι Δημόσιο και λειτουργεί λίγο σαν αυτό», τονίζει ιδιοκτήτης γνωστού μπαρ της πλατείας Θεάτρου. «Ενώ τις πρωινές ώρες και το βράδυ υπάρχει έντονη αστυνόμευση, τις πρώτες απογευματινές ώρες παρατηρείται μια χαλάρωση, με αποτέλεσμα να επιστρέφουν οι γνωστές καταστάσεις του πρόσφατου παρελθόντος. Και φυσικά τα Σαββατοκύριακα».

Ο εφιάλτης του απροκάλυπτου εμπορίου ναρκωτικών (και της χρήσης, πολλές φορές) έφυγε από τη «νεκρή ζώνη» του δημαρχείου και μετακόμισε, παρακαλώ, στο Μεταξουργείο. Μια εκπαιδευτικός, η κ. Ρ. Π., κάτοικος της οδού Κολοκυνθούς εδώ και πολλά χρόνια, ξύπνησε πάλι μέσα στη νύχτα από την οσμή του καπνού. Το παλιό, ερειπωμένο σπίτι στην οδό Ιάσονος, που έγινε τις τελευταίες εβδομάδες στέκι εμπόρων και χρηστών, πήρε φωτιά το βράδυ. Ο ιδιοκτήτης το είχε περιφράξει αλλά οι συμμορίες των εμπόρων ξέρουν πολύ καλά να παραβιάζουν και τα πιο εξελιγμένα συστήματα προστασίας. Το επόμενο πρωί, το καμένο, πια, σπίτι ήταν πάλι γεμάτο.

Δύο βήματα παρακάτω γινόταν μπροστά στα μάτια μας κανονικό εμπόριο ουσιών. Μετά την Κεραμεικού πέσαμε πάνω σε μια πεζή περιπολία αστυνομικών. Είχαν σταματήσει δύο εικοσάχρονους και τους ζητούσαν χαρτιά. Μια ιερόδουλος έκανε το τσιγάρο της στο κατώφλι ενός παλιού σπιτιού: «Ο ένας κάνει εμπόριο. Μπορεί να το ξεφορτώθηκε όμως και να μην του βρούνε τίποτα».

Υστερα από ξενάγηση μισής ώρας στους δρόμους του Μεταξουργείου είχα κουραστεί. Είχα δει εμπόριο, είχα δει χρήση, είχα δει αυτοσχέδιους τεκέδες, είχα δει εξαθλιωμένους ανθρώπους να ξετρυπώνουν σαν τα ποντίκια από χορταριασμένους ακάλυπτους. Ηταν σαν να έβλεπα σε εικόνες την ανατριχιαστική έκθεση της Νομαρχίας Aθηνών, της 30ής Σεπτεμβρίου, για την έρευνά της σε μια τεράστια περιοχή από την Πατησίων και την Ηπείρου έως την Κωνσταντινουπόλεως, την Αιόλου, τη Θερμοπυλών, την Ευριπίδου.

Aποκαλυπτική έκθεση

Τι λέει αυτή η έκθεση; Στις καλύτερες περιπτώσεις 30 – 40 αλλοδαποί συνωστίζονται σε άθλιες συνθήκες, μεταξύ των οποίων και παιδιά. Και στη χειρότερη έως 100 (!) άτομα ανά διαμέρισμα με μία τουαλέτα. Οι ένοικοι συμβιούν με πληθυσμούς από ζωντανές κατσαρίδες (σε αριθμό τέτοιο ώστε να αλλοιώνεται το χρώμα των τοίχων), τρωκτικά, κοριούς και ψύλλους. Κοιμούνται στο πάτωμα, στα μπαλκόνια, στον ακάλυπτο, ανάμεσα σε απορρίμματα, πάνω σε βρώμικες κουρελούδες. Πολλά από αυτά τα κτίρια χρησιμοποιούνται ως ξενοδοχεία ύπνου έναντι πέντε ευρώ την ημέρα. Οι ακάλυπτοι χώροι και οι φωταγωγοί χρησιμεύουν ως χωματερές απορριμμάτων, σε ορισμένες από τις οποίες ξεσπούν συχνά πυρκαγιές. Υπό αυτές τις συνθήκες, απειλείται άμεσα η δημόσια υγεία, εξαιτίας της μετάδοσης σοβαρών μεταδοτικών ασθενειών όπως η βουβωνική πανώλη, ο ενδημικός τύφος και η λεπτοσπείρωση.

Στην ευρύτερη περιοχή της Ομόνοιας (και όχι μόνο) το φαινόμενο της διακίνησης και χρήσης τοξικών ουσιών δείχνει να έχει φύγει από κάθε έλεγχο. Ακόμα: Η πορνεία στον δρόμο με νεαρά κορίτσια από την Αφρική που κανείς δεν ξέρει ούτε το όνομά τους. Με δεδομένο το μεγάλο ποσοστό έιτζ και άλλων λοιμωδών νοσημάτων στις χώρες προέλευσης και την ανυπαρξία μέτρων προφύλαξης και ιατρικού ελέγχου, γίνεται σαφής ο κίνδυνος μετάδοσης σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων. Το φαινόμενο της μαστροπείας ανήλικων κοριτσιών δίνει και παίρνει. Τα περισσότερα κορίτσια είναι θύματα trafficking και οι προαγωγοί τους προκαλούν συχνά σοβαρά επεισόδια.

Εφιάλτης που κάνει κύκλους, από γειτονιά σε γειτονιά. Είναι τέτοιο το μέγεθος, τέτοιο το βάθος της κρίσης, τόσο μεγάλη η απόγνωση, που δεν έχει να πεις τίποτε. Μόνο να σκεφτείς βαθιά.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s