Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Ακαδημία Πλάτωνος’

Του ΑΡΓΥΡΗ ΔΕΜΕΡΤΖΗ, στην Ελευθεροτυπία

Νέες εντάξεις περιοχών της Αττικής στο σχέδιο πόλης… με μέτρο, που θα επεκταθούν σε βάθος χρόνου δεκαετίας σε περίπου 60.000 στρέμματα, κυρίως για να καλυφθούν τα αυθαίρετα άνω των 150.000 ιδιοκτητών, που εντάσσονται στις ρυθμίσεις νομιμοποίησης, ετοιμάζει το υπουργείο Περιβάλλοντος.

Την επέκταση των αυτοκινητοδρόμων προβλέπει το νέο ρυθμιστικό σχέδιο, καθώς και την ολοκλήρωση του ιστορικού περιπάτου της Αθήνας

Την επέκταση των αυτοκινητοδρόμων προβλέπει το νέο ρυθμιστικό σχέδιο, καθώς και την ολοκλήρωση του ιστορικού περιπάτου της Αθήνας

Ταυτοχρόνως το τελικό κείμενο του Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας προβλέπει νέο μοντέλο ανάπτυξης για την Αττική, που πριμοδοτεί την αναζωογόνηση του αστικού ιστού, τον εκσυγχρονισμό αντί της μετεγκατάστασης των βιομηχανιών και την ολοκλήρωση του δικτύου αυτοκινητοδρόμων μέχρι τα νότια προάστια.

Επίσης το νέο Ρυθμιστικό της Αθήνας δίνει έμφαση σε ιδιωτικές στρατηγικές επενδύσεις συνεδριακού τουρισμού, τουριστικής κατοικίας και σύνθετων τουριστικών καταλυμάτων στο θαλάσσιο μέτωπο αλλά και στον εκτός σχεδίου χώρο.

2

Με 13 «ρυθμίσεις-κλειδιά», που συζητήθηκαν σε ευρεία σύσκεψη, υπό την προεδρία του υπουργού Περιβάλλοντος Γιάννη Μανιάτη, την περασμένη Πέμπτη, «κλείδωσε» με τη σύμφωνη γνώμη των εκπροσώπων συνολικά επτά υπουργείων (ΠΕΚΑ, Ανάπτυξης, Υποδομών και Μεταφορών, Τουρισμού, Πολιτισμού, Υγείας, και Αγροτικής Ανάπτυξης), το τελικό κείμενο του νομοσχεδίου.

Οι νέες ρυθμίσεις, που αποτελούν προτάσεις των συναρμόδιων υπουργείων στους τομείς ευθύνης τους, ενσωματώνονται στη βασική φιλοσοφία του νομοσχεδίου, που εκπονήθηκε από τον Οργανισμό Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας (ΟΡΣΑ) και τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση από τις αρχές του περασμένου Αυγούστου.

Το τελικό σχέδιο νόμου, με τίτλο «Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας – Αττικής 2021» προγραμματίζεται τις επόμενες ημέρες να παρουσιαστεί από τον υπουργό Περιβάλλοντος και τη διοίκηση του ΟΡΣΑ στην Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής για κοινοβουλευτικό διάλογο και ακολούθως να κατατεθεί για ψήφιση στη Βουλή, ώστε να είναι νόμος του κράτους πριν από το τέλος του έτους.

Προσπάθεια δεκαετίας

Διαδοχικές κυβερνήσεις και υπουργοί Περιβάλλοντος εδώ και τουλάχιστον μία δεκαετία έθεσαν στόχο να αποκτήσει η Αττική νέο Ρυθμιστικό, που θα αντικαταστήσει το πρωτοποριακό για την εποχή του Ρυθμιστικό Σχέδιο που καθιέρωσε ο αείμνηστος Αντώνης Τρίτσης, το οποίο παραμένει το ίδιο από το 1985, παρ’ ότι ξεπεράστηκε αλλά και καταπατήθηκε σχεδόν σε όλες τις βασικές προβλέψεις του.

Οι μεγάλες διακυμάνσεις στην οικονομική και πολιτική ζωή της τελευταίας δεκαετίας, με τις συνακόλουθες συγκρούσεις συμφερόντων, τεχνοκρατικών και πολιτικών αντιλήψεων αλλά και προβλεπόμενων χρήσεων, που σημειώθηκαν από την ευφορία και τους μεγαλοπρεπείς σχεδιασμούς της περιόδου των Ολυμπιακών Αγώνων, μέχρι την ένδεια και τη διάλυση του παραγωγικού ιστού της εποχής των Μνημονίων λειτούργησαν ανασταλτικά για την κατάρτιση του νέου Ρυθμιστικού.

Τώρα, εν μέσω της βαθιάς οικονομικής κρίσης και ύφεσης που πλήττουν τη χώρα, με αξιοσημείωτη για πρώτη φορά συμφωνία όλων των εμπλεκόμενων υπουργείων, προωθείται να θεσμοθετηθεί το νέο Ρυθμιστικό. Φιλοδοξία του ΥΠΕΚΑ και του ΟΡΣΑ είναι να αποτελέσει το νέο χάρτη στρατηγικών επιλογών για την άσκηση χωροταξικής, πολεοδομικής αλλά και οικονομικής αναπτυξιακής πολιτικής στο μεγαλύτερο μητροπολιτικό συγκρότημα, όπου ζει περίπου ο μισός πληθυσμός και αναπτύσσεται το 35% των δραστηριοτήτων της χώρας.

Το νέο Ρυθμιστικό πληροφορούμαστε αρμοδίως ότι θα αποτελείται από το βασικό νομοσχέδιο των στρατηγικών επιλογών και κατευθύνσεων για την Αττική, ενώ θα συμπληρωθεί σταδιακά, μέσα από διαδικασίες δημόσιας διαβούλευσης και συνεργασίας με τους φορείς (επιστημονικούς, παραγωγικούς, αυτοδιοικητικούς, οικολογικούς κ.λπ.), με οριστικό σχέδιο δράσης και εξειδίκευσης των επιμέρους χρήσεων και δραστηριοτήτων.

Στόχος του ΥΠΕΚΑ είναι πριν από την οριστικοποίηση των στρατηγικών επιλογών της νέας Προγραμματικής Περιόδου ΣΕΣ 2014-2020 να έχουν προσδιοριστεί οι μεγάλες αναπτυξιακές χωρικές παρεμβάσεις για την Αττική.

