Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘γκέτο’

Του Βασίλη Κανέλλη, στο e-go.gr

Η υποβάθμιση, η έκρηξη της εγκληματικότητας, η μετατροπή ολόκληρων συνοικιών σε γκέτο και η εγκατάλειψη χιλιάδων διαμερισμάτων από τους Ελληνες ιδιοκτήτες τους έχουν οδηγήσει σε δραματική υποχώρηση των τιμών των ακινήτων στο κέντρο της Αθήνας. Το αποτέλεσμα είναι οι κατοικίες στις υποβαθμισμένες περιοχές σε σύγκριση με τις λεγόμενες «καλές» ή αναβαθμισμένες γειτονιές της πρωτεύουσας να είναι τέσσερις φορές φθηνότερη.

Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος που δόθηκε την περασμένη εβδομάδα στη δημοσιότητα, με βάση τα στοιχεία που έχουν συγκεντρώσει οι τράπεζες, οι τιμές των διαμερισμάτων στις υποβαθμισμένες περιοχές του κέντρου της Αθήνας (Πατήσια, Μεταξουργείο κ.α.) αλλά και του Πειραιά (Δραπετσώνα, Νίκαια κ.α.) παρουσίασαν τετραπλάσια μείωση σε σχέση με τις αντίστοιχες τιμές των πιο αναβαθμισμένων περιοχών της Αθήνας (Κολωνάκι, Πλάκα κ.ά.).

Παρά το γεγονός ότι τα στοιχεία της ΤτΕ δείχνουν ότι τα παλαιά διαμερίσματα στην Αθήνα έχουν υποχωρήσει κατά 3,5% το 2010 και 6,3% το 2011, εντούτοις η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Οι μεσίτες κάνουν λόγο για μειώσεις στα παλαιά σπίτια από 15% έως 25% μέσα στην προηγούμενη χρονιά. Οσο πιο υποβαθμισμένη είναι η περιοχή και όσο μεγαλύτερη είναι η προσφορά ακινήτων από Ελληνες που εγκαταλείπουν το Κέντρο, τόσο πιο απότομη είναι η πτώση των τιμών. Εξάρχεια, Μεταξουργείο, Πατήσια, Αγιος Παντελεήμονας, Κυψέλη κρατούν τα πρωτεία της υποχώρησης, με τα ποσοστά να κινούνται ακόμη και πάνω από 20%. Αντίθετα, στο Κολωνάκι, στην Πλάκα, στο Θησείο, στους Αμπελοκήπους κ.α. η μείωση κινείται σε μονοψήφια ποσοστά.

Αυτό σημαίνει ότι οι ιδιοκτήτες σπιτιών σε περιοχές όπου κυριαρχεί η υποβάθμιση βλέπουν την περιουσία τους να έχει απαξιωθεί και να μη μπορώντας να την πουλήσουν, ουσιαστικά την έχουν εγκαταλείψει. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τα καταστήματα και γραφεία στις ίδιες γειτονιές που «αραχνιάζουν» και δεν αποδίδουν κανένα εισόδημα, αφού δεν υπάρχουν επιχειρηματίες να δραστηριοποιηθούν στις περιοχές αυτές.

Αλλωστε, οι περιπτώσεις προσφοράς ακινήτων σε τιμές κάτω από την αντικειμενική αξία έχουν πολλαπλασιαστεί, ειδικά στο κέντρο της Αθήνας.Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας Ιδιοκτητών Ακινήτων (ΠΟΜΙΔΑ), κ. Στράτο Παραδιά, «υπάρχουν περιπτώσεις που ο ιδιοκτήτης δίνει το κατάστημα ακόμη και? δωρεάν στον έμπορο, διότι ο τελευταίος λειτουργεί ως φύλακας στην περιουσία μας. Αν το εγκαταλείψει, υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες να γίνει κατάληψη από αλλοδαπούς και να υποστεί μεγάλες ζημιές, τις οποίες φυσικά θα επωμιστεί ο ιδιοκτήτης».

Αξίζει, πάντως, να σημειωθεί ότι εκατοντάδες παλαιά και σε κακή κατάσταση διαμερίσματα στο Κέντρο ενοικιάζονται παράνομα σε δεκάδες μετανάστες, οι οποίοι πληρώνουν ακόμη και 100 ευρώ ο καθένας. Σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων στα Σεπόλια, στο Μεταξουργείο, στον Κολωνό κ.α. υπάρχουν σπίτια 70-100 τ.μ. που ενοικιάζονται σε 20 αλλοδαπούς με 70 ευρώ στον καθένα. Δηλαδή ο ιδιοκτήτης μπορεί να εισπράττει πάνω από 1.500 ευρώ μηνιαίως.Η παράνομη αυτή δραστηριότητα έχει μπει στο στόχαστρο της αστυνομίας, η οποία ήδη πραγματοποιεί εφόδους σε τέτοια διαμερίσματα και στους ιδιοκτήτες ασκούνται ποινικές διώξεις.

«Καμπανάκι» 

Η ΤτΕ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου σε ό,τι αφορά τη φορολόγηση των ακινήτων, ειδικά για ακίνητα που δεν αποδίδουν κανένα εισόδημα. «Ποια είναι η εμπορική τιμή σε μια αγορά που δεν υπάρχει; Οι τιμές για απαξιωμένα ακίνητα δεν υπάρχουν. Δεν μπορούν να θεωρούνται φορολογητέα ύλη» επισημαίνει ο κ. Παραδιάς. Αναφορικά με την αύξηση των αντικειμενικών αξιών, η ΤτΕ τονίζει ότι δεν πρέπει να γίνει με «οριζόντιο» τρόπο, δηλαδή με ισοποσοστιαία μεταβολή, εξαιτίας ακριβώς των διαφοροποιήσεων στη μείωση των εμπορικών τιμών ανά περιοχή.


Read Full Post »

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Χάρης Καρανίκας Γιάννης Παπαδόπουλος Κατερίνα Βουτσινά. Φωτογραφίες: Εnri Canaj. Στα Νέα.

Σαν πέσει η νύχτα, στο κέντρο της πόλης ξαγρυπνά µια άλλη Αθήνα. Τα στόριακατεβαίνουν και οι δρόµοι γύρω από την Οµόνοια δεν µυρίζουν µπαχάρια, αλλάούρα. Τα στέκια αλλάζουν και ο συνωστισµός του εθισµού, της απόγνωσης και του λευκού θανάτου µεταφέρεται στο ηµίφως των στοών…

Ακόµα κι όταν η Αστυνοµία έδιωχνε τους χρήστες από την Οµόνοια, η Στοά Λυκούργου είχε κόσµο. Ο ένας βοηθούσε τον άλλον να τρυπηθεί µε τη βελόνα

Στην πλατεία µια µικρόσωµη γυναίκα ψάχνει για «αποφάγια». Μας συστήνεται ως Δήµητρα, 43 ετών, από την Κόρινθο. Συµµετείχε στο πρόγραµµα του ΟΚΑΝΑ, αλλά αποβλήθηκε για έναν χρόνο επειδή συνέχιζε να παίρνει ναρκωτικά. Κοιτάει χάµω για κάποιο ξεχασµένο σκονάκι. «Είµαι 23 χρόνια στους δρόµους. Πιο παλιάδεν ήταν έτσι η Οµόνοια.
Εχουµε περάσει πολύ καλές εποχές. Τώρα τα χάλια τα βλέπετε. Εχουν έρθει όλοι αυτοί οι ξένοι και είναι φρίκη. Τους λέµε, εδώ είναι Ελλάδα και µας απαντούν, “εδώ είναι Οµόνοια”», λέει.

Καθισµένοι στις πλάκες της Οµόνοιας µε φόντο µπροστά τη φωταγωγηµένη πλατεία. Τα φώτα όµως δεν φτάνουν µέχρι τη σκοτεινή πλευρά του αθηναϊκού κέντρου

