Μεταξουργείο-Κεραμεικός: Μύθοι και πραγματικότητα

Άρθρο αναγνώστη στην Athens Voice.

Μέσα από μόνιμες στήλες σας αλλά και από γράμματα αναγνωστών, έχουν γραφτεί αρκετά για την υποβάθμιση του κέντρου της Αθήνας.

Θέλω να αναφερθώ στην έλλειψη παιδικών σταθμών και νηπιαγωγείων στην περιοχή του Μεταξουργείου – Κεραμεικού και το κλείσιμο ενός από τους ελάχιστους που υπάρχουν εδώ.

Το καλοκαίρι που μας πέρασε, μας ανακοινώθηκε από την Διευθύντρια του Δημοτικού Βρεφοκομείου Αθηνών, ότι ο 12ος Παιδικός Σταθμός, ο μοναδικός στην περιοχή, θα κλείσει και τα παιδιά θα μεταφερθούν σε άλλον σταθμό, ο οποίος όμως βρίσκεται πιο μακριά και θα πρέπει να διασχίσουμε δρόμο με μεγάλη κυκλοφορία, με κίνδυνο στην διάβασή του.

Η αιτιολογία που μας είπε ήταν ότι θέλει να αξιοποιήσει διαφορετικά το κτίριο, ένα μικρό διόροφο σπίτι σε πεζόδρομο χωρίς αυλή, σαν «χώρο δημιουργικής απασχόλησης» κατά τις ώρες 16:00-20:00. Να πούμε εδώ ότι οι παιδικοί σταθμοί λειτουργούν μέχρι τις 16:00 το απόγευμα και επομένως δεν υπήρχε τέτοιος λόγος.

Εναλλακτική επιλογή ουσιαστικά δεν έχουμε καθώς η ανακοίνωση έγινε στα μέσα Ιουλίου, όταν αρκετοί γονείς απουσίαζαν και μάλιστα είχε ήδη λήξει και η ημερομηνία υποβολής αιτήσεων είχε λήξει έναν μήνα νωρίτερα!

Ακούσαμε ότι έχει ήδη προβλεφθεί η ανέγερση ενός νέου παιδικού σταθμού σε ακίνητο της περιοχής, αλλά μας είπε οτι «υπάρχει μια μικρή εμπλοκή» και δεν γνωρίζουν πότε θα ξεκινήσει η κατασκευή του, αφού εκεί βρέθηκαν αρχαία!

Τα 180 € που ζητάει ο Δήμος Αθηναίων σαν μηνιαία εισφορά, δεν ζητούνται από κανέναν άλλον Δήμο στην Αθήνα (στους περισσότερους Δήμους της Αττικής, το αντίστοιχο ανώτατο όριο είναι 50€-70€).

Αναγκαζόμαστε λοιπόν είτε να μεταφέρουμε με κίνδυνο τα παιδιά μας στον επόμενο σταθμό, είτε να ανατρέξουμε σε ιδιωτικό σταθμό, με ό,τι αυτό σημαίνει για μια οικογένεια με 2 μικρά παιδιά.

Τα προβλήματα πάντως δεν περιορίζονται στην σχολική στέγη, αλλά είναι γενικότερα.

Το κέντρο της Αθήνας υποβαθμίζεται καθημερινά. Χιλιάδες  λαθρομετανάστες, τοξικομανείς και άστεγοι κυκλοφορούν βρίσκονται στους δρόμους της πόλης. Καμία ουσιαστική πρόνοια δεν έχει προβλεφτεί γι’ αυτούς τους ανθρώπους. Πολλοί βρίσκουν καταφύγιο σε παλιά σπίτια τα οποία είναι εστίες μόλυνσης που αποτελούν κίνδυνο για την δημόσια υγεία. Η υπηρεσία καθαριότητας του Δήμου είναι ανεπαρκής αφού οι δρόμοι μυρίζουν ούρα και βρίσκεις παντού ακαθαρσίες. Η εγκληματικότητα έχει αυξηθεί, οι διαρρήξεις σπιτιών είναι όλο και πιο συχνές. Συμμορίες σπάνε σχεδόν καθημερινά σταθμευμένα αυτοκίνητα. Η διακίνηση και η χρήση ναρκωτικών γίνεται μπροστά στα μάτια των περαστικών, ακόμα και μέσα στην ημέρα.