Χαρακτηριστικά αναφέρεται, ωστόσο, ότι λόγω της οικονομικής κρίσης αλλά και μεγάλων εκκρεμοτήτων που υφίστανται σε θέματα πώλησης της δημόσιας περιουσίας, κρίνεται σκόπιμο να προσδιοριστούν π.χ. οι στρατηγικές κατευθύνεις αξιοποίησης του μητροπολιτικού πάρκου Ελληνικού και όχι με ακρίβεια οι πιθανές προβλεπόμενες χρήσεις της συγκεκριμένης έκτασης. Πράγμα που εκτιμάται στο ΥΠΕΚΑ ότι θα οδηγούσε σε νέες αντιπαραθέσεις και ενδεχομένως σε νέα ακύρωση του συνολικού προγραμματισμού, ενώ ουδείς είναι σε θέση να προεξοφλήσει την υλοποίηση συγκεκριμένου προγραμματισμού και τις πιθανές αλλαγές και ανατροπές του.

Οι πέντε βασικοί άξονες

Σύμφωνα με τον υπουργό Περιβάλλοντος Γιάννη Μανιάτη, οι πέντε βασικές παραδοχές που αναδεικνύονται ως οι αναγκαίες για τον προσδιορισμό των στόχων και των προτεραιοτήτων για τη σύνταξη του Ρυθμιστικού Σχεδίου είναι:

1 Η παραγωγή και η στήριξη της επιχειρηματικότητας, ως βασικός μοχλός και προϋπόθεση οικονομικής και κοινωνικής βιωσιμότητας.

2 Το περιβάλλον, ως σημαντικός πόρος για το σύνολο και το μέλλον της κοινωνίας και ως άξονας για τη βιώσιμη ανάπτυξη.

3 Η κοινωνική αλλά και η χωρική συνοχή, ως κατ’ εξοχήν ζητούμενα σε περιόδους μετάβασης/κρίσης.

4 Ο πολιτισμός, ως έννοια που διαπερνά και εμπεριέχει όλες τις επιμέρους εκφράσεις και συνιστώσες της κοινωνίας.

5 Η αστική αναζωογόνηση, με ολοκληρωμένες παρεμβάσεις και αστικές αναπλάσεις.

* Στη σύσκεψη, στην οποία «κλείδωσε» το νέο Ρυθμιστικό, συμμετείχαν η γενική γραμματέας Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, ο γενικός γραμματέας Τουριστικών Υποδομών και Επενδύσεων, Γιάννης Πυργιώτης, η πρόεδρος του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας (ΟΡΣΑ), Βιβή Μπάτσου, η αντιπρόεδρος του ΟΡΣΑ Δάφνη Μπαρμπαγιανέρη, καθώς και υπηρεσιακοί παράγοντες και εκπρόσωποι του ΥΠΕΚΑ και του ΟΡΣΑ και των υπουργείων Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, Πολιτισμού και Αθλητισμού, Υγείας, Αγροτικής Ανάπτυξης, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων και Τουρισμού.

Οι 13 ρυθμίσεις-κλειδιά στο τελικό σχέδιο νόμου του Ρυθμιστικού Αθήνας

Εκσυγχρονίζεται  και δεν απομακρύνεται  η βιομηχανία

Μέχρι τα νότια προάστια και τη Ραφήνα φτάνουν  οι αυτοκινητόδρομοι. 50 χιλιόμετρα νέος αυτοκινητόδρομος Ελευσίνας – Θήβας. Οι 13 «ρυθμίσεις- κλειδιά», οι οποίες αποτελούν τελικές επιλογές του υπουργείου Περιβάλλοντος για τη χωροταξία και πολεοδομία της Αττικής και προτάσεις των συναρμόδιων υπουργείων, οι οποίες αποτυπώνονται στο τελικό κείμενο του νέου Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας, σύμφωνα με ασφαλείς και αποκλειστικές πληροφορίες της «Ε», είναι:

1Εντάξεις αυθαιρέτων σε σχέδια πόλης με φειδώ και περιορισμούς: Το θέμα των οικιστικών πιέσεων στην Αττική θα αντιμετωπιστεί μέσα από την ολοκλήρωση, επικαιροποίηση και λελογισμένη επέκταση των Γενικών Πολεοδομικών Σχεδίων (ΓΠΣ) των συνολικά 65 δήμων της Αττικής.

Τα σενάρια μαζικών εντάξεων εκατοντάδων χιλιάδων στρεμμάτων κυρίως αγροτικής και παραγωγικής γης σε σχέδια πόλης, που είχαν κυριαρχήσει στο παρελθόν, εγκαταλείπονται.

Υπολογίζεται ότι την επόμενη δεκαετία θα ενταχθούν σε σχέδια πόλης περί τα 50.000 έως 60.000 στρέμματα γης, με βάση κυρίως τις προτάσεις των δήμων, οι οποίες θα αξιολογούνται με πολεοδομικά και περιβαλλοντικά κριτήρια.

«Πιλότος» των εξελίξεων προβλέπεται να είναι η πολιτική που ήδη ακολουθεί η διοίκηση του ΟΡΣΑ. Περιέκοψε σε ποσοστά άνω του 60% τις προτάσεις των δήμων για τις προς ένταξη επιφάνειες, εγκρίνοντας τους τελευταίους μήνες επικαιροποιήσεις και επεκτάσεις ΓΠΣ σε δήμους όπως Μαρκόπουλο, Ν. Ερυθραία, Κερατσίνι, Καλύβια, Βάρη, Μέγαρα, Πολυδένδρι, Παπάγου, Σαλαμίνα κ.ά.

Σύμφωνα με τις προβλέψεις του νόμου 4178/2013 για τις νομιμοποίησεις αυθαιρέτων του ΥΠΕΚΑ, εντός επταετίας θα επιλεγούν οι περιοχές νομιμοποιημένων αυθαιρέτων στην Αττική, όπως επίσης στην υπόλοιπη χώρα, που συγκεντρώνουν τις προϋποθέσεις οικιστικής καταλληλότητας για να πολεοδομηθούν.

Παράλληλα δεν αλλάζει η αρτιότητα των 20 στρεμμάτων για τη δόμηση οικοπέδων ούτε απαγορεύεται η εκτός σχεδίου δόμηση στην Αττική. Διατηρείται η λογική της συνεκτικής πόλης. Απορρίπτεται η διαρκής επέκταση των οικισμών προς τον εξωαστικό χώρο.

Προκρίνονται επιλογές αστικής αναζωογόνησης τόσο σε κεντρικές περιοχές, π.χ. Αθήνας, Πειραιά κ.λπ., όσο και στα κέντρα των άλλων δήμων, για την ανακαίνιση του υπάρχοντος κτηριολογικού πλούτου και στροφή της οικοδομικής δραστηριότητας σε έργα ενεργειακής αναβάθμισης, αναπλάσεων και βιοκλιματικών μεθόδων.

2 Νέο μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης με παραθαλάσσια τουριστικά καταλύματα: Προβλέπεται σε εκτάσεις όπως π.χ. στο Ελληνικό, στο παράκτιο μέτωπο στη νησιωτική Αττική, αλλά και σε εκτάσεις εκτός σχεδίου όπου ορίζονται Περιοχές Ειδικά Ρυθμιζόμενης Πολεοδόμησης (ΠΕΡΠΟ) για ιδιωτικές τουριστικές επενδύσεις.

