Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘lofts’

Του Φώντα Διαλεισμά, στην Αυγή

Το 2006, ο Γάλλος συνθέτης Renaud τραγουδούσε για τους bobos (από τα συνθετικά bb: bourgeois-bohemes), μια νέα τάξη(;) της γαλλικής κοινωνίας. Αυτοί οι μποέμ-αστοί λοιπόν, που πατάνε με το ένα πόδι σε ένα γιάπικο lifestyle γεμάτο meetings και deadlines και με το άλλο στο δήθεν εναλλακτικό των βιολογικών προϊόντων και του Manu Chao, έχουν κάνει εσχάτως την εμφάνισή τους στην αθηναϊκή σκηνή, ενώ, για να ενισχύσουν την ιδιογενή τους εικόνα, «εποικούν» στις άλλοτε παρακμιακές γειτονιές του κέντρου επιφέροντας αλλαγές στη δομή τους. Το παράδειγμα «Μεταξουργείο-Κεραμεικός» είναι ενδεικτικό.

Η έκρηξη της νυχερινής ζωής στου Ψυρρή το ’90 και στο Γκάζι το ’00 έφερε στο προσκήνιο τις υποβαθμισμένες συνοικίες του κέντρου και συνέβαλε στην επανακατοίκησή τους. Μια νέα γενιά, συνηθισμένη (και εθισμένη…) στους γρήγορους ρυθμούς της πόλης, ξανα-ανακαλύπτει τις έως τώρα παρηκμασμένες γειτονιές της (π.χ. Κεραμεικός, Γκάζι) και εισάγει την κατοίκηση σε περιοχές που μέχρι πρότινος φάνταζε παράταιρη (π.χ. εμπορικό τρίγωνο). Εν τω μεταξύ, οι περιοχές αυτές κατοικούνται κυρίως από οικονομικούς μετανάστες, που ολοένα πολλαπλασιάζονται στην πρωτεύουσα. Για κάποιους, αυτό τις καθιστά ένα άβατο γκέτο εγκληματικότητας, ένα κομμάτι της πόλης non gratta. Για τους bobos όμως, η συμβίωση με τους μετανάστες αποτελεί θέλγητρο και κομμάτι του εναλλακτικού τους προφίλ. Έτσι λοιπόν, το υποβαθμισμένο κέντρο με τους «υποβαθμισμένους» κατοίκους έλκει τους νεο-αστούς, που, κουρασμένοι προφανώς από την ανιαρή καθημερινότητα των ασφαλών περιοχών τους, ψάχνουν να ζήσουν την περιπέτεια.

Πέρα όμως από τις “γεωγραφικές”, μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχουν οι κτηριολογικές επιλογές στην κατοίκηση αυτής της «τάξης», αν ακολουθήσουμε τον Renaud. Αυτοί οι νεο-κάτοικοι επέλεξαν να εγκατασταθούν στις συγκεκριμένες «ζώνες» απαξιώνοντας εντούτοις το προϋπάρχον κτηριακό τους δυναμικό. Κτήρια παλιά, μικρά και σε κακή κατάσταση, εξαιτίας της πλημμελούς συντήρησης από τους οικονομικά αδύναμους ιδιοκτήτες τους, κρίθηκαν ακατάλληλα να στεγάσουν τα όνειρα των παιδιών της μεσαίας και μεγάλης αστικής τάξης, που μεγάλωσαν σε ευρύχωρες πολυκατοικίες του κέντρου ή στα προάστια. Έτσι, μια νέα οικοδομική δραστηριότητα ήρθε να καλύψει τις νέες ανάγκες. Νεόδμητες, πολυτελείς κατασκευές, πολλών τετραγωνικών και ανέσεων, με τιμές αγοράς πολλαπλάσιες (βλ. 5.000Ε/τ.μ.!) των υφιστάμενων ακινήτων της περιοχής, στριμώχτηκαν στα ταλαίπωρα στενά του Μεταξουργείου και του Κεραμεικού και διαφημίζονται ως η νέα αστική αρχιτεκτονική.

