Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘ιστορικό κέντρο Αθήνας’

Της Αφροδλιτης Καρίμαλη, στο Έθνος

315 οίκοι ανοχής, όλοι παράνομοι, λειτουργούν από τη Σοφοκλέους μέχρι το Μεταξουργείο. Την ίδια ώρα, κεντρικοί δρόμοι μετατρέπονται τη νύχτα σε πιάτσες ιερόδουλων. Χωρίς τα απαραίτητα βιβλιάρια υγείας εργάζονται οι περισσότερες εκδιδόμενες. Αδυναμία να αντιμετωπίσει την κατάσταση δηλώνει ο Δήμος Αθηναίων.

Μια βραδυφλεγή βόμβα, γνωστή σε όλους τους αρμοδίους, αποτελεί τις δύο τελευταίες δεκαετίες η πορνεία στην Αθήνα. Η πρώτη «έκρηξη» που συντάραξε την πρωτεύουσα, σημειώθηκε με τη γνωστοποίηση των στοιχείων από το ΚΕΕΛΠΝΟ ότι 17 ιερόδουλες σε παράνομους οίκους ανοχής είναι φορείς του AIDS. Η είδηση απλώς επιβεβαίωσε τους φόβους και ταυτόχρονα μεγάλωσε την ανησυχία για τις αλυσιδωτές επιπτώσεις που επιφέρει στην υγεία χιλιάδων ανθρώπων η ανυπαρξία μέτρων προφύλαξης και ιατρικού ελέγχου.

Τα στοιχεία είναι συγκλονιστικά. Από τη Σοφοκλέους μέχρι το Μεταξουργείο λειτουργούν 315 οίκοι ανοχής, οι οποίοι όλοι είναι παράνομοι! Σύμφωνα με τον Δήμο Αθηναίων, τον Δεκέμβριο διέθεταν μόλις τρία πορνεία άδεια, ωστόσο κανένα από αυτά δεν έκανε αίτηση για ανανέωση.

Σε οίκους ανοχής έχουν μετατραπεί παλιά ξενοδοχεία του κέντρου αλλά και κτίρια που έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα

Ταυτόχρονα, όλο και περισσότεροι δρόμοι μετατρέπονται τη νύχτα σε «πιάτσες» ιερόδουλων, ενώ το πρόβλημα οξύνεται καθώς οι περισσότερες γυναίκες εργάζονται σε συνθήκες αδήλωτης εργασίας, χωρίς να διαθέτουν τα απαραίτητα βιβλιάρια υγείας.

Οι «πιάτσες» βρίσκονται διάσπαρτες σε όλο το κέντρο της πρωτεύουσας, ωστόσο τον τελευταίο χρόνο το φαινόμενο έχει επεκταθεί σε ακτίνα 1,5 χλμ. από την Ομόνοια, προς όλες τις κατευθύνσεις, και διογκώνεται συνεχώς.

Σε ακτίνα 1,5 χλμ. από την Ομόνοια έχουν επεκταθεί, τον τελευταίο χρόνο, προς όλες τις κατευθύνσεις οι «πιάτσες» του πληρωμένου έρωτα

Πάντως, ο Δήμος Αθηναίων δηλώνει αδυναμία να αντιμετωπίσει την κατάσταση, καθώς, όπως υποστηρίζει, το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να σφραγίζει τα «ροζ» σπίτια που δεν έχουν άδεια. Βασική αιτία, σύμφωνα με την αρμόδια αντιδήμαρχο Ν. Παπαχελά, είναι το νομοθετικό πλαίσιο, το οποίο χαρακτηρίζει «αναποτελεσματικό και υποκριτικό», καθώς δεν επιτρέπει στα περισσότερα πορνεία να νομιμοποιηθούν.

Από τη μία πλευρά, όπως τονίζει, ο νόμος απαιτεί αυστηρές προϋποθέσεις για την έκδοση άδειας, από την άλλη τα παράνομα ανοίγουν μέσα σε λίγη ώρα από τη σφράγισή τους.

Πρόταση για αλλαγή του νόμου

Για τον λόγο αυτόν, ο δήμος επεξεργάστηκε πρόταση για την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου, την οποία κατέθεσε τον περασμένο Φεβρουάριο στην κυβέρνηση.

«Με τον ισχύοντα νόμο δεν ελέγχουμε κανέναν οίκο ανοχής. Κλείνουμε έναν, ανοίγουν δύο», σημειώνει χαρακτηριστικά η κυρία Παπαχελά, προσθέτοντας ότι ακόμα και στις περιπτώσεις που γίνονται συλλήψεις, μέσα σε λίγες ώρες απελευθερώνονται, καθώς τα αδικήματα χαρακτηρίζονται πλημμελήματα. Αποτέλεσμα να δημιουργείται αίσθηση ατιμωρησίας και περιμετρικά των οίκων ανοχής να δημιουργούνται «φυτώρια» που ευνοούν τη διακίνηση γυναικών.

Μάλιστα, σύμφωνα με την αντιδήμαρχο, ακόμα και ο οίκος ανοχής στην οδό Φωκαίας και Αχαρνών, στον οποίο εντοπίστηκε η πρώτη οροθετική ιερόδουλος, ξεκίνησε πάλι τη λειτουργία του. «Αρχίζουμε πάλι τις διαδικασίες επανασφράγισης, ωστόσο είναι χρονοβόρες. Αλλά και να μπει άμεσα λουκέτο, το σίγουρο είναι ότι σε μισή ώρα θα ανοίξει ξανά», τονίζει και προσθέτει πως το 2011 ο δήμος επανασφράγισε περί τους 300 οίκους ανοχής και προχώρησε στο κλείσιμο 87 νέων.

Σημειώνεται πως το 2011 σε μηνιαία βάση εκδίδονταν από τη δημοτική αστυνομία περίπου 10 εντολές για σφράγιση οίκων ανοχής. Από αυτές εκτελείται περίπου το 40%, λόγω ασάφειας του νόμου που επιτρέπει την ανάκλησή τους ύστερα από προσφυγές στη Δικαιοσύνη.

Αλωνίζουν τα κυκλώματα

Οι πιάτσες του πληρωμένου έρωτα

Οι πιάτσες του πληρωμένου σεξ βρίσκονται διάσπαρτες σ’ όλο το κέντρο της Αθήνας. Η οδός Φυλής και οι παράπλευροι δρόμοι παραμένουν το βασικό κέντρο των οίκων ανοχής που λειτουργούν παράνομα.

Ενδεικτική είναι η καταγραφή που έχει κάνει η Κίνηση Πολιτών Κέντρου Αθήνας, σχετικά με τα παράνομα πορνεία που δραστηριοποιούνται στην πρωτεύουσα. Τα στοιχεία, τα οποία η ΚΙΠΟΚΑ έχει καταθέσει στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ι. Τέντε, είναι ενδεικτικά της κατάστασης που επικρατεί.

Η περιοχή Κεραμεικού – Μεταξουργείου «φιλοξενεί» το 20-25% (περίπου 70) του συνόλου των οίκων ανοχής και στούντιο που λειτουργούν στο Λεκανοπέδιο. Επίσης, 57 οίκοι ανοχής είναι συγκεντρωμένοι γύρω από τις οδούς Ιάσονος και Κολωνού και τα 13 στούντιο κυρίως στην Ιερά Οδό και στην Κωνσταντινουπόλεως.

Οι κάτοικοι, που κινούνται στα όρια της αντοχής, ζητούν το οριστικό κλείσιμο των πορνείων, ενώ ο συντονιστής της ΚΙΠΟΚΑ Δημήτρης Νικολακόπουλος αναφέρει ότι τα πορνεία «στιγματίζουν τις γειτονιές και εγκλωβίζουν πάνω από 8.000 ιδιοκτησίες, συνολικής αξίας άνω των 800 εκατομμυρίων ευρώ, που βρίσκονται σε μια ακτίνα όπως ορίζεται από την Ιερά Οδό, την Κωνσταντινουπόλεως, την Αχιλλέως, την Ομόνοια και την Πειραιώς».

Ειδικά για την οδό Ιάσονος , η ΚΙΠΟΚΑ υπογραμμίζει ότι αποτελεί τμήμα της πόλης που έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακό, με 30 από τα 57 κτίρια χαρακτηρισμένα διατηρητέα. Ωστόσο, η συγκεκριμένη οδός αποτελεί κεντρικό άξονα δραστηριοποίησης των οίκων ανοχής, με 20 από αυτούς να λειτουργούν εντός 12 διατηρητέων, κάτι που απαγορεύεται από τη νομοθεσία.

Εκτός όμως από τα παράνομα σπίτια, διαπιστώνεται αύξηση των εκδιδόμενων γυναικών στον δρόμο. Στην Καποδιστρίου, από τη μία πλευρά του δρόμου εκδίδονται Αφρικανές, ενώ από την άλλη, γυναίκες από τα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη. Στην οδό Αισχύλου εκδίδονται νεαροί, ενώ αρκετά πιο πίσω, στο ύψος του Μεταξουργείου, ανάμεσα σε μπαράκια και μεζεδοπωλεία, βρίσκεται εξαπλωμένη άλλη μία πιάτσα. Νιγηριανές οι οποίες εκβιάζονται για να έρθουν στην Ελλάδα υπό την απειλή βουντού από υπερεθνικά δίκτυα trafficking, εκδίδονται στις οδούς Ευριπίδου και Σωκράτους.

Επίσης έντονο φαινόμενο αναπτύσσεται στο τετράγωνο που περικλείεται από τις οδούς 28ης Οκτωβρίου, Βερανζέρου, Χαλκοκονδύλη και 3ης Σεπτεμβρίου.

Στην Πατησίων, από το ύψος της Ομόνοιας μέχρι και τη Γαλατσίου, κάνουν πιάτσα δεκάδες κορίτσια και γυναίκες από την Αφρική, ενώ στο Γκάζι, κοντά στις γραμμές του τρένου, στην Κωνσταντινουπόλεως, αλλά και στα στενά της Ιεράς οδού, στη Μ. Αλεξάνδρου, στην Κασσάνδρας και την Πειραιώς, όλο και περισσότερα πορνεία που βαφτίζονται «στούντιο» εγκαινιάζουν τη λειτουργία τους.