Τα ρούχα τους έχουν µουσκέψει. Εδώ και δέκα λεπτά η βροχή ραπίζει την Οµόνοια. Οι δύο άντρες όµως παραµένουν στην άδεια πλατεία. Αµίλητοι. Ασάλευτοι. Με το βλέµµα καρφωµένο στη βελόνα. Τίποτα δεν τους αποσπά. Ούτε η παρουσία µας. Στέκουν εκεί, παγωµένοι, αναζητώντας στο χέρι και την κοιλιά τους µια παρθένα φλέβα.
Λίγα λεπτά πριν η πλατεία ήταν γεµάτη.
Κυριακή, 8.30 το βράδυ, ένα µελίσσι 40 ατόµων αγόραζε ναρκωτικά από τέσσερις διακινητές. Πιο πέρα, περίπου δέκα άτοµα έπαιρναν τη δόση τους. Στον καρπό, στη γάµπα, στον λαιµό. Οταν δυνάµωσε η βροχή, η φωνή ενός τοξικοµανούς ξύπνησε τον όχλο. Το µελίσσι διαλύθηκε και ένας ένας έτρεχαν να κρυφτούν.
Διέσχισαν τον δρόµο αδιαφορώντας για τα αµάξια, ένας από αυτούς µε τη σύριγγα στο στόµα.
Χώθηκαν στις στοές και στα υπόστεγα. Μέχρι να τους βρει εκεί το ξηµέρωµα.
Κάτοικοι και καταστηµατάρχες λένε ότι τα τελευταία δύο χρόνια η κατάσταση στο κέντρο έχει ξεφύγει. Διακίνηση ναρκωτικών, µικροεγκληµατικότητα και πορνεία είχαν µετατρέψει δρόµους σε άβατα. Τους τελευταίους µήνες όµως αυτά τα φαινόµενα δεν περιορίζονται στο ιστορικό κέντρο.
Μετακινούνται σε οµόκεντρους κύκλους. Και εµφανίζονται σε πιο πυκνοκατοικηµένες γειτονιές.
«Για κόκα, στο υπόστεγο»
«Θέλετε καλή κόκα; Τέσσερα κοµµάτια του µείνανε του Τζούνιορ. Εξι ευρώ, δεν κάνω πλάκα, είναι η καλύτερη απ’ όλες. Θα µε βρείτε στο υπόστεγο», µας λέει ένας άντρας µε κουκούλα το βράδυ της Κυριακής.
Πολλοί είναι οι χρήστες που για ένα ακόµη βράδυ θα µείνουν δέσµιοι των ναρκωτικών. Πολλοί όµως από αυτούς έχουν ζητήσει να µπουν στα προγράµµατα υποκατάστατων και δεν το έχουν καταφέρει. Χαρακτηριστικά, σε όλη την Ελλάδα 5.232 άτοµα βρίσκονται σε λίστες αναµονής. Από αυτούς οι 3.530 ζουν στην Αττική. Ερευνα του ΟΚΑΝΑ τον Σεπτέµβριο του 2010 σε έντεκα σηµεία του κέντρου της Αθήνας έδειξε ότι το 85% των ερωτηθέντων χρηστών δεν συµµετείχαν σε κανένα πρόγραµµα απεξάρτησης.
Ο Θάνος είναι ένας από αυτούς. Τον συναντάµε δίπλα στο συσσίτιο του Δήµου Αθηναίων, στη Σοφοκλέους. Εκεί έχει σταθµεύσει για τη νύχτα το καραβάνι έξι αστέγων.
Φυλάνε τα υπάρχοντά τους σε χάρτινες κούτες. Με το ξηµέρωµα ένας µένει πάντα πίσω. Για να σιγουρευτεί ότι κανείς δεν θα τους κλέψει τις κουβέρτες. Σε τέσσερις µέρες ο Θάνος λέει ότι θα λάµβανε ένα επίδοµα υγείας µερικών δεκάδων ευρώ, για επεµβάσεις που έκανε στο πόδι του.
Θα το χρησιµοποιούσε για να αγοράσει τα υποκατάστατα του ΟΚΑΝΑ. Θα τα έβρισκε, λέει, από κάποιους που είναι ενταγµένοι στο πρόγραµµα απεξάρτησης και πωλούν τις ουσίες για να πάρουν οι ίδιοι ηρωίνη. «Με τα χρήµατα του επιδόµατος θα καθάριζα, σαν να είµαι και εγώ στο πρόγραµµα», λέει.
Μετακόµισε η εγκληµατικότητα
Σύµφωνα µε εκπροσώπους της Κίνησης Πολιτών του Κέντρου της Αθήνας, η Οµόνοια και οι γύρω δρόµοι έχουν γίνει σπίτι της «ανασφάλειας». Τους τελευταίους τρεις µήνες όµως η έντονη αστυνοµική παρουσία διαφοροποιεί το σκηνικό στην περιοχή.
Μια µόνιµη αστυνοµική δύναµη 150 – 300 ατόµων δραστηριοποιείται αποκλειστικά στο κέντρο. Το βράδυ της επίσκεψής µας, η κλούβα που µένει µόνιµα σταθµευµένη στη Μενάνδρου δεν βρίσκεται εκεί. Περιπολικά και µηχανές της αστυνοµίας όµως εµφανίζονται κάθε τόσο µε αναµµένους φάρους. Η παρουσία των αρχών γίνεται πιο αισθητή τις καθηµερινές. Σε επισκέψεις µας τις επόµενες µέρες η εικόνα της Οµόνοιας δεν θυµίζει το βράδυ της Κυριακής. Αστυνοµικοί ανεβαίνουν µε τις µηχανές τους στην πλατεία και διώχνουν τους τοξικοµανείς. Οι στοές είναι άδειες. Και συνεργεία του δήµου ξεπλένουν µε νερό τις ακαθαρσίες.

Βράδυ Κυριακής. Περίπου 50 άνθρωποι στη στοά Λυκούργου, βοηθούν ο ένας τον άλλον να τρυπηθούν µε τις βελόνες. Η Δήµητρα – άστεγη – περνά σ’ αυτή τη στοά πολλές από τις νύχτες της. Τι τη φέρνει στην Οµόνοια; «Οπως τα περισσότερα παιδιά στην πλατεία, είµαι από την επαρχία. Εδώ µπορείς να βρεις εύκολα τα πάντα» λέει.

Ανάλογα µε τις επιχειρήσεις της Αστυνοµίας οι πιάτσες των ναρκωτικών µετακινούνται στα γύρω στενά. Αλλά όπως λέει στα «ΝΕΑ» ο γενικός αστυνοµικός διευθυντής Αττικής, υποστράτηγος Γρηγόρης Μπαλάκος, η µικροεγκληµατικότητα µετακοµίζει περιφερειακά του κέντρου.
«Αν είχαµε 10 περιστατικά στο κέντρο της Αθήνας την ηµέρα, τώρα µε την ισχυρή παρουσία της αστυνοµίας έχουµε κάτω από πέντε. Δηλαδή έχουµε µείωση της µικροεγκληµατικότητας πάνω από 50%.
Αλλά εµφανίζεται µικρή αύξηση, 10-20%, σε άλλες περιοχές.
Περιστατικά που είχαµε µόνο στο κέντρο, όπως αρπαγές αλυσίδων, τώρα εµφανίζονται και στα Πατήσια. Φαίνεται ότι υπάρχει µετακίνηση της εγκληµατικότητας», λέει.
Μέχρι τα Πετράλωνα
Σύµφωνα µε τον ίδιο, εκδιδόµενες γυναίκες βρίσκει κανείς εκτός από την Ιάσονος (όπου το βράδυ της επίσκεψής µας λειτουργούσαν 18 οίκοι ανοχής) και στην Πατησίων, στην Πειραιώς χαµηλά και προς το Αιγάλεω. Ενώ αρπαγές πορτοφολιών και τσαντών καταγράφονται και στην Κυψέλη, στον Κολωνό, στα Πετράλωνα. Οπως επισηµαίνει ο κ. Μπαλάκος, η αυξηµένη παρουσία Μαροκινών και Αλγερινών στην Ελλάδα το τελευταίο εννιάµηνο παίζει ρόλο στην έξαρση της µικροεγκληµατικότητας. «Είχαµε πιάσει οµάδα 42 ατόµων στον Αγιο Παντελεήµονα και πριν από λίγες ηµέρες 23 άτοµα, πάλι Μαροκινούς, που είχαν ένα ολόκληρο σπίτι γεµάτο κλοπιµαία», λέει.

Ακόµα κι όταν η Αστυνοµία έδιωχνε τους χρήστες από την Οµόνοια, η Στοά Λυκούργου είχε κόσµο. Ο ένας βοηθούσε τον άλλον να τρυπηθεί µε τη βελόνα

«Οι Νιγηριανοί ελέγχουν ναρκωτικά, πορνεία»
Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ υπολογίζει ότι περίπου 300 νέοι παράνοµοι µετανάστες µπαίνουν κάθε µέρα στην Ελλάδα και από αυτούς το µεγαλύτερο ποσοστό φτάνει στο κέντρο της Αθήνας. Και τότε ξεκινά ο κύκλος της εκµετάλλευσης, αφού αρκετοί από αυτούς πρέπει να αποπληρώσουν τα κυκλώµατα που τους έφεραν στην Ελλάδα. Σύµφωνα µε τον γενικό αστυνοµικό διευθυντή Αττικής, υποστράτηγο Γρηγόρη Μπαλάκο, έχουν εξιχνιαστεί υποθέσεις απαγωγών παράνοµων µεταναστών από κυκλώµατα Ελλήνων και αλλοδαπών. «Τους κλειδώνουν σε διαµερίσµατα και ζητούν από τις οικογένειές τους εκτός Ελλάδας λύτρα για να τους αφήσουν ελεύθερους», λέει Την παραβατικότητα του κέντρου βάσει εθνοτικών κριτηρίων επιχειρεί να περιγράψει σε υπόµνηµα που παρέδωσε στη Μόνιµη Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής, τον Ιανουάριο του 2010, η δηµοτική αστυνοµία του Δήµου Αθηναίων . Σύµφωνα µε αυτό, στο κέντρο της πόλης «οι Νιγηριανοί είναι από τις πλέον δυναµικές οµάδες και ελέγχουν τα ναρκωτικά, την πορνεία και το παρεµπόριο. Με διακίνηση ναρκωτικών και µικροέγκληµα ασχολούνται Σοµαλοί και Σουδανοί». Οι Κινέζοι χαρακτηρίζονται από τον δήµο ως «ιδιαίτερα σκληρή οµάδα, οι οποίοι όµως προσπαθούν να νοµιµοποιήσουν τη δράση τους».
Και το υπόµνηµα συνεχίζει αποδίδοντας παράνοµες δραστηριότητες σε Ιρακινούς, Μπαγκλαντεσιανούς, Αλβανούς, Ρώσους, αλλά και Ελληνες («κυρίως Τσιγγάνοι», όπως διευκρινίζεται στο υπόµνηµα µε πιο έντονα γράµµατα).
Μενάνδρου 44, «χωµατερή» για ανθρώπους και ποντίκια
Συνεχείς οι εκθέσεις της Νοµαρχίας για κτίρια, εστίες µόλυνσης, στο κέντρο. Και η κατάσταση σε πολλές περιπτώσεις δεν φαίνεται να αλλάζει. Ακολουθεί µια χαρακτηριστική αναφορά για κτίριο στη Μενάνδρου 44:
2008 – «Ανθυγιεινή εστία, αλλοδαποί.
Χωµατερή όπου διαβιούν άνθρωποι και ευµεγέθη τρωκτικά» 2009 – «Στον χώρο του κλιµακοστασίου αναδιδόταν έντονη δυσοσµία από βιολογικά υγρά και απορρίµµατα. Υπήρχαν χρησιµοποιηµένες σύριγγες. Στο ισόγειο υπήρχε γραφείο που το χρησιµοποιούσαν αλλοδαποί. Στο 2ο, 5ο και 7ο όροφο διέµεναν αλλοδαποί. Στον φωταγωγό υπήρχαν απορρίµµατα» 2010 – Η ίδια περιγραφή υπάρχει και για το 2010. Ωστόσο δεν αναφέρεται αν έγινε κάποια ενέργεια έξωσης των ενοίκων, ή καθαρισµού. Ούτε γίνεται αναφορά για βελτίωση της κατάστασης.
ΠΗΓΗ: Νοµαρχία Αθηνών