Η περίπτωση των lofts

Επινόηση των Νεουορκέζων μποέμ του ’50 και νέο απόκτημα στην Αθήνα, το loft ορίζεται ως η μετατροπή χώρων αποθήκευσης και παραγωγής σε κατοικία. Βασικό χαρακτηριστικό του, οι μεγάλοι ενιαίοι χώροι που θέτουν πολύ χαλαρά τα όρια των λειτουργιών μέσα στην κατοικία. Τα lofts αναπτύσσονται σε πολυώροφα κτήρια καταλαμβάνοντας συνήθως ολόκληρο τον όροφο. Στην περίπτωσή μας, υπάρχει βεβαίως και μια ειρωνεία: η Αθήνα ουδέποτε διέθετε τον πλούτο βιομηχανικών κτηρίων της αμερικάνικης μεγαλούπολης και συνεπώς χώρους κατάλληλους για lofts. Επειδή όμως τα προστάγματα της μόδας είναι ισχυρά, στην Ελλάδα φτιάξαμε lofts από το μηδέν. Αφού δεν είχαμε το δέον παρελθόν, το κατασκευάσαμε (sic).

Τα “συγκροτήματα κατοικιών”

Με το κλασικό μοντέλο της πολυκατοικίας, όπως μαζικά καθιερώθηκε από το ’60 και μετά, να έχει αποτύχει, η αρχιτεκτονική της πόλης επανερευνά το μοντέλο του συγκροτήματος μονοκατοικιών δημιουργώντας μια νεο-πολυκατοικία, μια επαναδιατύπωση του παλιού αθηναϊκού σπιτιου. Χαρακτηριστικό αυτής της δομής είναι η οργάνωση των κατοικιών γύρω από έναν κοινόχρηστο, συνήθως υπαίθριο χώρο, με πρόθεση τον συγχρωτισμό των κατοίκων, μιας μεταμοντέρνας γειτνίασης.

Γλαφυρό δείγμα τέτοιας νεο-πολυκατοικίας, το συγκρότημα της ΓΕΚ Α.Ε. στην καρδιά του Μεταξουργείου, που αναγέρθηκε ύστερα από έναν πολυσυζητημένο αρχιτεκτονικό διαγωνισμό. Χάρη σε αυτόν, απέκτησε αίγλη κι εμπορική επιτυχία σε μια περίοδο δύσκολη για την αγορά ακινήτων. Το ενδιαφέρον, στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι πως, εξετάζοντας τα αποτελέσματα του προαναφερθέντος διαγωνισμού, παρατηρούμε πως η συντριπτική πλειοψηφία των προτάσεων που διακρίθηκαν (όχι μόνο η πρόταση που κατασκευάστηκε) έφεραν ένα κοινό γνώρισμα: ήταν κτήρια «κλειστά» προς την πόλη. Στραμμένα προς το εσωτερικό του οικοπέδου, δηλώνουν σαφώς την πρόθεσή τους ν’ απομονωθούν από το τόσο διαφορετικό από τον χαρακτήρα του κτηρίου οικιστικό περιβάλλον. Μια σαφής αρχιτεκτονική χειρονομία, που επιτείνει τη διαφορά των «μέσα» από τους «έξω» και στην ουσία οχυρώνει τους πρώτους σε έναν δικό τους κόσμο όπου οι έξω δεν έχουν θέση. Χαρακτηριστικό των σχέσεων που διαμορφώνει το συγκρότημα με τη γειτονιά είναι πως χρειάζεται ειδική μαγνητική κάρτα ακόμα και για να βγει κάποιος από την αυλή στον δρόμο(!). Το περίκλειστο κτήριο της ΓΕΚ “προσγειώνει” στη γειτονιά μια “άλλη” ζωή, που δεν θέλει πολλά πάρε-δώσε με τους στοιβαγμένους μετανάστες, τις πόρνες και τα πρεζάκια που την περιτριγυρίζουν.