Στοιχεία-σοκ

100 εκατ. € τον χρόνο τα παράνομα κέρδη

Ανεξέλεγκτες διαστάσεις έχει πάρει η πορνεία, καθώς τα παράνομα σπίτια «ξεφυτρώνουν» σαν μανιτάρια στο κέντρο της πρωτεύουσας.

Παλιά ξενοδοχεία του κέντρου έχουν μετατραπεί σε οίκους ανοχής, ενώ τα τελευταία χρόνια ως χώροι «φιλοξενίας» πληρωμένου σεξ παρουσιάζονται και τα «στούντιο», τα οποία εμφανίζονται ως «Κέντρα Σωματικής Ευεξίας».

Την ίδια στιγμή, εκατοντάδες νέες κοπέλες, που έχουν πέσει στα πλοκάμια του αγοραίου έρωτα, του trafficking ή των ναρκωτικών, βρίσκονται στον δρόμο, πουλώντας το κορμί τους έναντι χαμηλής αμοιβής. Φοβούνται να καταδώσουν στις Αρχές τα κυκλώματα που τις εκμεταλλεύονται, δεν έχουν χαρτιά, δεν εξετάζονται από γιατρούς, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο την υγεία τους και χιλιάδων άλλων ανθρώπων.

Η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Διογκώνεται και εξελίσσεται σε μια ταχύτατα αναπτυσσόμενη παραοικονομία, με τζίρο που πλησιάζει τον αντίστοιχο των ελαφρών ναρκωτικών. Ενδεικτικό είναι ότι τα παράνομα κέρδη, μόνο στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, εκτιμάται ότι υπερβαίνουν ετησίως τα 100 εκατ. ευρώ. Ποσό αστρονομικό για τον Δήμο Αθηναίων, ο οποίος χάνει τεράστια ποσά από δημοτικά τέλη και φόρους, καθώς οι περισσότεροι οίκοι ανοχής είναι παράνομοι.

Ενδεικτικά ο νόμος επιτρέπει τη χορήγηση άδειας άσκησης επαγγέλματος μόνο σε άγαμες γυναίκες άνω των 50 ετών, ενώ τα πορνεία πρέπει να απέχουν τουλάχιστον 200 μέτρα από σχολεία, εκκλησίες, παιδικές χαρές κ.ά. Ωστόσο, η πρόταση του Δήμου Αθηναίων, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνει μείωση της απόστασης στα 100 μέτρα από σχολεία και πιο αυστηρές ποινές στους ιδιοκτήτες που λειτουργούν παράνομα πορνεία. Επίσης προτείνει στους παράνομους οίκους ανοχής να μην υπάρχει παροχή νερού και ηλεκτρισμού.

Read Full Post »

Του Βασίλη Κανέλλη, στο e-go.gr

Η υποβάθμιση, η έκρηξη της εγκληματικότητας, η μετατροπή ολόκληρων συνοικιών σε γκέτο και η εγκατάλειψη χιλιάδων διαμερισμάτων από τους Ελληνες ιδιοκτήτες τους έχουν οδηγήσει σε δραματική υποχώρηση των τιμών των ακινήτων στο κέντρο της Αθήνας. Το αποτέλεσμα είναι οι κατοικίες στις υποβαθμισμένες περιοχές σε σύγκριση με τις λεγόμενες «καλές» ή αναβαθμισμένες γειτονιές της πρωτεύουσας να είναι τέσσερις φορές φθηνότερη.

Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος που δόθηκε την περασμένη εβδομάδα στη δημοσιότητα, με βάση τα στοιχεία που έχουν συγκεντρώσει οι τράπεζες, οι τιμές των διαμερισμάτων στις υποβαθμισμένες περιοχές του κέντρου της Αθήνας (Πατήσια, Μεταξουργείο κ.α.) αλλά και του Πειραιά (Δραπετσώνα, Νίκαια κ.α.) παρουσίασαν τετραπλάσια μείωση σε σχέση με τις αντίστοιχες τιμές των πιο αναβαθμισμένων περιοχών της Αθήνας (Κολωνάκι, Πλάκα κ.ά.).

Παρά το γεγονός ότι τα στοιχεία της ΤτΕ δείχνουν ότι τα παλαιά διαμερίσματα στην Αθήνα έχουν υποχωρήσει κατά 3,5% το 2010 και 6,3% το 2011, εντούτοις η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Οι μεσίτες κάνουν λόγο για μειώσεις στα παλαιά σπίτια από 15% έως 25% μέσα στην προηγούμενη χρονιά. Οσο πιο υποβαθμισμένη είναι η περιοχή και όσο μεγαλύτερη είναι η προσφορά ακινήτων από Ελληνες που εγκαταλείπουν το Κέντρο, τόσο πιο απότομη είναι η πτώση των τιμών. Εξάρχεια, Μεταξουργείο, Πατήσια, Αγιος Παντελεήμονας, Κυψέλη κρατούν τα πρωτεία της υποχώρησης, με τα ποσοστά να κινούνται ακόμη και πάνω από 20%. Αντίθετα, στο Κολωνάκι, στην Πλάκα, στο Θησείο, στους Αμπελοκήπους κ.α. η μείωση κινείται σε μονοψήφια ποσοστά.

Αυτό σημαίνει ότι οι ιδιοκτήτες σπιτιών σε περιοχές όπου κυριαρχεί η υποβάθμιση βλέπουν την περιουσία τους να έχει απαξιωθεί και να μη μπορώντας να την πουλήσουν, ουσιαστικά την έχουν εγκαταλείψει. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τα καταστήματα και γραφεία στις ίδιες γειτονιές που «αραχνιάζουν» και δεν αποδίδουν κανένα εισόδημα, αφού δεν υπάρχουν επιχειρηματίες να δραστηριοποιηθούν στις περιοχές αυτές.

Αλλωστε, οι περιπτώσεις προσφοράς ακινήτων σε τιμές κάτω από την αντικειμενική αξία έχουν πολλαπλασιαστεί, ειδικά στο κέντρο της Αθήνας.Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας Ιδιοκτητών Ακινήτων (ΠΟΜΙΔΑ), κ. Στράτο Παραδιά, «υπάρχουν περιπτώσεις που ο ιδιοκτήτης δίνει το κατάστημα ακόμη και? δωρεάν στον έμπορο, διότι ο τελευταίος λειτουργεί ως φύλακας στην περιουσία μας. Αν το εγκαταλείψει, υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες να γίνει κατάληψη από αλλοδαπούς και να υποστεί μεγάλες ζημιές, τις οποίες φυσικά θα επωμιστεί ο ιδιοκτήτης».

Αξίζει, πάντως, να σημειωθεί ότι εκατοντάδες παλαιά και σε κακή κατάσταση διαμερίσματα στο Κέντρο ενοικιάζονται παράνομα σε δεκάδες μετανάστες, οι οποίοι πληρώνουν ακόμη και 100 ευρώ ο καθένας. Σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων στα Σεπόλια, στο Μεταξουργείο, στον Κολωνό κ.α. υπάρχουν σπίτια 70-100 τ.μ. που ενοικιάζονται σε 20 αλλοδαπούς με 70 ευρώ στον καθένα. Δηλαδή ο ιδιοκτήτης μπορεί να εισπράττει πάνω από 1.500 ευρώ μηνιαίως.Η παράνομη αυτή δραστηριότητα έχει μπει στο στόχαστρο της αστυνομίας, η οποία ήδη πραγματοποιεί εφόδους σε τέτοια διαμερίσματα και στους ιδιοκτήτες ασκούνται ποινικές διώξεις.

«Καμπανάκι» 

Η ΤτΕ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου σε ό,τι αφορά τη φορολόγηση των ακινήτων, ειδικά για ακίνητα που δεν αποδίδουν κανένα εισόδημα. «Ποια είναι η εμπορική τιμή σε μια αγορά που δεν υπάρχει; Οι τιμές για απαξιωμένα ακίνητα δεν υπάρχουν. Δεν μπορούν να θεωρούνται φορολογητέα ύλη» επισημαίνει ο κ. Παραδιάς. Αναφορικά με την αύξηση των αντικειμενικών αξιών, η ΤτΕ τονίζει ότι δεν πρέπει να γίνει με «οριζόντιο» τρόπο, δηλαδή με ισοποσοστιαία μεταβολή, εξαιτίας ακριβώς των διαφοροποιήσεων στη μείωση των εμπορικών τιμών ανά περιοχή.


Read Full Post »

Της ΜΑΧΗΣ ΤΡΑΤΣΑ, στο Βήμα

Μεσηµέρι της περασµένης Τρίτης, σε διώροφο νεοκλασικό εγκαταλειµµένο σπίτι στη συµβολή των οδών ∆ιδότου και Ζωοδόχου Πηγής, ένας νεαρός άνδρας σκαρφαλωµένος στη στέγη αφαιρούσε τα πολύτιµα ακροκέραµα.

Η εικόνα επιτηδείων που «απογυµνώνουν», διατηρητέα και µη, κενά κτίρια από τα… τιµαλφή είναι κοινή στο κέντρο της Αθήνας. Η εγκατάλειψη του κτιριακού αποθέµατος της πόλης «κουβαλά» τις αντιφάσεις µιας πόλης σε κρίση. Ετσι, διατηρητέα κτίρια εγκαταλείπονται στην τύχη τους από τους µικροϊδιοκτήτεςτους, οι οποίοι παρακαλούν να καταρρεύσουν από το ίδιο το βάρος των υλικών και του χρόνου, ώστε να µπορέσουν να χτίσουν µε πολλαπλάσιο όφελος.

Στο κέντρο της Αθήνας, και όχι µόνο, εντοπίζονται κερδοσκοπικά σχέδια τα οποία είτε δεν απέδωσαν τα προηγούµενα χρόνια είτε περιµένουν τη µελλοντική άνοδο της αγοραστικής αξίας των ακινήτων, όταν η περιοχή θα εξυγιανθεί. Από µελέτη του ΕΜΠ (µε τίτλο «Μεταλλασσόµενοι χαρακτήρες και πολιτικές στα κέντρα πόλης Αθήνας και Πειραιά), η οποία πραγµατοποιήθηκε για λογαριασµό του Οργανισµού Ρυθµιστικού Σχεδίου Αθήνας (ΟΡΣΑ), προέκυψαν στοιχεία για µονοµερείς ιδιοκτησίες πολλών ακινήτων – ολόκληρα οικοδοµικά τετράγωνα σε ορισµένες περιπτώσεις – τα οποία «κάθονται» και περιµένουν τις ιδανικές οικονοµικές συγκυρίες µεταπώλησής τους ή µίσθωσής τους.