Αναφέρεται ότι στόχος είναι η Αθήνα να αποτελέσει προορισμό για συνέδρια, εκθέσεις, επαγγελματικές συναντήσεις και, όπως λέγεται στην τουριστική ορολογία, «city break» προορισμό, με επενδύσεις σε υποδομές, συνεδριακές, αναψυχής, πολιτιστικών δραστηριοτήτων διεθνούς εμβέλειας, νέες μορφές τουρισμού, όπως ο ιατρικός, τα κέντρα αποκατάστασης, τα σύνθετα τουριστικά καταλύματα και η τουριστική κατοικία.

3 Ανάπτυξη τουριστικών προγραμμάτων σε ιστορικές περιοχές: Αποκατάσταση και ενίσχυση σημαντικών προορισμών, με αιχμή το κέντρο της Αθήνας και του Πειραιά, που έχουν απολέσει την αίγλη τους, με μεγάλης κλίμακας παρεμβάσεις, σχεδιασμό και ανάδειξη ειδικών διαδρομών περιπάτου.

Να αποκτήσουν ενδιαφέρον νέοι προορισμοί στο κέντρο, όπως Αρχαιολογικό Μουσείο, Μεταξουργείο, Κεραμεικός, Ακαδημία Πλάτωνος. Επίσης δημιουργία δικτύου περιοχών, που συγκεντρώνουν φυσικό και πολιτιστικό ενδιαφέρον, όπως Μαραθώνας, Τατόι, Μακρόνησος, Σούνιο, Ελευσίνα, το νησιωτικό σύμπλεγμα της Αττικής και η Λαυρεωτική.

4 Προορισμοί κρουαζιέρας στην Αττική: Επιλογή τόπων προορισμού και επισκέψεων για τους τουρίστες. Δημιουργία σχεδίων εμπλουτισμού και διαχείρισης των προορισμών σε συνδυασμό με την ανάδειξη περιοχών, που έχουν φυσικό και πολιτιστικό ενδιαφέρον.

5 Ολοκλήρωση του δικτύου αυτοκινητοδρόμων: Η Αττική Οδός εντάσσεται στο θεσμοθετημένο οδικό δίκτυο διευρωπαϊκών αξόνων.

Προβλέπεται επέκταση της Αττικής Οδού από την Περιφερειακή Υμηττού μέχρι τα νότια προάστια στο Ελληνικό. Επίσης σύνδεση του αεροδρομίου των Σπάτων με την έκταση του παλαιού αεροδρομίου Ελληνικού, πρόβλεψη που διατηρεί την προοπτική διάνοιξης σήραγγας στον Υμηττό. Παράλληλα προβλέπεται να φτάσει η Αττική Οδός μέχρι το λιμάνι της Ραφήνας.

Η ακριβής χάραξη των επεκτάσεων και τα χαρακτηριστικά των νέων οδικών έργων παραπέμπονται σε ειδικές μελέτες.

6 Σύνδεση Ελευσίνας – Θήβας: Νέος αυτοκινητόδρομος μήκους 50 χιλιομέτρων, που θα συνδέει Ελευσίνα – Θήβα – Υλίκη, παρακάμπτοντας εξ ολοκλήρου την Αθήνα, και θα κατασκευαστεί και θα λειτουργήσει με σύμβαση παραχώρησης.

Το νέο έργο θα αποσυμφορήσει κυκλοφοριακά την Αθήνα, ενώ θα μειώσει τις ροές των οχημάτων στην Αττική Οδό.

7 Νέα χάραξη του συγκοινωνιακού δικτύου: Προβλέπεται με βάση τις χρήσεις γης, δηλαδή τους νέους πόλους και τις δραστηριότητες που θα αναπτυχθούν στην Αττική, να γίνει επανασχεδιασμός του συγκοινωνιακού δικτύου.

Ολοκλήρωση των επεκτάσεων του Μετρό, προς Πειραιά, τις πυκνοδομημένες περιοχές του κέντρου (Καισαριανή, Βύρωνας, Καρέας) και προς το Μαρούσι, επέκταση Προαστιακού προς Λαύριο, επέκταση Τραμ προς Πειραιά.

Η επέκταση Τραμ στη γραμμή Σταθμός Λαρίσης – Νοσοκομείο Παίδων (Γουδή) εγκαταλείπεται. Στο πρωτεύον οδικό δίκτυο δημιουργείται ένα βασικό δίκτυο λεωφορειακών γραμμών, με επέκταση του δικτύου ταχείας διέλευσης (λεωφορειόδρομων).

8 Αυστηρό καθεστώς προστασίας των πολιτιστικών χώρων και των ιστορικών κέντρων: Πλήρης αποτύπωση και υψηλή προστασία όλων των χώρων αρμοδιότητας του υπουργείου Πολιτισμού.

Ολοκλήρωση της ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων της Αθήνας ώς Κεραμεικό, Ιερά Οδό, Ακαδημία Πλάτωνος. Αναβάθμιση ιστορικών κέντρων Ελευσίνας και Πειραιά στο πλαίσιο της πολιτιστικής αρχής. Πολιτιστικές διαδρομές Αθήνας – Ελευσίνας, μέσω Ιεράς Οδού και πολιτιστικών διαδρομών Λαυρεωτικής και Μεγάρων.

Πλήρης τεκμηρίωση για τη χωροθέτηση εγκαταστάσεων διαχείρισης λυμάτων, φωτοβολταϊκών συστημάτων, αιολικών πάρκων, ιχθυοκαλλιεργειών, καθώς και ειδικών πάρκων κεραιών, σε περιοχές εμβέλειας αρχαιολογικών χώρων.

9 Στήριξη της βιομηχανίας και ενίσχυση της καινοτόμου επιχειρηματικότητας: Αλλάζουν τα δεδομένα λόγω της οικονομικής κρίσης και τα μεγαλόπνοα σχέδια του παρελθόντος, που το ίδιο το κράτος δεν τήρησε, να εξασφαλίσει -από τη δεκαετία 1990-2000- εντός 12ετίας οργανωμένους χώρους υποδοχής και να προσφέρει κίνητρα μετεγκατάστασης βιομηχανικών και βιοτεχνικών δραστηριοτήτων.

Προβλέπεται πλέον ενθάρρυνση της παραμονής και βελτίωση των όρων λειτουργίας των μονάδων, με εφαρμογές περιβαλλοντικής προστασίας που προσφέρει η τεχνολογία. Μετεγκατάσταση θα ισχύσει για ασύμβατες χρήσεις που ρυπαίνουν και οχλούν σε περιοχές οι οποίες υπόκεινται σε καθεστώς προστασίας ή και διαθέτουν ιδιαίτερη πολιτιστική σημασία.

