Πρόταση ΥΠΕΚΑ για παρεμβάσεις στο κέντρο της Αθήνας

Της Κατερίνας Χριστοφιλίδου, στο Σκάϊ

Παρέμβαση στο κέντρο της Αθήνας, που θα εκτείνεται από το Μεταξουργείο, την Πλατεία Ομονοίας και το Γεράνι, μέχρι τα Άνω Πατήσια και θα περιλαμβάνει και τις γειτονίες των Εξαρχείων και της Κυψέλης, προτείνει το υπουργείο Περιβάλλοντος, στο πλαίσιο του Σχεδίου Ολοκληρωμένων Αστικών Παρεμβάσεων (ΣΟΑΠ).

Τα Σχέδια αυτά επιδιώκουν να αντιμετωπίσουν τα σοβαρά οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά προβλήματα της περιοχής.

Το Σχέδιο Ολοκληρωμένων Αστικών Παρεμβάσεων θα περιλαμβάνει κίνητρα για την επιστροφή του εμπορίου στο κέντρο, ενδεχομένως απαλλαγή από δημοτικά τέλη, ενθάρρυνση δημιουργίας Street malls, δρόμων δηλαδή ανοιχτού εμπορίου με συγκεκριμένη ταυτότητα, δικτυωμένο εμπόριο και διοργάνωση εβδομάδων εμπορικής προβολής, ώστε οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις του κέντρου να μπορέσουν να ανταγωνιστούν τα μεγάλα εμπορικά κέντρα.

Παράλληλα μέσω των ΣΟΑΠ θα γίνουν και μεγάλες δημόσιες παρεμβάσεις σε πλατείες και ελεύθερους χώρους, ενώ ήδη έχουν δρομολογηθεί αναπλάσεις σε πλατεία Θεάτρου, Πατησιά, Άγιο Παντελεήμονα.

Στην υπέρβαση των προβλημάτων που δημιουργούνται εξαιτίας των πολλαπλών συναρμοδιοτήτων θα συμβάλλει η δημιουργία ομάδας που θα αποτελείται από εκπροσώπους του υπουργείου, της Περιφέρειας και του δήμου Αθηναίων.

Σήμερα, πραγματοποιήθηκε ευρεία σύσκεψη για το κέντρο της Αθήνας υπό τον Αναπληρωτή Υπουργό Νίκο Σηφουνάκη, στην οποία μετείχαν ο Περιφερειάρχης Αττικής, Γιάννης Σγουρός, ο Δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης και Πρόεδρος του Οργανισμού Ρυθμιστικού Αθήνας Γιάννης Πολύζος.

Ο κ. Πολύζος πρότεινε ανάμεσα στα αλλά τη μεταφορά Υπηρεσιών και Υπουργείων στο κέντρο προκείμενου να εμπεδωθεί το αίσθημα ασφάλειας στον πολίτη αλλά και τη βελτίωση και συμπλήρωση του θεσμικού πλαισίου περί κληροδοτημάτων ώστε να μην παραμένουν κενά μεγάλα κτίρια στο κέντρο της Αθήνας

Αυτό που επείγει άμεσα είναι η έκδοση σχετικής υπουργική απόφασης που θα καθορίζει το ρόλο του ΥΠΕΚΑ, της Περιφέρειας και του Δήμου Αθηναίων και θα προβλέπει τη δημιουργία μια ομάδας δράσης που θα παρακολουθεί και θα εξειδικεύει τις δράσεις για την αναζωογόνηση και αναβάθμιση του κενού

Επίσης στην διάρκεια της σύσκεψης συζητήθηκε και το Προεδρικό Διάταγμα για τη «Διπλή Ανάπλαση», το οποίο βρίσκεται στον Οργανισμό Αθήνας (ΟΡΣΑ) αλλά η οποία σύμφωνα με όλες τις ένδειξης θα καθυστερήσει περαιτέρω λόγω της προσφυγής του ερασιτέχνη Παναθηναϊκού. Στην περίπτωση αυτή ο Οργανισμός Ρυθμιστικού προτείνει την άμεση προετοιμασία του ΠΔ που θα προβλέπει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, ούτως ώστε να προχωρήσει η κατεδάφιση στη λεωφόρο Αλεξάνδρας.

Η Υποχθόνια Πλατεία Ομονοίας έχει και αυτή ψυχή!