Επαναδιατυπώνοντας, παρατηρούμε το παράδοξο: σε υποβαθμισμένες περιοχές, έρχονται να κατοικήσουν άνθρωποι μεσαίων και μεγάλων στρωμάτων, άμαθοι σε αυτές τις συνθήκες, χτίζοντας νέες κατοικίες, που τους διαχωρίζουν από το υφιστάμενο αστικό και κοινωνικό περιβάλλον. Πώς θα τους βρει η επόμενη μέρα; Θα καταφέρουν άραγε ν’ αποικίσουν ολοκληρωτικά το Μεταξουργείο; Κι αν το αποικίσουν, μήπως αυτό δεν θα σημάνει την πλήρη εκδίωξη των ‘‘ταπεινών’’ ανθρώπων και σπιτιών, που έδιναν εκείνο το ‘‘χρώμα’’ στη γειτονιά και που οι bobos τόσο αδηφάγα κατανάλωσαν; Μήπως πάρουν το κουβαδάκι τους και πάνε να παίξουνε σε άλλη παραλία ή μήπως νωρίτερα φοβηθούν το couleur locale, που δεν αποφύγανε επιτυχώς (βλέπε περίπτωση Guru) και τρέξουνε….;

Read Full Post »

Της Ξένιας Kουναλάκη, στην  Καθημερινή.

Η «ελεύθερη πόλη της Κριστιάνια» στην Κοπεγχάγη ξεκίνησε σαν μία αστική ουτοπία, ένα κοινωνικό πείραμα στις αρχές της δεκαετίας του ’70. Μία κοινότητα χίπηδων, καλλιτεχνών, ακτιβιστών και απόκληρων κατέλαβαν παλιές στρατιωτικές αποθήκες και κατασκεύασαν στην καρδιά της δανέζικης πρωτεύουσας μία σειρά από αναρχικές, αυτοσχέδιες κατοικίες, ανακηρύσσοντας ταυτόχρονα την ανεξαρτησία τους. Αυτήν την Τετάρτη ωστόσο η περιοχή έγινε πάλι θέατρο συγκρούσεων ανάμεσα σε κατοίκους της Κριστιάνια και την αστυνομία. Τουλάχιστον 15 άνθρωποι συνελήφθησαν και δύο αστυνομικοί τραυματίστηκαν, όταν οι δυνάμεις ασφαλείας επιχείρησαν να απομακρύνουν καταληψίες από ένα κτίριο της Κριστιάνια. Οι αρχές διαπιστώνουν ότι η αξία της γης στην περιοχή έχει πολλαπλασιαστεί και πως δεν μπορούν να αφήσουν τα φιλέτα γης σε ένα μάτσο ρακένδυτους, εναλλακτικούς τύπους, που δεν έχουν ιδέα τι εστί real estate. Oι συγκρούσεις αποτελούν ένα ακόμη επεισόδιο στην εκστρατεία ανάπλασης των διεθνών μητροπόλεων, που ενίοτε ισοδυναμούν με σιωπηλές εθνοκαθάρσεις. Στο όνομα του «εξευγενισμού» υποβαθμισμένων γειτονιών, απειλούνται με έξωση ολόκληρες πληθυσμιακές ομάδες στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις.

Πριν από λίγους μήνες δημιουργήθηκε στο Facebook ομάδα με τίτλο «Σώστε την Αστόρια», που καλεί τα μέλη της να εμποδίσουν την επέλαση μπαρ και αβάν γκαρντ γκαλερί στο προπύργιο της ελληνοαμερικανικής κοινότητας της Νέας Υόρκης. Θεωρητικά ουδείς θα αντιδρούσε στην ανάπλαση υποβαθμισμένων συνοικιών, όπως το Χάρλεμ, το Μπρονξ και το Κουίνς στη Νέα Υόρκη. Αρκεί αυτό να μην προκαλεί την απομάκρυνση των Αφροαμερικανών και των βιοπαλαιστών Ελληνοαμερικανών αντίστοιχα.