Χαρακτηριστικές περιπτώσεις που εμπίπτουν σε αυτή την κατηγορία και θα αντιμετωπιστούν αναλόγως είναι επιχειρήσεις στη ζώνη προστασίας του όρους Αιγάλεω, ορισμένα βυρσοδεψεία στον Ελαιώνα, υποδοχέας επικίνδυνων αποβλήτων στο Δήμο Μάνδρας και ορισμένες χρήσεις που θα επανεξεταστούν στη ζώνη Κερατσινίου – Περάματος – Χαϊδαρίου – Ελευσίνας – Σαλαμίνας, όπου προκρίνονται δραστηριότητες ναυπήγησης και επισκευής πλοίων.

10 Βιομηχανικές χρήσεις σε ΒΙΟΠΑ, ΒΙΠΑ και αστικό ιστό: Υποστηρίζεται η επανάχρηση και αναβάθμιση κτηριακών κελύφων κυρίως εγκαταλειμμένων κτηρίων στον αστικό ιστό για την ανάπτυξη μεταποιητικών επιχειρηματικών δραστηριοτήτων.

Προωθείται η πολεοδόμηση των ήδη θεσμοθετημένων υποδοχέων μεταποιητικών δραστηριοτήτων (ΒΙΠΑ, ΒΙΟΠΑ και σε περιοχές εντός Ζωνών Οικιστικού Ελέγχου). Καταργείται η ΒΙΠΑ στον αναπτυξιακό πόλο Αθήνας – Πειραιά, στην οποία έχει ήδη εγκαταλειφθεί η βιομηχανική δραστηριότητα και καθορίζονται νέες χρήσεις δευτερογενούς και τριτογενούς τομέα για την ανάπτυξη της περιοχής.

11Υποδομές για ηλεκτρικά αυτοκίνητα: Ανάπτυξη δικτύου φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους στάθμευσης, καθώς και σε ανωδομές ή σε υπόγεια ακινήτων με αναπροσαρμογή του θεσμικού πλαισίου.

12 Οριοθέτηση και προστασία της γεωργικής γης: Αναγνωρίζεται η σημασία του πρωτογενούς τομέα στην Αττική και καθορίζονται περιοχές γεωργίας πρώτης προτεραιότητας στην Περιφέρεια Αττικής.

Οι περιοχές αυτές που περιλαμβάνουν αξιόλογα παραγωγικά εδάφη, με παραδοσιακές εξειδικευμένες καλλιέργειες, δημιουργούν φυσικές ενότητες και μπαίνουν σε καθεστώς προστασίας από κάθε μορφής πιέσεις για αλλαγή της χρήσης τους.

13 Ανάδειξη της Μαραθώνιας διαδρομής: Η λεωφόρος Μαραθώνος ώς το Παναθηναϊκό Στάδιο εντάσσεται στους αναπτυξιακούς άξονες διεθνούς και εθνικής εμβέλειας.

Παράλληλα το θαλάσσιο μέτωπο του Δήμου Μαραθώνα μέχρι το Δήμο Ραφήνας εντάσσεται στους άξονες μητροπολιτικής σημασίας. Τέλος, υπάρχει αίτημα το λιμάνι της Αγίας Μαρίνας να χαρακτηριστεί εμπορικό-επιβατικό.

 

Read Full Post »

Της Ν. ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ, στην Ελευθεροτυπία

Αλλον ένα περίπατο με αρχαιότητες αποκτά η Αθήνα. Θα ξεκινάει από τον Κεραμεικό, την οδό Πειραιώς, και θα καταλήγει στην οδό Κρατύλου στο περιστύλιο της Ακαδημίας Πλάτωνος, όπου στην αρχαιότητα συναντιούνταν οι σοφοί και αντάλλασσαν τις σκέψεις τους.

Σε 130 στρέμματα θα εκτείνεται ο αρχαιολογικός χώρος της Ακαδημίας Πλάτωνος, δίνοντας πνοή στην υποβαθμισμένη περιοχή

Πρόκειται για μια γενναία απόφαση, που λήφθηκε ομόφωνα χθες από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο και αφορά την αναοριοθέτηση του αρχαιολογικού χώρου της Ακαδημίας Πλάτωνος. Εντάσσονται επιπλέον 10 στρέμματα ιδιοκτησιών, που θα απαλλοτριωθούν, αλλά και 6 ακόμη στρέμματα πέριξ του αρχαιολογικού χώρου, για να μετατραπούν σε πράσινο. Παράλληλα, προωθείται ένα σχέδιο ανάπλασης και ανάδειξης των μνημείων, που έχουν τα τελευταία χρόνια αποκαλυφθεί, όπως αυτά του Δημοσίου Σήματος και άλλων παρόδιων νεκροταφείων.

Ανάμεσα στα απαλλοτριωτέα, το μεγαλύτερο οικόπεδο είναι ιδιοκτησίας της εταιρείας REDS (ΑΚΤΩΡ Α.Ε.), στο οποίο επρόκειτο να κτιστεί ένα πενταώροφο κτήριο γραφείων. Προηγήθηκε, όμως, ανασκαφή και βρέθηκαν τάφοι, που δεν κρίνονται ιδιαίτερης αρχαιολογικής σημασίας. Ωστόσο, το ακίνητο, συνολικής έκτασης 6.668 τ.μ., εισχωρεί κατά το μεγαλύτερο τμήμα του στον αρχαιολογικό χώρο. «Απέχει λίγα μόνο μέτρα από την Ιερά Οικία, το σημαντικότερο μνημείο της Ακαδημίας Πλάτωνος», σύμφωνα με την έφορο Εφη Μπαζιωτοπούλου-Βαλαβάνη. Γι’ αυτό κρίθηκε απαλλοτριωτέο ως προς τα 5.520 τ.μ. του, που μπαίνουν στο όριο του κηρυγμένου αρχαιολογικού χώρου. Απαλλοτριώνονται επίσης μερικές μικρές ιδιοκτησίες επί της οδού Φάωνος και εξαιρούνται της παλιάς απαλλοτρίωσης μόνο κάποια ακίνητα επί της οδού Πλάτωνος, γιατί δεν είναι δυνατόν να καταργηθεί η οδός που διέρχεται από εκεί, ώστε να ενταχθούν και αυτά στον αρχαιολογικό χώρο. Ετσι, επεκτείνεται το αρχαιολογικό πάρκο, που σήμερα είναι ανοικτό και επισκέψιμο σε έκταση 130 στρεμμάτων. Στα 30 στρέμματα έχει χωροθετηθεί ήδη το Μουσείο της πόλης των Αθηνών, η ανέγερση του οποίου βρίσκεται στα χαρτιά εδώ και 40 χρόνια. Με μία χορηγία της Νομαρχίας Αθηνών, ύψους 2 εκατομμυρίων ευρώ, δρομολογούνται οι μελέτες ανέγερσης του κτηρίου, σύμφωνα με τη γ.γ. του ΥΠΠΟΤ Λίνα Μενδώνη.