Σαφείς τάσεις συγκέντρωσης ακινήτων στο κέντρο της Αθήνας από λίγους κατά την τελευταία δεκαετία καταγράφουν ειδικοί επιστήµονες. Πρόκειται για επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον εφοπλιστικό τοµέα, στον τοµέα του εµπορίου, αλλά και στα ΜΜΕ, χρηµατοπιστωτικά ιδρύµατα και κατασκευαστικοί όµιλοι. Ναυτιλιακή εταιρεία στην περιοχή της Οµόνοιας έχει αγοράσει ένα ολόκληρο οικοδοµικό τετράγωνο µε πολλά διατηρητέα κτίρια. Επίσης, σύµφωνα µε πληροφορίες, εφοπλιστής έχει εδώ και µια δεκαετία στη «συλλογή» του τέσσερα εµβληµατικά πολυώροφα κτίρια στις οδούς Σταδίου και Πανεπιστηµίου. Ο ίδιος συλλέγει σηµαντικά ακίνητα και στην παραλία της Γλυφάδας – «αρχιτεκτονικά στολίδια», όπως λένε όσοι γνωρίζουν – αναµένοντας την ανάπλαση του θαλάσσιου µετώπου της Αττικής την οποία έχει προαναγγείλει το ΥΠΕΚΑ. Τη ίδια ώρα που ορισµένοι συγκεντρώνουν σηµαντικές ιδιοκτησίες περιµένοντας την κατάλληλη στιγµή για να κινηθούν στις αγορές, στην ιδιαίτερα υποβαθµισµένη περιοχή του Γερανίου – περικλείεται από τις οδούς Αθηνάς, Ευριπίδου, Επικούρου και Πειραιώς – καταγράφεται ακριβώς το αντίθετο. Ο αριθµός των ιδιοκτητών σε ένα µόνο οικοδοµικό τετράγωνο φτάνει τους 596.

|||||||| Η δομική κρίση του κέντρου

Για πρώτη φορά στη νεότερη ιστορία το κέντρο της Αθήνας χαρακτηρίζεται από τα εγκαταλειµµένα κτίρια ή τους άδειους ορόφους και τα κενά καταστήµατα των άλλοτε δραστήριων ισογείων στους πιο εµπορικούς δρόµους της πόλης. Το γεγονός αποδίδεται στην οικονοµική κρίση, στην εγκληµατικότητα, στους µετανάστες ή στις ταραχές στο κέντρο της πόλης και θεωρείται ότι η κατάσταση θα αναστραφεί µε σκληρά αστυνοµικά µέτρα και δυναµικά οικονοµικά κίνητρα.

Σύµφωνα ωστόσο µε τον επιστηµονικό υπεύθυνο της µελέτης του ΕΜΠ, καθηγητή στο Τµήµα Αρχιτεκτόνων κ. Παναγιώτη Τουρνικιώτη, η επιφαινόµενη κρίση του κέντρου της πόλης είναι τελικά πολύ βαθύτερη επειδή είναι ουσιαστικά δοµική. «Τα ανεπιθύµητα συµπτώµατα των τελευταίων δύο ή τριών ετών έχουν εγκατασταθεί σε ένα σώµα που προσέφερε το έδαφος γι΄ αυτή την εγκατάσταση» επισηµαίνει ο κ. Τουρνικιώτης.

Από τις δεκαετίες του ΄80 και του ΄90 ως και σήµερα έχει µετακοµίσει από το κέντρο της πρωτεύουσας µια ολόκληρη πόλη. Ετσι µεγάλα κτίρια µε ισχυρή εµπορική ή επιχειρηµατική ταυτότητα, όπως το Μινιόν στην Πατησίων, τα πολυκαταστήµατα Athenee και Ακρον Ιλιον Κρυστάλ στη Σταδίου, παραµένουν εδώ και χρόνια κλειστά. Το ίδιο συµβαίνει και µε µεγάλα ξενοδοχεία όπως τα «Acropole», «La Mirage», «Μπάγειον» κ.ά. ή κτίρια που στέγαζαν υπηρεσίες ή τράπεζες όπως τα κτίρια της Κτηµατικής Τράπεζας και της Ρυθµιστικής Αρχής Ενέργειας στην Πανεπιστηµίου, του Ειρηνοδικείου στην Οµόνοια κ.ά.

Μόνο στους άξονες Πανεπιστηµίου και Πατησίων η έρευνα του ΕΜΠ καταγράφει 110 κενά κτίρια.

Πολλά είναι τα ακίνητα-φαντάσµατα στου Ψυρρή, στο Μεταξουργείο ή ακόµη και στην Πλάκα. Αυτό συνέβη, όπως εξηγεί ο κ. Τουρνικιώτης, «είτε επειδή εγκατέλειψε το εµπορικό κέντρο η µεταποίηση και η χοντρική, µε ή χωρίς την προτροπή της πολιτείας, χωρίς να µπορείνα καταλάβει όλο το κενό η αναψυχή, ή επειδή αποκτήθηκαν πολλά µικρά κτίρια από το ∆ηµόσιο για να προστατευθούν και χρόνια τώρα αδρανούν ή επειδή κηρύχθηκαν διατηρητέα αλλά δεν υπάρχει το εγγενές δυναµικό της ανασύστασής τους και για πολλούς ακόµη λόγους». Ειδικά για την Πλάκα, όπου θεωρείται ότι το στοίχηµα της διατήρησης έχει επιτύχει, οι κενές ιδιοκτησίες φτάνουν τα 180 κτίρια. Πολλά από αυτά αποτελούν τµήµα της ακίνητης περιουσίας του υπουργείου Πολιτισµού – προέκυψε από απαλλοτριώσεις στις πρώτες µετεµφυλιακές δεκαετίες – το οποίο διατηρεί 150 ιδιοκτησίες στην περιοχή.

Αντίστοιχα στους φορείς κοινωνικής ασφάλισης καταγράφονται 200 ιδιοκτησίες σηµαντικών κτιρίων στο κέντρο της Αθήνας οι οποίες συγκεντρώνονται γύρω από τον κόµβο της πλατείας Οµονοίας και κατά µήκος των αξόνων του Ιστορικού Τριγώνου, µε κυριότερους την Πειραιώς, τη Σταδίου και την Πανεπιστηµίου. Από όλους τους φορείς τη µεγαλύτερη ακίνητη περιουσία έχει το ΙΚΑ.

|||||||| Λιμνάζοντα κληροδοτήματα

Εκτός από την «αποχώρηση» της κατοικίας και του εµπορίου από την «καρδιά» της πρωτεύουσας, χαριστική βολή στο κέντρο έδωσε, όπως λέει ο κ. Τουρνικιώτης, η αποµάκρυνση σε άλλες περιοχές διοικητικών υπηρεσιών και δηµοσίων φορέων. Η µετεγκατάστασή τους αποµάκρυνε ένα δυναµικό αγοραστικό κοινό (υπαλλήλους και επισκέπτες) για τα εµπορικά µαγαζιά ή τα καταστήµατα εστίασης που λειτουργούσαν στο εµπορικό τρίγωνο της Αθήνας επιδεινώνοντας ακόµη περισσότερο την κατάσταση εγκατάλειψης που επικρατεί. Στην «ερήµωση» του κέντρου συνέτεινε η αποµάκρυνση του Εφετείου (οδό Σωκράτους) και του Ειρηνοδικείου (Οµόνοια), του υπουργείου Γεωργίας και υπηρεσιών του ∆ηµαρχείου (πλατεία Βάθης και Χαλκοκονδύλη), του ΙΚΑ (Πειραιώς), του υπουργείου Παιδείας (οδό Μητροπόλεως), του ΟΤΕ (Εξάρχεια) και άλλων υπηρεσιών.

Η ανακοίνωση για πιθανή µετεγκατάσταση του υπουργείου Οικονοµικών και της ∆ΕΗ, όπως τονίζει ο πρόεδρος του ΟΡΣΑ κ. Ιωάννης Πολύζος, θα οδηγήσει σε περαιτέρω «ερηµοποίηση» του κέντρου. «Πρέπει να σταµατήσει η αποµάκρυνση λειτουργιών από το κέντρο της πόλης καθώς οδηγεί στη ραγδαία υποβάθµισή του» σηµειώνει ο κ. Πολύζος.

Παράλληλα, θεσµικοί περιορισµοί, κακή διαχείριση ή απαρχαιωµένα προγράµµατα εκµετάλλευσης της ακίνητης περιουσίας οδηγούν στην απαξίωση και τα λεγόµενα «λιµνάζοντα κληροδοτήµατα», δηλαδή τις περιουσίες ιδιωτών που πέρασαν σε ιδρύµατα και δηµόσιους οργανισµούς. Η ενίσχυση της αποκατάστασης και επανάχρησης των κενών κτιρίων θα πρέπει να γίνει µε ισχυρά κίνητρα για την αποτροπή της εγκατάλειψής τους αλλά και µε αντικίνητρα, όπως επισηµαίνει ο κ. Πολύζος. Αλλωστε, όπως υποστηρίζει, υπάρχουν επιτυχηµένα παραδείγµατα από το εξωτερικό. Στο Παρίσι οι ιδιοκτήτες επιβαρύνονται κάθε δεκαετία για τη συντήρηση και αποκατάσταση των όψεων των κτιρίων. Στο Λονδίνο, όταν οι ιδιοκτήτες δεν δύνανται να προχωρήσουν σε εργασίες αποκατάστασης «τραυµατισµένων» κτιρίων, οι αρµόδιες υπηρεσίες τα επισκευάζουν και τα εκµεταλλεύονται ώσπου να γίνει απόσβεση των χρηµάτων που δαπανήθηκαν για τις εργασίες. Σε ορισµένες Πολιτείες των Ηνωµένων Πολιτειών ο πολίτης µπορεί να χάσει ακόµη και τα ιδιοκτησιακά του δικαιώµατα. Η υποβάθµιση του κέντρου της Αθήνας διαγράφεται και από τις καταγραφές της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής. Είναι χαρακτηριστικό ότι στον ∆ήµο Αθηναίων ο πληθυσµός το 2001 ήταν 789.166 µόνιµοι κάτοικοι και το 2011 µειώθηκαν σε 655.780. Με άλλα λόγια, 133.386 άνθρωποι εγκατέλειψαν την πόλη µέσα σε µία δεκαετία.

