Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘μπαρ’

Του Μπ. Πολυχρονιάδη, στην Ελευθεροτυπία

ΤΟ ΕΝΑ ΜΕΤΑ το άλλο μπαίνουν τα λουκέτα στα μπαρ και τις καφετέριες της πάλαι ποτέ «διασκεδασούπολης» στην περιοχή του Ψυρρή.

Την περασμένη εβδομάδα η «Οικονομία» κατέγραψε σε τέσσερις από τους πιο «κεντρικούς» δρόμους της περιοχής περισσότερα από 30 κλειστά καταστήματα, είτε πλήρως εγκαταλελειμμένα, είτε με ενοικιαστήρια στα τζάμια και μόλις 16 ανοικτά, χωρίς όμως πελατεία.

Η αύξηση της εγκληματικότητας, οι νέες πιάτσες σε Γκάζι-Πανόρμου, τα «δικά μας λάθη», όπως λένε οι επιχειρηματίες, και εσχάτως η οικονομική κρίση αποτελούν τις τέσσερις βασικές αιτίες που ο κόσμος έπαψε να επισκέπτεται την περιοχή, σύμφωνα με τους εναπομείναντες καταστηματάρχες. Παρ’ όλο, όμως, που τα ξενοίκιαστα μαγαζιά είναι πολλά και η ζήτηση μικρή, τα ενοίκια στου Ψυρρή έχουν πέσει ελάχιστα και δείχνει να έχει μεγάλο ρίσκο το ποντάρισμα στην «ανάσταση» της συγκεκριμένης γειτονιάς.

ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Γκέτο στο κέντρο της πόλης

Το κλείσιμο, πριν από έναν χρόνο περίπου, του «Bar Guru Bar» σήμανε την εκκίνηση για το ντόμινο «λουκέτων» που ακολούθησε, στου Ψυρρή.

Με τη διαφορά ότι ο ιδιοκτήτης του, Κων. Ζουγανέλης, δεν το έκλεισε λόγω οικονομικού προβλήματος αλλά από την ανησυχία του μη χάσει κάποιος πελάτης του τη… ζωή του σε ληστεία.

Η πλατεία Θεάτρου, όπου βρισκόταν επί δώδεκα χρόνια το μαγαζί του, εκτός από κέντρο εμπορίας ναρκωτικών και πιάτσα εκδιδόμενων γυναικών είχε γίνει τα τελευταία δυο-τρία χρόνια και πεδίο δόξης λαμπρό για ληστείες, διαρρήξεις αυτοκινήτων κ.ο.κ.

«Πώς γίνεται να διασκεδάζει ο κόσμος σε ένα μαγαζί και απ’ έξω να αργοπεθαίνουν άνθρωποι από τα ναρκωτικά;» εξακολουθεί να λέει έως σήμερα ο ίδιος, που, βλέποντας τι συνέβαινε, ένιωθε ότι έπρεπε να κλείσει. Το κατέβασμα των ρολών επισπεύθηκε όταν μια πελάτισσά του έπεσε θύμα ληστείας υπό την απειλή πιστολιού.

Η περίπτωση του Κων. Ζουγανέλη, όμως, δεν είναι τόσο απλή, αφού ο ίδιος έχει κινήσει νομικές διαδικασίες κατά του ελληνικού κράτους. Και αυτό επειδή όσο βρισκόταν σε λειτουργία το μαγαζί του ο ίδιος είχε γνωστοποιήσει προς όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες (αστυνομία, Δήμο Αθηναίων κ.ά.) τα προβλήματα που υπήρχαν στην περιοχή και τα οποία του προκαλούσαν βλάβη, χωρίς όμως να υπάρξει ουσιαστικό ενδιαφέρον και, πόσω μάλλον, αποτέλεσμα στην αντιμετώπισή τους.

Είχε στείλει, μάλιστα, μέχρι και εξώδικα στο υπουργείο Υγείας, στο υπουργείο -τότε- Δημόσιας Τάξης και στο υπουργείο Δικαιοσύνης. Ολα τού είχαν απαντήσει και όλα διαπίστωναν στις απαντήσεις τους τα προβλήματα που τους επεσήμαινε. Τελικά, όμως, μετά από εύλογο χρονικό διάστημα μέσα στο οποίο περίμενε να παρθούν μέτρα, έκλεισε η επιχείρηση και τώρα ζητάει να αποζημιωθεί για την απώλεια των κερδών που ενδεχομένως να είχε αλλά και για τη ζημιά που καταγράφεται στους δημοσιευμένους ισολογισμούς κατά τα έτη που εντάθηκαν τα προβλήματα στην περιοχή.

Πριν από δύο εβδομάδες περίπου έκλεισε ακόμη ένα από τα γνωστότερα μαγαζιά της περιοχής, το «Soul» της οδού Ευριπίδου. Το μαγαζί έγινε γυαλιά καρφιά από 30-40 αγνώστους, σε ώρα που δεν βρισκόταν σε λειτουργία.

ΚΤΗΜΑΤΑΓΟΡΑ

Μισθώματα στα ύψη και άδειες ούτε για δείγμα

Με την κρίση σε πλήρη εξέλιξη θα περίμενε κάποιος ότι οι τιμές των ακινήτων στην περιοχή του Ψυρρή θα είχαν πάρει την κατηφόρα. «Μπα, οι ιδιοκτήτες δεν βάζουν μυαλό και, με μικρές μόνο αποκλίσεις, εξακολουθούν να ζητούν τα ίδια υψηλά ενοίκια» λέει καταστηματάρχης της περιοχής.

Για παράδειγμα, πριν από πέντε χρόνια όταν η περιοχή ήταν στα «πάνω» της, ένας χώρος 100 τ.μ. νοικιαζόταν με μέση τιμή 3.500 ευρώ το μήνα. «Σήμερα, ο ίδιος χώρος το πολύ-πολύ να δίνεται με 10% χαμηλότερο ενοίκιο και με αδυναμία έκδοσης νέας άδειας υγειονομικού ενδιαφέροντος, σε περίπτωση που ο προηγούμενος επιχειρηματίας έχει παραδώσει την παλιά» λέει ο ίδιος καταστηματάρχης.