Read Full Post »

Της Έλλης Ισμαηλίδου, στο Βήμα

ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΚΕΝΤΡΟ. Γοητευτικά σοκάκια στην Πλάκα, χώροι τέχνης στο Μοναστηράκι, γραφικά ταβερνάκια στο Θησείο, ρομαντικές βόλτες κάτω από το μεγαλείο της Ακρόπολης. Κάπου εκεί τελειώνει η γυαλιστερή καρτ-ποστάλ και αρχίζει η πραγματικότητα. Η σκληρή, η βρώμικη, η επικίνδυνη, αυτή που κυριαρχεί στην καθημερινότητα των ανθρώπων που τολμούν να περάσουν την Ομόνοια, να διαβούν την Αθηνάς, να περπατήσουν στο Μεταξουργείο, να ζήσουν στην πλατεία Θεάτρου, να λειτουργήσουν επιχειρήσεις στην πλατεία Κουμουνδούρου, να μεγαλώσουν παιδιά στον Κεραμεικό. Για όλους αυτούς η Αθήνα είναι μια πόλη αμαρτωλή, που διώχνει τους κατοίκους της και παραδίδεται στα χέρια του εγκλήματος, της παράνομης μετανάστευσης, της πορνείας και των ναρκωτικών. Μια πόλη γκέτο.

Ανήλικη πορνεία και «πεζοδρόμιο» έγχρωμων γυναικών κάτω από τη «μύτη» των αστυνομικών. Διακίνηση ναρκωτικών και χρήστες- έφηβοι, ακόμη και παιδιά- κείτονται κατά δεκάδες στα πεζοδρόμια, άψυχα κορμιά με τα μέλη τους τρυπημένα και μελανιασμένα. Ενοπλες ληστείες, κλοπές αυτοκινήτων και κάθε είδους λαθρεμπόριο πάνω σε πανιά και χαρτόκουτα στη μέση του δρόμου. Το γκέτο είναι ένα καζάνι που κοχλάζει και υποκινεί τη βία και τον ρατσισμό. Με ποσοστό κατοίκησης που δεν περνά το 4%, πρόκειται για γειτονιές ερημωμένες, χωνευτήρια για κάθε λογής κατατρεγμένους, τοξικομανείς και αστέγους. Και οι λιγοστοί κάτοικοι τρέπονται σε φυγή.

Η πολιτική ηγεσία αδιαφορεί, η δημοτική αστυνομία σηκώνει τα χέρια ψηλά, η ΕΛ.ΑΣ. αποδεικνύεται ανεπαρκής. Εκατοντάδες τηλεφωνήματα στο «100» μένουν χωρίς απάντηση. Η Αστυνομία λάμπει διά της απουσίας της και εμφανίζεται (αγγίζοντας το… θράσος) στις πιο… αψυχολόγητες περιστάσεις. «Ζούσα στην πλατεία Κουμουνδούρου,ακριβώς πάνω από την γκαλερί που διατηρώ. Είχα καλέσει περισσότερες από 50 φορές την Αστυνομία για κάθε λογής καταγγελίες:ναρκωτικά, πορνεία, ληστείες, μαχαιρώματα. Ποτέ δεν εμφανίστηκε ούτε ένας αστυνομικός» λέει στο «Βήμα» ο κ. Ανδρέας Μελάς, ιδιοκτήτης της γκαλερί «ΑΡΜ».

Φανταστείτε, λοιπόν, την έκπληξή του όταν τη μοναδική νύχτα που οργάνωσε πάρτι στο σπίτι του εμφανίστηκαν… τέσσερα περιπολικά με την αιτιολογία ότι η μουσική ήταν δυνατή! «Ενιωσα ότι με εμπαίζουν, εμένα και όλους όσους υποφέρουμε καθημερινά. Εχασα τον έλεγχο και άρχισα να φωνάζω. Ως αποτέλεσμα συνελήφθην και μεταφέρθηκα με χειροπέδες στο Αυτόφωροδιηγείται ο ίδιος. Πέρασε τη νύχτα στο κρατητήριο και η υπόθεσή του ακόμη εκκρεμεί. «Αντιλαμβάνομαι ότι οι αστυνομικοί έκαναν απλώς τη δουλειά τους. Η οργή μουόμως δεν στρεφόταν προς αυτούςαλλά προς την πολιτική ηγεσία που μας χλευάζει με τη στάση της» καταλήγει.

Κάτοικοι κέντρου, οι κυρίες Αννα Βαγενά και Λίνα Νικολακοπούλου μιλούν για την εμπειρία τους, μερικά χρόνια αφότου αποφάσισαν να επιστρέψουν στην καρδιά της Αθήνας. Κι αν η ιστορία του κ. Μελά εκπλήσσει, η συνομιλία με κατοίκους, γνωστούς από τη δουλειά τους, πολλές φορές σοκάρει. Η στιχουργός, κυρία Λίνα Νικολακοπούλου , μετακόμισε στον Κεραμεικό το 1998. «Ενιωθα τόσο ασφαλής που έβγαζα βόλτα τον σκύλο μου στις δύο τα χαράματαθυμάται σήμερα για τα πρώτα χρόνια της στην περιοχή. «Σήμερα νιώθω διαρκώς ότι βρίσκομαι υπό απειλή. Εχω πέσει δύο φορές θύμα ληστείας στη Σοφοκλέους και από τον τρόμο που βίωσα έχω να περάσω έξι μήνες από εκεί. Μας αναγκάζουν να ζούμε σαν φυγάδες, να εφευρίσκουμε τρόπους να έχουμε κρυμμένα στα ρούχα μας τα λεφτά, το κινητό χωμένο στις τσέπες, να μη φοράμε ρούχα που προκαλούν» λέει εμφανώς τρομοκρατημένη. «Και το πρόβλημα δεν περιορίζεται στον Κεραμεικό. Το πατρικό μου βρίσκεται στον Αγιο Παντελεήμονα και όσο ζούσε η μητέρα μου έτρεμα στην ιδέα ότι δεν θα έχει επιστρέψει σπίτι πριν από τιςέξι το απόγευμα. Εκεί ληστές έσυραν στενή μου φίλη από τον λαιμό προσπαθώντας να της κλέψουν την τσάντα και παρά τρίχα γλίτωσε τη ζωή της». Για την ηθοποιό, κυρία Αννα Βαγενά , η κατάσταση δεν είναι διαφορετική. Προσπαθεί να ισορροπήσει μεταξύ της καταγγελίας για όσα συμβαίνουν από τους «κατακτητές» του κέντρου και της απουσίας της Πολιτείας. «Επιλέξαμε το Μεταξουργείο ως βάση για το θέατρο, το σπίτι μας, αλλά και για τη ζωή μας, γιατί πιστεύαμε στην ομορφιά και στην αξία του αθηναϊκού κέντρου» λέει στο «Βήμα». «Ωστόσο η κατάσταση βαίνει απ΄ το κακό στο χειρότερο διότι η πολιτεία μάς έχει εγκαταλείψει» . Για τη γνωστή ηθοποιό «το κέντρο έχει μετατραπεί σε ένα χωνευτήρι που υποδέχεται παράνομους μετανάστες και τοξικομανείς και τους μετατρέπει σε λεία για κάθε είδους κυκλώματα που δρουν στα σοκάκια του. Ελλείψει κρατικής πρόνοιας, όλοι αυτοί μένουν αβοήθητοι και ζουν υπό άθλιες συνθήκες, με αποτέλεσμα να απορροφώνται στην παραβατικότητα». Τονίζει όμως ότι «δεν βρισκόμαστε απέναντί τους αλλά δίπλα τους, τα προβλήματά τους μετατρέπονται σε δικά μας και γι΄ αυτό απαιτούμε όλοι μαζί πολιτική βούληση και έργο».