ΑΓΟΡΑΣΕ 50 ΑΚΙΝΗΤΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ
Επενδύει σε Κεραµεικό και Μεταξουργείο

Την ίδια στιγµή που κάποιοι συγκεντρώνουν διακριτικά σηµαντικά ακίνητα, ο κ. Ιάσονας Τσάκωνας, επικεφαλής του επενδυτικού σχήµατος Oliaros, ο οποίος έχει αγοράσει 50 ακίνητα στην περιοχή του Κεραµεικού και του Μεταξουργείου, µας εξηγεί τα σχέδιά του.

«Με ενδιαφέρει η ανάπλαση και αναδιοργάνωση του κέντρου µε έναν κεντρικό σχεδιασµό και όχι µε µπαλώµατα» λέει ο κ. Τσάκωνας, ο οποίος σε συνεργασία µε έλληνες και ξένους αρχιτέκτονες σχεδιάζει να αναπαλαιώσει τα 50 κτίρια και να τα µετατρέψει σε χώρους κατοικίας, εµπορικών δραστηριοτήτων, γραφείων κτλ.

«Το κέντρο βρίσκεται σε εγκατάλειψη και πρέπει να επανασχεδιαστεί. Για να κάνει κάποιος ιδιώτης κάτι σε µια πόλη πρέπει να το θέλει και η πολιτεία. Πρέπει να επενδυθούν χρήµατα για το κέντρο της Αθήνας τόσο από ιδιώτες όσο και από το κράτος και την ΕΕ» λέει ο κ. Τσάκωνας. Οπως αναφέρει, έχει κάνει την πρότασή του προς την κεντρική διοίκηση και ζητεί να ρυθµιστούν διάφορα θέµατα όπως η στάθµευση, ο φωτισµός, οι αναπλάσεις των δρόµων, να δουν τι θα κάνουν µε τα πορνεία, να γίνει ένας βρεφονηπιακός σταθµός, σχολεία κτλ. «Περιµένω µια κίνηση για να προχωρήσω στην επένδυση, η οποία υπολογίζεται στα 100 εκατ. ευρώ» λέει και καταλήγει: «Αν δεν υπάρξει πολιτική βούληση, δεν θα κάνω τίποτε».

Read Full Post »

Στο epohi.gr

Όταν έσβησαν τα φώτα της Ολυμπιάδας του 2004, ήταν διάχυτη η ευφορία για την επιτυχία των αγώνων, για την ασφαλή διεξαγωγή τους και τη διεθνή προβολή της πόλης. Μόνο κάποιοι «μίζεροι», κυρίως από την Αριστερά, τόνιζαν ότι ο σχεδιασμός της πόλης για τους αγώνες δεν αντιμετώπιζε κανένα από τα ουσιαστικά προβλήματα της καθημερινότητας στις γειτονιές και ότι το τεράστιο άμεσο οικονομικό κόστος και το ακόμη μεγαλύτερο έμμεσο κόστος χαμένων ευκαιριών λόγω των ολυμπιακών προτεραιοτήτων, θα ήταν δυσβάστακτα για τις επόμενες γενιές. Τρία χρόνια αργότερα, το 2007, ο κυρίαρχος λόγος για την πόλη και ειδικά για τις κεντρικές συνοικίες, αρχίζει σιγά-σιγά να μεταλλάσσεται. Εντοπίζονται «περιοχές-γκέτο» και άδεια κτίρια, διαπιστώνεται η μείωση των κατοίκων, περιγράφεται με απειλητικούς τόνους η παρουσία των ναρκομανών ή των «λαθρομεταναστών» και εντοπίζονται σε συγκεκριμένες περιοχές φαινόμενα εγκληματικότητας και φόβου. Ο Δεκέμβρης του 2008 είναι η ημερομηνία-ορόσημο: έκτοτε κυριαρχεί η διαπίστωση ότι η πόλη -που πριν τέσσερα χρόνια αυτοδοξαζόταν- βρίσκεται τώρα σε βαθιά κρίση. Ξαφνικά, οι κυρίαρχες δυνάμεις του αστισμού διαπιστώνουν ότι το κέντρο της πόλης έχει αλλάξει, δεν ελέγχεται όπως πριν, έχει αλωθεί από αλλότριες δυνάμεις. Και μετά το 2009 αρχίζει η μακρά πορεία στο σκοτάδι της οικονομικής κρίσης, οπότε στα αρνητικά δεδομένα των προηγούμενων χρόνων προστίθεται και η σημερινή αρνητική συγκυρία.

Του
Κωστή Χατζημιχάλη*

Aρχισα από την Ολυμπιάδα γιατί εκείνη την εποχή θεμελιώνεται η αλλαγή στις προτεραιότητες του σχεδιασμού για την πόλη σε πλήρη αντίθεση με το ΡΣΑ του 1985 και το υφιστάμενο πολεοδομικό θεσμικό πλαίσιο. Ο σχεδιασμός για την πόλη χάνει σιγά-σιγά το δημόσιο και κοινωνικό του χαρακτήρα και μετατρέπεται σε προτεραιότητες για την επιχειρηματική πόλη με στόχο την ενδυνάμωση του διεθνούς της ρόλου. Ο μέχρι τότε ισχνός ρυθμιστικός προγραμματισμός μετατρέπεται σε επιλεκτικές παρεμβάσεις για τα ολυμπιακά έργα οι οποίες εκ των υστέρων βαπτίζονται «στρατηγικού χαρακτήρα». Οι νέες πρακτικές καλύπτονται νομοθετικά με τους Ν.2730/99 και Ν.228/2001 οι οποίοι καταλύουν κάθε έννοια σχεδιασμού με κοινωνικό χαρακτήρα για το δημόσιο όφελος και εισάγουν έναν εκπτωχευμένο, βαλκάνιο νεοφιλελευθερισμό, ο οποίος μάταια προσπαθεί να μιμηθεί τη Βαρκελόνη μέσω ολίγου Καλατράβα.
Ο σχεδιασμός για τους ολυμπιακούς, λόγω των στόχων και των προτεραιοτήτων που είχε, άφησε εκτός ουσιαστικού ενδιαφέροντος το κέντρο της πόλης και τις άλλες «καθημερινές» γειτονιές, με εξαίρεση κάποιες παρεμβάσεις, όπως η ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων, η ανάδειξη μνημείων και η αναβάθμιση αρκετών ξενοδοχείων. Δεν είναι τυχαία η οριοθέτηση του «Χρυσού Ολυμπιακού Δακτυλίου» που έκρυβε την «άλλη» Αθήνα. Έτσι, άρχισε να συσσωρεύεται ένα δημόσιο έλλειμμα προγραμματισμού και σχεδιασμού για την πόλη -αντίστοιχο της ελλείμματος για τον περιφερειακό προγραμματισμό- με διπλή έννοια (α) γενικός θεσμικός περιορισμός του δημόσιου συμφέροντος και ανάδειξη του ιδιωτικού, και (β) ανεπάρκεια των δημόσιων παρεμβάσεων, όποτε υπήρξαν, ως προς κοινωνικό τους περιεχόμενο.

Τρία γνωστά αδιέξοδα

Τα ελλείμματα σχεδιασμού και ενδιαφέροντος για τα πραγματικά, καθημερινά προβλήματα της πόλης είχαν καλυφθεί για 14 χρόνια με «δάνεια» και «ομόλογα» από τη μέθη της ολυμπιάδας αλλά, όπως όλα τα ελλείμματα και τα δάνεια, κάποτε πρέπει να εξοφλούνται. Και όταν υπάρχει «αδυναμία εξυπηρέτησης των δανείων», όπως στην περίπτωση της Αθήνας, τότε η κρίση ξεσπά στους αδύναμους κρίκους, ένας απ’ αυτούς είναι το κέντρο της πόλης.
Ο κυρίαρχος λόγος υποστηρίζει ότι τα προβλήματα που εντοπίζονται στο κέντρο της πόλης οφείλονται μόνο ή κυρίως σε τοπικά αίτια, εντοπισμένα σε λίγες πλατείες, σε αρκετά οικοδομικά τετράγωνα, σε δυο-τρεις δρόμους. Στη συνέχεια οι προτάσεις στοχεύουν κυρίως στην αρχιτεκτονική και πολεοδομική ανάπλαση των αντίστοιχων ενοτήτων. Αναπαράγονται έτσι τρία γνωστά αδιέξοδα: η αναγωγή των κοινωνικών προβλημάτων σε φυσικά-χωρικά προβλήματα, η καταστολή αντί της πρόβλεψης και η αδιαφορία για τις σχέσεις της τοπικής κλίμακας με την υπόλοιπη πόλη, τη χώρα, ακόμη και με τις διεθνείς συνθήκες.
Ο κυρίαρχος λόγος και οι πολιτικές δυνάμεις που στηρίζει «βλέπουν» ως πρόβλημα μόνο ότι είναι ορατό και τους ενοχλεί, π.χ. τους άστεγους ως πρόβλημα «σε μια εορταστική πρωτεύουσα» και όχι την κρίση που δημιουργεί άστεγους. Τα προβλήματα του κέντρου είναι κατ’ εξοχήν κοινωνικά και εκδηλώνονται σε πολλαπλές κλίμακες, από το τοπικό μέχρι το παγκόσμιο και η καταστολή τους ή οι αναπλάσεις που προτείνονται απλά θα μεταφέρουν το «πρόβλημα» σε άλλες περιοχές της πόλης, όπως έγραφε ο Ένγκελς ήδη από το 1887 για το Μάντσεστερ στο «Για το ζήτημα της Κατοικίας».