Παρόμοια εκστρατεία ανάπλασης με μεγάλο κοινωνικό κόστος βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη στον Κεραμεικό και το Μεταξουργείο, όπου οι «ταβέρνες με άποψη» και τα lofts ξεπηδούν ανάμεσα σε καταυλισμούς αθιγγάνων, βουλκανιζατέρ και ναπολιτάνικες μπουγάδες μεταναστών. Το γεγονός ότι η Αθήνα προσβλήθηκε από την παιδική ασθένεια του gentrification – του αστικού «εξευγενισμού» – είχαν επισημάνει αρχιτέκτονες με αφορμή την έκθεση Destroy Athens πριν από δύο χρόνια. Στο πλαίσιο επενδυτικού σχεδίου για την πραγματοποίηση της φιλόδοξης έκθεσης είχαν αγοραστεί κτίρια από έναν επενδυτή και ακολούθησε ο εκτοπισμός των ενοίκων τους για να μπορέσουν να είναι άδεια στην έναρξη της Μπιενάλε της Αθήνας .

«Μας δημιουργήθηκαν κάποια βασικά ερωτήματα όπως: τι χρήση είχαν πριν οι χώροι αυτοί; Οι κάτοικοί τους τι έγιναν; Πού πήγαν; Τι θα γίνουν μετά; Ποιοι είναι οι ιδιοκτήτες;», ήταν μερικά από τα υπαρξιακά ερωτήματα, που έθεσε η Ελένη Τζιρτζιλάκη, αρχιτεκτόνισσα και ιδρυτικό μέλος των αρχιτεκτονικών ομάδων «Urban Void» (Αστικό Κενό) και «Δίκτυο Νομαδική Αρχιτεκτονική». Οι απορίες της παραμένουν αναπάντητες, η Κριστιάνια αδειάζει και στην Αστόρια δεν βρίσκεις σουβλάκι να φας.

Read Full Post »

Του Κωνσταντίνου Λάμπρου, από το capital.gr

Σε εξωφρενικές τιμές που συχνά ξεπερνούν ακόμα και τις 4.500 ευρώ/τ.μ. πωλούνται πλέον οι ειδικού τύπου κατοικίες – Lofts που έχουν αρχίσει να κάνουν το τελευταίο διάστημα την εμφάνισή τους σε πρώην υποβαθμισμένες περιοχές στο όρια του κέντρου της Αθήνας.

Όπως συμβαίνει με πολλά πράγματα, έτσι και σε αυτή την περίπτωση, η χώρα μας βιώνει τώρα μία μόδα που κυρίως στις ΗΠΑ αλλά και σε ορισμένες χώρες της Δυτικής Ευρώπης ξεκίνησε πριν από δεκαετίες, αρχικά για να καλύψει τις στεγαστικές ανάγκες ανθρώπων που λόγω οικονομικής αδυναμίας ή «ελευθερίας πνεύματος» δεν μπορούσαν ή δεν επιθυμούσαν να αποκτήσουν συμβατική στέγη.

Μινιμάλ αισθητική και βιομηχανικό ντιζάιν με μεγάλους ενιαίους χώρους, ελάχιστα χωριστά δωμάτια και ευρεία χρήση του μετάλλου και του ξύλου καθορίζουν τον χαρακτήρα αυτών των κατοικιών. Στην Ελλάδα, οι περιοχές στο Γκάζι, στου Ψυρρή και στην Κουμουνδούρου συγκεντρώνουν σταδιακά όλο και περισσότερο συγκροτήματα του είδους, τα οποία περιλαμβάνουν κατοικίες επιφάνειας από 60 έως και 200 τ.μ. Παλαιά βιομηχανικά κτίρια, βιοτεχνίες και αποθήκες μετατρέπονται από developers σε συγκροτήματα lofts, τα οποία έρχονται να καλύψουν την διαρκώς αυξανόμενη ζήτηση.