Κ.ΖΟΥΓΑΝΕΛΗΣ
μουσικός, πρώην ιδιοκτήτης του «Guru Βar», πλατεία Θεάτρου
«Δεν μετανιώνω που έκλεισα το “Guru Βar”»

«Καθώς η πολιτική ηγεσία αδυνατεί να βρει λύσεις για σοβαρά κοινωνικά προβλήματα, όπως τα ναρκωτικά, η μετανάστευση και η πορνεία, είναι πολύ “βολικό” να τα αφήνει να εκδηλώνονται ανεξέλεγκτα σε μια περιοχή για να παραμένουν “καθαρές” οι υπόλοιπες. Και το κέντρο της Αθήνας ήταν ιδανική περιοχή διότι η πλειονότητα των κατοίκων ως μετανάστες δεν έχουν καν δικαίωμα ψήφου, ενώ οι λίγοι έλληνες κάτοικοι συνήθως έχουν τα εκλογικά τους δικαιώματα στον τόπο καταγωγής τους. Ετσι οι πολιτικοί επέτρεψαν τη δημιουργία ενός γκέτο το οποίο εξελίχθηκε σε μια τεράστια ζώνη ανομίας, με αποτέλεσμα εμείς, οι νόμιμοι επιχειρηματίες, να καταλήξουμε υπό διωγμό. Υπό αυτές τις συνθήκες αναγκάστηκα να κλείσω το “Guru Βar” ύστερα από περισσότερα από δέκα χρόνια λειτουργίας και δεν το μετάνιωσα. Ηταν εξευτελιστικό να πληρώνω φόρους και εισφορές σε ένα κράτος που δε μπορεί να παρέχει τα βασικά. Ηταν ταπεινωτικό έξω από τον χώρο ψυχαγωγίας που με μεράκι είχαμε χτίσει να κείτονται λιπόθυμοι τοξικομανείς, να βασιλεύουν τα σκουπίδια, να ληστεύονται και να δολοφονούνται άνθρωποι».

ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΑΛΑΝΗ
τραγουδίστρια, συνθέτις, στιχουργός, Κεραμεικός
«Το κέντρο θα γίνει Αγιος Παντελεήμων»

«Υστερα από 20 χρόνια στο Χαλάνδρι αποφάσισα το 1998 να επιστρέψω στο κέντρο της Αθήνας, στον Κεραμεικό, με τον οποίο είχα συνδέσει υπέροχες αναμνήσεις από τα παιδικά μου χρόνια και το σπίτι των παππούδων μου. Ο Κεραμεικός ήταν τότε μια πολυπολιτισμική περιοχή, υποβαθμισμένη αλλά αγνή, όπου συμβίωναν έλληνες κάτοικοι με πολλούς αθίγγανους που έκαναν σαματά με τα… γλέντια και τα κλαρίνα τους. Πού να φανταζόμουν ότι θα μετατρεπόταν λόγω της αδιαφορίας των Αρχών σε δημόσιο ουρητήριο, άντρο τοξικομανών και εγκληματιών; Το χειρότερο ωστόσο είναι ότι η απαξία της πολιτείας έχει οδηγήσει στην έξαρση του ρατσισμού και το ίδιο το κράτος θα οδηγήσει το κέντρο στις “εμφυλιακές” καταστάσεις του Αγίου Παντελεήμονα! Γι΄ αυτό οι πολίτες ενωμένοι παλεύουμε να σώσουμε την περιοχή από όλους αυτούς που θέλουν να την εκμηδενίσουν και εγώ θα είμαι η τελευταία που θα εγκαταλείψει το πλοίο».

ΡΕΒΕΚΚΑ ΚΑΜΧΗ
ιδιοκτήτρια γκαλερί, Μεταξουργείο
«Οι αστυνομικοί περιπολούν μόνο στο Κολωνάκι»

«Ζω και εργάζομαι στο Μεταξουργείο, όπου η καθημερινότητά μας έχει μετατραπεί σε κόλαση. Μπροστά στο παράθυρό μου γίνονται ντιλ ναρκωτικών, γυναίκες ληστεύονται, τοξικομανείς τρυπιούνται και ξεπλένουν τα αίματα στα σκαλιά του σπιτιού μου. Το χειρότερο είναι πως όταν καλώ την Αστυνομία λαμβάνω διαρκώς απαντήσεις του τύπου και εμείς τι μπορούμε να κάνουμε;” τη στιγμή που στην πλατεία Κολωνακίου βρίσκονται διαρκώς τουλάχιστον έξι αστυνομικοί σε περιπολία! Παρ΄ όλα αυτά, δεν σκοπεύω να τραπώ σε φυγή, γιατί πιστεύω ότι εμείς οι πολίτες μπορούμε να προστατεύσουμε τη γειτονιά μας με τις κινητοποιήσεις μας. Είμαι μέλος της Πρότυπης Γειτονιάς, συμμετείχα στη δημιουργία προσωρινών κήπων σε εγκαταλελειμμένα οικόπεδα και πλέον έχω αναλάβει να φροντίζω τα φυτά και να… μαζεύω τα σκουπίδια για να προστατεύσω αυτό που δημιουργήσαμε!».

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΔΟΥΚΑΣ
δημοσιογράφος, πλατεία Κουμουνδούρου
«Η Αθήνα ενσυνειδήτως έγινε γκέτο»

«Ζω εδώ και 12 χρόνια στην πλατεία Κουμουνδούρου και έχω βιώσει αυτοπροσώπως τόσο τις κινήσεις αναβάθμισης ως το 2004 όσο και την απόλυτη εγκατάλειψη του κέντρου τα τελευταία έξι χρόνια. Το κέντρο αφέθηκε ενσυνείδητα να μετατραπεί σε γήπεδο για τα κυκλώματα που βγάζουν εκατομμύρια ευρώ μέσα από τα ναρκωτικά, την ανήλικη πορνεία, το παρεμπόριο και την εκμετάλλευση των μεταναστών. Τα μόνα “μέτρα” που έλαβε η πολιτεία ήταν οι κατά περιόδους “επιχειρήσεις-σκούπα” και η μεταφορά του ΟΚΑΝΑ στην πλατεία Θεάτρου, με αποτέλεσμα οι έμποροι ναρκωτικών να μετατρέψουν σε… βαποράκια τους άπορους μετανάστες! Την ίδια στιγμή οι πρωτοβουλίες των πολιτών, όπως η Κίνηση Συλλόγων και Ενεργών Πολιτών για τη Διάσωση του Ιστορικού Κέντρου, της οποίας είμαι ιδρυτικό μέλος, λοιδορούνταν για τις καταγγελίες και τις προτάσεις τους, τη στιγμή που οι καθ΄ ύλην αρμόδιοι να υποβάλουν προτάσεις και να αναλάβουν έργο δήλωναν (και εξακολουθούν να δηλώνουν) αναρμόδιοι».

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΜΙΧΟΣ
ηθοποιός, πλατεία Θεάτρου
«Κουράστηκα να ακούω κραυγές μέσα στη νύχτα»

«Η ζωή μας μετατράπηκε μέσα σε λίγα χρόνια σε πεδίο πολέμου. Εχω πέσει τέσσερις φορές θύμα κλοπής, ενώ τις νύχτες ξυπνώ από τα ουρλιαχτά των ανθρώπων που ληστεύονται κάτω από το παράθυρό μου. Εχω καλέσει την Αστυνομία επανειλημμένως περνώντας νύχτες ολόκληρες άγρυπνος στο τηλέφωνο, ωστόσο το μόνο που έλαβα ήταν αδιαφορία. Είμαστε αποκομμένοι από τους φίλους και τους συγγενείς μας, γιατί κανείς πλέον δεν τολμά να μας επισκεφθεί στη μέση του γκέτο, ενώ για να πάμε τα παιδιά μας στο σχολείο περνούμε πάνω από “πτώματα” σωριασμένα στην εξώπορτά μας. Πρόσφατα αντιλήφθηκα ότι, αν θέλω η κόρη μου να μεγαλώσει ως φυσιολογικό παιδί, έπρεπε να τη βγάλω από αυτή την κόλαση- και αυτό έκανα. Νοίκιασα ένα νέο διαμέρισμα στα προάστια για να προστατεύσω το παιδί μου, εγώ όμως αρνούμαι να εγκαταλείψω το σπίτι μου και να μετατραπώ σε φυγάδα για χάρη όλων αυτών που έχουν αφήσει το κέντρο να γίνει ζούγκλα».

ΒΑΣΩ ΚΟΝΣΟΛΑ
σχεδιάστρια μόδας, Ψυρρή
«Τα δύσκολα μας ένωσαν»

«Από το 2007 περνώ ολόκληρη την ημέρα μου στη γειτονιά του Ψυρρή καθώς το ατελιέ μου βρίσκεται εκεί από το 2003 και η κατοικία μου από το 2007. Εκεί όπου θα έπρεπε να βρίσκεται η πιο όμορφη περιοχή της Αθήνας, στα πόδια της Ακρόπολης, εξελίσσεται μια κατάσταση πλήρους ανομίας. Από κάθε παράθυρο του σπιτιού μου βλέπω έναν διαφορετικό έμπορο ναρκωτικών να κάνει τις αγοραπωλησίες του μέρα μεσημέρι! Η Αστυνομία δεν πατάει στη γειτονιά μας και είμαστε αφημένοι στο έλεος των κυκλωμάτων και της παρανομίας. Υπάρχει όμως και ένα θετικό σε όλη αυτή την κατάσταση. Λόγω των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι λίγοι κάτοικοι και επιχειρηματίες της περιοχής έχουν αναπτύξει έντονο το αίσθημα της αλληλεγγύης. Οταν πρωτοήρθα έμεινα έκπληκτη από την ευγένεια των ανθρώπων που προσέφεραν βοήθεια και συμβουλές στον νεοφερμένο με σκοπό να τον προστατεύσουν. Αυτά τα αγνά στοιχεία είναι τα μόνα που θυμίζουν αθηναϊκή “γειτονιά” στο κέντρο της μεγαλούπολης».

