Στη γωνία της Ιπποκράτους με την Ακαδημίας βρίσκεται η Ίριδα…

1.jpg

Στη γωνία της Ιπποκράτους με την Ακαδημίας φωλιάζει εδώ και δεκαετίες ένας χώρος μαγικός, όπου συμφύεται το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, μέσα από κινούμενες εικόνες. Ο ιστορικότερος κινηματογράφος της Αθήνας, η Ίριδα, στέκει στην καρδιά της πόλης από το 1930, στο ισόγειο της Πανεπιστημιακής Λέσχης, ενός διατηρητέου κτηρίου, που αποτελεί υπόδειγμα της νεοελληνικής αρχιτεκτονικής του Μεσοπολέμου, σχεδιασμένου από τον Αλέξανδρο Νικολούδη.

2

Το κτήριο αποτελεί προϊόν κληροδοτήματος εκ μέρους του Αντώνη Παπαδάκη με το σαφή όρο η χρήση του να επικεντρώνεται στην ηθική και υλική ενίσχυση των φοιτητών είτε αυτό αφορά τις ανάγκες τους (σίτιση, υγειονομική περίθαλψη) είτε την πνευματική τους καλλιέργεια και τη στήριξη των πολιτιστικών τους δραστηριοτήτων (θέατρο, κινηματογράφος κτλ).

3

Ο χώρος έχει μια παράλληλη πορεία με τον Πολιτιστικό Όμιλο Φοιτητών Πανεπιστημίου Αθηνών (Π.Ο.Φ.Π.Α.), υπό τη διαχείριση του οποίου τελεί και ο οποίος αποτελείται από τον Θεατρικό, τον Κινηματογραφικό, τον Φωτογραφικό και τον Χορευτικό τομέα, από τους οποίους έχουν περάσει πολλές χιλιάδες φοιτητών –και όχι μόνο- όλα αυτά τα χρόνια που λειτουργεί.

4.jpg

Ο Π.Ο.Φ.Π.Α. ιδρύεται στα μέσα του ‘80, ενώ ο ένας εκ των τριών τομέων που περιλαμβάνει τότε είναι ο κινηματογραφικός με κύριο εκφραστικό του μέσο τα φιλμ Super 8 και 35mm για τις προβολές.

4

Στα τέλη της επόμενης δεκαετίας φέρνουν μαζί τους και τις ψηφιακές αλλαγές. Το Δεκέμβριο του 1999 η Ίριδα τελεί υπό κατάληψη. «Κάποιες από τις αίθουσες της Νομικής έκλεισαν λόγω ανακαίνισης και ορισμένοι καθηγητές είχαν τη φαεινή ιδέα, μιας και είμαστε δίπλα, να κάνουν εδώ τις παραδόσεις τους. Έστειλαν μάστορες που άρχισαν να ξεβιδώνουν τα καθίσματα. Την κρατήσαμε λοιπόν κλειστή για περίπου ένα χρόνο κάνοντας προβολές, συναυλίες και εκδηλώσεις εντός της, οι οποίες συγκέντρωναν πλήθος κόσμου μέχρι που έγινε αντιληπτό πως ο χώρος θα παραμείνει ως είχε».

Πηγές: toperiodiko.gr | cnn.gr | popoganda

Χαμόγελα… αλλά και προβληματισμοί

Στο Ριζοσπάστη

Πενήντα χρόνια μετά την ίδρυσή της, η Ταινοθήκη της Ελλάδας – η πρώτη ελληνική κινηματογραφική λέσχη, αρχικά – μοναδικός και σημαντικός φορέας, απέκτησε – επιτέλους – την πολυπόθητη, μόνιμη στέγη της. Πρόκειται για το διατηρητέο κτίριο του κινηματογράφου «Λαΐς» (Ιερά Οδός και Μ. Αλεξάνδρου, Μεταξουργείο). Ενας κινηματογράφος που έκλεισε στη δεκαετία του 1970 και που «ξανανιώνει» με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, αν και δεν πρέπει να ξεχνιέται ότι η ανακατασκευή του ήταν σαν… το «γιοφύρι της Αρτας», με την Ταινιοθήκη να μένει για χρόνια άστεγη.