Το νέο downtown real estate που διαμορφώνεται ότι δεν αφορά χαμηλές εισοδηματικές ομάδες ή ανήσυχους καλλιτέχνες που στην αναγέννηση μίας περιοχής βρίσκουν διέξοδο στους δικούς τους εσωτερικούς προβληματισμούς και έμπνευση για δημιουργία. Τα ανακατασκευασμένα Lofts κοστίζουν συνήθως από 3.800 ευρώ/τ.μ. και σε ορισμένες περιπτώσεις το κόστος τους ξεπερνά τις 4.500 ευρώ/τ.μ., ποσό που λίγοι μπορούν να καταβάλουν. Χαρακτηριστικό του ότι στην περίπτωση των Lofts πληρώνεις κυρίως μόδα είναι και το γεγονός ότι στις ίδιες ακριβώς περιοχές που φιλοξενούν συγκροτήματα Lofts οι νεόδμητες συμβατικού τύπου κατοικίες κοστίζουν όσο και 50% φθηνότερα, καθώς οι τιμές πώλησής τους δεν ξεπερνούν τα 3.000 ευρώ/τ.μ.

Με τα σχέδια ανάπλασης που βρίσκονται στην περιοχή, τον εντελώς νέο χαρακτήρα που αποκτούν άλλοτε υποβαθμισμένες περιοχές στις παρυφές του κέντρου της πόλης αλλά και ενόψει της ριζικής αλλαγής της φυσιογνωμίας της ευρύτερης ζώνης γύρω από τον Βοτανικό, το ενδιαφέρον για το νέο Κέντρο διαρκώς αυξάνεται. Εκτός από το Γκάζι, υψηλή ζήτηση διαμορφώνεται σταδιακά για κατοικίες και σε περιοχές σαν τον Κεραμεικό και το Μεταξουργείο, όπου αναπτύσσεται έντονη οικοδομική δραστηριότητα. Επειδή στις περιοχές αυτές υπάρχουν πολλά εγκαταλειμμένα ακίνητα επαγγελματικής χρήσης και πλήθος ερειπωμένες μονοκατοικίες, η προσδοκώμενη ζήτηση δείχνει να βρίσκει ανταπόκριση. Δεν είναι τυχαίο, π.χ. ότι στην περιοχή προωθούνται έργα μεγάλες κλίμακας όπως π.χ. το πρότυπο συγκρότημα κατοικιών που ετοιμάζει στο Μεταξουργείο ο όμιλος ΓΕΚ.

Η επέκταση του μετρό την ευρύτερη περιοχή και η ταχύτατη μετατροπή της σε χώρο καλλιτεχνικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων, εστίασης και ψυχαγωγίας έχουν φέρει τα πάνω κάτω στην αγορά ακινήτων του Κέντρου. Πάντως, συχνά όσοι επιθυμούν να επενδύσουν στην περιοχή αγοράζοντας παλαιά ακίνητα με στόχο να τα ανακατασκευάσουν, σκοντάφτουν στον κατακερματισμό της ιδιοκτησίας και στην απροθυμία ενός εκ των πολλών συνήθως ιδιοκτητών ή και χρηστών να συναινέσουν στην πώληση.

Θα πρέπει, όμως, να σημειώσουμε ότι οι τιμές έχουν φτάσει σε τέτοια επίπεδα που με τα χρήματα που θα δαπανήσει κάποιος για να αγοράσει ένα Loft στο Γκάζι π.χ. μπορεί – αν το επιθυμεί – να αγοράσει ένα διαμέρισμα στην ευρύτερη περιοχή Κολωνακίου – Λυκαβηττού, κάτι που πριν από μερικά χρόνια ήταν αδιανόητο.