Read Full Post »

Του Προκόπη Γιογιακά, στα Νέα

Το ερχόμενο φθινόπωρο εγκαθίσταται σύμφωνα με τον έως τώρα σχεδιασμό- ο εργολάβος στη Βασιλίσσης Όλγας προκειμένου να αρχίσουν οι εργασίες για την πεζοδρόμηση του μεγάλου κεντρικού δρόμου της Αθήνας.

Όπως αναφέρει στα «ΝΕΑ» ο νέος πρόεδρος του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου της Αθήνας κ. Γιάννης Πολύζος, «το πλάνο είναι μέσα στα επόμενα τέσσερα χρόνια να έχουν ολοκληρωθεί τα έργα για την ενοποίηση και των υπόλοιπων αρχαιολογικών χώρων».

Η επιστροφή της κατοικίας στο κέντρο μέσω της οικιστικής αναβάθμισής του είναι σήμερα το νέο «δόγμα» του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου της Αθήνας. Και η επέκταση της ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων αποσκοπεί, όπως αναφέρει ο κ. Πολύζος, «στην αναβάθμιση και του ιστορικού κέντρου που τα τελευταία χρόνια υποβαθμίζεται συνεχώς».

Εκτός από τις πεζοδρομήσεις και την ανάδειξη των μνημείων που είναι διάσπαρτα σε όλο το κέντρο της πόλης, τo σχέδιο περιλαμβάνει ακόμη την ανάδειξη του αρχαιολογικού άλσους της Ακαδημίας Πλάτωνος σε συνδυασμό με τη δημιουργία του Μουσείου Αθηνών, ανακαινίσεις στις όψεις των κτιρίων όπως το Δημοτικό Νοσοκομείο «Ελπίς» και οι προσφυγικές πολυκατοικίες, καθώς και την αφαίρεση των διαφημιστικών πινακίδων.

Πλέον έχει διαπιστωθεί ότι τα γκέτο που έχουν δημιουργηθεί σε διάφορα σημεία στο κέντρο της πόλης δεν μπορεί να αντιμετωπιστούν μόνο με απλές πολεοδομικές παρεμβάσεις όπως είναι για παράδειγμα οι μικροί χώροι πρασίνου. «Η ανάπλαση μιας υποβαθμισμένης περιοχής- όπου παρουσιάζονται φαινόμενα εγκληματικότητας- μόνο με τη δημιουργία σειράς πεζοδρομήσεων χωρίς συνδυασμό με άλλα μέτρα, όπως η επιστροφή της κατοικίας, είναι δυνατό να προσφέρει μόνο λίγο πράσινο, νέες χρήσεις (π.χ. καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος και τραπεζοκαθίσματα) χωρίς ουσιαστική αναβάθμιση της ποιότητας ζωής αλλά και με κίνδυνο περαιτέρω αύξησης της εγκληματικότητας», επισημαίνει η νέα πρόεδρος της Εταιρείας Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων, αρχιτέκτων πολεοδόμος κ. Ντόρα Γαλάνη.

Τα έργα ωστόσο στην πόλη δεν πρέπει να σταματούν ποτέ. «Ποιος έχει επισκεφθεί τη Φλωρεντία οποιαδήποτε εποχή του χρόνου και δεν βρέθηκε μπροστά σε κάποιο εργοτάξιο, εργασίες συντήρησης όψεων, αναδιαμόρφωση κτιρίου, ανάπλαση δημόσιου χώρου;», επισημαίνει η κ. Γαλάνη.

Δύσκολο έργο. «Η ανάπλαση δεν είναι χρυσή βροχή που ξεπλένει τις επιφάνειες και αλλάζει την καθημερινότητα. Η ανάπλαση αγγίζει πληθυσμούς που είναι ήδη εγκαταστημένοι εκεί και θα χρειαστεί ίσως να φύγουν. Αποτελεί εξαιρετικά σύνθετη και πολύπλοκη διαδικασία που έχει αντίκτυπο όχι μόνο στην εικόνα αλλά και στη λειτουργία της πόλης, ενώ στις περισσότερες περιπτώσεις υπερβαίνει σημαντικά σε δυσκολία άλλα δημόσια έργα, ίσως μεγαλύτερων προϋπολογισμών», συμπληρώνει η πρόεδρος.

«Η ανάπλαση έχει… κατεβάσει ταχύτητα και πρέπει να πάρει γρήγορα μπρος. Η προηγούμενη κυβέρνηση δεν έκανε τις απαραίτητες απαλλοτριώσεις, πολεοδομικές αναπλάσεις και ανακαινίσεις κτιρίων», λέει ο πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής κ. Κώστας Καρτάλης.

«Παρότι η εικόνα της Αθήνας αποτυπώνει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν πολλά μεγάλα αστικά κέντρα, στην περίπτωση του ιστορικού κέντρου της πόλης τα πράγματα είναι περισσότερο περίπλοκα αφού η υποβάθμιση που παρατηρείται, κυρίως από το 2004 και μετά, είναι ραγδαία και αφορά τον παραμελημένο κτιριακό ιστό και τη δραματική έλλειψη δημόσιων χώρων. Η Αθήνα μαζί με το Αμβούργο και τη Μπρατισλάβα (έρευνα Ε.Ε. 2008) είναι οι ευρωπαϊκές πόλεις στις οποίες αναπτύσσονται με ανησυχητικό ρυθμό περιοχές γκέτο. Μέχρι το 2004 επενδύθηκαν περίπου 110 εκατ. ευρώ για έργα, ενώ μετά το 2004 μόνο 5 εκατ. ευρώ Σε επίπεδο έργων, μέχρι το 2004 έγιναν 49, ενώ μετά το 2004 μόνο 5 έργα», συμπληρώνει.

Μεικτή χρήση. «Μέχρι στιγμής τα μηνύματα για την επιστροφή της κατοικίας στο κέντρο δεν είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά», αναφέρει ο πρώην πρόεδρος του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων κ. Τάκης Γεωργακόπουλος. «Η περιοχή αποτελεί ωστόσο μακροχρόνια επένδυση, εάν υπάρχει μεικτή χρήση κατοικίας και εμπορικής δραστηριότητας. Στη Σοφοκλέους και την Ευριπίδου είναι όλο το εμπόριο του μπαχαρικού και αυτό πρέπει να αναδειχθεί για την προβολή της περιοχής. Έπειτα πρέπει να γίνει ευρύτατη αποκατάσταση των διατηρητέων που υπάρχουν, αλλά και να δημιουργηθούν στην πόλη εναλλακτικές διαδρομές, πέρα από τους μεγάλους αυτοκινητόδρομους, ένα πολιτιστικό δίκτυο. Η Αθήνα πρέπει πλέον να είναι όχι ο προορισμός των 2 ημερών αλλά των 10».

Την ίδια άποψη έχει και ο ομότιμος καθηγητής Πολεοδομίας στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο κ. Θανάσης Αραβαντινός. «Η κατοικία πρέπει να επιστρέψει στο κέντρο, μόνο έτσι θα αντιμετωπιστεί η γκετοποίηση. Επίσης πρέπει να τονωθούν τα ξενοδοχεία. Να υπάρχουν ξενώνες νεότητας αλλά και οίκοι ευγηρίας, αφού οι ηλικιωμένοι θέλουν να είναι στην πηγή των γεγονότων και όχι απομονωμένοι. Θεωρώ ότι το ιστορικό κέντρο πρέπει να ενωθεί με την Πανεπιστημίου, την Ακαδημία Αθηνών και τη Βιβλιοθήκη και μέσω αυτής της σύνδεσης να υπάρχουν διαδρομές προς τα Εξάρχεια και τη Νεάπολη».

Παιχνίδια real estate στο γκέτο του ιστορικού κέντρου

Στο Γκάζι και τον Κεραμεικό παλιά και εγκαταλειμμένα βιομηχανικά κτίρια και αποθήκες μετατρέπονται σε περιζήτητες κατοικίες, κυρίως loft, με τιμές που υπερβαίνουν τα 4.000 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο. Ο δήμαρχος της Αθήνας κ. Νικήτας Κακλαμάνης κάνει λόγο για παιγνίδια real estate. «Είναι κοινός τόπος ότι στο ιστορικό κέντρο αγοράστηκαν και συνεχίζουν να αγοράζονται κτίρια σε τιμές μέχρι πρότινος όχι ακριβές. Στη συνέχεια αυτοί που τα έχουν αγοράσει, αρχίζουν να φωνάζουν για να φύγουν οι μετανάστες γιατί είναι υπεύθυνοι για την υποβάθμιση τού ιστορικού κέντρου.

Προσωπικά αυτό δεν το θεωρώ ούτε σύμπτωση ούτε τόσο αθώο γεγονός. Και το λέω γιατί οι τιμές στις οποίες πουλάνε πλέον τα κατά τα άλλα όμορφα loft, είναι τιμές Ηρώδου Αττικού. Η υποκρισία πρέπει κάποτε να τελειώνει».

Σύμφωνα με την αντιπρόεδρο του Συλλόγου Κτηματομεσιτών Αθήνας κ. Μίνα Χαρμπαλη, «το σκηνικό που παρατηρείται σήμερα στο κέντρο της πόλης είναι το ίδιο που είχε δημιουργηθεί πριν από περίπου 10 χρόνια σε Βοτανικό και Κεραμεικό με τους Κούρδους μετανάστες. Οι τιμές είχαν πέσει πολύ και εκτοξεύτηκαν σε πάνω από 2.000 το τετραγωνικό μόλις η περιοχή άλλαξε».