Και όμως, υπάρχουν λύσεις. Μπροστά στην πλατεία Αυδή που αναμορφώνεται αυτήν την περίοδο, υπάρχουν δυο μεγάλα κτίρια τα οποία ανήκουν στον Δήμο και τα προορίζει για διάφορες χρήσεις. Δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν δυο αίθουσες στο ισόγειο για την φιλοξενία των παιδιών; Ή μήπως είναι καταλληλότερη θέση για παιδικό σταθμό η τωρινή του θέση στην πλατεία Κουμουνδούρου, πάνω στην Πειραιώς και μπροστά στην αφετηρία των λεωφορείων;

Αν περπατήσει κανείς στο Μεταξουργείο, θα δει αρκετούς πεζοδρόμους και ωραία νεοκλασικά κτίρια που δεν κατοικούνται εδώ και δεκαετίες, που μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε. Κάποια θα δώσουν στέγη στους ανθρώπους αυτούς, κάποια άλλα θα μπορούσαν να γίνουν όμορφοι και ζεστοί χώροι για τα παιδιά ή ακόμα να φιλοξενήσουν πολιτιστικές εκδηλώσεις, μουσική, έργα τέχνης, δραστηριότητες. Ευκαιρία να εκμεταλλευτούμε τον πολύ-πολιτισμικό χαρακτήρα της γειτονιάς αυτής., ώστε να γίνει πιο φιλική και πιο ανθρώπινη. Δυνατότητες υπάρχουν, αρκεί να βρεθούν κατάλληλοι άνθρωποι με ευαισθησία, διάθεση και σεβασμό για τους πολίτες.

Γεννηθήκαμε στην γειτονιά αυτή και την αγαπάμε, με όλα τα καλά της και τα κακά της. Δεν μας ενοχλούν οι οίκοι ανοχής, ούτε μας φοβίζουν οι αρκετοί αλλοδαποί που μένουν στην γειτονιά. Έχουμε μάθει να ζούμε μαζί, τα παιδιά μας μεγαλώνουν μαζί και πάνε στα ίδια σχολεία. Σε όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες αναβαθμίζουν τα κέντρα των πόλεων και θεωρούν ότι είναι κομμάτι όχι μόνο της πόλης τους αλλά της ιστορικής τους κληρονομιάς. Στην Αθήνα θα αναγκαστούμε να εγκαταλείψουμε τα σπίτια και την γειτονιά μας; Ζητάμε να ζήσουμε αξιοπρεπώς σε ένα ασφαλές και καθαρό περιβάλλον, δεν το δικαιούμαστε;

Φοβάμαι ότι όλα αυτά είναι ήδη γνωστά και απλά αφήνονται στην μοίρα τους. Οι υποδομές, οι δημόσιες υπηρεσίες υπολειτουργούν και τελικά θα απαξιωθούν. Κάποιοι θα αναγκαστούν να φύγουν, η γη θα αγοραστεί φθηνά, θα αξιοποιηθεί γρήγορα, όσα ακίνητα αξίζουν θα ανακαινιστούν. Οι νέοι κάτοικοι θα έχουν άλλο προφίλ, άλλο κοινωνικό status, και τότε αυτόματα όλα θα βελτιωθούν, ως δια μαγείας. Και στο τέλος θα μιλάμε για «αναβάθμιση», «αναγέννηση» κλπ.

Το πρόβλημα όμως δεν θα λυθεί. Απλά θα μεταφερθεί αλλού, όπως μεταφέρθηκαν σε μια νύχτα οι μετανάστες από τον καταυλισμό της Πάτρας και όπως θα μεταφερθούν σε λίγο από το ιστορικό κέντρο της Αθήνας προς στον Ασπρόπυργο ή το Σχιστό.

One thought on “Μεταξουργείο-Κεραμεικός: Μύθοι και πραγματικότητα

  1. Παράθεμα: The… 2 « Μεταξουργειο, Κεραμεικος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s