Η ζήτηση για κατοικία κοντά στο κέντρο της πόλης ενισχύεται διαρκώς. Παράγοντες της κτηματαγοράς επισημαίνουν ότι υπάρχει μία σαφής τάση επιστροφής στο κέντρο λόγω των νέων υποδομών, του βελτιωμένου περιβάλλοντος και κυρίως της ασφυξίας που επικρατεί στους οδικούς άξονες που συνδέουν τα προάστια με το κέντρο της πόλης και καθιστούν την μετακίνηση εξαιρετικά δύσκολη. Ακριβώς επειδή οι φθηνές επιλογές περιορίζονται, πολλοί πλέον θεωρούν ότι μία καλή λύση είναι η αγορά κατοικίας σε περιοχές που βρίσκονται κοντά στο Κέντρο χωρίς όμως να έχουν φτάσει εκεί οι τιμές σε απαγορευτικά επίπεδα ή το περιβάλλον να είναι πολύ υποβαθμισμένο. Τέτοια περιπτώσεις αποτελούν σημεία της πόλης κοντά στην Ακρόπολη, όπως π.χ. τα Άνω Πετράλωνα ή ο Νέος Κόσμος.

Read Full Post »

Του Β.Σ. Κανέλλη από το Έθνος

Το down town της Αθήνας, οι περιοχές πέριξ της πλατείας Ομονοίας, ξαφνικά ετοιμάζονται να γίνουν τα νέα… Κολωνάκια της πρωτεύουσας με πανάκριβες μονοκατοικίες, ανακαινισμένα νεοκλασικά αξίας πολλών εκατομμυρίων ευρώ και σπίτια τύπου… loft.

Μεταξουργείο, Κολωνός, Γκάζι, Κεραμεικός, Ψυρρή, Βοτανικός αλλά και οι παραδοσιακές αγορές του Θησείου, των Ανω Πετραλώνων, του Κουκακίου και οι περιοχές με θέα την Ακρόπολη θα συγκροτούν σε λίγα χρόνια το ελληνικό «Σόχο», αντίστοιχο αυτού της Νέας Υόρκης.

  

Βιοτεχνίες και νεοκλασικά τα υλικά για το ελληνικό «Σόχο»

Ειδικά για το Μεταξουργείο, η πρόσφατη απόφαση απομάκρυνσης των οχλουσών δραστηριοτήτων (συνεργεία κ.λπ.) ανοίγει τον δρόμο για τη ριζική μεταμόρφωση από την παλαιά γειτονιά με τις βιοτεχνίες μεταξιού σε ένα σύγχρονο προάστιο με ακριβά σπίτια, καταστήματα και εστιατόρια.

Στη διετία
Η νέα τάση για αγορά ή ενοικίαση σπιτιού κάτω από την Ομόνοια ξεκίνησε πριν από μερικά χρόνια, αλλά έχει κορυφωθεί την τελευταία διετία, με αιχμή την κατασκευή των περίφημων αμερικανικών lofts, δηλαδή τη μετατροπή σε κατοικίες πρώην βιοτεχνικών και επαγγελματικών χώρων.

Τι είναι αυτά; Πρόκειται για παλαιές βιοτεχνίες, επαγγελματικοί και βιομηχανικοί χώροι με χοντρούς τοίχους και ενιαίες κατασκευές που μπορούν να μετατραπούν σε μονοκατοικίες.

Οταν οι χώροι αυτοί βρίσκονται σε μεγάλο ύψος απαραίτητες είναι οι μεγάλες τζαμαρίες για απρόσκοπτη θέα.

Τα lofts που διατίθενται αυτή την εποχή είναι κατά βάση 80 έως 150 τ.μ., ενώ σπανίζουν οι μεγαλύτεροι χώροι επειδή δεν είναι συμφέρουσα η ανακατασκευή.

Τύπου loft είναι και πολλά οροφοδιαμερίσματα σε ρετιρέ, τα οποία ανακαινίζονται και μετατρέπονται σε ενιαίους χώρους με ένα ή δύο επιπλέον δωμάτια. Επειδή η ζήτηση είναι μεγάλη για lofts, τελευταία παρατηρείται σημαντική αύξηση των τιμών, αλλά και στροφή των εργολάβων της περιοχής στην κατασκευή ακόμη και συγκροτημάτων με τέτοια σπίτια.