Τρία παραδείγματα

Θα εικονογραφήσω αυτές τις παρατηρήσεις με τρία παραδείγματα. Το πρώτο αφορά στα άδεια κτίρια του κέντρου που στέγαζαν δημόσιες υπηρεσίες. Σήμερα αντιμετωπίζονται ως τοπικό πρόβλημα ενώ είναι το αποτύπωμα των κυβερνητικών επιλογών μετεγκατάστασης με τη συνακόλουθη εγκληματική αδιαφορία για τις επιπτώσεις αυτής της μετεγκατάστασης. Μέχρι το 2009, 8 υπουργεία και μεγάλες κεντρικές υπηρεσίες έφυγαν από το κέντρο και μαζί με αυτές περίπου 4.000 – 5.000 εργαζόμενοι. Οι τελευταίοι ήταν συγχρόνως και καταναλωτές στα κεντρικά εμπορικά καταστήματα και πολλοί ήταν κάτοικοι του κέντρου. Μια μεσαία πόλη της περιφέρειας θα είχε καταρρεύσει αν είχε υποστεί αυτή τη φυγή, αλλά σήμερα οι προγραμματιστές αυτών των μετακινήσεων κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν και συνεχίζουν με τη μετεγκατάσταση του υπουργείου Οικονομικών από το Σύνταγμα.
Τα κτίρια παραμένουν κενά γιατί, εκτός από τη πτώση της ζήτησης, η συνολική «υποβάθμιση» του κέντρου λειτουργεί μακροπρόθεσμα υπέρ των ιδιοκτητών γης, οι οποίοι περιμένουν να αποσπάσουν υψηλότερα ενοίκια από ανακατασκευασμένα ακίνητα σε μια γειτονιά που θα αναπλαστεί. Δημιουργεί επίσης ευκαιρίες για μαζικές αγορές υποβαθμισμένων κτιρίων από επιχειρηματίες (βλ. Μεταξουργείο, Γεράνι, Πατησίων, Πειραιώς) με την προσμονή μελλοντικών υψηλών αποδόσεων. Η διαδικασία αυτή ονομάζεται «αξιοποίηση του χάσματος ενοικίου» και είναι μια διεθνώς γνωστή πρακτική των ιδιοκτητών γης οι οποίοι κρατούν κλειστά και ερειπωμένα τα κτίρια, συμβάλλοντας στην παραπέρα υποβάθμιση των κεντρικών περιοχών επιζητώντας αναπλάσεις και επιδοτήσεις από τις οποίες θα αποκομίσουν υψηλές υπεραξίες.
Το δεύτερο παράδειγμα αφορά στα κλειστά εμπορικά καταστήματα και γενικότερα την κρίση του εμπορίου μητροπολιτικού επιπέδου που είναι χωροθετημένο στο ιστορικό κέντρο. Μέχρι το 2009 η κρίση αυτής της κατηγορίας εμπορίου, σύμφωνα με ειδικές μελέτες, ήταν απόλυτα συνδεδεμένη με την ανεξέλεγκτη δημιουργία μεγάλων πολυκαταστημάτων και εμπορικών κέντρων σε άλλες περιοχές της πόλης. Οι εταιρείες που τα κατασκεύασαν χρησιμοποίησαν τους ειδικούς νόμους για τα ολυμπιακά έργα για να ξεπεράσουν τους «περιορισμούς» των χρήσεων γης, του συντελεστή εκμετάλλευσης, της κυκλοφορίας και στάθμευσης και, τέλος, των περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Μια από τις μεγαλύτερες μεταπολεμικά αναδιαρθρώσεις του χώρου της Αθήνας συντελέστηκε από το ιδιωτικό κεφάλαιο στο διάστημα 1999-2008 χρησιμοποιώντας, παράνομα, το θεσμικό πλαίσιο για τα έργα δημόσιας ωφέλειας. Δημιουργήθηκαν 850.000 τ.μ. εμπορικών κέντρων από τα οποία 339.600 τ.μ. μόνο στο Μαρούσι, ενώ την ίδια περίοδο έκλεισαν το 18% των μαγαζιών στους κεντρικούς δρόμους του ιστορικού κέντρου και χάθηκαν χιλιάδες θέσεις εργασίας.

Η Δημοτική Αγορά της Κυψέλης

Το τρίτο παράδειγμα αφορά στη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης. Όπως είναι γνωστό ο χώρος της Δημοτικής Αγοράς παρέμενε κλειστός για πολλά χρόνια με στόχο την κατεδάφιση του κτιρίου και τη δημιουργία πάρκιγκ. Οι κάτοικοι αντέδρασαν και με συλλογικές διαδικασίες έκαναν ειρηνική κατάληψη, επισκεύασαν με δικά τους μέσα το κτίριο και δημιούργησαν ένα ζωντανό κύτταρο κοινωνικής και πολιτισμικής προσφοράς. Εκατοντάδες εθελοντές και εθελόντριες έχουν εργαστεί στα πέντε χρόνια λειτουργίας της για θεατρικές παραστάσεις, προβολές κινηματογράφου, για διδασκαλία ελληνικών σε μετανάστες, για συλλογικές κουζίνες και αγορά βιολογικών προϊόντων κ.α. Έχει επίσης χρησιμοποιηθεί από ελληνικά και ευρωπαϊκά πανεπιστήμια για εκδηλώσεις και ενημέρωση για τα προβλήματα της πόλης.
Η Αγορά λειτουργεί ως μια θετική πρόταση-απάντηση στην απραξία του Δήμου και της κυβέρνησης για τη γειτονιά, ως πρότυπο άμεσο-δημοκρατικών διαδικασιών. Και αυτό βέβαια ενοχλεί. Ο κυρίαρχος λόγος προβάλλει αφειδώς τον τελευταίο καιρό τους «Atenistas» ως υπόδειγμα θετικών στάσεων και δράσεων, αλλά πρωτοβουλίες όπως της Αγοράς τις αγνοεί ή τις θεωρεί παράνομες. Ο καθαρισμός από σκουπίδια και στη συνέχεια η φύτευση μικρών ιδιωτικών οικοπέδων από τους «Atenistas» είναι νόμιμες, θετικές ενέργειες, ενώ ο καθαρισμός και η λειτουργία για πέντε χρόνια ενός μεγάλου δημοτικού χώρου από τους πολίτες-δημότες είναι αρνητική πράξη αυθαιρεσίας. Η ταξική διάκριση μεταξύ θετικών και αρνητικών δράσεων από τον κυρίαρχο λόγο είναι κάτι παραπάνω από προφανής, μια διάκριση την οποία αποδέχεται και ο Δήμος με σκέψεις για «άλλες χρήσεις» της Αγοράς.
Στα δύο πρώτα παραδείγματα, τα άδεια και ανεκμετάλλευτα κτίρια και μαγαζιά είναι κυρίως το αποτέλεσμα κρατικών επιλογών, του ανταγωνισμού με τα εμπορικά κέντρα και της ιδιωτικής κερδοσκοπίας που αδιαφορούν για τη σημερινή υποβάθμιση. Στις προτάσεις που ακούγονται η έμφαση δίνεται στην «ωραιοποίηση» του κέντρου, αφήνοντας εκτός προβληματισμού τα κοινωνικά και καθημερινά λειτουργικά προβλήματα. Στο τρίτο παράδειγμα, οι πολίτες της Κυψέλης υλοποίησαν και αυτό-διαχειρίζονται μόνοι τους αυτό που έπρεπε να κάνει ο Δήμος εδώ και χρόνια. Είναι μια απάντηση με συλλογικό, κοινωνικό περιεχόμενο σε ένα υπαρκτό πρόβλημα της γειτονιάς, χωρίς επενδυτές και με χαμηλότατο κόστος. Όμως για τον κυρίαρχο λόγο η λειτουργία της Αγοράς της Κυψέλης -όπως και η δημιουργία του πάρκου Ναβαρίνου/Ζωοδόχου Πηγής/Χαρ. Τρικούπη- δεν αποτελεί αποδεκτή πρόταση αναβάθμισης του κέντρου, απλά δεν υπάρχει ή είναι παράνομη κατάληψη.
Στα πανεπιστήμια, στο ΕΜΠ και στο ΕΚΚΕ έχουν γίνει δεκάδες ερευνών για τις κεντρικές συνοικίες της Αθήνας που τεκμηριώνουν τα παραπάνω. Οι «Γιατροί του Κόσμου» λειτουργούν εδώ και χρόνια πολύ-ιατρείο στο κέντρο και μαζί με το Ίδρυμα Αστέγων του Δήμου, το Δίκτυο Υποστήριξης Μεταναστών και άλλες ΜΚΟ μιλούν για την «ανθρωπιστική κρίση» που αντιμετωπίζουν καθημερινά. Θα ήταν χρήσιμο αυτούς/ες μαζί με τους πολίτες της Κυψέλης να συμβουλεύονται οι σχεδιαστές αντί να αναπαράγουν τα ελλείμματα σχεδιασμού που περιέγραψα συμβάλλοντας έτσι στη σημερινή κρίση.

* Πανεπιστημιακός στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο. Σε άλλη μορφή παρουσιάστηκε στην Εταιρεία Σπουδών, στις 9.12.2011.

Read Full Post »

Στην Καθημερινή

Τα φορολογικά και πολεοδομικά κίνητρα που παρέχει το άρτι ψηφισθέν νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος για τις οικοδομικές άδειες μπορούν πλέον να αξιοποιήσουν οι κάτοικοι και ιδιοκτήτες ακινήτων στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας και συγκεκριμένα των συνοικιών του Μεταξουργείου και του Γερανίου (περικλείεται από τις οδούς Πειραιώς, Επικούρου, Ευριπίδου και Αθηνάς). Στο επίκεντρο των κινήτρων βρίσκονται οι εργασίες για την αποκατάσταση των όψεων, των κοινόχρηστων χώρων και του συνολικού εκσυγχρονισμού του εκάστοτε ακινήτου. Ως προϋπόθεση τίθεται ο χρονικός περιορισμός, καθώς οι αποκαταστάσεις θα πρέπει να έχουν υλοποιηθεί έως τις 31 Δεκεμβρίου του 2015.

