Οδός Αγησιλάου

Από το athensville

Γράφει ο homocomix

Όλα ξεκινάνε το 387 π.Χ. που ο Αγησίλαος ο Β’ σύναψε ταπεινωτική συνθήκη με τους Πέρσες. Σ’ αυτόν οφείλει και τη ονομασία της η οδός Αγησιλάου, παράλληλη της Πειραιώς, που βγάζει στη Ζήνωνος.Έγινε γνωστή και στα ελληνικά tabloid λόγω της νυχτερινής ιδιότητάς της και της σχέσης της με σεξουαλικές τάσεις διασήμων.

Εμένα ξεκίνησε να με απασχολεί από το ‘95. Από κει περνάει το λεωφορείο με τέρμα την Ομόνοια, όπου πήγαινα φροντιστήριο το βράδυ. Ύστερα φοιτητής, πάλι ίδια διαδρομή για τη σχολή. Τότε πρόσεξα και το ουζερί του Μπαρούφα μια μέρα που καθόταν απέξω μια γριά τραβεστί.

Μετά φαντάρος το Γενάρη του ’07, είχα άδεια. Πάλι μέσα στο λεωφορείο, ήταν εντεκάμιση το βράδυ και πήγαινα για πάρτι των Amateur Boys. Σταμάτησε ο λεωφορειατζής στην Αγησιλάου δίπλα σε σωρό από σκουπίδια, κάτω από τον ΟΕΕ, γιατί πρόσεξε ένα πτώμα πεταμένο. Πάει το πάρτι.

Τα ‘φερε η ζωή έτσι κι ήρθα να μείνω στο Μεταξουργείο, σε μια παράλληλη, πιο κάτω, προς Αχιλλέως, εκεί που συνυπάρχουν τα εστιατόρια των θεατρόφιλων με τους οίκους ανοχής.

Όταν γυρίζω σπίτι από ξενύχτι κάνω αμάν να γλιτώσω από τις αδίστακτες μαυρούλες στη Σοφοκλέους, βγαίνω Κουμουνδούρου και παίρνω τη Μυλλέρου. Πίσω από το εγκαταλειμμένο ΙΚΑ της Πειραιώς ,τα αγόρια, αραβικής καταγωγής συνήθως, στημένα δίπλα στους τηλεφωνικούς θαλάμους, δεν κάνουν φασαρία σαν τις μαυρούλες.

Διάφορα πολυτελή τζιπάκια κάνουν γύρα τα τετράγωνα και τους τσιμπάνε. Τα βλέπω κάθε βράδυ, με μάθανε πια και δε με περνάνε για πελάτη. Τη μόνη πελατειακή σχέση την ξέρω από πρώην που μου ‘λεγε το ‘05 πως επειδή δεν είχα χρόνο να του αφιερώσω θα πάει στα αγόρια της Αγησιλάου με 15€.

Oι μαύρες τρύπες του αθηναϊκού κέντρου

Tου Δημήτρη Ρηγόπουλου, στην Καθημερινή

Η κυρία Ε. Β. από τα Εξάρχεια ακούγεται στο τηλέφωνο πραγματικά ανακουφισμένη: «Για 15–20 ημέρες θα περνάμε από την πλατεία χωρίς πρόβλημα». Αυτό είναι το προβλεπόμενο διάστημα έως ότου ένα νέο κύμα χρηστών και εμπόρων ναρκωτικών ξεβραστεί για άλλη μια φορά στην πλατεία Εξαρχείων. Προσπαθώ να συμμεριστώ την αισιοδοξία της. Στις δύσκολες γειτονιές της Αθήνας εκπαιδεύεις τον εαυτό σου να εκτιμά τις μικρές ανάπαυλες ηρεμίας και κανονικότητας. «Τώρα που καθάρισε η πλατεία, μετά το “ντου” των αναρχικών, γέμισε ξανά η Τοσίτσα. Ετσι συμβαίνει, ένας κύκλος…».

Μακάρι να ήταν ένας ο κύκλος. Aλλεπάλληλοι κύκλοι εκτροπής και εκκαθάρισης διαδέχονται ο ένας τον άλλο στο αθηναϊκό κέντρο σαν βαριεστημένο τρενάκι του τρόμου που πηγαινοέρχεται νωχελικά από την κόλαση στον παράδεισο χωρίς κανείς να δίνει μεγάλη σημασία.

Σήμερα στον παράδεισο βρίσκεται η πλατεία Εξαρχείων αλλά και το επονομαζόμενο γκέτο, όπισθεν του δημαρχείου της Αθήνας, Ευριπίδου, Σωκράτους, όλη η περιοχή από Αθηνάς μέχρι την πλατεία Κουμουνδούρου.

Βάλτε τη λέξη «παράδεισος» μέσα σε πολλά εισαγωγικά. «Απλώς υπάρχει αστυνόμευση και τα πράγματα δεν γίνονται τόσο απροκάλυπτα όπως στο παρελθόν», μας λέει ένας επαγγελματίας της περιοχής. Μέσα σ’ ένα βράδυ εξαφανίστηκαν οι έγχρωμες πόρνες από τα υπαίθρια πόστα τους στη Σωκράτους. Αυτό δεν σημαίνει ότι σταμάτησε και το «νταραβέρι», κυρίως όσον αφορά στα ναρκωτικά. «Η αστυνομία είναι Δημόσιο και λειτουργεί λίγο σαν αυτό», τονίζει ιδιοκτήτης γνωστού μπαρ της πλατείας Θεάτρου. «Ενώ τις πρωινές ώρες και το βράδυ υπάρχει έντονη αστυνόμευση, τις πρώτες απογευματινές ώρες παρατηρείται μια χαλάρωση, με αποτέλεσμα να επιστρέφουν οι γνωστές καταστάσεις του πρόσφατου παρελθόντος. Και φυσικά τα Σαββατοκύριακα».