Παραδείγματος χάριν τέτοιο συγκρότημα χτίζεται στην οδό Πειραιώς σε παλαιό βιομηχανικό κτίριο, το οποίο θα μετατραπεί σε 20 lofts από 80 μέχρι 230 τ.μ.

Μια άλλη τάση στο «Σόχο» της Αθήνας είναι η ανακαίνιση νεοκλασικών μονοκατοικιών, που είναι επιφάνειας άνω των 200 τ.μ. Απευθύνονται στους έχοντες, αφού η αγορά και η ανακατασκευή μπορεί να ξεπεράσουν το 1 εκατ. ευρώ.

Οπως επισημαίνουν ειδικοί της αγοράς, η μεταμόρφωση ενός παλαιού σπιτιού μπορεί να κοστίσει πάνω από 1.000 ευρώ/τ.μ., ειδικά αν μείνουν πολλά παραδοσιακά στοιχεία της οικοδομής (γύψινες επιφάνειες, μπαλκόνια με σμιλευτές κολόνες, γείσα, ακροκέραμα κ.λπ.).

Προσφορά
Μεγάλη προσφορά σε μονοκατοικίες και νεόδμητες μεζονέτες υπάρχει τόσο στο Μεταξουργείο όσο και σε Γκάζι και Κεραμεικό, ενώ στην περιοχή του Βοτανικού αναμένεται να γίνει το μεγάλο «μπαμ» στις αγοραπωλησίες ακινήτων όταν στηθούν τα πρώτα εργοτάξια για το γήπεδο του Παναθηναϊκού, αλλά και τα έργα ανάπλασης του Ελαιώνα.

Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι μεγάλη ανάπτυξη γνωρίζει και η επαγγελματική στέγη, τόσο για γραφεία όσο και για ισόγεια ακίνητα, που μπορούν να μετατραπούν σε εστιατόρια, μπαράκια ή άλλα καταστήματα.

Το Γκάζι έχει γίνει το must της νυχτερινής διασκέδασης, ενώ η περιοχή του Ψυρρή είναι ένας από τους πιο ζωντανούς χώρους της Αθήνας, αν και παρουσιάζει σημάδια κορεσμού.

ΟΙ ΤΙΜΕΣ
Παραδείγματα ακινήτων που πωλούνται στο ελληνικό «Σόχο»

Γκάζι: Διατηρητέα μονοκατοικία 180 τ.μ. σε δύο επίπεδα πωλείται 500.000 ευρώ.

Γκάζι: Loft επιφανείας 82 τ.μ. πλήρως ανακαινισμένο πωλείται 260.000 ευρώ.

Βοτανικός: Ρετιρέ οροφοδιαμέρισμα 103 τ.μ. σε νεόδμητη πολυκατοικία με θέα στην Ακρόπολη κοστίζει 220.000 ευρώ.

Κεραμεικός: Μονοκατοικία 180 τ.μ. σε οικόπεδο 155 τ.μ. κοστίζει 410.000 ευρώ.

Κολωνός: Ρετιρέ 137 τ.μ. με θέα στην Ακρόπολη πωλείται 195.000 ευρώ.

Κολωνός: Μεζονέτα 200 τ.μ. νεόδμητη κοστίζει μόλις 270.000 ευρώ.

Μεταξουργείο: Loft 70 τ.μ. κοστίζει 180.000.

Μεταξουργείο: Διατηρητέα μονοκατοικία 360 τ.μ. κοστίζει 800.000 ευρώ.