Το νομοσχέδιο προβλέπει ότι από τους ιδιοκτήτες ακινήτων στις εν λόγω περιοχές εκπίπτει ποσό ίσο με το 80% της συνολικής δαπάνης αποκατάστασης και εκσυγχρονισμού ακινήτου με χρήση κατοικίας και κόστους έργων ύψους έως 600 ευρώ/τ.μ. για το Γεράνι και έως 300 ευρώ/τ.μ. για το Μεταξουργείο. Τα αντίστοιχα ποσά για γραφεία ανέρχονται σε 500 και 300 ευρώ/τ.μ., ενώ για τα καταστήματα σε 300 ευρώ/τ.μ. σε αμφότερες τις περιοχές.

Δικαιούχος της μείωσης αυτής, εκτός από τον ιδιοκτήτη του ακινήτου με τις πιο πάνω προϋποθέσεις, μπορεί να είναι και ο μισθωτής, ο οποίος, με σύμφωνη γνώμη του ιδιοκτήτη, προβαίνει στη δαπάνη των έργων αποκατάστασης και εκσυγχρονισμού, καθώς και στις τεχνικές, αρχιτεκτονικές και λειτουργικές διαμορφώσεις του κτιρίου. Το δικαίωμα έκπτωσης του μισθωτή διατηρείται ακόμη και μετά την πιθανή εγκατάλειψη του ακινήτου από αυτόν. Εκπίπτει, επίσης, ετησίως και για μία πενταετία από τον φόρο εισοδήματος των επιχειρήσεων τριτογενούς τομέα ποσό ίσο με το διπλάσιο του μισθώματος που καταβάλλεται για τη χρήση του ακινήτου.

Ειδικά για τα διατηρητέα κτίρια, εκπίπτει ολόκληρο το ποσό ενός ιδιοκτήτη για τη δαπάνη αποκατάστασης και εκσυγχρονισμού, με την προϋπόθεση πως το κόστος των σχετικών εργασιών δεν ξεπερνάει τα 2.000 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο.

Για να επωφεληθούν από τα κίνητρα, οι ιδιοκτήτες πρέπει να έχουν καταθέσει τις αιτήσεις για την έκδοση της άδειας αποκατάστασης μέχρι τις 31/12/2014 και η αποκατάσταση του ακινήτου να υλοποιηθεί σε τρία χρόνια από την έκδοση των σχετικών αδειών. Επίσης, για τα επόμενα δύο χρόνια, σε συμβάσεις αγοράς ακινήτων ή εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων που βρίσκονται στις δύο περιοχές επιβάλλεται φόρος μεταβίβασης ακινήτων με συντελεστή 3% επί της αντικειμενικής τους αξίας ή επί του τυχόν δηλωθέντος τιμήματος, αν αυτό είναι μεγαλύτερο της αντικειμενικής αξίας.

Read Full Post »

Της Μάχης Τράτσα, στο Βήμα

Τραμ στην Πατησίων, πεζόδρομος η Φυλής, μονόδρομος η Αχαρνών, πράσινο και αναπλάσεις στις πλατείες Βάθης, Βικτώριας, Αγ. Παντελεήμονα, Αττικής, Αγ. Νικολάου, Αμερικής και Κολιάτσου. Οι υποβαθμισμένες γειτονιές της Αθήνας αποκτούν χρώμα και «ανοίγουν» για να κερδίσουν ξανά τους κατοίκους τους. Οι φιλόδοξες πολεοδομικές παρεμβάσεις από το κέντρο της Αθήνας ως τα Ανω και τα Κάτω Πατήσια, τις οποίες σχεδιάζει το υπουργείο Περιβάλλοντος, θα αφήσουν χώρο στο τραμ, στους πεζούς και στους ποδηλάτες. Ειδικότερα, το πρόγραμμα στρατηγικών αναπλάσεων του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου και προστασίας περιβάλλοντος Αθήνας (ΟΡΣΑ) σε πυκνοδομημένες περιοχές κατοικίας, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνει τη μονοδρόμηση της οδού Πατησίων και την απόδοση δύο λωρίδων στο τραμ, το οποίο θα φτάνει ως τα Ανω Πατήσια.

Το τραμ διέσχισε για τελευταία φορά την Πατησίων το 1953. Η ιστορική γραμμή λειτουργούσε από τη δεκαετία του 1910. Σήμερα η προτεινόμενη χάραξη διαμέσου των αξόνων Πανεπιστημίου και Πατησίων έχει στόχο τη σύνδεση του κέντρου της Αθήνας με υποβαθμισμένες γειτονιές στα βόρεια της πόλης (Κυψέλη, πλατείες Βικτωρίας και Αμερικής, Καλλιφρονά, πλ. Κολιάτσου, Αγ. Λουκά, Κυπριάδου και Αγ. Βαρβάρα). Το τραμ θα καταλαμβάνει δύο λωρίδες, ενώ οι υπόλοιπες θα μονοδρομηθούν με φορά κυκλοφορίας από τα Ανω Πατήσια προς την Ομόνοια. Το βάρος της κίνησης από το κέντρο προς τα Πατήσια θα «σηκώσουν» η ήδη επιβαρρυμένη Δροσοπούλου, αλλά και η Αχαρνών, η οποία θα μονοδρομηθεί.

Ανάμνηση από το αρχοντικό παρελθόν η πολυκατοικία του Μεσοπολέμου στη γωνία Πατησίων και Σκαραμαγκά

Η πολεοδομική ανασυγκρότηση στις περιμετρικές γειτονιές του κέντρου θα γίνει με άξονα την Πανεπιστημίου, η οποία όπως έχει ήδη ανακοινώσει η υπουργός Περιβάλλοντος κυρία Τίνα Μπιρμπίλη από το 2014 θα λειτουργεί ως πεζόδρομος- θα επιτρέπεται μόνο η διέλευση του τραμ και των ποδηλάτων. Η νέα πρόταση η οποία επιχειρεί να δώσει νέα πνοή στις περιοχές αυτές αποτελεί συνέχεια του μεγάλου προγράμματος Ενοποίησης των Αρχαιολογικών χώρων και της πεζοδρόμησης της Πανεπιστημίου.

Στο πλαίσιο των αναγκαίων κυκλοφοριακών ρυθμίσεων που θα γίνουν προβλέπεται η αντιστροφή της φοράς κυκλοφορίας στις οδούς Ακαδημίας και Αγίου Κωνσταντίνου, ενώ όπως επισημαίνει ο πρόεδρος του ΟΡΣΑ κ. Ι. Πολύζος η πλατεία Ομονοίας από κυκλοφοριακός κόμβος θα μετατραπεί σε πραγματική πλατεία με την πεζοδρόμηση του οδοστρώματος από την Πατησίων ως την 3η Σεπτεμβρίου. Στόχος, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι το κέντρο της Αθήνας να «διεισδύσει», με άξονα την Πατησίων, στη ζώνη κατοικίας που αγκαλιάζεται από την Κυψέλη, το Γαλάτσι και την Αχαρνών. Οι πολεοδομικές αυτές παρεμβάσεις εντάσσονται στην πολιτική του Οργανισμού Αθήνας για το νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αττικής το οποίο έχει τελικό στόχο το 2020. Τα έργα θα υλοποιηθούν κατά τμήματα και σε παράλληλες φάσεις ώστε να έχουν τις μικρότερες δυνατές επιπτώσεις στην καθημερινή και εμπορική ζωή της πόλης.

Για τον «δρόμο του πληρωμένου έρωτα», όπως είναι γνωστή η οδός Φυλής, η οποία διασχίζει ορισμένες από τις πιο πυκνοδομημένες κεντρικές συνοικίες της Αθήνας (από τον Αγ. Παντελεήμονα ως τον Αγιο Νικόλαο Αχαρνών και τα Κάτω Πατήσια), σχεδιάζεται πεζοδρόμηση του οδοστρώματος, αλλά και επιλεγμένων κάθετων οδικών αξόνων. Παρά την παρηκμασμένη εικόνα της περιοχής, επιβιώνουν ακόμη ανάμεσα στις πολυκατοικίες της αντιπαροχής αξιόλογα διατηρητέα νεοκλασικά και μεσοπολεμικά κτίρια, τα οποία αποτυπώνουν την οικιστική ιστορία της Αθήνας. Επιβιώνει επίσης, ιδιαίτερα στο βόρειο τμήμα της οδού Φυλής, τόσο η κατοικία όσο και το εμπόριο- κυρίως μαγαζιά μεταναστών, όπως τηλεφωνικά κέντρα, καφενεία, κουρεία, καταστήματα με ήδη πρώτης ανάγκης, κ.ά. Οι συνθήκες κατοίκησης όμως είναι υποβαθμισμένες, ενώ οι πράσινοι και οι ελεύθεροι χώροι είναι σχεδόν ανύπαρκτοι. Το νέο πρόγραμμα των στρατηγικών παρεμβάσεων του ΟΡΣΑ περιλαμβάνει τη δημιουργία ενός ζωντανού τόπου κατοικίας με την παροχή κινήτρων (π.χ. αναπροσαρμογή των δημοτικών τελών, φοροελαφρύνσεις, κ.ά.) για την αποκατάσταση του υποβαθμισμένου κτιριακού αποθέματος και την επαναχρησιμοποίηση των εγκαταλειμμένων χώρων.