Όπως λέει ο πολιτικός μηχανικός κ. Κωνσταντίνος Πολίτης- τα γραφεία της εταιρείας του βρίσκονται πίσω από το Τhision Lofts της οδού Πειραιώς και το Μy Loft στο παλιό εργοστάσιο φανελοποιίας της οδού Αλκμήνης στον Κεραμεικό- «η περιοχή αποτελεί για τους επιχειρηματίες μακροχρόνια επένδυση και αυτή τη στιγμή έχουν αγοραστεί χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα σε Βοτανικό και Κεραμεικό. Μόνο με τις μεικτές χρήσεις μπορεί πραγματικά να αλλάξει η περιοχή και να περιοριστούν τα γκέτο».

Read Full Post »

Tου Βασίλη Σ. Κανέλλη, στην Ημερησία

Με… δύο ταχύτητες κινείται η αγορά ακινήτων στο κέντρο της Αθήνας και με τις τιμές να βρίσκονται σε δύο διαφορετικά επίπεδα. Από τη μια οι περιοχές που έχουν μετατραπεί σε γκέτο, απαξιωμένες, με παλαιές πολυκατοικίες και παντελή έλλειψη σχεδίου για αναπλάσεις. Από την άλλη, ορισμένες γειτονιές που διαθέτουν ακίνητα πανάκριβα και άλλες οι οποίες αναγεννώνται από τις στάχτες τους κυρίως χάρη σε μεγάλα οικιστικά συγκροτήματα που προωθούν ιδιωτικές εταιρείες.

Ετσι, μέσα σε πολύ κοντινή απόσταση μπορεί να βρει κανείς καινούργια κατοικία που κοστίζει 10.000 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο αλλά και επίσης νεόδμητο διαμέρισμα με 1.500 ευρώ/τ.μ. Χαρακτηριστικά αναφέρουν παράγοντες της αγοράς ότι τα τελευταία χρόνια ο Κολωνός απομακρύνθηκε ιδιαίτερα από το… Κολωνάκι και η διαφορά μεταξύ νεόδμητων κατοικιών στις δύο περιοχές είναι χαώδης.

Πάντως, οι ειδικοί εκτιμούν ότι οι αλλαγές είναι συνεχείς και ραγδαίες και αρκεί ένα γεγονός, μια ανάπλαση ή μια επένδυση για να αλλάξει την εικόνα ολόκληρης γειτονιάς. Κλασσικό παράδειγμα είναι η λειτουργία του Μουσείου της Ακρόπολης. Μέσα σε λίγους μήνες η περιοχή κάτω από τον ιερό βράχο έγινε ανάρπαστη, ιδιαίτερα για τα επαγγελματικά ακίνητα. Η κίνηση αυξήθηκε κατακόρυφα και οι έμποροι της περιοχής κάνουν χρυσές δουλειές από τον κόσμο που φτάνει για να επισκεφθεί το Μουσείο. Παράλληλα, αύξηση κατά 50% καταγράφεται και στη ζήτηση για διαμερίσματα στη γύρω από την Ακρόπολη περιοχή, και ιδιαίτερα σε Κουκάκι, Μακρυγιάννη αν και εδώ και πολλά χρόνια όποιο σπίτι είχε… παράθυρο προς τον Παρθενώνα ήταν σκέτο χρυσάφι.

Η προσδοκία

Σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς, η προσδοκία και μόνο του μουσείου εκτόξευσε στα ύψη τις τιμές των ακινήτων. Για σπίτια στην περιοχή του Μακρυγιάννη και στο Κουκάκι ακούγονται τιμές πάνω από 4.000 ευρώ το τετραγωνικό ενώ όσα έχουν θέα στο Μουσείο ή στην Ακρόπολη βγαίνουν στην κυριολεξία σε… πλειστηριασμό. Οι τιμές που έχουν ακουστεί για παλαιές οικίες πάνω στην πεζοδρομημένη Διονυσίου Αρεοπαγίτου ξεπερνούν τα 10.000 ευρώ/τ.μ. ενώ για παλαιά νεοκλασικά έχουν υπογραφεί συμβόλαια με ποσά πάνω από 3-4 εκατ. ευρώ.

Η περιοχή τείνει να γίνει το νέο… Κολωνάκι του κέντρου με πολύ ακριβά ακίνητα και πολλούς γνωστούς Αθηναίους με χρήματα να αγοράζουν όσο – όσο. Σε κάθε περίπτωση, το ιστορικό κέντρο της Αθήνας επανέρχεται στο προσκήνιο για υποψήφιους αγοραστές σπιτιών ή καταστηματάρχες που βλέπουν ότι θα γίνουν «χρυσές δουλειές» τα επόμενα χρόνια.

Εκτός από την περιοχή του Μεταξουργείου και το Κουκάκι, τρεις ακόμη γειτονιές του κέντρου κλέβουν την παράσταση στην αγορά κατοικίας. Το Θησείο, παραδοσιακή δύναμη της κτηματαγοράς, διαθέτει παλαιά, ανακαινισμένα σπίτια τα οποία πωλούνται σε τιμές που ξεπερνούν τα 3.200 ευρώ/.τμ. αλλά υπάρχουν και μεταχειρισμένα σε κακή κατάσταση από 1.300 ευρώ/τ.μ. Ο Κεραμεικός, παρ’ ότι τα σχέδια ανάπλασης και δημιουργίας μιας γειτονιάς του πολιτισμού και των γραμμάτων έχουν καθυστερήσει, είναι από τις περιοχές οι οποίες προσελκύουν νέους επενδυτές. Τα νεόδμητα σπίτια ξεπερνούν τα 2.500 ευρώ/τ.μ.

Στο κέντρο δεσπόζει φυσικά το Κολωνάκι και η ευρύτερη περιοχή του Λυκαβηττού όπου η έλλειψη οικοπέδων έχει εκτινάξει στα ύψη τις τιμές των κατοικιών. Παλαιά διαμερίσματα με θέα πωλούνται πάνω από 1 εκατ. ευρώ ενώ ότι καινούργιο βγαίνει στην αγορά προς πώληση γίνεται ανάρπαστο ακόμη κι αν κοστίζει κοντά στα 8.000 ευρώ/τ.μ. Την έκπληξη κάνουν και περιοχές που δεν είναι… συνυφασμένες με την ανάπτυξη, όπως το Μεταξουργείο και ο Βοτανικός. Στην πρώτη περίπτωση γίνονται προσπάθειες για αναπλάσεις και κατασκευή νέων κατοικιών που θα προσελκύσουν κόσμο. Προς αυτή την κατεύθυνση κινήθηκε και ο όμιλος ΓΕΚ – ΤΕΡΝΑ ο οποίος ολοκλήρωσε συγκρότημα 40 πολυτελών κατοικιών στην οδό Μυλλέρου. Το συγκρότημα των 6.500 τ.μ. βραβεύτηκε πρόσφατα με το «Βραβείο του Καλύτερου Πραγματοποιημένου Έργου των ετών 2007 – 2009» της διεθνούς επιθεώρησης αρχιτεκτονικής «Δομές».

Από την άλλη, ο Βοτανικός αποτελεί το μεγάλο στοίχημα της κτηματαγοράς. Οι τιμές των ακινήτων έχουν διπλασιαστεί μόνο με την προσδοκία της ανάπλασης και τα καινούργια διαμερίσματα πωλούνται κατά μέσο όρο γύρω στα 2.500 ευρώ/τ.μ. Στην περιοχή, και συγκεκριμένα δίπλα στον πολυχώρο Αθηναΐς ο όμιλος Μαμιδάκη κατασκευάζει συγκρότημα πολυτελών Lofts, το «Αthinais Τower Lofts», το οποίο περιλαμβάνει συνολικά 72 «έξυπνα σπίτια» με μεγάλες βεράντες και κόστος που μπορεί να ξεπερνά τα 5.000 ευρώ/τ.μ. Υπάρχει βέβαια και το Thission Lofts στην οδό Πειραιώς στο Θησείο το οποίο είναι επίσης ένα συγκρότημα με 19 πολυτελή σπίτια.

Η απαξίωση

Η άλλη πλευρά του… Ιανού στο κέντρο της Αθήνας είναι αποκρουστική για πολλούς. Περιοχές – γκέτο, γειτονιές που έχουν υποβαθμιστεί σε τέτοιο βαθμό ώστε πολλές πολυκατοικίες και ισόγεια καταστήματα να είναι άδεια επί χρόνια. Μόνο οικονομικοί μετανάστες και παράνομοι αλλοδαποί κινούνται στις περιοχές όπως κάτω από το Δημαρχείο, στον Κολωνό, ορισμένα σημεία στο Μεταξουργείο, στην περιοχή κάτω από την Ομόνοια, στον πλατεία Βικτωρίας, τον Αγιο Παντελεήμονα, την πλατεία Αμερικής. Η εικόνα του χάους έχει διώξει τους περισσότερους Ελληνες οι οποίοι ενοικιάζουν τα παλαιά διαμερίσματά τους σε ξένους ενώ πολλοί μετανάστες είναι πλέον ιδιοκτήτες σπιτιών, και ευτυχώς διότι θα είχαν μετατραπεί πολλά κτίρια σε φαντάσματα. Ακόμη και καινούργια διαμερίσματα πωλούνται 1.200 ευρώ/τ.μ. ενώ οι κατώτερες τιμές στις παραπάνω περιοχές μπορεί να φτάσουν τα 700 ευρώ/τ.μ.

Read Full Post »

Του Αχ. Χεκίμογλου, στο Βήμα.