Σπίτια τύπου loft
Παλαιές βιοτεχνίες, επαγγελματικοί και βιομηχανικοί χώροι με χοντρούς τοίχους και ενιαίες κατασκευές μετατρέπονται σε μονοκατοικίες, κατά κύριο λόγο, με ένα μεγάλο δωμάτιο, στο οποίο μπορεί να υπάρχει μαζί η κουζίνα και το σαλόνι, ενώ συνήθως δημιουργείται ένα πατάρι που χρησιμοποιείται για κρεβατοκάμαρα. Είναι ψηλοτάβανο, έχει τζάκι, ενώ όταν βρίσκεται σε μεγάλο ύψος περικλείεται από μεγάλες τζαμαρίες για απρόσκοπτη θέα.

Εγινε μόδα
Πριν από λίγα χρόνια, καλλιτέχνες κυρίως αναζητούσαν φθηνούς χώρους δημιουργίας σε παλιά σπίτια και ερειπωμένες βιοτεχνικές εγκαταστάσεις και τους ανακαίνιζαν. Στη συνέχεια η αναβάθμιση μιας περιοχής έγινε μόδα και έτσι φτάσαμε σήμερα σπίτια, για παράδειγμα στο «φτωχό» Μεταξουργείο, να πωλούνται πάνω από 4.000 ευρώ/τ.μ. Ειδικότερα οι περιοχές με θέα την Ακρόπολη εκτιμάται ότι θα συγκροτούν σε λίγα χρόνια το ελληνικό «Σόχο», αντίστοιχο αυτού της Νέας Υόρκης.

5.000 ΕΥΡΩ ΤΟ Τ.Μ.
Θησείο και Κουκάκι οι «χρυσές» γειτονιές

Στο ερώτημα ποιοι είναι αυτοί που αγοράζουν lofts ή μονοκατοικίες και μετακομίζουν στο κέντρο της πόλης, η απάντηση είναι απλή:

  • Είναι κατ’ αρχάς καλλιτέχνες από όλους τους τομείς, οι οποίοι «στήνουν» εκεί τον τόπο κατοικίας τους σε συνδυασμό με ατελιέ.
  • Είναι στελέχη επιχειρήσεων που εργάζονται στο κέντρο της Αθήνας και θέλουν έναν όμορφο χώρο κοντά στο γραφείο τους.
  • Είναι, τέλος, ζευγάρια με οικονομική άνεση που θέλουν να ζήσουν την «ένταση» του down town και της νυκτερινής διασκέδασης στο Γκάζι και στου Ψυρρή.

Σε κάθε περίπτωση, όσοι πρόλαβαν προ δεκαετίας να αποκτήσουν σπίτι στις παραπάνω περιοχές, το πήραν σε τιμή ευκαιρίας. Σήμερα η μόδα αυτή είναι για πολύ χοντρά πορτοφόλια, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και φθηνές κατοικίες. Για παράδειγμα, πωλείται σήμερα loft 80 τ.μ. στο Μεταξουργείο αντί 185.000 ευρώ, δηλαδή 2.300 ευρώ/τ.μ. όταν στις περισσότερες περιπτώσεις το κόστος είναι γύρω στα 3.500-4.000 ευρώ, ανάλογα με τη θέα και την κατάσταση του ακινήτου.

Δύο περιοχές, το Κουκάκι και το Θησείο, που έχουν «μπαλκόνι» προς την Ακρόπολη, είναι σήμερα από τις ακριβότερες γειτονιές της Ελλάδας. Τα σπίτια που βγαίνουν στην αγορά προς πώληση είναι ελάχιστα και γίνονται ανάρπαστα, αν και κοστίζουν μια περιουσία. Εχουν ακουστεί στα μεσιτικά γραφεία ποσά της τάξης των 10 εκατ. ευρώ και άνω για μονοκατοικίες με θέα στον Ιερό Βράχο, ενώ και τα διαμερίσματα κοστίζουν πάνω από 5.000 ευρώ/τ.μ.

Οι πιο φθηνές περιοχές είναι ο Κολωνός και το Μεταξουργείο, με τις τιμές των νεόδμητων να κυμαίνονται από 2.200 έως 3.500 ευρώ/τ.μ.

Read Full Post »