Ωστόσο, η δικαιολογημένη χαρά των ανθρώπων της Ταινιοθήκης δεν είναι απόλυτη. Οπως υπογράμμισαν στην συνέντευξη Τύπου τα μέλη του ΔΣ, η Ταινιοθήκη- «κιβωτός» της ελληνικής φιλμικής «μνήμης», παραμένει χωρίς να έχει εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση για την απαιτητική λειτουργία των νέων χώρων της. Τα 200.000 ευρώ, που λαμβάνει ετησίως ως επιχορήγηση από το ΥΠΠΟ, αποτελούσαν… «σύντομο ανέκδοτο» και πριν τη «Λαΐδα», πολύ περισσότερο τώρα. Ο αντιπρόεδρος του ΔΣ, Θ. Αδαμόπουλος, σημείωσε: «είμαστε ονειροπόλοι και τα καταφέρνουμε», αλλά «η προσπάθειά μας είναι να μην εμπορευματοποιήσουμε αυτούς τους χώρους». Αντίστοιχα, ο ταμίας του ΔΣ και πανεπιστημιακός, Ευ. Σόρογκας, σημείωσε ότι η σημερινή ετήσια επιχορήγηση του ΥΠΠΟ δεν μπορούσε να καλύψει ούτε τα λιγοστά έξοδα της Ταινιοθήκης, «φανταστείτε σε ποια δύσκολη θέση είμαστε να λειτουργήσουμε αυτό το συγκρότημα».

Οντως, οι απαιτήσεις του κτιρίου και των χρήσεών του απαιτούν χρήμα και προσωπικό. Πρόκειται για ένα κτίριο 1.785 τ.μ. κατανεμημένων σε 2 επίπεδα (υπόγειο, ισόγειο, ημιώροφος, δώμα). Μάλιστα στο δώμα θα λειτουργήσει θερινός κινηματογράφος.

Επιπλέον, υπάρχει αίθουσα προβολών 200 θέσεων, μια μικρότερη 60 θέσεων, μουσείο κινηματογράφου (όπου θα απλωθούν τα σημαντικά συλλεκτικά αντικείμενα της Ταινιοθήκης), βιβλιοθήκη και αναγνωστήριο με σύγχρονα οπτικοακουστικά μέσα και χώροι γραφείων. Ολα αυτά συνοδεύονται από δύο φουαγέ, κυλικείο και ένα μικρό πωλητήριο.

Η Ταινιοθήκη έχει ευλόγως πολλές φιλοδοξίες με τη μεταστέγασή της στη «Λαΐδα». Θέλει να λειτουργήσει ως μουσείο, ως κέντρο για την ανάπτυξη της κινηματογραφικής παιδείας, τόσο μέσω της ψηφιακής της βάσης δεδομένων, που θα είναι προσβάσιμη στους ερευνητές, όσο και μέσω του ετήσιου προγραμματισμού της: προβολές σε καθημερινή βάση στις δύο αίθουσές της, που θα περιλαμβάνουν αναδρομές σε σκηνοθέτες και θεματικά αφιερώματα, παρουσιάσεις ταινιών από Ελληνες σκηνοθέτες, αφιερώματα σε συνεργασία με άλλους φορείς και το καθιερωμένο, πλέον, φεστιβάλ πρωτοποριακού κινηματογράφου. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στο έργο των ευρωπαϊκών και διεθνών κινηματογραφικών αρχείων, μέσα από την προβολή αποκατεστημένων ταινιών.

Οι εκδηλώσεις των εγκαινίων – με προσκεκλημένους εκπροσώπους ταινιοθηκών από διάφορες χώρες – θα διαρκέσουν από 9 – 11/10 και θα περιλαμβάνουν προβολές κλασικών ταινιών, συζητήσεις κλπ. Αμέσως μετά, 12 – 20/10 θα διεξαχθεί το 6ο Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου.