Καταλήψεις δρόμων με ρεσάλτο παρκαδόρων

Στα ΝΕΑ.

Οδός Πειραιώς, Παρασκευή βράδυ, λίγο μετά τα μεσάνυχτα. Οι δρόμοι είναι μπλοκαρισμένοι, καθώς δεκάδες αυτοκίνητα κινούνται με δυσκολία στη μόλις μία λωρίδα ανά κατεύθυνση που έχει απομείνει.

Η Αθήνα τη νύχτα

O δρόμος στενεύει, αφού από τις δύο πλευρές του υπάρχουν παρκαρισμένα αυτοκίνητα πελατών των νυχτερινών κέντρων που βρίσκονται στην περιοχή. Λίγα μέτρα πιο κάτω, στην Ιερά οδό, η κατάσταση είναι ίδια, ενώ σε πολλά σημεία υπάρχουν ακόμα και τριπλοπαρκαρισμένα οχήματα. Κάθε ελεύθερο τετραγωνικό σε νησίδα, δρόμο και πεζοδρόμιο ελέγχεται από τους «νονούς» των πάρκινγκ: Οι πελάτες των νυχτερινών κέντρων αναγκάζονται να εμπιστευτούν τα οχήματά τους σε παρκαδόρους του καταστήματος, έναντι αμοιβής, ωστόσο τίποτα δεν εγγυάται την ασφάλειά τους, αφού τις περισσότερες φορές χρησιμοποιούνται δρόμοι, πεζοδρόμια και πλατείες της γύρω περιοχής, με αποτέλεσμα πολλά οχήματα να υφίστανται φθορές ή από άλλα, παρανόμως σταθμευμένα, να αφαιρούνται πινακίδες από την Τροχαία.

Ανενόχλητοι 10 χρόνια
Οι «εταιρείες παρκαδόρων» συνεχίζουν για περισσότερο από μία δεκαετία να εκμεταλλεύονται τους ελάχιστους ελεύθερους χώρους στάθμευσης που υπάρχουν έξω από τα νυχτερινά μαγαζιά, κερδίζοντας

«ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΠΑΡΚΑΔΟΡΩΝ»

Ιδιαίτερα τα Σαββατοκύριακα, μετατρέπουν τα πεζοδρόμια σε «απαγορευμένες ζώνες» για όποιον προσπαθήσει να σταθμεύσει το όχημά του

τεράστια χρηματικά ποσά εις βάρος, κυρίως, των κατοίκων των γύρω περιοχών. Ιδιαίτερα τα Σαββατοκύριακα, όταν η κίνηση στους μεγάλους δρόμους της πόλης όπου βρίσκονται τα περισσότερα από τα μεγάλα νυχτερινά κέντρα είναι αυξημένη, όλοι οι ελεύθεροι χώροι μετατρέπονται σε «απαγορευμένες ζώνες» για όποιον προσπαθήσει να σταθμεύσει το όχημά του, καθώς, όπως καταγγέλλουν πολίτες, δεν τους το επιτρέπουν τα κυκλώματα παρκαδόρων που δρουν ανενόχλητα. «Τα προβλήματα που δημιουργούνται από τα νυχτερινά κέντρα είναι πολλά. Παράνομες σταθμεύσεις, παρκαδόροι, κατάληψη του οδοστρώματος, παρακώλυση των συγκοινωνιών, παράνομη στάθμευση σε χώρους γύρω από τα καταστήματα. Η Τροχαία κάνει συνεχώς ελέγχους προκειμένου να σταματήσει την παράνομη δράση των παρκαδόρων, αλλά και να απομακρύνει όσα αυτοκίνητα παράνομα σταθμευμένα δημιουργούν δυσμενείς συνθήκες διαβίωσης στους περιοίκους. Αν από τον έλεγχο προκύψει παρανομία, συλλαμβάνονται παρκαδόροι, αφαιρούνται πινακίδες, ενώ, όπου χρειαστεί, τα παράνομα σταθμευμένα οχήματα απομακρύνονται με γερανό», δήλωσε στα «ΝΕΑ» ο διευθυντής της Διεύθυνσης Τροχαίας Αττικής Ταξίαρχος κ. Κωνσταντίνος Κουμαντάνος. Όπως αναφέρει, μόνο κατά την περσινή χρονιά συνελήφθησαν με τη διαδικασία του αυτοφώρου περίπου 20 παρκαδόροι, για τους οποίους η κατηγορία είναι πλημμεληματικού χαρακτήρα και η νομοθεσία προβλέπει ποινή φυλάκισης 3 με 6 μηνών και καταβολή χρηματικού προστίμου.