Οι άνθρωποι των συνοικιών μιλούν για το σπίτι τους

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΑΡΛΟΟΥ, πλατεία Βικτωρίας

«Πολυφυλετική γειτονιά»

Η περιοχή γύρω από την πλατεία Βικτωρίας αποτελεί το… δεύτερο σπίτι του ηθοποιού Δημήτρη Τάρλοου. Στο Θέατρο Πορεία, έναν χώρο στην οδό Τρικόρφων που δημιούργησε ο ίδιος πριν από μια δεκαετία,περνά ένα σημαντικό μέρος του χρόνου του και έτσι γνωρίζει από πρώτο χέρι τα προβλήματα στο υποβαθμισμένο κέντρο της Αθήνας.«Η κατάσταση στο κέντρο αλλάζει από τετράγωνο σε τετράγωνο. Στην περιοχή γύρω από το Θέατρο Πορεία μπορεί να έχει αυξηθεί ο αριθμός των μεταναστών, αλλά δεν εντοπίζεται εκεί το πρόβλημα. Η γειτονιά είναι πολυφυλετική. Τους βλέπεις αραγμένους στην πλατεία Βικτωρίας,αλλά δεν δημιουργούν φασαρίες. Αντιθέτως τα τελευταία χρόνια υπήρχε ένα πρόβλημα με τα ναρκωτικά – έβλεπα αρκετές φορές να κάνουν χρήση έξω από το θέατρο. Αλλά ποτέ δεν φοβήθηκα να φύγω αργά μετά την παράσταση. Επικίνδυνη το βράδυ είναι η περιοχή πέριξ της Ομόνοιας» λέει ο ίδιος. Το νέο εμπορικό κέντρο Αthenian Capitol, στο οποίο θα λειτουργεί και το Ελληνικό Μουσείο Αυτοκινήτου, δίνει όπως αναφέρει ο κ.Τάρλοου μια δυναμική στην περιοχή και«αν πραγματοποιηθούν και τα σχέδια του υπουργείου Περιβάλλοντος η περιοχή θα αναβαθμιστεί».

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΥΛΑΝΤΖΑΣ, Κυψέλη
«Εντονο κυκλοφοριακό και αισθητικό πρόβλημα»

Από το 1987, οπότε ο μεταφραστής και πολιτικός μηχανικός Βασίλης Πουλαντζάς ίδρυσε μαζί με τη σύζυγό του Μπέττυ Αρβανίτη την Εταιρεία Θεάτρου Πράξη και τη στέγασαν στο Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας, πηγαινοέρχεται στην ευρύτερη περιοχή των Πατησίων και της Κυψέλης. «Δεν θεωρώ υποβαθμισμένη την περιοχή επειδή υπάρχουν μαύροι. Ο κόσμος κυκλοφορεί άνετα. Είναι μια ήσυχη γειτονιά. Δεν έχω γίνει μάρτυρας κάποιας βιαιότητας. Εχει όμως άλλου είδους προβλήματα. Εντονο κυκλοφοριακό, αλλά και αισθητικό πρόβλημα. Ο δήμος και η πολιτεία την έχουν εγκαταλείψει» λέει ο κ.Πουλαντζάς. Πιστεύει ωστόσο ότι η αισθητική αναβάθμιση μιας τόσο πυκνοδομημένης περιοχής είναι ιδιαίτερα δύσκολη. «Πολλά μπορούν να γίνουν. Θέλει πολλή δουλειά και πραγματική διάθεση.Είμαι αισιόδοξος ότι κάτι θα γίνει», καταλήγει.

ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΕΡΛΕΓΚΑΣ, πλατεία Καραμανλάκη
«Εσβησε η αίγλη των παλιών πολυκατοικιών»

Τα τελευταία δύο χρόνια ο ηθοποιός Γιάννος Περλέγκας μετακόμισε στην πλατεία Καραμανλάκη, σε αυτή τη μοναδική αθηναϊκή γειτονιά η οποία βρίσκεται ανάμεσα στις πλατείες Αμερικής και Κολιάτσου.Οι περίπου 30 πολυκατοικίες οι οποίες οριοθετούν την πλατεία αποτελούν υπόδειγμα μεταπολεμικής αρχιτεκτονικής και όλες ανεξαιρέτως διαθέτουν στο μπροστινό τους τμήμα έναν μικρό κήπο. «Είναι όμορφες, παρ΄ ότι είναι αφημένες στην τύχη τους. Η περιοχή δεν θυμίζει τίποτε από την παλιά της αίγλη. Οι αστοί που κατοικούσαν σε αυτά τα υπέροχα διαμερίσματα έχουν φύγει εξαιτίας και της τρομερής φοβίας για τους μετανάστες. Λίγοι Ελληνες έχουν απομείνει. Στην πολυκατοικία που μένω από τα δέκα διαμερίσματα μόνο στα δύο κατοικούμε Ελληνες. Τα υπόλοιπα νοικιάζονται σε μετανάστες. Συχνά σπίτια 100 τ.μ.νοικιάζονται σε 20 ή ακόμη και σε 30 μετανάστες οι οποίοι πληρώνουν με το…κεφάλι». Οσον αφορά τα σχέδια του υπουργείου Περιβάλλοντος περί αναβάθμισης της περιοχής ο κ.Περλέγκας εύχεται να προχωρήσουν και«να είναι αθώα, να μη φέρουν από την ανάποδη κάποιους ρυθμούς ανάπτυξης που θα ωφελήσουν άλλους και όχι τους κατοίκους». Οπως επισημαίνει, η περιοχή έχει απαξιωθεί γι΄ αυτό βρίσκεις μεγάλα διαμερίσματα σε πολύ καλές τιμές, αλλά δεν είναι επικίνδυνη. «Δεν έχω αισθανθεί κίνδυνο. Η γειτονιά δεν είναι επικίνδυνη. Οι μετανάστες δεν δίνουν δικαιώματα. Μπορεί να δειλιάζουν να πουν καλημέρα γιατί φοβούνται πώς θα τους αντιμετωπίσεις. Στα δύο χρόνια που μένω εδώ έχω καλές σχέσεις μαζί τους και τους στηρίζω. Πηγαίνω και κουρεύομαι σε ένα πακιστανικό κουρείο. Τα πράγματα είναι δύσκολα από την πάνω μεριά της Πατησίων (προς την Κυψέλη)»σημειώνει.

ΜΑΡΙΕΤΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ, Κάτω Πατήσια
«Κάποτε ήταν από τις πολυτελέστερες συνοικίες»

Η ευρωβουλευτής της ΝΔ κυρία Μαριέττα Γιαννάκου κατοικεί από το 1987 στην πλατεία Θυμαρακίων, στα Κάτω Πατήσια. Σε μια περιοχή όπου εξακολουθούν να μένουν λίγοι αστοί και πολλοί μετανάστες.Αν και οι περισσότεροι θεωρούν ότι η γειτονιά της είναι υποβαθμισμένη, η κυρία Γιαννάκου υποστηρίζει με θέρμη ότι είναι μια γοητευτική και καθόλου επικίνδυνη περιοχή. «Προβλήματα υπάρχουν. Ολο το κέντρο της Αθήνας έχει προβλήματα. Αλλά δεν έχω αισθανθεί ότι στη γειτονιά μου είναι επικίνδυνα. Τώρα γίνεται και ανάπλαση της πλατείας Θυμαρακίων και πιστεύω ότι η κατάσταση θα βελτιωθεί. Κάποτε ήταν από τις πολυτελέστερες περιοχές της πρωτεύουσας» λέει η κυρία Γιαννάκου. Σχολιάζοντας τις σχεδιαζόμενες πολεοδομικές αναπλάσεις επισημαίνει ότι«είναι απαραίτητο να διευκολυνθεί η ζωή των κατοίκων του κέντρου. Πρέπει όμως όλα να γίνουν σιγά-σιγά ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή». Και προσθέτει:«Ελπίζω οι όποιες παρεμβάσεις να μελετηθούν αρκετά. Παλαιότερα εγχειρήματα που γίνονταν αποσπασματικά από διάφορους δήμους μόνο προβλήματα δημιούργησαν. Καλές οι πεζοδρομήσεις, αλλά μπορούν να διαφυλαχθούν από το παράνομο παρκάρισμα»;

Read Full Post »

Του Κώστα Ονισένκο, στην Καθημερινή.

Η μόνιμη παρουσία της αστυνομίας και οι συνεχείς έλεγχοι στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας τις τελευταίες εβδομάδες, δίνουν την αίσθηση ότι «κάτι αλλάζει» στην αντιμετώπιση εκ μέρους της πολιτείας του μεγάλου, οφθαλμοφανούς, προβλήματος γκετοποίησης της περιοχής. Παράλληλα, ένα συνεχές «κρυφτούλι» μεταξύ ένστολων και ατόμων με παραβατική συμπεριφορά βρίσκεται σε εξέλιξη, τα «στέκια» μεταφέρονται αλλού, δεκάδες συλλήψεις και προσαγωγές αποτελούν καθημερινό φαινόμενο. Προηγήθηκαν χρόνια συνεχούς και κλιμακούμενης υποβάθμισης (από τη λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων και έπειτα ) κατά τα οποία πολλά καταστήματα έκλεισαν και η καρδιά της Αθήνας, η Ομόνοια, έγινε συνώνυμο της εγκληματικότητας και της παρακμής με βασικά στοιχεία τα ναρκωτικά, την πορνεία και το παρεμπόριο. Η εγκατάλειψη του Κέντρου καταγγέλθηκε επανειλημμένα μέσω κινητοποιήσεων κατοίκων, επαγγελματιών και φορέων, αλλά και με παρέμβαση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Ιωάννη Τέντε. Μάλιστα, μελέτη του Ινστιτούτου Ερευνών του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου της Ελλάδας κατέδειξε ότι τα ξενοδοχεία του Κέντρου υστερούν κατά 48% σε έσοδα σε σχέση με τα εκτός Κέντρου, εξαιτίας αυτών των προβλημάτων αν και οι τιμές τους είναι χαμηλότερες περί το 20% (Μάιος 2009 – 2010). Σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ» τα συμπεράσματα ανάλογης μελέτης που θα δημοσιοποιηθεί τις προσεχείς ημέρες και αφορά την κίνηση των εμπορικών καταστημάτων στο τμήμα που εμπερικλείεται ανάμεσα στις πλατείες Καραϊσκάκη – Μοναστηρακίου – Κουμουνδούρου – Βάθης – Ομονοίας είναι εξίσου απογοητευτικά. Εκτός από τις τεράστιες οικονομικές ζημίες των επαγγελματιών και το αίσθημα ανασφάλειας των πολιτών, ο Συνήγορος του Πολίτη, σε πρόσφατη έκθεσή του, κατέγραψε για πρώτη φορά μια άλλη πτυχή του ζητήματος: αυτή αφορά τον τρόπο που η αναποτελεσματικότητα της πολιτείας στην αντιμετώπιση καθημερινών προβλημάτων οδηγεί στην ξενοφοβία και τον ρατσισμό. «Ιδιαίτερα από το 2008, η δυσφορία και η ανασφάλεια κυρίως των Eλλήνων πολιτών (αλλά και των παλαιότερων μεταναστών) διογκώνεται και μετατρέπεται σε εγκληματοφοβία, κοινωνική ένταση, έντονη ξενοφοβία και επιθετικές διαθέσεις αυτοδικίας», αναφέρεται μεταξύ άλλων. «Πάντα τέτοιες διαδικασίες επηρεάζουν τη συλλογική συνείδηση ακόμα και όταν έχει εκλείψει η αντικειμενική διάσταση που το έχει προκαλέσει», σχολιάζει στην «Κ» ο συντάκτης της έκθεσης, Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη κ. Βασίλης Καρύδης. Οπως εξηγεί, το αίσθημα ξενοφοβίας των πολιτών που έζησαν τον φόβο από την εγκληματικότητα θα αμβλυνθεί πολύ καιρό μετά την επίλυση των προβλημάτων στο κέντρο της Αθήνας.

