The… 2

Δύο χρόνια Μεταξουργείο, Κεραμεικός… (συμπληρώνονται στις 17/02)

…μια νέα χρονιά και δεκαετία…

… ένας απολογισμός των αλλαγών που έχουν συντελεστεί στην περιοχή, μάλλον, επιβάλλεται…:

Ανάπλαση Πλατείας Αυδή

Αν και δεν έγινε ποτέ αυτό που αναφέρεται στο site του δήμου («Ο εμπλουτισμός του πρασίνου έχει γίνει με τη φύτευση συνολικά 39 δένδρων, 112 θάμνων και χλοοτάπητα έκτασης 1.100τ.μ.»)

Δημοτική Πινακοθήκη

Μέσα στο 2010 αναμένεται να ολοκληρωθούν από τον Δήμο Αθηναίων οι εργασίες μετασκευής του ιστορικού, πλινθόχτιστου συγκροτήματος του Μεταξουργείου σε νέα έδρα της Δημοτικής Πινακοθήκης.

Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Στεγάζεται στο παλιό θερινό σινεμά Λαΐς (Ιερά Οδός & Μεγάλου Αλεξάνδρου).

Θέατρα, γκαλερί

Ο συνολικός αριθμός τους, πλέον, στην περιοχή πρέπει να προσεγγίζει, ίσως και να ξεπερνά, το 30.

Μετανάστες

Πολλά αραβικά μαγαζιά (παντοπωλεία, internet cafe, εστιατόρια) υπάρχουν πλέον στην περιοχή.

Παράλληλα κινέζικα καταστήματα ένδυσης και διατροφής ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια. Όπως και για πολλούς Έλληνες, ακόμα περισσότερο για τους Κινέζους… Φ.Π.Α. = Φόρος Προς Αποφυγή.

Γκράφιτι

Πολλά! Κάποια απ’όλα, θα τα βρείτε εδώ: 1, 2, 3, 4

Guerilla gardening

Το πράσινο αντάρτικο στις αθηναϊκές γειτονιές

Τιμές ενοικίων/ πωλητηρίων

Παρά την κρίση, οι μεγάλες προσδοκίες «σκοτώνουν» το value for money.

Μπαρ, εστιατόρια

Ευτυχώς δεν παρατηρείται το δράμα που συναντά κάποιος στο Γκάζι, αλλά ιδιαίτερα στο κομμάτι που οριοθετείται μεταξύ Θερμοπυλών και Ιεράς Οδού, κάθε ελεύθερο τετραγωνικό δρόμου και πεζοδρομίων μετατρέπεται σε ένα απέραντο πάρκινγκ.


Άστεγοι

Κάθε πλατεία και εγκαταλελειμμένο κτίριο έχουν τους δικούς τους.

Εγκληματικότητα, ναρκωτικά, πορνεία

Το παζλ της παρανομίας είναι πολύχρωμο, με διαφορετικές «περιοχές ευθύνης» και ακούει σε διαφορετικά ονόματα. Θρυμματισμένα τζάμια αυτοκινήτων, διαρρήξεις και μικροκλοπές παραμένουν σε καθημερινή βάση…

Συμπέρασμα;

Το Μεταξουργείο και ο Κεραμεικός αλλάζουν. Παλινδρομούν μεταξύ αναβάθμισης και υποβάθμισης, δέχονται θετικές και αρνητικές επιρροές από τις γειτονικές περιοχές (Ομόνοια, Ψυρρή, Γκάζι). Έχουν πολλά ετερόκλητα στοιχεία που έχουν τη σπάνια ιδιότητα να σε ξενερώνουν και να σε γοητεύουν ταυτόγχρονα.

Στο blog Μεταξουργείο, Κεραμεικός παρουσιάζονται κυρίως άρθρα άλλων συντακτών που αφορούν στη ζωή και στην καθημερινότητα στην περιοχή αυτή, αλλά και στην Αθήνα, γενικότερα. Αντίθετα, οι φωτογραφίες και τα βίντεο είναι του συντάκτη. Διατηρώντας αυτή την προσέγγιση, κλείνω με δύο post που θεωρώ ότι αποτελούν μια καλή αρχή για προβληματισμό και διάλογο, μια εικόνα, και ένα βίντεο με χαρακτηριστικές φωτογραφίες από την περιοχή.

Μεταξουργείο-Κεραμεικός: Μύθοι και πραγματικότητα

η ήττα

Be your own Superman ή γίνε εσύ η αλλαγή που θέλεις να δεις.


Τα διλήμματα της νέας Αθήνας

Tου Δημήτρη Ρηγόπουλου, στην Καθημερινή.