Ολο αυτό το σχέδιο έχει στόχο την ανάπλαση και αναβάθμιση της υποβαθμισμένης αυτής περιοχής. Για την υλοποίησή του συνεργάστηκαν οι υπηρεσίες του υπουργείου Πολιτισμού με τις αντίστοιχες του υπουργείου Περιβάλλοντος και την εταιρεία Ενοποίησης των Αρχαιολογικών Χώρων της Αθήνας. Τα δύο υπουργεία έχουν αναλάβει εξ ημισείας και το κόστος των απαλλοτριώσεων, που έχει εκτιμηθεί στο ποσόν των 3.617.790 ευρώ.

Εν τω μεταξύ, η εταιρεία Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων ανέλαβε να διαμορφώσει μια πορεία αρχαιολογικής διαδρομής από τον Κεραμεικό μέχρι την Κρατύλου, μέσω της οδού Πλαταιών. Δεν προβλέπονται επί του παρόντος πεζοδρομήσεις και άλλες πολυδάπανες παρεμβάσεις. Η πορεία θα σημανθεί επί της ασφάλτου με κάποιο χρώμα, θα γίνουν κάποιες φυτεύσεις, φωτισμοί μνημείων τις βραδινές ώρες και κυρίως θα αναρτηθούν ενημερωτικές πινακίδες, ώστε να μαθαίνει ο περιπατητής την ιστορία του αρχαίου δρόμου και 20 από τα 100 μνημεία που υπάρχουν στην περιοχή.

Μελλοντικά δεν αποκλείεται να πεζοδρομηθούν η Πλαταιών και η Κρατύλου. Η αρχαιολογική υπηρεσία έχει προτείνει την κατάργηση της οδού Δράκοντος-Κρατύλου, που τέμνει σήμερα τον αρχαιολογικό χώρο, ώστε να υπάρξει έξοδος στην εθνική οδό. Ο ΟΑΣΑ, όμως, δεν αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο αυτό θετικά, γιατί χρησιμοποιεί το δρόμο αυτό για τα λεωφορεία του. Υπέρ της επέκτασης του αρχαιολογικού χώρου στο ακίνητο ιδιοκτησίας REDS τάχθηκε η επικεφαλής του συνδυασμού «Ανοικτή Πόλη» του Δήμου Αθηναίων, Ελένη Πορτάλιου, όπως και κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής.

Read Full Post »

Του Θοδωρή Ρούμπανη, στο Έθνος

Όταν ο Κωστής Παλαμάς έγραφε για την Αθήνα και την αποτιμούσε σαν «διαμαντόπετρα στης Γης το δαχτυλίδι», δεν είχε στον νου τη σημερινή τερατούπολη. Στη δεκαετία του 1920 κοσμούσαν την ελληνική πρωτεύουσα μερικά αρχιτεκτονικά αριστουργήματα . Τα περισσότερα από εκείνα τα νεοκλασικά θυσιάστηκαν στον βωμό της ανοικοδόμησης τις δεκαετίες του 1960 και 1970.

Αναδάσωση στον Λόφο του Αστεροσκοπείου αμέσως μετά τον πόλεμο

Ομως, μη φανταστεί κανείς ότι η πόλη της Παλλάδας ήταν κάποιος επίγειος παράδεισος. Μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά από το κέντρο της ο κόσμος ζούσε σε ελεεινές συνθήκες. Ρεαλιστική περιγραφή της κατάστασης θα κάνει ο δήμαρχος Σπύρος Μερκούρης με την ομιλία του στο Δημοτικό Συμβούλιο, 23 Δεκεμβρίου 1899. Θα πει: «Η πόλις ημών υστερεί εις όλα. Δεν έχει ύδωρ, δεν έχει επαρκή φωτισμόν, δεν έχει καλάς οδούς, δεν έχει ευπρεπείς αγοράς, σφαγεία, υπονόμους. Αντί τούτων έχει εν αφθονία σύννεφα κονιορτού, βωμούς ακαθαρσιών και καταβόθρας εις τα οδούς». Θεώρησε ως «τα τρία μεγάλα της πόλεως κακά, τον κονιορτόν, τη λειψυδρίαν και την ακαθαρσίαν». Βεβαίωσε ότι θα τα καταπολεμήσει. Η αλήθεια είναι ότι με την καταπολέμησή τους χρειάστηκε να παλέψουν δεκαετίες ολόκληρες δημοτικές Αρχές και δημότες. Και είναι αλήθεια ότι τα προβλήματα της Αθήνας αποδείχτηκαν τελικά κάτι σαν τη Λερναία Υδρα, όπου κόβοντας ένα κεφάλι ξεφυτρώνουν δύο.

Η οδός Ερμού στολισμένη στις αρχές του 20ού αιώνα

Με διάταγμα του Οθωνα το 1834
Το μικρό χωριό που έγινε πρωτεύουσα

Η Αθήνα ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους στις 18 Σεπτεμβρίου 1834 με διάταγμα του Οθωνα. Μέχρι τότε έδρα της κυβέρνησης ήταν το Ναύπλιο. Τα πρωτεία διεκδικούσαν και άλλες πόλεις. Εγιναν συζητήσεις για την Κόρινθο, το Αργος, την Τρίπολη, τα Μέγαρα (πρόταση Κωλέττη), τον Πειραιά και τη Σύρα. Ο πληθυσμός της πόλης μόλις και μετά βίας ξεπερνούσε τους 10.000 κατοίκους. Ηταν ένα μικρό χωριό έκτασης 1.163 στρεμμάτων. Σ’ αυτή την έκταση είχαν χτιστεί 1.500 σπίτια και 124 εκκλησίες. Στο τέλος της Επανάστασης του 1821, από τα σπίτια κατοικήσιμα ήταν μόλις 300 και από τις εκκλησίες μόνο 32 ήταν ανέπαφες. Την Αθήνα παρέδωσαν οι Τούρκοι σε έναν λόχο Βαυαρών τη Μεγάλη Παρασκευή 31 Μαρτίου 1833.

Το πρώτο πολεοδομικό σχέδιο οφείλεται στους αρχιτέκτονες Σταμάτη Κλεάνθη και Εδουάρδο Σάουμπερτ. Αυτοί έκαναν και την πρώτη ονοματοθεσία των δρόμων. Ομως κανείς δεν φανταζόταν τη ραγδαία πληθυσμιακή και οικοδομική ανάπτυξη, με ό,τι στρεβλώσεις συνεπαγόταν. Το 1838, όταν στο Δημοτικό Συμβούλιο έγινε συζήτηση για ονοματοθεσία κεντρικών δρόμων, ο γραμματέας της ιταλικής πρεσβείας έστελνε γράμμα στη Ρώμη όπου διακωμωδούσε το γεγονός: «Είναι αστείο» -έγραφε- «να γίνεται λόγος περί των ονομάτων των οδών μιας πόλεως η οποία μετά από 100 χρόνια μόλις θα έχει το πολύ 30.000 κατοίκους».