«Εγώ στη θέση σας θα έφευγα από την περιοχή!» είπε ο ένας. «Μείνετε εκεί όπου είστε, σε λίγα χρόνια θα γίνετε Ηρώδου Αττικού!» απεφάνθη ο άλλος. Η πρώτη φράση ανήκει σε κορυφαίο παράγοντα του υπουργείου Εσωτερικών και η δεύτερη σε αντιδήμαρχο του Δήμου Αθηναίων. Αποδέκτες των δύο αντιφατικών απαντήσεων ήταν κάτοικοι του κέντρου των Αθηνών που είχαν επισκεφθεί τους αρμοδίους για να διαμαρτυρηθούν για τη μετατροπή των γειτονιών τους σε άντρο παρανομίας. Η εμφανής σύγκρουση απόψεων προδίδει και την ολική αδυναμία της πολιτείας να λύσει ένα σοβαρό πρόβλημα μιας πόλης που βυθίζεται σιγά σιγά στη Βαβέλ του οργανωμένου εγκλήματος. Τα τελευταία είκοσι χρόνια η ελληνική πρωτεύουσα έχει γίνει σημείο συνάντησης εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων από την Ευρώπη, την Αφρική και την Ασία. Ωστόσο, μαζί με τους φιλήσυχους οικονομικούς μετανάστες και τους κυνηγημένους πρόσφυγες έφτασαν στη χώρα μας ουκ ολίγοι που ήρθαν να αντιπαρατεθούν ή να συνδράμουν τους έλληνες εκπροσώπους του εγκλήματος. Οσο περνούν τα χρόνια, μικρές ή μεγάλες εστίες εγκληματικότητας όλων των ειδών έχουν δημιουργηθεί σε ένα μεγάλο τμήμα της Αττικής, ενώ αρκετά μέρη έχουν καταστεί «άβατα» για κατοίκους, εμπόρους, ακόμη και αστυνομικούς.

Το εισαγόμενο έγκλημα δεν προέκυψε από παρθενογένεση. Η Ελλάδα, σταυροδρόμι Ανατολής και Δύσης, δέχεται διαρκή μεταταναστευτική πίεση, καθώς είναι χώρα τράνζιτ για τον δρόμο προς την Ευρώπη, ωστόσο ελλείψει συγκροτημένης μεταναστευτικής πολιτικής, οι αρμόδιοι προτίμησαν την επικράτηση ενός ιδιότυπου «laissez-faire». Τι γίνεται όμως όταν ο ξένος δεν καταφέρνει να περάσει στην Εσπερία; Πολλοί «ξεμένουν» στην Αθήνα, γκετοποιούνται και σταδιακά καταλήγουν να τροφοδοτούν και να τροφοδοτούνται από το έγκλημα, τα πλοκάμια του οποίου έχουν εξαπλωθεί σε όλη την Αττική.

Η χαρτογράφηση του εγκλήματος, έτσι όπως την έχουν κάνει οι αρμόδιοι αξιωματικοί της Ασφάλειας Αττικής, δείχνει ξεκάθαρα πώς έχει διαμορφωθεί το σκηνικό. Υπάρχει λύση; Οι αστυνομικοί λένε ότι με επιχειρήσεις τύπου «σκούπα» δεν λύνεται το πρόβλημα και θα πρέπει η πολιτεία να μεριμνήσει για τη φιλοξενία και την απασχόληση των αλλοδαπών. Επίσης, όπως μας είπε αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ. που υπηρετεί σε «μάχιμη» υπηρεσία στο κέντρο της Αθήνας «είναι ένας φαύλος κύκλος. Πολλές φορές συλλαμβάνουμε τα ίδια άτομα. Δηλαδή τη Δευτέρα κάνουμε σύλληψη, περνάει αυτόφωρο, τον αφήνουν ελεύθερο αφού οριστεί τακτική δικάσιμος και μετά επιστρέφει πάλι στον τόπο του εγκλήματος».

* Το κέντρο που πεθαίνει

Το Μοναστηράκι, το κέντρο του τουριστικού «φιλέτου» της πόλης, αλώνεται σιγά σιγά από τη μεγάλη και πολυεθνική εστία εγκληματικότητας που βρίσκεται γύρω από την πλατεία Θεάτρου και τους γύρω δρόμους. Στην ψυχή της πόλης η πρέζα πωλείται ελεύθερα, σαν να μην τρέχει τίποτε, με τους λιγοστούς κατοίκους πια να βρίσκονται σε απελπισία. «Πεθαίνει κόσμος στην περιοχή, όμως δεν τα λένε. Τις προάλλες τα παιδιά έπαιζαν στο πάρκο και χρειάστηκε να ρίξουν κατά λάθος την μπάλα πάνω σε έναν αλλοδαπό για να καταλάβουμε ότι ήταν νεκρός» σημειώνει με λύπη μια κάτοικος.

Στην περιοχή έλεγχο ασκούν πια Αφρικανοί. Πίσω από το δημαρχείο, στου Ψυρρή, και στα στενά της Ομόνοιας, η περιοχή έχει εγκαταλειφθεί στο παρεμπόριο και στα ναρκωτικά, ενώ δίκτυα του trafficking εκμεταλλεύονται γυναίκες από την Αφρική, εκδίδοντάς τες. Τα δίκτυα τις φέρνουν στη χώρα μας υπό την απειλή βουντού και όσο και αν αυτή η μέθοδος φαίνεται εξωφρενική, αποτελεί πάγια τακτική σε όλα τα δίκτυα εμπορίας ανθρώπων της Γηραιάς Ηπείρου. Ωστόσο, η σύνθεσή τους είναι πολυεθνική, καθώς αποτελείται από Ελληνες, Ρώσους, Ρουμάνους και Αφρικανούς.

Οπως προκύπτει από τα στοιχεία του Αστυνομικού Τμήματος Ομονοίας, στην περιοχή (συμπεριλαμβανομένων του Κεραμεικού και του Μεταξουργείου), στις ληστείες και στις κλοπές προηγούνται οι Ελληνες και ακολουθούν Ιρακινοί, Ρουμάνοι, Βούλγαροι και Αλβανοί. Στα ναρκωτικά τα πρωτεία ανήκουν εκ νέου στους Ελληνες και έπονται Ιρακινοί, Πακιστανοί, Αλβανοί, Ρώσοι, Σομαλοί και Σουδανοί.

Οι Ιρακινοί δραστηριοποιούνται και στη διακίνηση λαθρομεταναστών και σε κλοπές σε βάρος συμπατριωτών τους. Ακόμη στο κέντρο της πρωτεύουσας δρουν και αλλοδαποί από βαλκανικές χώρες, κυρίως Βούλγαροι και Ρουμάνοι, που ασχολούνται με αρπαγές τσαντών και πορτοφολιών. Οι υπήκοοι Μπανγκλαντές απασχολούν ως επί το πλείστον την ΕΛ.ΑΣ. στην ίδια περιοχή και σε γειτονιές του Ταύρου, των Πετραλώνων και του Αιγάλεω, όχι για τα λεγόμενα εγκλήματα βίας αλλά για πλαστογραφία, διακίνηση λαθρομεταναστών, μικροεγκληματικότητα και παρεμπόριο. Συνολικά, στην περιοχή αρμοδιότητας του αστυνομικού τμήματος Ομονοίας έγιναν το πρώτο οκτάμηνο του έτους 59 ληστείες, 997 κλοπές-διαρρήξεις, μία ανθρωποκτονία, ενώ κατεγράφησαν 291 υποθέσεις ναρκωτικών.

* Το έγκλημα επεκτείνεται

Στις γειτονιές κατά μήκος της οδού Αχαρνών και κυρίως στην ευρύτερη περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα δρουν ως επί το πλείστον Αλβανοί και άτομα από χώρες της πρώην Σοβιετικής Ενωσης, κυρίως Ρουμάνοι και λιγότερο Πολωνοί. Οι αιματηρές συμπλοκές για ξεκαθαρίσματα προσωπικών ή οικονομικών διαφορών, οι δολοφονίες, οι ληστείες και σωματεμπορία γυναικών είναι στην ημερήσια διάταξη της περιοχής. Ιδια περίπου η εικόνα του εγκλήματος και στην πλατεία Βάθης και στα Πατήσια, όπου δραστηριοποιούνται Αλβανοί. Στην περιοχή οι κλοπές, οι διαρρήξεις, οι ένοπλες ληστείες, αλλά και το ξεκαθάρισμα λογαριασμών (με νεκρούς και τραυματίες) είναι μόνο μερικές από τις μορφές εγκληματικότητας που αναφέρονται σχεδόν καθημερινά στα δελτία συμβάντων των τοπικών τμημάτων ασφαλείας. Επίσης στα Πατήσια καθημερινά καταγράφονται κρούσματα όπως αρπαγές τσαντών, πορτοφολιών, κινητών τηλεφώνων και μικρών χρηματικών ποσών από Ελληνες και αλλοδαπούς.

Σύμφωνα με αστυνομικούς, στην πυκνοκατοικημένη Κυψέλη «ανθεί» η λεγόμενη εγκληματικότητα του δρόμου και οι κλοπές-διαρρήξεις, με τη συμμετοχή Αλβανών, Γεωργιανών και ατόμων από χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, της Ασίας και της Αφρικής. Ακόμη, πολλοί Γεωργιανοί, Βούλγαροι και Ρώσοι κάνουν «χρυσές δουλειές» μπαίνοντας σε σπίτια και «αδειάζοντάς» τα από κάθε είδους πολύτιμα αντικείμενα και χρήματα. Πολύτιμοι συνεργοί τους οι συμπατριώτισσές τους που μερικές ημέρες πριν έχουν ερευνήσει τους χώρους του σπιτιού ή του διαμερίσματος εργαζόμενες ως οικιακοί βοηθοί.

* Και αλλού

Μερικά χιλιόμετρα μακρύτερα, στου Ρέντη και στη Νίκαια, αλλά και σε άλλες περιοχές της Αττικής όπως στον Κορυδαλλό, στο Αιγάλεω, στο Περιστέρι, στον Ασπρόπυργο, στα Μέγαρα και στον Μαραθώνα τους αστυνομικούς έχουν απασχολήσει συχνά κρούσματα εγκληματικότητας με «πρωταγωνιστές» Πακιστανούς οι οποίοι κυρίως ασχολούνται με διακίνηση λαθρομεταναστών και πλαστογραφία.

Στη Δυτική Αττική, στον Ασπρόπυργο, στη Μάνδρα, στην Ελευσίνα, στα Μέγαρα, στα Ανω Λιόσια τα περισσότερα περιστατικά αφορούν μικροεγκληματικότητα, διακίνηση ναρκωτικών, κλοπές ΙΧ αυτοκινήτων ή φορτηγών και διαρρήξεις σε επιχειρήσεις και αποθήκες κυρίως για χαλκό. Συνήθως στις υποθέσεις αυτές εμπλέκονται έλληνες ή αλβανοί Τσιγγάνοι και χρησιμοποιούν τους πρόχειρους καταυλισμούς τους για τις παράνομες δραστηριότητές τους όπου η παρουσία ένστολων αστυνομικών είναι συχνά αφορμή ένοπλης συμπλοκής.

Οι Κινέζοι που διαμένουν στη χώρα μας και ασχολούνται κυρίως με το εμπόριο προς το παρόν δεν έχουν απασχολήσει τις Αρχές. Ωστόσο, επειδή στην Κύπρο ήδη έχουν κάνει την εμφάνισή τους κυκλώματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης γυναικών από την Κίνα, οι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. εκφράζουν την πεποίθηση πως το φαινόμενο αυτό θα επεκταθεί και στην Ελλάδα.

* Πλήρης υποβάθμιση

Το οργανωμένο έγκλημα είναι από μόνο του μια οικονομική δραστηριότητα που αποφέρει πολλά στους «λειτουργούς» του, όμως την ίδια στιγμή στερεί πολλά από τους υπολοίπους. Φαίνεται ότι στην Ελλάδα ουδείς εκ των αρμοδίων συμβουλεύτηκε τη διεθνή εμπειρία που αποδεικνύει την αντιστρόφως ανάλογη σχέση εγκληματικότητας και αξίας της γης. Στο κέντρο των Αθηνών, μόνο στους δρόμους-«βιτρίνα» η διαθεσιμότητα αυξάνεται χρόνο με τον χρόνο και μόνο στο πρώτο εξάμηνο του 2008 τα αδιάθετα καταστήματα ήταν 15% και όλα δείχνουν ότι η αρνητική πορεία θα είναι ανοδική. Την ίδια στιγμή, η αξία των ακινήτων κατρακυλάει προς τα κάτω στα δυτικό κομμάτι του αθηναϊκού κέντρου. Είναι χαρακτηριστικό ότι στον Αγιο Παντελεήμονα η τιμή ανά τετραγωνικό έχει πέσει ακόμη και στα 700 ευρώ, ποσό αδιανόητο για τα αθηναϊκά δεδομένα, ενώ τα ίδια και χειρότερα ισχύουν στην επαγγελματική στέγη. Για καλύτερη αντίληψη της διαφοράς με τις υπόλοιπες τιμές της αγοράς, σύμφωνα με τον Δείκτη Τιμών Ακινήτων της Τράπεζας της Ελλάδος, κατά το διάστημα 1994-2005, οι τιμές των αστικών ακινήτων στην Ελλάδα αυξήθηκαν κατά 175%!

Το θέμα της κατάρρευσης του κέντρου έχει φέρει πολλές φορές στη Βουλή η βουλευτής του ΠαΣοΚ κυρία Αννα Διαμαντοπούλου, η οποία ηγήθηκε και της πρωτοβουλίας «Αθήνα, Ξανά ζωή στο κέντρο». «Οι αρμόδιοι υπουργοί μού απάντησαν με μισόλογα» σημείωσε μιλώντας προς «Το Βήμα» και πρόσθεσε: «Οταν έκανα επίκαιρη ερώτηση στον Πρωθυπουργό και του κατέθεσα 3.200 υπογραφές κατοίκωνδεν έλαβα καμία απάντηση». «Μόνο όταν πήγα στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Γ. Σανιδά βελτιώθηκε η κατάσταση και αυτό για έναν μόλις μήνα» συμπληρώνει.

Read Full Post »

Tου Δημήτρη Ρηγόπουλου, στην Καθημερινή.

Ολο και πιο συχνά συλλαμβάνω τον εαυτό μου να βρίσκεται σε γειτονιές που αγνοούσε: στο Μεταξουργείο, στο Γκάζι, στον Βοτανικό. Ακόμα συχνότερα διαβάζω για επενδυτικά σχέδια στις ίδιες περιοχές. Και, παραδόξως, δεν είναι τα συνήθη που θα περίμενε κανείς: δηλαδή, καφέ, εστιατόρια, μπαρ κ.λπ. Μια νεόκοπη αγορά «λοφτ» επεκτείνεται διαρκώς, μεταγγίζοντας στις υποβαθμισμένες γειτονιές νέο αίμα: καλλιτέχνες, ορκισμένοι εργένηδες, αιώνιοι έφηβοι, εγχώρια golden boys δοκιμάζουν μια νέα καθημερινότητα με φόντο ένα ημιδιαλυμένο τοπίο από παλιά εργοστάσια, ρημαγμένα σπίτια, κάποιες μάντρες, πολλά νέα στέκια της μόδας και σκόρπιες μεταβιομηχανικές πολυκατοικίες. Μόλις πριν από δύο εβδομάδες ανακοινώθηκε ένα από τα πιο φιλόδοξα σχέδια για την κατασκευή συγκροτήματος πολυτελών κατοικιών στις παρυφές του Βοτανικού. Σε ποιους απευθύνεται;

Προσπαθώ ειλικρινά να συμμεριστώ το κλίμα αισιοδοξίας που αναδύει η αποφασιστικότητα των επενδυτών (σε χαλεπούς καιρούς) και το χαρούμενο ποτάμι στους δρόμους του Γκαζιού. Σίγουρα προτιμώ έναν καλοφωτισμένο δρόμο με εστιατόρια και μπαρ, παρά ένα σκοτεινό, ρημαγμένο σοκάκι. Είναι καλό για την Αθήνα που ξεχασμένες εφεδρείες της πόλης επανέρχονται στη ζωή. Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να απολαμβάνει το μεταμεσονύχτιο μποτιλιάρισμα της οδού Πειραιώς.

Αλλά η μετατόπιση του κέντρου βάρους από την πλατεία Συντάγματος νοτιότερα της Ομόνοιας δημιουργεί προβλήματα που σήμερα δεν κρύβονται με τίποτα. Το θέμα διαχείρισης του αυξημένου κυκλοφοριακού φόρτου είναι το ελάχιστο. Και είναι ο τομέας που το κράτος τα έχει πάει σχετικά καλύτερα με την επέκταση του μετρό προς τον Κεραμεικό και τον Ελαιώνα. Οι κοινωνικές αναμοχλεύσεις που δημιούργησε το άνοιγμα της Αθήνας στον παλιό της ξεχασμένο εαυτό, μας φέρνει υποχρεωτικά αντιμέτωπους με μια οδυνηρή καθημερινότητα, δραματικα οικεία μόνο σε όσους ζουν νυχθημερόν στις συγκεκριμένες περιοχές. Ολοι οι υπόλοιποι είμαστε περαστικοί και ελάχιστα ενοχλούμαστε από τις επιμέρους παραδρομές που υποπίπτουν στην αντίληψή μας, ενταγμένες, ούτως ή άλλως, σε μια εξαιρετικά βολική «γραφικότητα». Μιλάμε για τα ανεξέλεγκτα ναρκωτικά, την πορνεία, το παράνομο εμπόριο, προβλήματα που φυσικά (και ευτυχώς) δεν μπορεί να ταυτιστούν γεωγραφικά με όλες τις γειτονιές νότια της Ομόνοιας. Ο κανόνας είναι ότι όπου ευδοκιμεί η βιομηχανία της βραδινής διασκέδασης (Ψυρρή, Γκάζι κ.ά.) τα ζητήματα οξυμένης παραβατικότητας μοιάζουν σημαντικά εξασθενημένα. Καθόλου καθησυχαστικό συμπέρασμα, αν απηχεί, όντως, την πραγματικότητα (εδώ μεταφέρουμε μόνο μια προσωπική αίσθηση).

Καλό είναι η Αθήνα να μην έχει να επιλέξει ανάμεσα σε ασφαλείς διασκεδασουπόλεις και ανασφαλή γκέτο, που εξελίχθηκαν σε γκέτο επειδή ακριβώς δεν παραδόθηκαν στη βιομηχανία της νύχτας. Εχουμε τη μεγάλη ευκαιρία να ξαναστήσουμε πραγματικές γειτονιές με πραγματικά σπίτια και πραγματικούς, κανονικούς, ευχαριστημένους ανθρώπους δύο βήματα από την Ομόνοια. Σε λίγα χρόνια θα κριθούμε από τους επόμενους για το τι καταφέραμε.

 

Read Full Post »

Older Posts »