«Τώρα και να θες να πουλήσεις την επιχείρησή σου σε άλλον, ουσιαστικά δεν μπορείς. Ο Δήμος Αθηναίων έχει πάψει να χορηγεί νέες άδειες, οπότε για να μεταβιβαστεί μία επιχείρηση πρέπει ο παλιός ιδιοκτήτης να κρατήσει ένα ποσοστό του μαγαζιού για να εξακολουθήσει να ισχύει η άδεια» συμπληρώνει ο ίδιος.

Με απλά λόγια, ούτε οι τιμές των ακινήτων πέφτουν, ούτε νέα μπαρ μπορούν ν’ ανοίξουν εκεί όπου βρίσκονταν αυτά που έκλεισαν. Εκτός, βέβαια, κι αν λειτουργήσουν χωρίς την απαραίτητη άδεια, πράγμα που συνέβαινε όλα αυτά τα χρόνια με πολλά μαγαζιά στου Ψυρρή.

Ορισμένοι καταστηματάρχες του Ψυρρή, πάντως, εδώ και δύο χρόνια συζήταγαν μεταξύ τους ότι ορισμένα πράγματα που συνέβαιναν από τότε στην περιοχή ήταν… ανεξήγητα: γίνονταν τακτικότατοι έλεγχοι νομιμότητας στα μαγαζιά, δίνονταν κλήσεις για παράνομο παρκάρισμα και η περιοχή βρισκόταν πάντα σε κλοιό… αλκοοτέστ. Ολα αυτά καλώς και γίνονταν λένε, αν και σε άλλες «διασκεδασουπόλεις» δεν ήταν ίδια η ένταση των ελέγχων. Και με τη διαφορά επίσης, όπως επισημαίνουν οι ίδιοι καταστηματάρχες, ότι για το εμπόριο ναρκωτικών στη Μενάνδρου, την πορνεία στην Ευριπίδου και τις ληστείες στους γύρω δρόμους δεν γίνονταν και πολλά πράγματα.

Θεωρία συνωμοσίας ή όχι, τους προβληματίζει πάντως το γεγονός ότι ήδη γνωστοί επιχειρηματίες «βολιδοσκοπούν» ακίνητα από τη Σωκράτους μέχρι και την πλατεία Θεάτρου.

Γρήγορη άνοδος, ραγδαία πτώση στου Ψυρρή

ΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ του 1980 αρκετοί καλλιτέχνες έστησαν στου Ψυρρή τα ατελιέ τους επειδή τα ενοίκια ήταν πολύ χαμηλά σε σχέση με άλλες γειτονιές του κέντρου της Αθήνας.

Οι άνθρωποι αυτοί, μάλιστα, ήλπιζαν ότι η περιοχή θα έπαιρνε έναν άλλον χαρακτήρα, λόγω και της γραφικότητάς της, και ότι θα μπορούσε να εξελιχθεί σε «Σόχο της Αθήνας».

Περί τα τέλη της δεκαετίας του ’90, μία σειρά από αποφάσεις του τότε ΥΠΕΧΩΔΕ και του Δήμου της Αθήνας άνοιγαν το δρόμο για να φυτρώσουν σαν μανιτάρια τα μπαρ και τα κλαμπ. Λέγεται, μάλιστα, ότι το πιο σημαντικό έγγραφο της εποχής εκείνης ήταν ένα προεδρικό διάταγμα του 1998 «Περί καθορισμού χρήσεων γης και ειδικών όρων και περιορισμών δόμησης στην περιοχή Ψυρρή-Κέντρου (Ομόνοιας)», το οποίο δεν όριζε κάποια ζώνη αμιγούς κατοικίας, ενώ δεν περιείχε περιορισμούς για τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος (καφετέριες, μπαρ, εστιατόρια κ.ά.). Τότε οι κάτοικοι υποστήριζαν ότι έπρεπε να υπάρχει απόσταση 50 μέτρων μεταξύ δύο κέντρων διασκέδασης).

Ετσι, η περιοχή του Ψυρρή έφτασε να αποτελεί για περίπου δέκα χρόνια τη σημαντικότερη «βιομηχανία» διασκέδασης στην Αθήνα, με περίπου 150 καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος («πολιτιστικά κέντρα») σε λιγότερο από δύο τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Μακρύς κατάλογος

Τώρα, είναι ζήτημα αν στην ευρύτερη περιοχή λειτουργούν τα μισά. Στην οδό Αριστοφάνους, για παράδειγμα, έχουν βάλει λουκέτο δέκα μαγαζιά, δύο παραμένουν κλειστά τις καθημερινές και μόνο δύο μικρά μπαρ βρίσκονται σε κανονική λειτουργία. Στην οδό Καραϊσκάκη μόνο το Cubanita και ο φούρνος -πλέον- με τα κουλούρια είναι ανοικτά τις καθημερινές, ενώ ρολά έχουν κατεβάσει πέντε μαγαζιά συν δύο στο στενάκι της Μίκωνος.

Αλλα έξι μαγαζιά με λουκέτο βρίσκονται επί της οδού Μιαούλη, όπου οκτώ ωστόσο παραμένουν ανοικτά. Ανάμεσά τους βέβαια είναι τα τρία «ρακομελάδικα», τα οποία πάντως δεν έχουν την ίδια κίνηση που είχαν παλαιότερα.

Τέσσερα κλειστά και έξι ανοικτά ήταν τα μαγαζιά της Αγίων Αναργύρων. Παρ’ όλο που ο συγκεκριμένος δρόμος παραμένει από τους πιο «ζωντανούς» στην περιοχή, εν τούτοις και εκεί η κίνηση είναι μειωμένη. Λουκέτα, όμως, έχουν μπει και σε μαγαζιά που βρίσκονται επί της πλατείας Ηρώων, καθώς και σε άλλους -πολυσύχναστους στο παρελθόν- δρόμους, όπως στη Σαρρή, στη Λεπενιώτου κ.ά.