Ολο και πιο συχνά συλλαμβάνω τον εαυτό μου να βρίσκεται σε γειτονιές που αγνοούσε: στο Μεταξουργείο, στο Γκάζι, στον Βοτανικό. Ακόμα συχνότερα διαβάζω για επενδυτικά σχέδια στις ίδιες περιοχές. Και, παραδόξως, δεν είναι τα συνήθη που θα περίμενε κανείς: δηλαδή, καφέ, εστιατόρια, μπαρ κ.λπ. Μια νεόκοπη αγορά «λοφτ» επεκτείνεται διαρκώς, μεταγγίζοντας στις υποβαθμισμένες γειτονιές νέο αίμα: καλλιτέχνες, ορκισμένοι εργένηδες, αιώνιοι έφηβοι, εγχώρια golden boys δοκιμάζουν μια νέα καθημερινότητα με φόντο ένα ημιδιαλυμένο τοπίο από παλιά εργοστάσια, ρημαγμένα σπίτια, κάποιες μάντρες, πολλά νέα στέκια της μόδας και σκόρπιες μεταβιομηχανικές πολυκατοικίες. Μόλις πριν από δύο εβδομάδες ανακοινώθηκε ένα από τα πιο φιλόδοξα σχέδια για την κατασκευή συγκροτήματος πολυτελών κατοικιών στις παρυφές του Βοτανικού. Σε ποιους απευθύνεται;

Προσπαθώ ειλικρινά να συμμεριστώ το κλίμα αισιοδοξίας που αναδύει η αποφασιστικότητα των επενδυτών (σε χαλεπούς καιρούς) και το χαρούμενο ποτάμι στους δρόμους του Γκαζιού. Σίγουρα προτιμώ έναν καλοφωτισμένο δρόμο με εστιατόρια και μπαρ, παρά ένα σκοτεινό, ρημαγμένο σοκάκι. Είναι καλό για την Αθήνα που ξεχασμένες εφεδρείες της πόλης επανέρχονται στη ζωή. Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να απολαμβάνει το μεταμεσονύχτιο μποτιλιάρισμα της οδού Πειραιώς.

Αλλά η μετατόπιση του κέντρου βάρους από την πλατεία Συντάγματος νοτιότερα της Ομόνοιας δημιουργεί προβλήματα που σήμερα δεν κρύβονται με τίποτα. Το θέμα διαχείρισης του αυξημένου κυκλοφοριακού φόρτου είναι το ελάχιστο. Και είναι ο τομέας που το κράτος τα έχει πάει σχετικά καλύτερα με την επέκταση του μετρό προς τον Κεραμεικό και τον Ελαιώνα. Οι κοινωνικές αναμοχλεύσεις που δημιούργησε το άνοιγμα της Αθήνας στον παλιό της ξεχασμένο εαυτό, μας φέρνει υποχρεωτικά αντιμέτωπους με μια οδυνηρή καθημερινότητα, δραματικα οικεία μόνο σε όσους ζουν νυχθημερόν στις συγκεκριμένες περιοχές. Ολοι οι υπόλοιποι είμαστε περαστικοί και ελάχιστα ενοχλούμαστε από τις επιμέρους παραδρομές που υποπίπτουν στην αντίληψή μας, ενταγμένες, ούτως ή άλλως, σε μια εξαιρετικά βολική «γραφικότητα». Μιλάμε για τα ανεξέλεγκτα ναρκωτικά, την πορνεία, το παράνομο εμπόριο, προβλήματα που φυσικά (και ευτυχώς) δεν μπορεί να ταυτιστούν γεωγραφικά με όλες τις γειτονιές νότια της Ομόνοιας. Ο κανόνας είναι ότι όπου ευδοκιμεί η βιομηχανία της βραδινής διασκέδασης (Ψυρρή, Γκάζι κ.ά.) τα ζητήματα οξυμένης παραβατικότητας μοιάζουν σημαντικά εξασθενημένα. Καθόλου καθησυχαστικό συμπέρασμα, αν απηχεί, όντως, την πραγματικότητα (εδώ μεταφέρουμε μόνο μια προσωπική αίσθηση).

Καλό είναι η Αθήνα να μην έχει να επιλέξει ανάμεσα σε ασφαλείς διασκεδασουπόλεις και ανασφαλή γκέτο, που εξελίχθηκαν σε γκέτο επειδή ακριβώς δεν παραδόθηκαν στη βιομηχανία της νύχτας. Εχουμε τη μεγάλη ευκαιρία να ξαναστήσουμε πραγματικές γειτονιές με πραγματικά σπίτια και πραγματικούς, κανονικούς, ευχαριστημένους ανθρώπους δύο βήματα από την Ομόνοια. Σε λίγα χρόνια θα κριθούμε από τους επόμενους για το τι καταφέραμε.