Τα πράγματα εξελίχθηκαν διαφορετικά. Η άναρχη οικοδόμηση συνόδευσε την πρωτεύουσα από τα πρώτα βήματά της.

Το 1850 ο υπ. Εσωτερικών, Γ. Γλαράκης, έδωσε άδεια να χτιστεί το δυτικό τμήμα. Μόνο οι αντιδράσεις του Τύπου τον υποχρέωσαν να ανακρούσει πρύμναν. Αντίθετα δεν διασώθηκε μια μεγάλη έκταση ανάμεσα στις οδούς Αιόλου, Λυκούργου, Σωκράτους και Σοφοκλέους.

Η δυσωδία περίσσευε στην Αθήνα το 1850
Ασθένειες από το κακής ποιότητας νερό

Η πρώτη σοβαρή λύση του υδρευτικού προβλήματος της Αθήνας έγινε δυνατή το 1931 με τη λειτουργία της τεχνητής λίμνης του Μαραθώνα. Μέχρι τότε οι ανάγκες των κατοίκων εξυπηρετούνταν από το Αδριάνειο Υδραγωγείο, στο οποίο διοχετεύονταν πηγές υδάτων, κυρίως από την Πεντέλη. Το 1850 γίνεται λόγος για νερό, που είναι θολό και μυρίζει. Μεταξύ των διαμαρτυρόμενων συγκαταλέγεται και ο πρώτος δήμαρχος της πόλης, Ανάργυρος Πετράκης (1835-1837).

Ζητεί να καθαριστεί το δίκτυο της συνοικίας Γεράνι, κοντά στον σημερινό Αγιο Κωνσταντίνο (εξ ου και η παρακείμενη οδός Γερανίου). Αντλώντας νερό «εύρον εν αυτώ κόπρον», αναφέρει στο υπόμνημά του. Η βρώμα και η δυσωδία περίσσευαν στην Αθήνα. Πτώματα ζώων ρίχνονταν με άνεση στα ακάλυπτα οικόπεδα. Νερά λίμναζαν μπροστά στις αυλόπορτες. Οι χασάπηδες έσφαζαν τα ζωντανά στα μαγαζιά τους για να αποφύγουν τον φόρο που έπρεπε να καταβάλουν αν χρησιμοποιούσαν τα δημοτικά σφαγεία. Εξαιτίας της κακής ποιότητας του πόσιμου νερού και της έλλειψης στοιχειωδών υγειονομικών μέτρων, συχνά εκδηλώνονταν μεταδοτικές ασθένειες. Τη δεκαετία του 1840 εξαπλώθηκε γρήγορα στον πληθυσμό εξανθηματικό νόσημα, που δεν ταυτοποιήθηκε. Κηλίδες στο δέρμα εμφάνισε ο ίδιος ο Oθων, που κατέφυγε στην Κηφισιά.

Το 1854, όταν δήμαρχος ήταν ο Ιωάννης Κόνιαρης, εκδηλώθηκε φοβερή επιδημία χολέρας. Η μετάδοση της επάρατης αρρώστιας έγινε από γαλλικό πολεμικό πλοίο, που μετείχε μαζί με αγγλικά σκάφη στον αποκλεισμό της Αθήνας και του Πειραιά λόγω του Κριμαϊκού πολέμου. Για τον περιορισμό της χολέρας αποκόπηκε η Αθήνα από το επίνειό της και απαγορεύθηκε κάθε μετακίνηση κατοίκων. Προς στιγμή φάνηκε ότι η επιδημία τέθηκε υπό έλεγχο. Ομως γρήγορα επανήλθε δριμύτερη.

Το Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας προσπάθησε με ψυχραιμία να δώσει κάθε δυνατή βοήθεια στους πάσχοντες. Ωστόσο, ο δήμαρχος καταλήφθηκε από τέτοιο φόβο, που εγκατέλειψε και την πόλη και τη θέση του. Κατόπιν τούτου καθαιρέθηκε. Σε παραίτηση υποχρεώθηκε και ο δήμαρχος Πειραιά, Πέτρος Ομηρίδης. Του αποδόθηκε μομφή επειδή δεν είχε πάρει τα απαραίτητα υγειονομικά μέτρα. Οι συνέπειες της επιδημίας ήταν τρομακτικές. Οι νεκροί υπολογίζονται σε χιλιάδες. Το 1885 και το 1886 παρουσιάστηκε επιδημία ελωδών πυρετών, που κυρίως έπληξε τη συνοικία γύρω από το Εργοστάσιο Φωταερίου, το Γκάζι. Της δόθηκε το όνομα «Επιδημία του Γκαζοχωρίου».

Το 1905 η πρώτη ασφαλτόστρωση δρόμου
Εβρεχαν τους χωματόδρομους για να μη σηκώνεται σκόνη

Η σκόνη από τους χωματόδρομους, ο κονιορτός, αποτελούσε μια μόνιμη πληγή για την πόλη.

Απόπειρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος έγινε για πρώτη φορά από τον δήμαρχο Κωνσταντίνο Γαλάτη (1855-1857). Επί των ημερών του εφαρμόστηκε και ο νεωτερισμός του καταβρέγματος των οδών από βυτιοφόρα κάρα.

Μόλις το 1905, επί δημαρχίας Σπύρου Μερκούρη, αποφασίστηκε να εφαρμοστεί δοκιμαστικά στην Αθήνα η επίστρωση οδών με άσφαλτο. Στις 8 Αυγούστου της χρονιάς εκείνης ανατέθηκε σε αγγλική εταιρεία η επίστρωση με πεπιεσμένη άσφαλτο τμήματος της οδού Αιόλου.

Το πείραμα πέτυχε και στη συνέχεια προχώρησε η ασφαλτόστρωση τμημάτων των οδών Πανεπιστημίου και Πειραιώς, καθώς και της πλατείας Ομονοίας. Ακολούθησαν και άλλοι κεντρικοί δρόμοι.

Το πρόβλημα με τους χωματόδρομους θα συνεχιστεί για πολλές δεκαετίες. Το κατάβρεγμα των δρόμων, με κάρα στην αρχή ή με βυτιοφόρα αυτοκίνητα αργότερα, αποτελούσε μια ανακούφιση.

Ομως η πρωτεύουσα ήταν αντιμέτωπη με τη λειψυδρία και δεν ήταν δυνατό να σπαταλιέται έτσι το νερό. Ο δήμαρχος Σπύρος Πάτσης (1917-1920, 1922-1929) πρόκρινε το θαλασσινό νερό. Η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου έγινε δεκτή από την κυβέρνηση.