Η επισκεψιμότητα στην περιοχή ξεκίνησε να φθίνει προ τριετίας περίπου για τέσσερις βασικούς λόγους:

*Στις οδούς -εισόδους της περιοχής- όπως η Μενάνδρου, η Ευριπίδου και η Σοφοκλέους υπήρξε μεγάλη αύξηση της εγκληματικότητας. Πριν φτάσει αυτή να αγριέψει και να πάρει τη μορφή ένοπλων ληστειών, είχε γίνει «κουραστική» για τους θαμώνες των μαγαζιών της περιοχής η αγωνία μήπως βρουν ανοικτό το αυτοκίνητό τους το πρωί. Ετσι, πολλοί το έδιναν στα πάρκινγκ επιβαρύνοντας με επιπλέον 10 ευρώ τη βραδινή τους έξοδο.

*Οταν, λοιπόν, όλο και περισσότερος κόσμος έλεγε «τι να πάμε να κάνουμε στου Ψυρρή, θα μας ανοίξουν το αμάξι», άνθιζε χάρις στο μετρό το Γκάζι αλλά και η νέα πιάτσα με καφέ και μπαρ στην οδό Πανόρμου στους Αμπελόκηπους. Οι νέες πιάτσες με τα νέα στέκια τράβηξαν τον κόσμο. Αλλωστε, όπως αναφέρει η θεωρία του μάρκετινγκ, όλα τα προϊόντα έχουν έναν κύκλο ζωής και αν δεν ανανεωθούν θ’ αντικατασταθούν από άλλα. Οχι, πάντως, ότι και στις νέες πιάτσες δεν έχει συμβεί ν’ ανοίξουν αυτοκίνητα, αλλά σε κάθε περίπτωση δεν υπάρχει η ίδια ανησυχία για κλοπές και ληστείες.

*Μέσα στις αναδουλειές, λοιπόν, οι καταστηματάρχες του Ψυρρή άρχισαν να κάνουν την αυτοκριτική τους. «Πουλάγαμε πολύ ακριβά τα ποτά και πολλά ήταν και μπόμπες», «οι τιμές στα φαγητά ήταν υψηλές και η ποιότητα χαμηλή» κ.λπ. Πράγματα, δηλαδή, που συμβαίνουν και σήμερα στις άλλες πιάτσες οι καταστηματάρχες τα σκέφθηκαν στου Ψυρρή αφού ο κόσμος έφυγε και τα μισά μαγαζιά έκλεισαν.

*Η οικονομική κρίση που πλήττει τους τελευταίους μήνες την Ελλάδα έδωσε το τελειωτικό χτύπημα στου Ψυρρή. Δηλαδή ενώ η κίνηση ήταν ούτως ή άλλως πεσμένη για τους λόγους που αναφέρονται παραπάνω, ακόμη και εκείνοι που εξακολουθούσαν να βγαίνουν στην περιοχή περιόρισαν τις βόλτες τους λόγω έλλειψης χρημάτων. Οπως έγραφε η «Κ.Ε.» την περασμένη εβδομάδα, έρευνες έχουν δείξει ότι το πρώτο πράγμα από το οποίο «έκοψαν» οι Ελληνες για να αντεπεξέλθουν στην οικονομική στενότητα είναι η ψυχαγωγία. Επίσης, τα στοιχεία από τις εταιρείες αλκοολούχων ποτών δείχνουν ότι η πτώση της κατανάλωσης στα μαγαζιά έχει πέσει κατά 20%.

Από την κατρακύλα της «βιομηχανίας διασκέδασης» στου Ψυρρή δεν έχασαν μόνο οι επιχειρηματίες. Αλλωστε, σε πολλές περιπτώσεις -το λένε και οι ίδιοι- ευθύνονται και αυτοί για ό,τι έγινε. Το κακό είναι, όπως θα ίσχυε και για ένα οποιοδήποτε εργοστάσιο που κλείνει κάποιες γραμμές παραγωγής, οι εκατοντάδες άνθρωποι που εργάζονταν ως σερβιτόροι, μπάρμεν, μουσικοί, μάγειρες και καθαριστές στις επιχειρήσεις αυτές. Ανθρωποι που είτε δούλευαν με πλήρη ή μερική απασχόληση ζούσαν από αυτή τη δουλειά και τώρα αρκετοί βρίσκονται στον μακρύ κατάλογο του ενός εκατομμυρίου ανέργων της Ελλάδας.

Ο μόνος, επί του παρόντος, που δείχνει να εμπιστεύεται την περιοχή επεκτείνοντας τις δραστηριότητές του είναι ο ιδιοκτήτης του παρασκευαστηρίου κουλουριών στην οδό Καραϊσκάκη, που καταλαμβάνει πλέον μία γωνία ολόκληρη με το ολοκαίνουριο πρατήριο άρτου δίπλα στο παλιό του μαγαζάκι.

Read Full Post »

Δύο χρόνια Μεταξουργείο, Κεραμεικός… (συμπληρώνονται στις 17/02)

…μια νέα χρονιά και δεκαετία…

… ένας απολογισμός των αλλαγών που έχουν συντελεστεί στην περιοχή, μάλλον, επιβάλλεται…:

Ανάπλαση Πλατείας Αυδή

Αν και δεν έγινε ποτέ αυτό που αναφέρεται στο site του δήμου («Ο εμπλουτισμός του πρασίνου έχει γίνει με τη φύτευση συνολικά 39 δένδρων, 112 θάμνων και χλοοτάπητα έκτασης 1.100τ.μ.»)

Δημοτική Πινακοθήκη

Μέσα στο 2010 αναμένεται να ολοκληρωθούν από τον Δήμο Αθηναίων οι εργασίες μετασκευής του ιστορικού, πλινθόχτιστου συγκροτήματος του Μεταξουργείου σε νέα έδρα της Δημοτικής Πινακοθήκης.

Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Στεγάζεται στο παλιό θερινό σινεμά Λαΐς (Ιερά Οδός & Μεγάλου Αλεξάνδρου).

Θέατρα, γκαλερί

Ο συνολικός αριθμός τους, πλέον, στην περιοχή πρέπει να προσεγγίζει, ίσως και να ξεπερνά, το 30.

Μετανάστες

Πολλά αραβικά μαγαζιά (παντοπωλεία, internet cafe, εστιατόρια) υπάρχουν πλέον στην περιοχή.

Παράλληλα κινέζικα καταστήματα ένδυσης και διατροφής ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια. Όπως και για πολλούς Έλληνες, ακόμα περισσότερο για τους Κινέζους… Φ.Π.Α. = Φόρος Προς Αποφυγή.

Γκράφιτι

Πολλά! Κάποια απ’όλα, θα τα βρείτε εδώ: 1, 2, 3, 4

Guerilla gardening

Το πράσινο αντάρτικο στις αθηναϊκές γειτονιές

Τιμές ενοικίων/ πωλητηρίων

Παρά την κρίση, οι μεγάλες προσδοκίες «σκοτώνουν» το value for money.

Μπαρ, εστιατόρια

Ευτυχώς δεν παρατηρείται το δράμα που συναντά κάποιος στο Γκάζι, αλλά ιδιαίτερα στο κομμάτι που οριοθετείται μεταξύ Θερμοπυλών και Ιεράς Οδού, κάθε ελεύθερο τετραγωνικό δρόμου και πεζοδρομίων μετατρέπεται σε ένα απέραντο πάρκινγκ.


Άστεγοι

Κάθε πλατεία και εγκαταλελειμμένο κτίριο έχουν τους δικούς τους.

Εγκληματικότητα, ναρκωτικά, πορνεία

Το παζλ της παρανομίας είναι πολύχρωμο, με διαφορετικές «περιοχές ευθύνης» και ακούει σε διαφορετικά ονόματα. Θρυμματισμένα τζάμια αυτοκινήτων, διαρρήξεις και μικροκλοπές παραμένουν σε καθημερινή βάση…

Συμπέρασμα;

Το Μεταξουργείο και ο Κεραμεικός αλλάζουν. Παλινδρομούν μεταξύ αναβάθμισης και υποβάθμισης, δέχονται θετικές και αρνητικές επιρροές από τις γειτονικές περιοχές (Ομόνοια, Ψυρρή, Γκάζι). Έχουν πολλά ετερόκλητα στοιχεία που έχουν τη σπάνια ιδιότητα να σε ξενερώνουν και να σε γοητεύουν ταυτόγχρονα.

Στο blog Μεταξουργείο, Κεραμεικός παρουσιάζονται κυρίως άρθρα άλλων συντακτών που αφορούν στη ζωή και στην καθημερινότητα στην περιοχή αυτή, αλλά και στην Αθήνα, γενικότερα. Αντίθετα, οι φωτογραφίες και τα βίντεο είναι του συντάκτη. Διατηρώντας αυτή την προσέγγιση, κλείνω με δύο post που θεωρώ ότι αποτελούν μια καλή αρχή για προβληματισμό και διάλογο, μια εικόνα, και ένα βίντεο με χαρακτηριστικές φωτογραφίες από την περιοχή.

Μεταξουργείο-Κεραμεικός: Μύθοι και πραγματικότητα

η ήττα

Be your own Superman ή γίνε εσύ η αλλαγή που θέλεις να δεις.


Read Full Post »

Της Α. ΚΑΡΙΜΑΛΗ στο Έθνος.

Καμία άδεια δεν θα χορηγεί πλέον ο Δήμος Αθηναίων για τη λειτουργία καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος στις «κορεσμένες» οδούς της πόλης, στις οποίες βρίσκονται πληθώρα μπαρ, καφέ και μεζεδοπωλείων.

Ταυτόχρονα, στις 27 και 28 Φεβρουαρίου ξεκινά πιλοτικά η απαγόρευση κυκλοφορίας των οχημάτων στην περιοχή του Ψυρρή, κάθε Παρασκευή και Σάββατο από τις 7.00 το απόγευμα μέχρι τις 3.00 τα ξημερώματα.

Οι ρυθμίσεις που υλοποιούνται ύστερα από απόφαση του δημάρχου Ν. Κακλαμάνη πρόκειται να συζητηθούν την ερχόμενη Δευτέρα στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Αθηναίων.

Ειδικότερα, η αναστολή των αδειών καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος, σύμφωνα με την εισήγηση της δημοτικής αρχής, αφορά ολόκληρη την περιοχή του Κολωνακίου, τις οδούς Ηρακλειδών, Αποστόλου Παύλου και Ακάμαντος στο Θησείο, τη Λεωφόρο Υμηττού στο Παγκράτι, καθώς και τις οδούς Βουτάδων και Τριπτολέμου στο Γκάζι.

Οι αιτίες που οδήγησαν τη δημοτική αρχή στη λήψη της συγκεκριμένης απόφασης, όπως ανέφερε στο «Εθνος» ο αρμόδιος αντιδήμαρχος κ. Α. Παπαδάκης, ήταν η ηχορρύπανση, ο κυκλοφοριακός φόρτος, τα εκατοντάδες παράνομα παρκαρισμένα οχήματα, αλλά και οι έντονες διαμαρτυρίες των μόνιμων κατοίκων.

«Είχε φτάσει η κατάσταση στο απροχώρητο και έπρεπε να ληφθούν άμεσα μέτρα», τόνισε χαρακτηριστικά ο κ. Παπαδάκης, αναφέροντας παράλληλα ότι η συγκεκριμένη πρόταση εξετάζεται από τις αρμόδιες υπηρεσίες τους τελευταίους τέσσερις μήνες.

Παράλληλα διευκρίνισε ότι δεν πρόκειται να θιγούν τα καταστήματα που ήδη λειτουργούν, ενώ θα δοθούν κανονικά οι άδειες που έχουν υποβληθεί μέχρι τώρα. Το μέτρο θα αρχίσει να ισχύει από την ψήφισή του και μετά κι αφού γίνουν οι απαραίτητες ανακοινώσεις.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η αναστολή των αδειών δεν θα ισχύσει στην περιοχή του Ψυρρή κι αυτό γιατί, όπως εξήγησε ο κ. Παπαδάκης, η συγκεκριμένη αρμοδιότητα ανήκει στο ΥΠΕΧΩΔΕ, ενώ ο δήμος απλώς συνηγορεί.

Αναφορικά με την απαγόρευση της κυκλοφορίας των οχημάτων στου Ψυρρή, αυτήν θα την εποπτεύουν 40 δημοτικοί αστυνομικοί, οι οποίοι θα βρίσκονται στις εισόδους που οδηγούν στην περιοχή. Η είσοδος θα επιτρέπεται μόνο στους μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι διαθέτουν ήδη τις απαιτούμενες κάρτες.

Σημειώνεται ότι η απαγόρευση κυκλοφορίας οχημάτων είχε εφαρμοστεί για πρώτη φορά, πριν από έναν χρόνο, στην οδό Περσεφόνης στο Γκάζι.

Σχετικό, παλαιότερο, post εδώ.

Στο Βήμα (Σάββατο 25 -03- 2006).

Read Full Post »

Tου Δημήτρη Ρηγόπουλου, στην Καθημερινή.

Ολο και πιο συχνά συλλαμβάνω τον εαυτό μου να βρίσκεται σε γειτονιές που αγνοούσε: στο Μεταξουργείο, στο Γκάζι, στον Βοτανικό. Ακόμα συχνότερα διαβάζω για επενδυτικά σχέδια στις ίδιες περιοχές. Και, παραδόξως, δεν είναι τα συνήθη που θα περίμενε κανείς: δηλαδή, καφέ, εστιατόρια, μπαρ κ.λπ. Μια νεόκοπη αγορά «λοφτ» επεκτείνεται διαρκώς, μεταγγίζοντας στις υποβαθμισμένες γειτονιές νέο αίμα: καλλιτέχνες, ορκισμένοι εργένηδες, αιώνιοι έφηβοι, εγχώρια golden boys δοκιμάζουν μια νέα καθημερινότητα με φόντο ένα ημιδιαλυμένο τοπίο από παλιά εργοστάσια, ρημαγμένα σπίτια, κάποιες μάντρες, πολλά νέα στέκια της μόδας και σκόρπιες μεταβιομηχανικές πολυκατοικίες. Μόλις πριν από δύο εβδομάδες ανακοινώθηκε ένα από τα πιο φιλόδοξα σχέδια για την κατασκευή συγκροτήματος πολυτελών κατοικιών στις παρυφές του Βοτανικού. Σε ποιους απευθύνεται;

Προσπαθώ ειλικρινά να συμμεριστώ το κλίμα αισιοδοξίας που αναδύει η αποφασιστικότητα των επενδυτών (σε χαλεπούς καιρούς) και το χαρούμενο ποτάμι στους δρόμους του Γκαζιού. Σίγουρα προτιμώ έναν καλοφωτισμένο δρόμο με εστιατόρια και μπαρ, παρά ένα σκοτεινό, ρημαγμένο σοκάκι. Είναι καλό για την Αθήνα που ξεχασμένες εφεδρείες της πόλης επανέρχονται στη ζωή. Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να απολαμβάνει το μεταμεσονύχτιο μποτιλιάρισμα της οδού Πειραιώς.

Αλλά η μετατόπιση του κέντρου βάρους από την πλατεία Συντάγματος νοτιότερα της Ομόνοιας δημιουργεί προβλήματα που σήμερα δεν κρύβονται με τίποτα. Το θέμα διαχείρισης του αυξημένου κυκλοφοριακού φόρτου είναι το ελάχιστο. Και είναι ο τομέας που το κράτος τα έχει πάει σχετικά καλύτερα με την επέκταση του μετρό προς τον Κεραμεικό και τον Ελαιώνα. Οι κοινωνικές αναμοχλεύσεις που δημιούργησε το άνοιγμα της Αθήνας στον παλιό της ξεχασμένο εαυτό, μας φέρνει υποχρεωτικά αντιμέτωπους με μια οδυνηρή καθημερινότητα, δραματικα οικεία μόνο σε όσους ζουν νυχθημερόν στις συγκεκριμένες περιοχές. Ολοι οι υπόλοιποι είμαστε περαστικοί και ελάχιστα ενοχλούμαστε από τις επιμέρους παραδρομές που υποπίπτουν στην αντίληψή μας, ενταγμένες, ούτως ή άλλως, σε μια εξαιρετικά βολική «γραφικότητα». Μιλάμε για τα ανεξέλεγκτα ναρκωτικά, την πορνεία, το παράνομο εμπόριο, προβλήματα που φυσικά (και ευτυχώς) δεν μπορεί να ταυτιστούν γεωγραφικά με όλες τις γειτονιές νότια της Ομόνοιας. Ο κανόνας είναι ότι όπου ευδοκιμεί η βιομηχανία της βραδινής διασκέδασης (Ψυρρή, Γκάζι κ.ά.) τα ζητήματα οξυμένης παραβατικότητας μοιάζουν σημαντικά εξασθενημένα. Καθόλου καθησυχαστικό συμπέρασμα, αν απηχεί, όντως, την πραγματικότητα (εδώ μεταφέρουμε μόνο μια προσωπική αίσθηση).

Καλό είναι η Αθήνα να μην έχει να επιλέξει ανάμεσα σε ασφαλείς διασκεδασουπόλεις και ανασφαλή γκέτο, που εξελίχθηκαν σε γκέτο επειδή ακριβώς δεν παραδόθηκαν στη βιομηχανία της νύχτας. Εχουμε τη μεγάλη ευκαιρία να ξαναστήσουμε πραγματικές γειτονιές με πραγματικά σπίτια και πραγματικούς, κανονικούς, ευχαριστημένους ανθρώπους δύο βήματα από την Ομόνοια. Σε λίγα χρόνια θα κριθούμε από τους επόμενους για το τι καταφέραμε.

 

Read Full Post »

Της Ξένιας Kουναλάκη, στην  Καθημερινή.

Η «ελεύθερη πόλη της Κριστιάνια» στην Κοπεγχάγη ξεκίνησε σαν μία αστική ουτοπία, ένα κοινωνικό πείραμα στις αρχές της δεκαετίας του ’70. Μία κοινότητα χίπηδων, καλλιτεχνών, ακτιβιστών και απόκληρων κατέλαβαν παλιές στρατιωτικές αποθήκες και κατασκεύασαν στην καρδιά της δανέζικης πρωτεύουσας μία σειρά από αναρχικές, αυτοσχέδιες κατοικίες, ανακηρύσσοντας ταυτόχρονα την ανεξαρτησία τους. Αυτήν την Τετάρτη ωστόσο η περιοχή έγινε πάλι θέατρο συγκρούσεων ανάμεσα σε κατοίκους της Κριστιάνια και την αστυνομία. Τουλάχιστον 15 άνθρωποι συνελήφθησαν και δύο αστυνομικοί τραυματίστηκαν, όταν οι δυνάμεις ασφαλείας επιχείρησαν να απομακρύνουν καταληψίες από ένα κτίριο της Κριστιάνια. Οι αρχές διαπιστώνουν ότι η αξία της γης στην περιοχή έχει πολλαπλασιαστεί και πως δεν μπορούν να αφήσουν τα φιλέτα γης σε ένα μάτσο ρακένδυτους, εναλλακτικούς τύπους, που δεν έχουν ιδέα τι εστί real estate. Oι συγκρούσεις αποτελούν ένα ακόμη επεισόδιο στην εκστρατεία ανάπλασης των διεθνών μητροπόλεων, που ενίοτε ισοδυναμούν με σιωπηλές εθνοκαθάρσεις. Στο όνομα του «εξευγενισμού» υποβαθμισμένων γειτονιών, απειλούνται με έξωση ολόκληρες πληθυσμιακές ομάδες στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις.

Πριν από λίγους μήνες δημιουργήθηκε στο Facebook ομάδα με τίτλο «Σώστε την Αστόρια», που καλεί τα μέλη της να εμποδίσουν την επέλαση μπαρ και αβάν γκαρντ γκαλερί στο προπύργιο της ελληνοαμερικανικής κοινότητας της Νέας Υόρκης. Θεωρητικά ουδείς θα αντιδρούσε στην ανάπλαση υποβαθμισμένων συνοικιών, όπως το Χάρλεμ, το Μπρονξ και το Κουίνς στη Νέα Υόρκη. Αρκεί αυτό να μην προκαλεί την απομάκρυνση των Αφροαμερικανών και των βιοπαλαιστών Ελληνοαμερικανών αντίστοιχα.

Παρόμοια εκστρατεία ανάπλασης με μεγάλο κοινωνικό κόστος βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη στον Κεραμεικό και το Μεταξουργείο, όπου οι «ταβέρνες με άποψη» και τα lofts ξεπηδούν ανάμεσα σε καταυλισμούς αθιγγάνων, βουλκανιζατέρ και ναπολιτάνικες μπουγάδες μεταναστών. Το γεγονός ότι η Αθήνα προσβλήθηκε από την παιδική ασθένεια του gentrification – του αστικού «εξευγενισμού» – είχαν επισημάνει αρχιτέκτονες με αφορμή την έκθεση Destroy Athens πριν από δύο χρόνια. Στο πλαίσιο επενδυτικού σχεδίου για την πραγματοποίηση της φιλόδοξης έκθεσης είχαν αγοραστεί κτίρια από έναν επενδυτή και ακολούθησε ο εκτοπισμός των ενοίκων τους για να μπορέσουν να είναι άδεια στην έναρξη της Μπιενάλε της Αθήνας .

«Μας δημιουργήθηκαν κάποια βασικά ερωτήματα όπως: τι χρήση είχαν πριν οι χώροι αυτοί; Οι κάτοικοί τους τι έγιναν; Πού πήγαν; Τι θα γίνουν μετά; Ποιοι είναι οι ιδιοκτήτες;», ήταν μερικά από τα υπαρξιακά ερωτήματα, που έθεσε η Ελένη Τζιρτζιλάκη, αρχιτεκτόνισσα και ιδρυτικό μέλος των αρχιτεκτονικών ομάδων «Urban Void» (Αστικό Κενό) και «Δίκτυο Νομαδική Αρχιτεκτονική». Οι απορίες της παραμένουν αναπάντητες, η Κριστιάνια αδειάζει και στην Αστόρια δεν βρίσκεις σουβλάκι να φας.

Read Full Post »

Tου Σπύρου Κάραλη, από την Καθημερινή

Με τον Οκτώβριο προ των πυλών, οι «μεγάλες πίστες» είναι έτοιμες να ανοίξουν, προς τέρψιν των θαμώνων αλλά και προς μεγάλη απογοήτευση των κατοίκων σε Κεραμεικό, Γκάζι και Μεταξουργείο, η ζωή των οποίων δοκιμάζεται από την «ασύδοτη» λειτουργία αναρίθμητων κέντρων που λειτουργούν στην ευρύτερη περιοχή.

Αφόρητη ηχορρύπανση εκτός ορίων και ωραρίων, πλήρης κατάληψη δρόμων και πεζοδρομίων με τραπεζοκαθίσματα που αποκλείουν τη διέλευση πεζών και ατόμων με ειδικές ανάγκες, καταπάτηση κάθε έννοιας δημόσιου χώρου από παρκαδόρους, σκουπίδια και βία. Αυτή είναι η μία όψη των περιοχών αυτών. Η άλλη ανήκει στο real estate και σε κατασκευαστικές εταιρείες που τα τελευταία χρόνια επενδύουν συστηματικά σε κατοικίες, loft, κτίρια γραφείων, πολυχώρους, μεταμορφώνοντας τις άλλοτε λαϊκές γειτονιές σ’ ένα παζλ πλούτου, μαζικής διασκέδασης, εναλλακτικής κουλτούρας και ελιτίστικης αισθητικής. Σε αυτό το θολό αστικό τοπίο, όσοι ακόμη νοιάζονται για τη διατήρηση του παραδοσιακού χρώματος, αντιδρούν στη μετάλλαξη, ζητώντας να μπει φραγμός, κινητοποιούνται, διαδηλώνουν αλλά οι διαμαρτυρίες –ω του θαύματος– πέφτουν πάντοτε στο κενό καθώς οι αρμόδιοι που δεν είναι και λίγοι (Δήμος, Νομαρχία, Αστυνομία) περιορίζονται σε διαβεβαιώσεις χωρίς αντίκρισμα, ενώ η κατάσταση διαιωνίζεται.