Του Χαρη Σαββιδη, μέσω του greekarchitects (δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή)

Δεν είναι πρώτη φορά που στην Ελλάδα θέματα ουσίας υποβαθμίζονται και η πολιτική αντιπαράθεση αναλώνεται σε μια ατέλειωτη συζήτηση περί αισθητικής και στυλ! Το ίδιο συμβαίνει δυστυχώς και με τη συζήτηση για την διαμόρφωση της πλατείας Ομονοίας. Η πλατεία αυτή έχει περάσει διάφορες φάσεις. Φαίνεται όμως πως το καθοριστικό γεγονός στην ιστορία της έχει να κάνει με τη συγκοινωνιακή της υπόσταση, την εξυπηρέτηση δηλαδή των διερχομένων επισκεπτών (αθηναίων, επαρχιωτών και αλλοδαπών) που περνούν στη διάρκεια του εικοσιτετραώρου από το σταθμό της. ΗΣΑΠ και Μετρό, δεκάδες γραμμές λεωφορείων, χιλιάδες ταξί, όλα διέρχονται και μεταφέρουν χιλιάδες επιβάτες καθημερινά. Φαίνεται επίσης ο κύριος χώρος της πλατείας να καταλαμβάνεται καθημερινά από εξαρτημένα άτομα με αποτέλεσμα να πυροδοτούνται συζητήσεις περί της λειτουργικότητας αυτού του μεγάλου πλακόστρωτου υπαίθριου διαδρόμου.

Έχουμε όλοι στο μυαλό μας μια σειρά εικόνων, από τις προπολεμικές καμινάδες δωρικού ρυθμού, στο σιντριβάνι του Ζογγολόπουλου, κατόπιν στο δρομέα του Έβερτ και σήμερα πάλι, μετά τη διέλευση του μετρό, στο τσιχλο-πλακόστρωτο (=πλάκες πεζοδρομίου στολισμένες με χιλιάδες τσίχλες) της Μπακογιάννη, καταλαβαίνουμε βεβαίως πως δεν είναι ούτε το πράσινο που λείπει, ούτε ο περίπατος! Εκείνο που λείπει είναι μια επιστημονική τεκμηρίωση ως προς τις επιλογές των τελευταίων διευθετήσεων.

Κάτω από την πλατεία, υπάρχει ένας χαμηλοτάβανος χώρος (με το ζόρι αναπνέεις) στον οποίο καθημερινά, σε όλες τις ώρες, περπατά ή τρέχει εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου, πολλοί περισσότεροι από αυτούς που ακριβώς από πάνω λιάζονται εν μέσω τροχοφόρων, τις μέρες που έχει καλό καιρό…

Άρα προς τι το μίσος; Πρώτιστο θέμα, για κάθε αρχιτέκτονα, θα ήταν να βρεθεί χώρος με ικανό ύψος για τους ταλαίπωρους «αρουραίους»!

Μήπως λοιπόν εδώ βρίσκεται και η λύση του προβλήματος; Μήπως δηλαδή παρά να ασχολούμαστε με την αισθητική της πλατείας εν μέσω τροχοφόρων δεν έχουμε παρά να «ανατινάξουμε» την πλατεία και να αφήσουμε τους χιλιάδες κατάκοπους «αρουραίους» να πάρουν αέρα; Και εν μέσω βιοκλιματικής ευφορίας να κατασκευάσουμε μία πρωτοποριακή καθ’ όλα πράσινη αλλά και διάτρητη στέγη για τον μεγαλύτερο σταθμό της χώρας;

Πρόταση

Ο πολιτικός που θα δρομολογήσει ένα τέτοιο ρηξικέλευθο έργο, θα τον ευγνωμονούν εκατομμύρια διερχομένων πολιτών… Ε, ας βρεθεί και κάποιος να τον κατηγορήσει γιατί δεν θα μπορεί να λιάζεται εν μέσω τροχοφόρων!

Πάντως αξίζει να δούμε την εξέλιξη του διαγωνισμού για το μεγάλο σταθμό και εμπορικό κέντρο «les Halles» στο Παρίσι όπου και εκεί η λύση βασίζεται στην αποδέσμευση της οροφής του και στην κατασκευή ενός ενιαίου στεγάστρου.

Νομίζω πως και η Ομόνοια μας και εμείς γενικότερα ως κάτοικοι πρωτεύουσας δικαιούμαστε μια συζήτηση με την αντίστοιχη εμβάθυνση σε τόσο ζωτικά θέματα. Διαφορετικά θα καταλήξουμε να μιλάμε για το είδος των αποξηραμένων φυτών και των γλαστρών που θα χρησιμοποιήσουμε στην επόμενη ανακατασκευή της πλατείας!