Τη μεταφορά του θαλάσσιου ύδατος στην Αθήνα επιφορτίστηκε η αγγλική εταιρεία Ούλεν, που είχε αναλάβει και την κατασκευή του μεγάλου έργου στον Μαραθώνα για τη διαμόρφωση της τεχνητής λίμνης. Ετσι έγινε. Και τα έξοδα βάρυναν εξ ολοκλήρου την εταιρεία, που ούτως ή άλλως είχε συνάψει μια επικερδέστατη σύμβαση για την υδροδότηση της Αθήνας.

Το έργο εξαφανισε τις μολύνσεις και τις ασθένειες
«Ανάσα» με την κατασκευή υπονόμων

Ορισμένες περιοχές της πρωτεύουσας είχαν πάρει ονόματα αντίστοιχα του ρυπαρού περιβάλλοντος που τις χαρακτήριζε. Δεν ήταν όλες μακριά από το κέντρο. Χεζοπόταμος ονομαζόταν η γειτονιά της σημερινής οδού Βουκουρεστίου, όπου τώρα φωτίζονται οι ακριβότερες βιτρίνες της πόλης.

Χεζολίθαρο λεγόταν η περιοχή ανάμεσα σε Μεταξουργείο και Βοτανικό. Εκεί ήταν και ο Μπύθουλας, με τα λιμνάζοντα νερά. Το 1908 το Δημοτικό Συμβούλιο θέλησε να εξευγενίσει τα τοπωνύμια. Το Χεζολίθαρο και τον Μπύθουλα (όλη μαζί την περιοχή) βάφτισε Ακαδημία Πλάτωνος. Κοντά βρισκόταν και ο Μινώταυρος, δηλαδή το τέλμα, που απλωνόταν γύρω από την εκκλησία του Προφήτη Δανιήλ.

Οι Αθηναίοι ξέρουν ότι όλη αυτή η περιοχή διασχίζεται σήμερα από την οδό Σπύρου Πάτση. Δόθηκε στον δρόμο το όνομα του δραστήριου δημάρχου, διότι με δικές του ενέργειες έφυγε από εκεί η βρώμα και η δυσωδία.

Οι εστίες μολύνσεων και ασθενειών εξαφανίστηκαν με την κατασκευή αποχετευτικού αγωγού μήκους 7.875 μέτρων, καθώς και υπονόμων μεγάλων διαστάσεων. Συνολικά δαπανήθηκαν 22 εκατομμύρια δραχμές, ποσό μεγάλο για την εποχή. Καλυφτήκανε, επίσης, τα μεγάλα ρέματα των οδών Καβάλας και Μαρωνείας, που διέρχονταν μέσα από πυκνοκατοικημένες περιοχές και αποτελούσαν πηγές νοσηρότητας,

Τα μεγάλα αυτά εξυγιαντικά έργα απάλλαξαν τη συνοικία από τις δυσώδεις και αποπνικτικές αναθυμιάσεις. Τα διοχετευόμενα ακάθαρτα νερά απορρίφθηκαν στην περιοχή του Νέου Φαλήρου, μέσα στη θάλασσα και σε απόσταση 700 μέτρων από την ακτή.

Στο μυαλό του βενιζελικών φρονημάτων Σπύρου Πάτση βρισκόταν κατ’ εξοχήν το ζήτημα να εξασφαλιστεί η καθαριότητα της πόλης. Επί των ημερών του η δημοτική Αρχή εξασφάλισε την αντικατάσταση του απαρχαιωμένου τρόπου αποκομιδής των απορριμμάτων με κάρα καθαριότητας.

Αγόρασε 15 σύγχρονα αυτοκίνητα, που αποτέλεσαν σοβαρό βήμα προς την εξυγίανση στον ζωτικό τομέα της δημοτικής μέριμνας, τον συνδεόμενο με την υγεία των κατοίκων της πόλης, αλλά και την εμφάνισή της.

Η αύξηση των οχημάτων καθαριότητας και των καταβρεχτήρων δημιούργησε την ανάγκη να διαμορφωθούν χώροι στάθμευσης και ασφαλούς φύλαξης. Ετσι, αποκτήθηκαν τα πρώτα δημοτικά γκαράζ.

Ο Δήμος για τον σκοπό αυτό αγόρασε το 1928 μεγάλο οικόπεδο στην αρχή της οδού Λιοσίων. Εκεί βρίσκεται σήμερα το κτίριο που στεγάζει τις διοικητικές υπηρεσίες του Δήμου Αθηναίων. Αλλος ένας χώρος στάθμευσης διαμορφώθηκε σε δημοτικό οικόπεδο στους Αμπελόκηπους, κοντά στο γήπεδο του «Παναθηναϊκού».

Read Full Post »

Read Full Post »

Της Μαριάννας Τζάννε, στο Πρώτο Θέμα
Παρεμβάσεις σε δημόσια κτίρια, με στόχο την προσέλκυση του κέντρου της Αθήνας από τους κατοίκους της πόλης σχεδιάζει το υπουργείο Περιβάλλοντος, «ξεπατικώνοντας» το μοντέλο άλλων ευρωπαϊκών χωρών που παρείχαν κίνητρα απόκτησης στέγης ή ενοικίασης σε ευάλωτες και όχι μόνο ομάδες πληθυσμού.
Το υπουργείο αναζητά ολοκληρωμένες λύσεις πολεοδομικού σχεδιασμού και οικονομικής πολιτικής  που θα αναβαθμίσουν το ιστορικό κέντρο της Αθήνας αλλά και άλλα αστικά κέντρα της πόλης λαμβάνοντας όμως υπόψη τους και τον μεγάλο αριθμό μεταναστών που ζουν σε αυτά και ο οποίος είναι μια πραγματικότητα που διαβιώνει κάτω από άθλιες συνθήκες.
Το ΥΠΕΚΑ κάνει λόγο για ένα πιλοτικό σχέδιο αναπλάσεων που θα έχει κοινωνικό και αναπτυξιακό χαρακτήρα και θα υλοποιηθεί με την σύμπραξη του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα αλλά και τη συμμετοχή Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και Κοινωφελών Ιδρυμάτων.
Άποψη της υπουργού κυρίας Τίνας Μπιρμπίλη είναι ότι οι αναπλάσεις για να είναι πετυχημένες θα πρέπει να έπονται άλλων παρεμβάσεων που έχουν σχέση με την καθαριότητα των κοινόχρηστων χώρων, τη φροντίδα του πρασίνου, το φωτισμό και την συνεχής αστυνόμευση αλλά και μέτρα όπως η απομάκρυνση των αυθαίρετων τραπεζοκαθισμάτων και των διαφημιστικών πινακίδων, η αστυνόμευση της στάθμευσης κ.α. Σύμφωνα με την κυρία Μπιρμπίλη στη Γερμανία υλοποιήθηκαν περισσότερα από 300 προγράμματα Κοινωνικών Πόλεων με στόχο την ανάταση υποβαθμισμένων περιοχών ενώ στη Δανία εφαρμόστηκαν μέτρα πώλησης κοινωνικών κατοικιών σε ανταγωνιστικές τιμές για να συγκρατηθεί το κύμα φυγής από την πόλη.
Η υπουργός Περιβάλλοντος δεν προσήλθε χθες στη βουλή κατά την προγραμματισμένη συζήτηση για την ανασυγκρότηση των πόλεων που διοργάνωσε η Επιτροπή Περιβάλλοντος, συνεργάτες της όμως διένειμαν την ομιλία της, από την οποία εξάγονται τα παραπάνω συμπεράσματα.
Το πρόγραμμα του υπουργείου περιλαμβάνει επίσης σημαντικές κυκλοφοριακές παρεμβάσεις στο κέντρο της πόλης ενώ στόχος είναι η επικαιροποίηση μελετών για πέντε περιοχές της Αθήνας: την Πλάκα, το Θησείο, του Ψυρρή, το Μεταξουργείο και το Γεράνι.
Ενοποίηση αρχαιολογικών χώρων
Τη συνέχιση του προγράμματος ενοποίησης των Αρχαιολογικών Χώρων Αθήνας στα δυτικά και προς την Ακαδημία Πλάτωνος, στηρίζει και ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλος Γερουλάνος, μιλώντας χθες στη Βουλή.
Ο κ. Γερουλάνος έκανε λόγο για οπισθοδρόμηση της Αθήνας μετά το 2004 και ανακοίνωσε ότι θα γίνουν σημαντικές απαλλοτριώσεις στην Ακαδημία Πλάτωνος ύψους 2,3 εκ. ευρώ στην οποία θα εγκατασταθεί το Μουσείο της πόλης. Τόνισε πάντως ότι η πόλη αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα. «Οι πολίτες δεν είναι εύκολο να αγκαλιάσουν μια πόλη γεμάτη με ναρκωτικά, πορνεία, κυκλοφοριακό, ρύπανση» υπογράμμισε.
Στις επικαλύψεις αρμοδιοτήτων μεταξύ υπουργείων, φορέων του δημοσίου και της τοπικής αυτοδιοίκησης και στην «Βαβέλ των συναρμοδιοτήτων», αναφέρθηκε ο Πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος κ. Κώστας Καρτάλης.
Ο κ. Καρτάλης επεσήμανε ότι εάν δεν επιλυθούν αυτά τα προβλήματα δεν θα γίνει  καμία ουσιαστική πρόοδος για το ιστορικό κέντρο. Παρουσίασε επίσης στοιχεία για την κατάσταση του περιβάλλοντος στην Αθήνα υπογραμμίζοντας ότι ο αριθμός των διαδοχικών ωρών με θερμοκρασίες πάνω των 30ο C σημείωσε αύξηση κατά 40 % κατά την περίοδο  1990-2004 συγκριτικά με την περίοδο 1977-1989.
Από την πλευρά της η Υπερνομάρχης κ. Ντίνα Μπέη τόνισε ότι η πόλη πρέπει να αντιμετωπιστεί ως ενιαίο σύνολο χωρίς να διαχωρίζονται τα προβλήματα του ιστορικού κέντρου τα οποία ίσως απλώς να μεταφερθούν σε άλλες περιοχές.

Read Full Post »

Το Σάββατο, 19/09, παίρνουμε μουσικά όργανα, ποτά και πάνω από όλα την καλή καρδιά μας και μαζευόμαστε στην Ακαδημία Πλάτωνος για να γνωριστούμε και να διασκεδάσουμε…

point-defect_final

Read Full Post »

Στο blog της Ακαδημίας Πλάτωνος.

Στα 1822 ψηφίζεται ο νόμος για τη σιδηροδρομική σύνδεση Πειραιώς- Αθηνών- Πελοποννήσου και αρχίζουν οι σχετικές εργασίες. Ταυτόχρονα, προσδορίζεται και η θέση που θα δημιουργηθεί ο σιδηροδρομικός σταθμός στην Αθήνα: Βρίσκεται στο βόρειο άκρο του Μεταξουργείου , εκεί όπου καταλήγει η οδός Δηλιγιάννη ( που βέβαια , στα χρόνια εκείνα ήταν ανώνυμη ακόμη). Καθώς , η σιδηροδρομική γραμμή ακολουθεί κατεύθυνση προς τα νοτιοδυτικά για να καταλήξει στον Πειραιά, διχοτομεί τη συνοικία στα δύο. Η μεγάλη λεωφόρος Κωνσταντινουπόλεως, που δημιουργείται παράλληλα με τη γραμμή γίνεται έτσι το όριο μεταξύ των δύο τμημάτων του Μεταξουργείου, ενώ το δυτικό κομμάτι, που είναι και το πιο απόμακρο, αποκτά σιγά, σιγά τη δική του προσωπικότητα και γίνεται αυτόνομη γειτονιά, διαφοροποιούμενη πια από το Μεταξουργείο.

Στο τμήμα αυτό βρίσκεται και ο δύσοσμος και ανθυγιεινός «Μινώταυρος» όπως και το νεκροταφείο. Και οι παρουσίες αυτές , όπως είναι φυσικό, επιβαρύουν περισσότερο την ήδη επιβαρυμένη περιοχή. Δημιουργούνται λοιπόν οι «πέρα μαχαλάδες», οι γειτονιές που για τους Μεταξουργιώτες του ανατολικού τμήματος, αντιπρσωπεύουν την κακομοιριά και την… «μπασκλασαρία»!

Όμως, με τα χρόνια, αρχίζουν και οι απόκληροι «πέρα μαχαλάδες» , να αναπτύσσονται και να προοδεύουν. Η μεταμόρφωση αυτή γίνεται ολοφάνερη από τη δεκαετία 1920-1930, όταν πια το νεκροταφείο έχει απομακρυνθεί και ο Μινώταυρος νικήθηκε επιτέλους οριστικά.

Έτσι στον ανυποψίαστο σημερινό κάτοικο της Ακαδημίας Πλάτωνος και του Προφήτη Δανιήλ, όπως ονομάζονται τώρα οι γειτονιές αυτές, που σφύζουν από ζωή και κίνηση, ηχεί ασφαλώς παράφωνα, η μόλις πριν από μερικές δεκαετίες ονομασία της περιοχές «πέρα μαχαλάδες».

(«Το ΜΕΤΑΞΟΥΡΓΕΙΟ- Κολωνός- Ακαδημία Πλάτωνος/ Γειτονιές της παλιάς Αθήνας» του Κώστα Χατζιώτη. Δήμος Αθηναίων, Πολιτισμικός Οργανισμός- Αθηναϊκή βιλιοθήκη 2005, σελ. 51-52)

Read Full Post »

Older Posts »