Αυθαιρεσίες

Κατά την περσινή περίοδο, μόνον από ελέγχους της Νομαρχίας Αθηνών βρέθηκαν οκτώ μεγάλα κέντρα (ΟΠΕΡΑ, ΝΟΤΕΣ, ΠΛΑΤΟ, MUSIC ROOM, VOICE, VOX, ΑΚΤΗ ΠΕΙΡΑΙΩΣ, ΕΝ ΑΣΤΡΩΝ) να λειτουργούν χωρίς άδεια.

«Γιατί διαμαρτύρεστε αφού στο τέλος θα φύγετε κι εσείς; Αυτό λένε οι επιχειρηματίες και μας το λένε κατάμουτρα γιατί έχουν πλάτες και ισχυρές διασυνδέσεις σε μηχανισμούς και κέντρα εξουσίας, μιλούν εκ του ασφαλούς. Πριν από περίπου δύο χρόνια λάβαμε υποσχέσεις από τη νέα δημοτική αρχή ότι η κατάσταση θα ελεγχθεί αλλά αντί γι’ αυτό πριμοδότησαν τους επιχειρηματίες και πλέον, με μια απλή αίτηση στον Δήμο ένα μαγαζί μπορεί να λειτουργεί μέχρι να εκδοθεί η σχετική άδεια, που σημαίνει νέα κέντρα, νέες αυθαιρεσίες» λέει στην «Κ» η πρόεδρος του τοπικού πολιτιστικού συλλόγου «Μέγας Αλέξανδρος» κ. Βασιλική Μπάρκα, συμπληρώνοντας με πίκρα «δεν υπάρχει χώρος για εμάς, είμαστε ανεπιθύμητοι στην ίδια μας τη γειτονιά».

«Είναι παντελής η απουσία ελεγκτικών οργάνων και πάγια η μετακύλιση ευθυνών από Αστυνομία σε Δήμο – Νομαρχία και αντίστροφα. Στην πραγματικότητα είναι όλοι συνυπεύθυνοι διότι ανέχονται αυτήν την κατάσταση και ενώ κάθε βράδυ προσβάλλεται άγρια η ανθρώπινη προσωπικότητα, ο νόμος κλείνει τα μάτια επιτρέποντας στα συμφέροντα να κάνουν ό,τι θέλουν» τονίζει στην «Κ» ο πρώην πρόεδρος του συλλόγου κ. Σπύρος Πηλίτσης. «Υπό το πρόσχημα ενός δυναμικού εξωραϊσμού η ιστορική μνήμη ακυρώνεται» σημειώνει η αρχιτέκτων κ. Ολγα Μπαλαούρα, της οποίας η διπλωματική εργασία είχε σαν θέμα αυτές τις γειτονιές και τη νέα αστική γεωγραφία όπως διαμορφώθηκε μετά τη ραγδαία επέλαση του real estate και του life style.

Οι «νεομποέμ»

Οπως υπογραμμίζει η κ. Μπαλαούρα, οι παλαιοί κάτοικοι που κατοικούν ή εργάζονται στην περιοχή είναι αυτοί που αντιστέκονται στο μέτωπο του «εξωραϊσμού». Οι νέοι τώρα κάτοικοι ανήκουν κυρίως στον χώρο της διανόησης που μετακόμισαν εκεί ελκόμενοι από τη γοητεία που εξέπεμπε η ιστορικότητα της περιοχής και με την εκτίμηση ότι σιγά σιγά θα αναβαθμιστεί. Δυστυχώς, όμως, οι νέοι κάτοικοι, πλην εξαιρέσεων, δεν υπερασπίστηκαν τον τοπικό χαρακτήρα, αλλά αντιθέτως ενίσχυσαν ακούσια ή εκούσια τις βιομηχανίες διασκέδασης και real estate. Οι «νεομποέμ» επιχειρηματίες από την πλευρά τους, επιχείρησαν να μεταφέρουν, διασκευασμένη φυσικά, την αύρα της βερολινέζικης πειραματικής σκηνής και της νέας καλλιτεχνικής πρωτοπορίας στις πρώην εργατικές συνοικίες του Λονδίνου.

«Ψαγμένοι» επιχειρηματίες με δικούς τους προβληματισμούς γύρω από τη φυσιογνωμία της περιοχής σε συνδυασμό με τη βιωσιμότητα της επιχείρησής τους άνοιξαν θέατρα και χώρους τέχνης, η πελατεία των οποίων μετά επισκεπτόταν λαϊκά ταβερνάκια της περιοχής και «εναλλακτικά» μπαρ. Αυτή η «νεομποέμ ατμόσφαιρα» προσέλκυσε και μια τεράστια επένδυση καθώς εξεζητημένα μαγαζιά μεσοαστικής κουλτούρας εγκαταστάθηκαν στα παλιά κελύφη της βιομηχανικής παραγωγής ή σε ανακαινισμένα νεοκλασικά. Και τέλος υπάρχουν οι «χωρίς φωνή», αυτοί που πληρώνουν ακριβά τη νέα αστική γεωγραφία, εκείνοι που μένουν σε φτηνές κατοικίες από ανάγκη και όχι από επιλογή και που σταδιακά εκδιώκονται καθώς παράλληλα με τις αντικειμενικές αξίες αυξάνονται και οι εξώσεις.Τα ερείπια ξαναφτιάχνονται για να πωληθούν πανάκριβα στη συνέχεια.