Ο εφιάλτης του απροκάλυπτου εμπορίου ναρκωτικών (και της χρήσης, πολλές φορές) έφυγε από τη «νεκρή ζώνη» του δημαρχείου και μετακόμισε, παρακαλώ, στο Μεταξουργείο. Μια εκπαιδευτικός, η κ. Ρ. Π., κάτοικος της οδού Κολοκυνθούς εδώ και πολλά χρόνια, ξύπνησε πάλι μέσα στη νύχτα από την οσμή του καπνού. Το παλιό, ερειπωμένο σπίτι στην οδό Ιάσονος, που έγινε τις τελευταίες εβδομάδες στέκι εμπόρων και χρηστών, πήρε φωτιά το βράδυ. Ο ιδιοκτήτης το είχε περιφράξει αλλά οι συμμορίες των εμπόρων ξέρουν πολύ καλά να παραβιάζουν και τα πιο εξελιγμένα συστήματα προστασίας. Το επόμενο πρωί, το καμένο, πια, σπίτι ήταν πάλι γεμάτο.

Δύο βήματα παρακάτω γινόταν μπροστά στα μάτια μας κανονικό εμπόριο ουσιών. Μετά την Κεραμεικού πέσαμε πάνω σε μια πεζή περιπολία αστυνομικών. Είχαν σταματήσει δύο εικοσάχρονους και τους ζητούσαν χαρτιά. Μια ιερόδουλος έκανε το τσιγάρο της στο κατώφλι ενός παλιού σπιτιού: «Ο ένας κάνει εμπόριο. Μπορεί να το ξεφορτώθηκε όμως και να μην του βρούνε τίποτα».

Υστερα από ξενάγηση μισής ώρας στους δρόμους του Μεταξουργείου είχα κουραστεί. Είχα δει εμπόριο, είχα δει χρήση, είχα δει αυτοσχέδιους τεκέδες, είχα δει εξαθλιωμένους ανθρώπους να ξετρυπώνουν σαν τα ποντίκια από χορταριασμένους ακάλυπτους. Ηταν σαν να έβλεπα σε εικόνες την ανατριχιαστική έκθεση της Νομαρχίας Aθηνών, της 30ής Σεπτεμβρίου, για την έρευνά της σε μια τεράστια περιοχή από την Πατησίων και την Ηπείρου έως την Κωνσταντινουπόλεως, την Αιόλου, τη Θερμοπυλών, την Ευριπίδου.

Aποκαλυπτική έκθεση

Τι λέει αυτή η έκθεση; Στις καλύτερες περιπτώσεις 30 – 40 αλλοδαποί συνωστίζονται σε άθλιες συνθήκες, μεταξύ των οποίων και παιδιά. Και στη χειρότερη έως 100 (!) άτομα ανά διαμέρισμα με μία τουαλέτα. Οι ένοικοι συμβιούν με πληθυσμούς από ζωντανές κατσαρίδες (σε αριθμό τέτοιο ώστε να αλλοιώνεται το χρώμα των τοίχων), τρωκτικά, κοριούς και ψύλλους. Κοιμούνται στο πάτωμα, στα μπαλκόνια, στον ακάλυπτο, ανάμεσα σε απορρίμματα, πάνω σε βρώμικες κουρελούδες. Πολλά από αυτά τα κτίρια χρησιμοποιούνται ως ξενοδοχεία ύπνου έναντι πέντε ευρώ την ημέρα. Οι ακάλυπτοι χώροι και οι φωταγωγοί χρησιμεύουν ως χωματερές απορριμμάτων, σε ορισμένες από τις οποίες ξεσπούν συχνά πυρκαγιές. Υπό αυτές τις συνθήκες, απειλείται άμεσα η δημόσια υγεία, εξαιτίας της μετάδοσης σοβαρών μεταδοτικών ασθενειών όπως η βουβωνική πανώλη, ο ενδημικός τύφος και η λεπτοσπείρωση.

Στην ευρύτερη περιοχή της Ομόνοιας (και όχι μόνο) το φαινόμενο της διακίνησης και χρήσης τοξικών ουσιών δείχνει να έχει φύγει από κάθε έλεγχο. Ακόμα: Η πορνεία στον δρόμο με νεαρά κορίτσια από την Αφρική που κανείς δεν ξέρει ούτε το όνομά τους. Με δεδομένο το μεγάλο ποσοστό έιτζ και άλλων λοιμωδών νοσημάτων στις χώρες προέλευσης και την ανυπαρξία μέτρων προφύλαξης και ιατρικού ελέγχου, γίνεται σαφής ο κίνδυνος μετάδοσης σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων. Το φαινόμενο της μαστροπείας ανήλικων κοριτσιών δίνει και παίρνει. Τα περισσότερα κορίτσια είναι θύματα trafficking και οι προαγωγοί τους προκαλούν συχνά σοβαρά επεισόδια.

Εφιάλτης που κάνει κύκλους, από γειτονιά σε γειτονιά. Είναι τέτοιο το μέγεθος, τέτοιο το βάθος της κρίσης, τόσο μεγάλη η απόγνωση, που δεν έχει να πεις τίποτε. Μόνο να σκεφτείς βαθιά.