Τι προβλέπει ο νόμος
Σύμφωνα με προεδρικό διάταγμα του 2001, το οποίο ορίζει τις προϋποθέσεις λειτουργίας των νυχτερινών κέντρων διασκέδασης, προβλέπεται πως κάθε κέντρο για να λάβει τη σχετική άδεια από τον δήμο θα πρέπει να εξασφαλίζει επαρκή χώρο στάθμευσης για τους πελάτες του, που ορίζεται σε 1 θέση ανά 6 καθίσματα. Τις περισσότερες φορές τους χώρους γύρω από τα νυχτερινά κέντρα νοικιάζουν ιδιωτικές εταιρείες για αρκετές χιλιάδες ευρώ, προκειμένου εκείνες να εκμεταλλευτούν το πάρκινγκ. Οι τιμές, ανάλογα με τη χωρητικότητα του μαγαζιού, ξεκινούν από 15.000-20.000 ευρώ τον μήνα και μπορεί να φτάσουν ακόμα και τις 180.000-200.000.

Ωστόσο, παρά τους ελέγχους της Αστυνομίας και την παλαιότερη επέμβαση της Εισαγγελίας, η κατάσταση όχι μόνο δεν βελτιώθηκε, αλλά σταδιακά γίνεται πιο δύσκολη και επικίνδυνη. Δεν είναι λίγοι οι κάτοικοι των γειτονικών περιοχών που έπεσαν θύματα των κυκλωμάτων αυτών, με αποτέλεσμα να πέσουν θύματα ξυλοδαρμού ή ακόμα να υποστούν καταστροφές στα οχήματά τους για εκφοβισμό. Παρόλα αυτά, ειδικά το τελευταίο διάστημα, κανένας δεν έχει το θάρρος να το καταγγείλει επώνυμα, αφού ο φόβος για τα χειρότερα κλείνει τα στόματα. «Καταγγελίες για οργανωμένες ομάδες που δρουν κατ΄ αυτόν τον τρόπο ή προκαλούν φθορές σε οχήματα δεν έχουν γίνει στην υπηρεσία μας. Σε κάθε περίπτωση, είμαστε έτοιμοι να επέμβουμε και να δράσουμε σύμφωνα με τον νόμο», λέει από την πλευρά του ο κ. Κουμαντάνος.

Κάθε «εταιρεία παρκαδόρων» δεν δρα με τον ίδιο τρόπο. Στα περισσότερα καταστήματα, ο παρκαδόρος ζητά από τον πελάτη ένα συγκεκριμένο ποσό, συνήθως από 5 έως 10 ευρώ, σε κάποιες περιπτώσεις ο πελάτης υποχρεώνεται να δώσει όποιο αντίτιμο επιθυμεί ο ίδιος, ενώ σε άλλες το ποσό που θα ζητηθεί καθορίζεται ανάλογα με την τιμή και την αξία του αυτοκινήτου. Η αμοιβή των παρκαδόρων είναι από 40-70 ευρώ, ανάλογα με την εμπειρία τους, ενώ ελάχιστοι είναι εκείνοι οι οποίοι είναι ασφαλισμένοι από την εταιρεία στην οποία εργάζονται.

Χωρίς αποδείξεις
«Αναμφισβήτητα πρόκειται για μια μη νόμιμη κατάσταση. Πρόκειται για ελεύθερους χώρους που χρησιμοποιούνται για είσπραξη μαύρου χρήματος. Στα περισσότερα λένε “δώσε ό,τι θέλεις”, αλλά και αυτό είναι παροχή υπηρεσιών, που θα έπρεπε να συνοδεύεται από νόμιμη απόδειξη.

Είναι μια μη νόμιμη δραστηριότητα από όλες τις πλευρές, η οποία γίνεται με την ανοχή του κέντρου. Έπρεπε να υπάρχει καθορισμένο νομικό πλαίσιο, για το οποίο, ωστόσο, η Πολιτεία αδρανεί, γιατί από ό,τι φαίνεται τους εξυπηρετεί όλους.

Η Εισαγγελία από την πλευρά της πρέπει να κάνει συντονισμένες ενέργειες, γιατί πολλές φορές υπάρχουν καταγγελίες για εκβιασμούς και απειλές που πρόκειται για ποινικά αδικήματα», λέει στα «ΝΕΑ» δικηγόρος με γνώση του αντικειμένου. Μεγάλο μερίδιο της ευθύνης για τον έλεγχο της κατάστασης έχουν οι δήμοι, που είναι υπεύθυνοι για τη χορήγηση αδειών, ωστόσο, όπως υποστηρίζουν, δεν έχουν την απαιτούμενη δικαιοδοσία από τον νόμο, ώστε να ενεργήσουν κατάλληλα.

«Δεν γίνονται έλεγχοι»
«Το υπάρχον νομικό πλαίσιο δεν μας δίνει τη δυνατότητα να κάνουμε ελέγχους, όπως θα έπρεπε. Η Δημοτική Αστυνομία έχει μόνο διοικητικά καθήκοντα. Για όσα καταστήματα μάς έχουν γίνει καταγγελίες έχουμε ειδοποιήσει την Αστυνομία και το Υγειονομικό και, όπου μας υπέδειξαν, προχωρήσαμε στο σφράγισμα των καταστημάτων για λίγες μέρες εφόσον έχουν άδεια και στο οριστικό σφράγισμα για όσα δεν έχουν. Δεν υπάρχει μαγαζί που να έχει γίνει καταγγελία και να μην έχουμε κάνει τη δουλειά μας», δήλωσε στα «ΝΕΑ» ο αντιδήμαρχος Καταστημάτων και Ασφάλειας του Δήμου Αθηναίων κ. Ανδρέας Παπαδάκης.

Σήμερα στον Δήμο Αθηναίων είναι καταγεγραμμένα 33 νυχτερινά κέντρα, άνω των 200 θέσεων, από τα οποία τα οκτώ δεν έχουν άδεια ή έχει ανασταλεί προσωρινά η λειτουργία τους εξαιτίας προβλημάτων με την άδειά τους, ενώ ένα έχει κλείσει οριστικά.

Πετούν από τα Ι.Χ. τις κλήσεις της Τροχαίας

ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ της Δημοτικής Αστυνομίας μόνο την περασμένη Παρασκευή και το Σάββατο αφαίρεσαν περίπου 100 πινακίδες παράνομα σταθμευμένων οχημάτων στην οδό Ερμού, ενώ, όπως τονίζει ο κ. Παπαδάκης, βρίσκονται πάντα σε ετοιμότητα και συνεργασία με την Τροχαία για να αντιμετωπιστούν οι παραβάσεις. Η διαδικασία προβλέπει την ειδοποίηση της Αστυνομίας έπειτα από κάθε καταγγελία, τη σύλληψη του παράνομου παρκαδόρου με τη διαδικασία του αυτοφώρου, ενημέρωση των αρμόδιων υγειονομικών υπηρεσιών και του δήμου και κατόπιν έκδοση εντολής για προσωρινό ή οριστικό σφράγισμα του καταστήματος. Ωστόσο, πολύ συχνά παρουσιάζονται προβλήματα. «Υπάρχουν μαγαζιά που έχουν σφραγιστεί πολλές φορές και την ίδια μέρα ανοίγουν και λειτουργούν κανονικά. Γι΄ αυτό πρέπει να αλλάξει το υπάρχον νομικό πλαίσιο», συμπληρώνει ο κ. Παπαδάκης. Ένα επιπλέον πρόβλημα που προκύπτει από την κατάσταση είναι το γεγονός πως αν αφαιρεθούν οι πινακίδες από κάποιο όχημα που είναι παράνομα σταθμευμένο από παρκαδόρο, ο οδηγός είναι υποχρεωμένος να πληρώσει ο ίδιος την κλήση για να τις πάρει πίσω, ενώ δεν μπορεί να διεκδικήσει αποζημίωση από το κατάστημα ή τον υπεύθυνο της εταιρείας, οι οποίοι συνήθως αποποιούνται τις ευθύνες τους. Μάλιστα, αν η Τροχαία «κόψει» κλήσεις, το πιο συνηθισμένο είναι να τις… εξαφανίσει ο παρκαδόρος. Έτσι, ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου θα κληθεί κάποια στιγμή να πληρώσει μια κλήση που δεν θα γνωρίζει καν ότι πήρε.

Παρόλα αυτά, οι πολίτες έχουν τη δυνατότητα να κινηθούν νομικά, σε ορισμένες περιπτώσεις. «Οι κάτοικοι των περιοχών αυτών μπορούν να αντιδράσουν και να καταθέσουν αγωγή για προσβολή προσωπικότητας», αναφέρει ο δικηγόρος.

Η κοινωνική ταχύτητα του ποδηλάτου

Από το podilates.gr

Μετάφραση από απόσπασμα του βιβλίου του David Engwichτ με τίτλο Street Reclaiming- Creating Livable Streets and Vibrant Communities

Το πρώτο από τα 5R της μείωσης της κίνησης (traffic Reduction) είναι να αντικαταστήσεις μερικές μετακινήσεις με περπάτημα, ποδηλασία και χρήση ΜΜΜ.

Στο παρελθόν πολλοί άνθρωποι έβλεπαν αυτά τα μέσα μετακίνησης, ειδικότερα το περπάτημα και την ποδηλασία, ως αργούς και αναποτελεσματικούς συγκρινόμενους με την οδήγηση. Αλλά είναι έτσι;

Παραδοσιακά, ο μόνος χρόνος που υπολογίζεται όταν συγκρίνεις την ταχύτητα του περπατήματος ή της ποδηλασίας με την οδήγηση του αμαξιού είναι ο πραγματικός χρόνος που ξοδεύεις μετακινούμενος. Αλλά αυτό αγνοεί δύο σημαντικά αλλά έξοδα χρόνου, το πρώτο είναι ο χρόνος που ξοδεύτηκε για να πληρώσεις το κόστος της αγοράς, συντήρησης και λειτουργίας του αυτοκινήτου. Ο Seifried (όπως αναφέρει ο Whitelegg) λάνσαρε τον όρο «κοινωνική ταχύτητα» (social speed) για να αποδώσει την ιδέα της μέσης ταχύτητας των διαφορετικών μέσων μετακίνησης όταν ληφθούν υπόψιν αυτό το κρυμμένο κόστος. Γράφει ο Whitelegg:

«Σύμφωνα με τον Seifried, η κοινωνική ταχύτητα ενός ποδηλάτου είναι 14 χλμ/ώρα, μόνο 3χλμ/ώρα πιο αργή από αυτή ενός μικρού αυτοκινήτου. Αν άλλα κρυμμένα έξοδα (ρύπανση του αέρα και ηχορύπανση, κόστος ατυχημάτων, κόστος κατασκευής δρόμων κλπ) μπουν επίσης στο λογαριασμό, τότε το μικρό αμάξι είναι 1χλμ/ώρα πιο αργό από το ποδήλατο.»

Οι μελέτες δείχνουν ότι οι άνθρωποι έχουν ένα συγκεκριμένο χρονικό προϋπολογισμό. Ο μέσος χρόνος ταξιδιού προς τη δουλειά έχει παραμείνει γύρω στα 20-30 λεπτά από τον καιρό που οι περισσότεροι άνθρωποι περπατούσαν για να πάνε στις δουλειές τους (Manning). Αυτό το φαινόμενο ανάγκασε τον Whitelegg να αναφερθεί σε μια «ψευδαίσθηση χρόνου» (time illusion) η οποία έχει ως αποτέλεσμα μια «κλοπή χρόνου» (a theft of time). Για παράδειγμα, συγκρίνετε έναν ιδιοκτήτη αμαξιού ο οποίος ξοδεύει 30 λεπτά την ημέρα οδηγώντας 20 χιλιόμετρα για την δουλειά του με έναν ποδηλάτη ο οποίος στον ίδιο χρόνο καλύπτει 7,5 χιλιόμετρα. Οι ιδιοκτήτες αυτοκινήτων θα αισθάνονταν ότι ταξιδεύουν γρηγορότερα. Αλλά στην πραγματικότητα, όταν όλα τα έξοδα υπολογιστούν σε χρόνο, ξοδεύουν 70 λεπτά για να καλύψουν την απόσταση που ο ποδηλάτης ξοδεύει μόνο 32 λεπτά.

Αλλά ίσως το μεγαλύτερο κόστος χρόνου που δεν συμπεριλαμβάνεται (και ένα που δεν συνυπολογίστηκε ούτε στα παραδείγματα της κοινωνικής ταχύτητας παραπάνω) είναι ο χρόνος που χάνεται μέσω των επιπτώσεων στην υγεία. Αφήστε με να το εξηγήσω με μια προσωπική ιστορία. Στην ηλικία των 44 πήγα στο γιατρό μου για ένα τσεκάπ και μου βρήκε απαράδεκτα υψηλή πίεση. Πήγε στη βιβλιοθήκη του και τράβηξε μια μελέτη που έδειχνε ότι στην ηλικία μου και με τα επίπεδα πίεσης που είχα, θα έχανα 18 χρόνια από τη ζωή μου. Έπειτα με ενημέρωσε ότι το μόνο που χρειαζόμουνα για να ρίξω την πίεση μου ήταν 20 λεπτά άσκησης κάθε μέρα -η οποία θα μπορούσε να είναι κάτι τόσο απλό όσο ένα γρήγορο περπάτημα. Με το να πηγαίνω με τα πόδια στη δουλειά μου, μπορούσα να κερδίσω 18 χρόνια.