Ρατσιστικές συμπεριφορές στα in μαγαζιά

«Πώς να ενημερώσεις και να ευαισθητοποιήσεις την απόλυτη βλακεία που καθημερινά βλέπουμε να αυξάνεται και να πνίγει τη ζωή μας; Τελικά η διαφορετικότητα είναι ανεκτή και προτιμητέα μόνον εάν είναι ενταγμένη στη μόδα, ντυμένη Trendy ή Emo ή κάτι άλλο, πάντα σχετικό με τον κόσμο των «προοδευτικών» ή «εναλλακτικών», της ψευτοκουλτούρας και του απόλυτου δήθεν…». Το παραπάνω απόσπασμα είναι από καταγγελία της μη κυβερνητικής οργάνωσης «Κλίμακα» ύστερα από περιστατικό σε βάρος ατόμων με ψυχικές διαταραχές, που τα τελευταία πέντε χρόνια ζουν στη Μονάδα Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης «Κέραμος» της περιοχής. Το περιστατικό συνέβη στην πλατεία στον σταθμό του μετρό, που έγινε πολύ γρήγορα από τα πιο «in» της Αθήνας. Τα παιδιά πήγαν να πιουν τον καφέ τους, αλλά οι σερβιτόροι αντί για καφέ τους… σέρβιραν την απόφαση της διεύθυνσης του μαγαζιού ότι δεν είναι ευπρόσδεκτοι, με τη δικαιολογία ότι η παρουσία τους ενοχλούσε.

«Συγγνώμη, αλλά δεν μπορούν να σας βλέπουν οι άλλοι πελάτες… ξέρετε τώρα, φοιτητές…(!)».

Τρομοκρατία από τους μπράβους

Στις όχθες του άξονα Ιεράς Οδού – Πειραιώς κάθε βράδυ συγκεντρώνεται ένα ετερόκλητο πλήθος ανθρώπων. Μοδάτοι με πανάκριβα αυτοκίνητα, κόσμος της ισχυρής κοινωνίας, επίδοξες μοντέλες, που συχνάζουν σε συγκεκριμένα club όπου πίνουν τα ποτά τους πρόσωπα της show biz, καλλιτέχνες, διανοούμενοι. Εκεί και επισκέπτες από την επαρχία που έρχονται κατά ομάδες με οργανωμένες εκδρομές για ένα βράδυ, ειδικά για να δουν από κοντά τον αγαπημένο τους καλλιτέχνη, αλλά και νεαρόκοσμος, φοιτητές, ή αλλιώς οι πελάτες των «8 ευρώ» όπως τους αποκαλούν οι μαγαζάτορες, αφού ο λογαριασμός που συνήθως κάνουν είναι οκτώ ευρώ το «κεφάλι».

Στα όρια νευρικής κρίσης οι κάτοικοι καταγγέλλουν τις αρχές για την ανοχή που επιδεικνύουν σε αυτή τη χαοτική κατάσταση και στην τρομοκρατία που προσπαθούν να επιβάλουν οι μπράβοι, οι προστάτες και τα κυκλώματα της νύχτας. «Οι κάτοικοι είναι φοβισμένοι διότι έχουν να κάνουν με κουμπουροφόρους. Η νύχτα στη γειτονιά μας δεν είναι παίξε-γέλασε. Δύο μέλη του Δ.Σ. του συλλόγου μας δέχθηκαν εγκληματικές επιθέσεις από πληρωμένους φουσκωτούς. Την ίδια ώρα οι αστυνομικοί έλεγχοι είναι ανεπαρκείς, περισσότερο τυπικού χαρακτήρα», λέει στην «Κ» ο γραμματέας του τοπικού πολιτιστικού συλλόγου κ. Παναγιώτης Δεβερίκος, συνεχίζοντας: «Ειδικά τα βράδια Παρασκευής και Σαββάτου, το κράτος καταργείται στις περιοχές μας. Βουτάδων και Περσεφόνης τη νύχτα μετατρέπονται σε πεζόδρομους με το έτσι θέλω για να διευκολύνουν τη λειτουργία των κέντρων που τα περισσότερα δεν διαθέτουν πυρασφάλεια και τις αναγκαίες θέσεις στάθμευσης. Εχει ποτέ ελέγξει κανείς αν διαθέτουν έγκριση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας; Δεν πληρούν, επίσης, τους κανονισμούς ηχομόνωσης, με συνέπεια μέσα σε σπίτια περιοίκων να έχει μετρηθεί θόρυβος ακόμη και 85 ντεσιμπέλ»!

«Το ταραγμένο αυτό κλίμα που επικρατεί στοχεύει ευθέως στην αποδόμηση της παραδοσιακής γειτονιάς και στην ανάπτυξη νέων χρήσεων, μια ανάπτυξη στην οποία οι παραδοσιακοί κάτοικοι δεν χωράνε και πρέπει με κάθε τρόπο να εξαφανιστούν» τονίζει η πρόεδρος του συλλόγου κ. Μπάρκα.

Μπουζουκομάγαζο με άδεια καφενείου

Τον περασμένο χειμώνα σε μια από τις διαμαρτυρίες τους οι κάτοικοι καλούν για πολλοστή φορά την Αστυνομία. Οι αστυνομικοί έλεγχοι που πραγματοποιούνται, παρουσία μελών του τοπικού πολιτιστικού συλλόγου, σε δέκα από τα μεγάλα κέντρα της περιοχής, δείχνουν ότι τα εννέα δεν είχαν καμία άδεια λειτουργίας, ενώ το ένα που είχε, τελικά ήταν άδεια για παραδοσιακό καφενείο.

«Και που πιάστηκαν να μην έχουν άδεια δεν έτρεξε τίποτα. Τα μαγαζιά συνέχισαν να δουλεύουν κανονικά, ας είναι καλά το παρακράτος της νύχτας. Πουλάνε και νοικιάζουν ό,τι ελεύθερο χώρο υπάρχει, εξαφανίζουν πλατείες, πεζοδρόμια, καταργούν δρόμους και οι αρμόδιοι δίνουν παράταση στην ασυδοσία τους. Απαξιώνουν τη ζωή μας και τη ζωή των παιδιών μας και δεν τους ενοχλεί κανείς» λέει ο γραμματέας του πολιτιστικού συλλόγου «Μέγας Αλέξανδρος» κ. Δεβερίκος.

Read Full Post »