Τα στέκια του κακού μεταφέρθηκαν στην οδό Πατησίων

«Η μάχη θα είναι σκληρή και θα κρατήσει καιρό», σχολίαζε στην «Κ» αξιωματικός της Ασφάλειας Αττικής την ώρα που ομάδα συναδέλφων του πραγματοποιούσε προσαγωγές στην οδό Τοσίτσα, την περασμένη εβδομάδα. Ο συγκεκριμένος πεζόδρομος -ανάμεσα στο Αρχαιολογικό Μουσείο και το Πολυτεχνείο- έχει μετατραπεί σε σημείο συγκέντρωσης εκατοντάδων ουσιοεξαρτημένων, αλλά και εμπόρων ναρκωτικών. Μετά τη δύση του ηλίου το εμπόριο ναρκωτικών γίνεται δημοσίως επί της οδού Πατησίων. Πολλοί από τους χρήστες παλαιότερα συγκεντρώνονταν στην πλατεία Εξαρχείων, αλλά απομακρύνθηκαν μετά την παρέμβαση κατοίκων. Στην Τοσίτσα, «μετακόμισαν» οι έμποροι ναρκωτικών μετά την αυξημένη αστυνομική παρουσία των τελευταίων εβδομάδων στην οδό Μενάνδρου και στα γύρω στενά.

Οι συνεχόμενες επιχειρήσεις στο κέντρο της πρωτεύουσας, η ενίσχυση των περιπολιών και η μόνιμη αστυνομική δύναμη που είναι εγκατεστημένη σε διάφορα σημεία πέριξ της Ομόνοιας έφεραν ως αποτέλεσμα τον σταδιακό διασκορπισμό των αλλοδαπών και των παραβατικών στοιχείων σε περιοχές γύρω από το κέντρο. Αρχής γενομένης από πέρυσι το καλοκαίρι, όταν μεγάλο μέρος των μεταναστών που έβρισκαν κατάλυμα σε εγκαταλελειμμένες πολυκατοικίες στο κέντρο «μετακόμισε» σε κτίρια σε άλλες περιοχές -όπως το Μεταξουργείο- μετά τις παρεμβάσεις της αστυνομίας και του δήμου. Αντίστοιχα, οι επιχειρήσεις «σκούπα» πίσω από το δημαρχείο Αθηνών ώθησαν πολλές από τις γυναίκες που έκαναν «πιάτσα» στα γύρω στενά να μετακινηθούν προς την Πατησίων, στο ύψος της πλατείας Αμερικής «και πιο κάτω». Επί της Πατησίων έχει μεταφερθεί και μεγάλο μέρος της διακίνησης των ναρκωτικών, ακόμα και μέσα στο Πάρκο Κύπρου και Πατησίων.

Κέντρο διακίνησης ναρκωτικών εξακολουθεί να αποτελεί η οδός Γερανίου. Τον τελευταίο μήνα η γωνία Μενάνδρου – Σοφοκλέους, αλλά και η πλατεία Θεάτρου, παραμένουν «καθαρές», ενώ το εμπόριο έχει μετακινηθεί και προς τα στενά, κοντά στην πλατεία Κουμουνδούρου. Εκτεταμένο εμπόριο και δημόσια χρήση ναρκωτικών εξακολουθεί να γίνεται και επί της Δώρου (πεζόδρομος). Η μόνιμη παρουσία της αστυνομίας έξω από το Εθνικό Θέατρο (πρόσφατα, εκτεταμένο δημοσίευμα της «Κ») οδήγησε τους εμπόρους λίγα μέτρα πιο κάτω επί της Αγίου Κωνσταντίνου.

Συμμορίες

Η πλατεία Βάθης, ο Κολωνός, το Μεταξουργείο, αλλά και τα στενά γύρω από την Ομόνοια, πλήττονται από συμμορίες που ληστεύουν πεζούς και οδηγούς Ι. Χ. Καθημερινά το δελτίο συμβάντων της ΕΛ. ΑΣ. καταγράφει τουλάχιστον τρία τέτοια περιστατικά. Oσον αφορά το συγκεκριμένο αδίκημα, σύμφωνα με αστυνομικούς, τα ίδια άτομα συλλαμβάνονται, οδηγούνται στη Δικαιοσύνη, αφήνονται ελεύθεροι και… ξανασυλλαμβάνονται την επομένη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, τα μέλη σπείρας Αλγερινών που ενώ φέρονται να διέπραξαν 132 ληστείες, δεν προφυλακίστηκαν, αν και «αγνώστου διαμονής». Ανάλογες αποφάσεις ώθησαν τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Ιωάννη Τέντε να εκδώσει εγκύκλιο (Α. Π. 2799/4, 7 Ιουλίου 2010) με την οποία υπενθυμίζει τις προϋποθέσεις της προφυλάκισης, κυρίως όσον αφορά τους «αγνώστου διαμονής».

Πρόσφατα, ο αρχηγός της ΕΛ. ΑΣ. πραγματοποίησε συνάντηση με εκπροσώπους μεταναστών από το Πακιστάν, το Μπανγκλαντές και το Αφγανιστάν κατά την οποία «επισημάνθηκε η ανάγκη για στενότερη συνεργασία σε πνεύμα κατανόησης». Σύμφωνα με πληροφορίες, ωστόσο, κυριότερο αντικείμενο της συζήτησης αποτέλεσαν οι συμπλοκές μεταξύ συμμοριών διαφόρων εθνικοτήτων στο κέντρο της Αθήνας. Οι εκπρόσωποι των μεταναστών συμφώνησαν να ορίσουν εκπροσώπους – διαμεσολαβητές οι οποίοι θα βρίσκονται σε επαφή με την ΕΛ. ΑΣ. για την κατά το δυνατόν πρόληψη τέτοιων συγκρούσεων…

Eκλεισε μετά 27 χρόνια λειτουργίας

Έκλεισε το ξενοδοχείο του ύστερα από 27 χρόνια λειτουργίας. Ο κ. Γιώργος Χατζηστρατής λέει στην «Κ» ότι «έβαλα λουκέτο γιατί είχαν ακυρωθεί οι περισσότερες δουλειές που είχα. Ο λόγος; Το έγκλημα.

Οι τουρίστες που φιλοξενούσαμε έπεφταν συχνά θύματα επιθέσεων από συμμορίες που δρουν στην περιοχή. Αλλοδαποί, όπως μου έλεγαν οι πελάτες μου, έκλεβαν τα χρυσαφικά από τις γυναίκες, αλυσίδες ακόμα και σκουλαρίκια.

Οδηγός τουριστικού λεωφορείου με τον οποίο συνεργαζόμασταν έπεσε θύμα αιματηρής επίθεσης και ληστείας. Το γραφείο του ακύρωσε τη σύμβαση μαζί μας.

Μια οικογένεια τουριστών τηλεφώνησε στην πρεσβεία της χώρας της για να έρθει περιπολικό της αστυνομίας και να τους πάρει άρον άρον μόλις είδαν την κατάσταση», υποστηρίζει ο κ. Χατζηστρατής.

Το ξενοδοχείο του «Αθηναία» βρίσκεται στην πλατεία Αγίου Κωνσταντίνου, επί της Βηλαρά, και απασχολούσε οκτώ άτομα μόνιμο προσωπικό. Στην ίδια περιοχή ιδιοκτήτης καφενείου σκέφτεται να βάλει λουκέτο, καθώς κινδύνευσε να χάσει την όρασή του από επίθεση χρήστη ναρκωτικών.

«Τους έβλεπα να κάνουν χρήση μπροστά στο μαγαζί μου. Από δίπλα Αφρικανοί πουλούσαν ναρκωτικά λες και ήταν καραμέλες. Κάθε μέρα μάλωνα μαζί τους και τους έδιωχνα μέχρι που ένας από αυτούς, προφανώς κατόπιν εντολής από πρεζέμπορο, μου επιτέθηκε με σιδηρογροθιά στο κεφάλι μεσ’ τη μέση του δρόμου. Διακομίστηκα με ασθενοφόρο. Για δύο εκατοστά σώθηκε το μάτι μου».

Οπως υπογραμμίζει ο κ. Δημ. Νικολακόπουλος, συντονιστής της Κίνησης Πολιτών Κέντρου Αθήνας (ΚΙΠΟΚΑ), ιστορίες όπως αυτές είναι εκατοντάδες και έχουν οδηγήσει σε μαρασμό μεγάλο μέρος των επιχειρήσεων του κέντρου της πρωτεύουσας. «Το κράτος χάνει εκατομμύρια από φόρους, εξαιτίας της υποβάθμισης του σημαντικότερου εμπορικού τριγώνου της πρωτεύουσας, ωστόσο, αδιαφορεί. Επειδή όμως οι περισσότεροι επιχειρηματίες του ιστορικού κέντρου, μέλη της ΚΙΠΟΚΑ, δεν αδιαφορούν για τις περιουσίες και τις ζωές τους, μετά την προώθηση των θεμάτων μας σε όλους τους αρμόδιους φορείς, θα προσφύγουμε στα δικαστήρια και στην Ε.Ε.», καταλήγει ο ίδιος..

Read Full Post »